മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.150.1
द्रुपदस्यापि विप्रर्षे श्रोतुमिच्छामि संभवम् ।
कथं चापि समुत्पन्नः कथमस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१५०.१ ॥
ഹേ വിപ്രർഷേ, ദ്രുപദന്റെ ജന്മവും കേൾക്കാൻ ഞാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നു. അവൻ എങ്ങനെ ജനിച്ചു, എങ്ങനെ അസ്ത്രങ്ങൾ നേടി?
1.150.2
एतदिच्छामि भगवंस्त्वत्तः श्रोतुं द्विजोत्तम ।
कौतूहलं जन्मसु मे कीर्त्यमानेष्वनेकशः ॥ १.१५०.२ ॥
ഭഗവാനേ, ദ്വിജോത്തമാ, ഇതുതന്നെയാണ് അങ്ങയിൽനിന്ന് ഞാൻ കേൾക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്നത്. പലതവണ വർണിക്കപ്പെട്ട ജന്മങ്ങളിൽ എനിക്ക് കൗതുകമുണ്ട്.
1.150.3
राजा बभूव पाञ्चालः पुत्रार्थी पुत्रकारणात् ।
वनं गतो महाराजस्तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.१५०.३ ॥
പാഞ്ചാലരാജാവ് പുത്രനെ ആഗ്രഹിച്ചു. പുത്രനുവേണ്ടി ആ മഹാരാജാവ് വനത്തിൽ പോയി അതികഠിനമായ തപസ്സ് ചെയ്തു.
1.150.4
आराधयन्प्रयत्नेन महर्षीन्संशितव्रतान् ।
तस्य संतप्यमानस्य वने मृगगणायुते ॥ १.१५०.४ ॥
കഠിനവ്രതന്മാരായ മഹർഷിമാരെ അവൻ ശ്രമത്തോടെ പ്രീതിപ്പെടുത്തി. മാൻകൂട്ടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ വനത്തിൽ വേദനിച്ചുകൊണ്ട് അവൻ തപസ്സു ചെയ്തു.
1.150.5
कालस्तु सुमहान्राजन्नत्ययात्सुतकारणात् ।
स तु राजा महातेजास्तपस्तीव्रं समाददे ॥ १.१५०.५ ॥
രാജാവേ, പുത്രനുവേണ്ടി വളരെ ദീർഘകാലം കടന്നുപോയി. ആ മഹാതേജസ്വിയായ രാജാവ് കഠിനമായ തപസ്സ് ആരംഭിച്ചു.
1.150.6
कंचित्कालं वायुभक्षो निराहारस्तथैव च ।
तथैव तु महाबाहोर्वर्तमानस्य भारत ॥ १.१५०.६ ॥
കുറച്ചുകാലം അവൻ വായുമാത്രം ഭക്ഷിച്ച് ആഹാരമില്ലാതെ കഴിഞ്ഞു. ഭാരതാ, ആ മഹാബാഹുവിന്റെ നിലയും അങ്ങനെതന്നെ തുടർന്നു.
1.150.7
कालस्तस्य महाराज यातो वै नृपसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वसन्ते कामदीपने ॥ १.१५०.७ ॥
മഹാരാജാവേ, നൃപശ്രേഷ്ഠാ, അവന്റെ കാലം കുറച്ചു കഴിഞ്ഞു. പിന്നെ അധികം വൈകാതെ കാമത്തെ ഉണർത്തുന്ന വസന്തകാലം വന്നു.
1.150.8
फुल्लाशोकवने चैव प्राणिनां सुमनोहरे ।
नद्यास्तीरं ततो गत्वा गङ्गायाः पद्मलोचनः ॥ १.१५०.८ ॥
വിരിഞ്ഞ അശോകവനത്തിൽ, ജീവികൾക്ക് അതീവ മനോഹരമായതിൽ, പിന്നെ താമരക്കണ്ണൻ ഗംഗാനദിയുടെ തീരത്തേക്ക് പോയി.
1.150.9
नियमस्थश्च राजासीत्तदा भरतसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वनं तन्मनुजेश्वर ॥ १.१५०.९ ॥
ഭരതശ്രേഷ്ഠാ, അപ്പോൾ രാജാവ് നിയമങ്ങളിൽ ഉറച്ചു നിന്നിരുന്നു. പിന്നെ അധികം വൈകാതെ, മനുജേശ്വരാ, ആ വനത്തിൽ...
1.150.10
संप्राप्ता ह्यप्सरा राजन्मेनकेत्यभिविश्रुता ।
पुष्पद्रुमान्सज्जमाना राज्ञो दर्शनमागमत् ॥ १.१५०.१० ॥
രാജാവേ, മേനക എന്ന പ്രസിദ്ധയായ അപ്സര വന്നു. പൂമരങ്ങൾക്കിടയിൽ തങ്ങിനിന്നുകൊണ്ട് അവൾ രാജാവിനെ കാണാൻ വന്നു.
1.150.11
न ददर्श तु सा राजंस्तत्र स्थानगतं नृपम् ।
दृष्ट्वा चाप्सरसं तां तु शुक्रं राज्ञोऽपतद्भुवि ॥ १.१५०.११ ॥
രാജാവേ, അവിടെ നിന്നിരുന്ന രാജാവിനെ അവൾ കണ്ടില്ല. അപ്സരസിനെ കണ്ടപ്പോൾ രാജാവിന്റെ ശുക്ലം നിലത്തു വീണു.
1.150.12
ततः स राजा राजेन्द्र लज्जया नृपतिः स्वयम् ।
पद्भ्यामाक्रमतायुष्मंस्ततस्तु द्रुपदोऽभवत् ॥ १.१५०.१२ ॥
പിന്നെ രാജേന്ദ്രാ, ദീർഘായുസ്മാനേ, ലജ്ജകൊണ്ട് ആ രാജാവ് തന്നെ കാൽ കൊണ്ട് അമർത്തി ദ്രുപദനായി.
1.150.13
ततस्तु तपसा तस्य राजर्षेर्भावितात्मनः ।
पुत्रः समभवच्छीघ्रं पदोस्तस्य क्रमेण तु ॥ १.१५०.१३ ॥
പിന്നീട് ശുദ്ധാത്മാവായ ആ രാജർഷിയുടെ തപസ്സിനാൽ, അദ്ദേഹത്തിന്റെ പാദങ്ങളിൽ നിന്ന് ക്രമേണ ഒരു പുത്രൻ വേഗത്തിൽ ജനിച്ചു.
1.150.14
तेनास्य ऋषयः सर्वे समागम्य तपोधनाः ।
नाम चुक्रुर्हि विद्वांसो द्रुपदोऽस्त्विति भारत ॥ १.१५०.१४ ॥
ഭാരതാ, തപോധനരായ സർവ്വ ഋഷിമാരും ഒത്തുചേർന്ന്, വിദ്വാന്മാർ അവന് 'ദ്രുപദൻ ആകട്ടെ' എന്ന് പേരിട്ടു.
1.150.15
स तस्यैवाश्रमे राजन्भरद्वाजस्य भारत ।
ववृधे सुमुखं तत्र कामैः सर्वैर्नृपोत्तम ॥ १.१५०.१५ ॥
രാജാവേ, ഭാരതാ, ആ സുമുഖൻ ഭരദ്വാജന്റെ ആശ്രമത്തിൽത്തന്നെ, എല്ലാ കാമനകളും നിറവേറി, നൃപോത്തമാ, അവിടെ വളർന്നു.
1.150.16
पाञ्चालोऽपि हि राजेन्द्र स्वराज्यं गतवान्प्रभुः ।
भरद्वाजस्य विद्यार्थं सुतं दत्वा महात्मनः ॥ १.१५०.१६ ॥
രാജേന്ദ്രാ, പാഞ്ചാല രാജാവും തന്റെ രാജ്യത്തേക്ക് മടങ്ങി; ഭരദ്വാജന്റെ വിദ്യയ്ക്കായി മകനെ ആ മഹാത്മാവിന് നൽകി.
1.150.17
स कुमारस्ततो राजन्द्रोणेन सहितो वने ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गान्धनुर्वेदांश्च भारत ॥ १.१५०.१७ ॥
പിന്നീട് രാജാവേ, ആ കുമാരൻ വനത്തിൽ ദ്രോണനോടൊപ്പം ഇരുന്ന്, ഭാരതാ, അംഗങ്ങളോടെ വേദങ്ങളും ധനുർവേദവും പഠിച്ചു.
1.150.18
परया स मुदा युक्तो विचचार वने सुखम् ।
तस्यैवं वर्तमानस्य वने वनचरैः सह ॥ १.१५०.१८ ॥
പരമാനന്ദത്തോടെ അവൻ വനത്തിൽ സുഖമായി സഞ്ചരിച്ചു. ഇപ്രകാരം വനത്തിൽ വനവാസികളോടൊപ്പം വസിക്കുമ്പോൾ—
1.150.19
कालेनातिचिराद्राजन्पिता स्वर्गमुपेयिवान् ।
स समागम्य पाञ्चालैः पाञ्चालेष्वभिषेचितः ॥ १.१५०.१९ ॥
രാജാവേ, ദീർഘകാലത്തിനുശേഷം പിതാവ് സ്വർഗ്ഗത്തിലേക്കു പോയി. അദ്ദേഹം പാഞ്ചാലരോടൊപ്പം ചേർന്ന് പാഞ്ചാലർക്കിടയിൽ അഭിഷേകം ചെയ്യപ്പെട്ടു.
1.150.20
प्राप्तश्च राज्यं राजेन्द्र सुहृदां प्रीतिवर्धनः ।
राज्यं ररक्ष धर्मेण यथा चेन्द्रस्त्रिविष्टपम् ॥ १.१५०.२० ॥
രാജേന്ദ്രാ, അദ്ദേഹം രാജ്യം പ്രാപിച്ച് സുഹൃത്തുക്കളുടെ സന്തോഷം വർദ്ധിപ്പിച്ചു. ഇന്ദ്രൻ ത്രിവിഷ്ടപത്തെ രക്ഷിക്കുന്നതുപോലെ അദ്ദേഹം ധർമ്മത്താൽ രാജ്യത്തെ രക്ഷിച്ചു.
1.150.21
एतन्मया ते राजेन्द्र यथावत्परिकीर्तितम् ।
द्रुपदस्य च राजर्षेर्धृष्टद्युम्नस्य जन्म च ॥ १.१५०.२१ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഇത് ഞാൻ നിനക്ക് യഥാവിധി വിവരിച്ചു — രാജർഷി ദ്രുപദന്റെയും ധൃഷ്ടദ്യുമ്നന്റെയും ജന്മം.