ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.150.1
द्रुपदस्यापि विप्रर्षे श्रोतुमिच्छामि संभवम् ।
कथं चापि समुत्पन्नः कथमस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१५०.१ ॥
ಓ ವಿಪ್ರರ್ಷಿಯೇ, ದ್ರುಪದನ ಜನ್ಮವನ್ನೂ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅವನು ಹೇಗೆ ಜನಿಸಿದನು, ಹೇಗೆ ಅಸ್ತ್ರಗಳನ್ನು ಪಡೆದನು?
1.150.2
एतदिच्छामि भगवंस्त्वत्तः श्रोतुं द्विजोत्तम ।
कौतूहलं जन्मसु मे कीर्त्यमानेष्वनेकशः ॥ १.१५०.२ ॥
ಭಗವಂತನೇ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಇದನ್ನೇ ನಿಮ್ಮಿಂದ ಕೇಳಲು ಬಯಸುತ್ತೇನೆ. ಅನೇಕ ಬಾರಿ ವರ್ಣಿಸಲಾದ ಜನ್ಮಗಳಲ್ಲಿ ನನಗೆ ಕುತೂಹಲವಿದೆ.
1.150.3
राजा बभूव पाञ्चालः पुत्रार्थी पुत्रकारणात् ।
वनं गतो महाराजस्तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.१५०.३ ॥
ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನು ಮಗನನ್ನು ಬಯಸಿದನು. ಮಗನಿಗಾಗಿ ಆ ಮಹಾರಾಜನು ಕಾಡಿಗೆ ಹೋಗಿ ಅತ್ಯಂತ ಕಠಿಣ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡಿದನು.
1.150.4
आराधयन्प्रयत्नेन महर्षीन्संशितव्रतान् ।
तस्य संतप्यमानस्य वने मृगगणायुते ॥ १.१५०.४ ॥
ಅವನು ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಕಠಿಣ ವ್ರತಧಾರಿ ಮಹರ್ಷಿಗಳನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿದನು. ಜಿಂಕೆಗಳ ಹಿಂಡುಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಅವನು ಸಂತಪ್ತನಾಗಿ ತಪಸ್ಸು ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದನು.
1.150.5
कालस्तु सुमहान्राजन्नत्ययात्सुतकारणात् ।
स तु राजा महातेजास्तपस्तीव्रं समाददे ॥ १.१५०.५ ॥
ರಾಜನೇ, ಮಗನಿಗಾಗಿ ಬಹಳ ಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು. ಆ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ರಾಜನು ತೀವ್ರ ತಪಸ್ಸನ್ನು ಕೈಗೊಂಡನು.
1.150.6
कंचित्कालं वायुभक्षो निराहारस्तथैव च ।
तथैव तु महाबाहोर्वर्तमानस्य भारत ॥ १.१५०.६ ॥
ಕೆಲಕಾಲ ಅವನು ಗಾಳಿಯನ್ನೇ ಆಹಾರವಾಗಿ ಸೇವಿಸಿ ಉಪವಾಸವಿದ್ದನು. ಭಾರತನೇ, ಆ ಮಹಾಬಾಹುವಿನ ಬದುಕು ಹೀಗೆಯೇ ಸಾಗಿತು.
1.150.7
कालस्तस्य महाराज यातो वै नृपसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वसन्ते कामदीपने ॥ १.१५०.७ ॥
ಮಹಾರಾಜನೇ, ನೃಪಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಅವನಿಗೆ ಕೆಲಕಾಲ ಕಳೆಯಿತು. ನಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಾಗದೆ ಕಾಮವನ್ನು ಉದ್ದೀಪಿಸುವ ವಸಂತ ಋತು ಬಂದಿತು.
1.150.8
फुल्लाशोकवने चैव प्राणिनां सुमनोहरे ।
नद्यास्तीरं ततो गत्वा गङ्गायाः पद्मलोचनः ॥ १.१५०.८ ॥
ಅರಳಿದ ಅಶೋಕ ವನದಲ್ಲಿ, ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಮನೋಹರವಾದುದರಲ್ಲಿ, ಆಗ ಕಮಲನಯನನು ಗಂಗಾ ನದಿಯ ತೀರಕ್ಕೆ ಹೋದನು.
1.150.9
नियमस्थश्च राजासीत्तदा भरतसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वनं तन्मनुजेश्वर ॥ १.१५०.९ ॥
ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆಗ ರಾಜನು ನಿಯಮಗಳಲ್ಲಿ ನೆಲೆಸಿದ್ದನು. ನಂತರ ಹೆಚ್ಚು ಸಮಯವಾಗದೆ, ಮನುಜೇಶ್ವರನೇ, ಆ ವನಕ್ಕೆ...
1.150.10
संप्राप्ता ह्यप्सरा राजन्मेनकेत्यभिविश्रुता ।
पुष्पद्रुमान्सज्जमाना राज्ञो दर्शनमागमत् ॥ १.१५०.१० ॥
ರಾಜನೇ, ಮೇನಕಾ ಎಂಬ ಪ್ರಸಿದ್ಧ ಅಪ್ಸರೆ ಬಂದಳು. ಹೂ ಮರಗಳ ನಡುವೆ ತಡೆಯುತ್ತ ಅವಳು ರಾಜನ ದರ್ಶನಕ್ಕೆ ಬಂದಳು.
1.150.11
न ददर्श तु सा राजंस्तत्र स्थानगतं नृपम् ।
दृष्ट्वा चाप्सरसं तां तु शुक्रं राज्ञोऽपतद्भुवि ॥ १.१५०.११ ॥
ರಾಜನೇ, ಅಲ್ಲಿ ನಿಂತಿದ್ದ ರಾಜನನ್ನು ಅವಳು ನೋಡಲಿಲ್ಲ. ಅಪ್ಸರೆಯನ್ನು ನೋಡಿ ರಾಜನ ವೀರ್ಯ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿತ್ತು.
1.150.12
ततः स राजा राजेन्द्र लज्जया नृपतिः स्वयम् ।
पद्भ्यामाक्रमतायुष्मंस्ततस्तु द्रुपदोऽभवत् ॥ १.१५०.१२ ॥
ಆಗ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ದೀರ್ಘಾಯುಷ್ಮಂತನೇ, ನಾಚಿಕೆಯಿಂದ ಆ ರಾಜನು ತಾನೇ ತನ್ನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಒತ್ತುತ್ತ ದ್ರುಪದನಾದನು.
1.150.13
ततस्तु तपसा तस्य राजर्षेर्भावितात्मनः ।
पुत्रः समभवच्छीघ्रं पदोस्तस्य क्रमेण तु ॥ १.१५०.१३ ॥
ನಂತರ ಶುದ್ಧಾತ್ಮನಾದ ಆ ರಾಜರ್ಷಿಯ ತಪಸ್ಸಿನಿಂದ, ಅವನ ಪಾದಗಳಿಂದ ಕ್ರಮವಾಗಿ ಒಬ್ಬ ಮಗ ಶೀಘ್ರದಲ್ಲೇ ಜನಿಸಿದನು.
1.150.14
तेनास्य ऋषयः सर्वे समागम्य तपोधनाः ।
नाम चुक्रुर्हि विद्वांसो द्रुपदोऽस्त्विति भारत ॥ १.१५०.१४ ॥
ಭಾರತ, ತಪೋಧನರಾದ ಎಲ್ಲ ಋಷಿಗಳು ಒಟ್ಟುಗೂಡಿ, ವಿದ್ವಾಂಸರು 'ದ್ರುಪದನಾಗಲಿ' ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೆಸರಿಟ್ಟರು.
1.150.15
स तस्यैवाश्रमे राजन्भरद्वाजस्य भारत ।
ववृधे सुमुखं तत्र कामैः सर्वैर्नृपोत्तम ॥ १.१५०.१५ ॥
ರಾಜನೇ, ಭಾರತ, ಆ ಸುಮುಖನು ಭರದ್ವಾಜನ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿಯೇ, ಎಲ್ಲ ಇಚ್ಛೆಗಳು ಈಡೇರಿ, ನೃಪೋತ್ತಮನೇ, ಅಲ್ಲಿ ಬೆಳೆದನು.
1.150.16
पाञ्चालोऽपि हि राजेन्द्र स्वराज्यं गतवान्प्रभुः ।
भरद्वाजस्य विद्यार्थं सुतं दत्वा महात्मनः ॥ १.१५०.१६ ॥
ರಾಜೇಂದ್ರ, ಪಾಂಚಾಲ ರಾಜನೂ ತನ್ನ ರಾಜ್ಯಕ್ಕೆ ಹಿಂತಿರುಗಿದನು; ಭರದ್ವಾಜನ ವಿದ್ಯೆಗಾಗಿ ತನ್ನ ಮಗನನ್ನು ಆ ಮಹಾತ್ಮನಿಗೆ ಕೊಟ್ಟು.
1.150.17
स कुमारस्ततो राजन्द्रोणेन सहितो वने ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गान्धनुर्वेदांश्च भारत ॥ १.१५०.१७ ॥
ಆಗ ರಾಜನೇ, ಆ ಕುಮಾರನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ದ್ರೋಣನೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದು, ಭಾರತ, ಅಂಗಸಹಿತ ವೇದಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಧನುರ್ವೇದವನ್ನು ಅಭ್ಯಸಿಸಿದನು.
1.150.18
परया स मुदा युक्तो विचचार वने सुखम् ।
तस्यैवं वर्तमानस्य वने वनचरैः सह ॥ १.१५०.१८ ॥
ಅತ್ಯಂತ ಆನಂದದಿಂದ ಕೂಡಿದವನಾಗಿ ಅವನು ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸುಖದಿಂದ ಸಂಚರಿಸಿದನು. ಹೀಗೆ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ವನವಾಸಿಗಳೊಂದಿಗೆ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವಾಗ—
1.150.19
कालेनातिचिराद्राजन्पिता स्वर्गमुपेयिवान् ।
स समागम्य पाञ्चालैः पाञ्चालेष्वभिषेचितः ॥ १.१५०.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಬಹಳ ಕಾಲದ ನಂತರ ತಂದೆ ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದನು. ಅವನು ಪಾಂಚಾಲರೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಪಾಂಚಾಲರ ನಡುವೆ ಅಭಿಷೇಕಿತನಾದನು.
1.150.20
प्राप्तश्च राज्यं राजेन्द्र सुहृदां प्रीतिवर्धनः ।
राज्यं ररक्ष धर्मेण यथा चेन्द्रस्त्रिविष्टपम् ॥ १.१५०.२० ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಅವನು ರಾಜ್ಯವನ್ನು ಪಡೆದು ಸ್ನೇಹಿತರ ಪ್ರೀತಿಯನ್ನು ಹೆಚ್ಚಿಸಿದನು. ಇಂದ್ರನು ತ್ರಿವಿಷ್ಟಪವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುವಂತೆ ಅವನು ಧರ್ಮದಿಂದ ರಾಜ್ಯವನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಿದನು.
1.150.21
एतन्मया ते राजेन्द्र यथावत्परिकीर्तितम् ।
द्रुपदस्य च राजर्षेर्धृष्टद्युम्नस्य जन्म च ॥ १.१५०.२१ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರನೇ, ಇದನ್ನು ನಾನು ನಿನಗೆ ಯಥಾವತ್ ವಿವರಿಸಿದ್ದೇನೆ — ರಾಜರ್ಷಿ ದ್ರುಪದನ ಜನ್ಮ ಮತ್ತು ಧೃಷ್ಟದ್ಯುಮ್ನನ ಜನ್ಮವನ್ನು.