మహాభారతం · అధ్యాయం 1.150
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.150.1
द्रुपदस्यापि विप्रर्षे श्रोतुमिच्छामि संभवम् ।
कथं चापि समुत्पन्नः कथमस्त्राण्यवाप्तवान् ॥ १.१५०.१ ॥
ఓ విప్రర్షీ, ద్రుపదుని జన్మను కూడా వినగోరుతున్నాను. అతడు ఎలా జన్మించాడు, ఎలా అస్త్రాలను పొందాడు?
1.150.2
एतदिच्छामि भगवंस्त्वत्तः श्रोतुं द्विजोत्तम ।
कौतूहलं जन्मसु मे कीर्त्यमानेष्वनेकशः ॥ १.१५०.२ ॥
భగవంతుడా, ద్విజోత్తమా, ఇదే నేను మీ నుండి వినగోరుతున్నాను. అనేకసార్లు చెప్పబడిన జన్మలలో నాకు కుతూహలం ఉంది.
1.150.3
राजा बभूव पाञ्चालः पुत्रार्थी पुत्रकारणात् ।
वनं गतो महाराजस्तपस्तेपे सुदारुणम् ॥ १.१५०.३ ॥
పాంచాల రాజు పుత్రుని కోరుకున్నాడు. కొడుకు కోసం ఆ మహారాజు అడవికి వెళ్లి అత్యంత కఠినమైన తపస్సు చేశాడు.
1.150.4
आराधयन्प्रयत्नेन महर्षीन्संशितव्रतान् ।
तस्य संतप्यमानस्य वने मृगगणायुते ॥ १.१५०.४ ॥
అతడు ప్రయత్నంగా కఠిన వ్రతధారులైన మహర్షులను ప్రసన్నం చేసుకున్నాడు. జింకల గుంపులతో నిండిన అడవిలో అతడు తపిస్తూ ఉండెను.
1.150.5
कालस्तु सुमहान्राजन्नत्ययात्सुतकारणात् ।
स तु राजा महातेजास्तपस्तीव्रं समाददे ॥ १.१५०.५ ॥
రాజా, కొడుకు కోసం చాలా కాలం గడిచిపోయింది. ఆ మహాతేజస్వి రాజు తీవ్రమైన తపస్సును చేపట్టాడు.
1.150.6
कंचित्कालं वायुभक्षो निराहारस्तथैव च ।
तथैव तु महाबाहोर्वर्तमानस्य भारत ॥ १.१५०.६ ॥
కొంతకాలం అతడు గాలినే ఆహారంగా తీసుకుని ఆహారం లేకుండా ఉన్నాడు. భారతా, ఆ మహాబాహువు ఆ విధంగానే వర్తించాడు.
1.150.7
कालस्तस्य महाराज यातो वै नृपसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वसन्ते कामदीपने ॥ १.१५०.७ ॥
మహారాజా, నృపశ్రేష్ఠా, అతనికి కొంతకాలం గడిచింది. తర్వాత ఎక్కువ కాలం గడవకముందే కామాన్ని రేపే వసంతకాలం వచ్చింది.
1.150.8
फुल्लाशोकवने चैव प्राणिनां सुमनोहरे ।
नद्यास्तीरं ततो गत्वा गङ्गायाः पद्मलोचनः ॥ १.१५०.८ ॥
వికసించిన అశోకవనంలో, ప్రాణులకు ఎంతో మనోహరమైన చోట, తర్వాత పద్మనేత్రుడు గంగా నది తీరానికి వెళ్ళాడు.
1.150.9
नियमस्थश्च राजासीत्तदा भरतसत्तम ।
ततो नातिचिरात्काले वनं तन्मनुजेश्वर ॥ १.१५०.९ ॥
భరతశ్రేష్ఠా, ఆ సమయంలో రాజు నియమాల్లో నిలిచి ఉన్నాడు. తర్వాత ఎక్కువ కాలం గడవకముందే, మనుజేశ్వరా, ఆ వనానికి...
1.150.10
संप्राप्ता ह्यप्सरा राजन्मेनकेत्यभिविश्रुता ।
पुष्पद्रुमान्सज्जमाना राज्ञो दर्शनमागमत् ॥ १.१५०.१० ॥
రాజా, మేనక అనే ప్రసిద్ధ అప్సరస వచ్చింది. పూలచెట్ల మధ్య ఆగుతూ ఆమె రాజు దర్శనానికి వచ్చింది.
1.150.11
न ददर्श तु सा राजंस्तत्र स्थानगतं नृपम् ।
दृष्ट्वा चाप्सरसं तां तु शुक्रं राज्ञोऽपतद्भुवि ॥ १.१५०.११ ॥
రాజా, అక్కడ ఉన్న రాజును ఆమె చూడలేదు. అప్సరసను చూడగానే రాజు వీర్యం నేలపై పడింది.
1.150.12
ततः स राजा राजेन्द्र लज्जया नृपतिः स्वयम् ।
पद्भ्यामाक्रमतायुष्मंस्ततस्तु द्रुपदोऽभवत् ॥ १.१५०.१२ ॥
అప్పుడు రాజేంద్రా, దీర్ఘాయుష్మంతుడా, సిగ్గుతో ఆ రాజు స్వయంగా తన పాదాలతో అణచివేస్తూ ద్రుపదుడయ్యాడు.
1.150.13
ततस्तु तपसा तस्य राजर्षेर्भावितात्मनः ।
पुत्रः समभवच्छीघ्रं पदोस्तस्य क्रमेण तु ॥ १.१५०.१३ ॥
అప్పుడు పవిత్రాత్ముడైన ఆ రాజర్షి తపస్సు వల్ల, అతని పాదాల నుండి క్రమంగా ఒక కుమారుడు త్వరగా జన్మించాడు.
1.150.14
तेनास्य ऋषयः सर्वे समागम्य तपोधनाः ।
नाम चुक्रुर्हि विद्वांसो द्रुपदोऽस्त्विति भारत ॥ १.१५०.१४ ॥
భారతా, తపోధనులైన ఋషులందరూ కలిసి, విద్వాంసులు 'ద్రుపదుడు కావాలి' అని అతనికి పేరు పెట్టారు.
1.150.15
स तस्यैवाश्रमे राजन्भरद्वाजस्य भारत ।
ववृधे सुमुखं तत्र कामैः सर्वैर्नृपोत्तम ॥ १.१५०.१५ ॥
రాజా, భారతా, ఆ సుముఖుడు భరద్వాజుని ఆశ్రమంలోనే, అన్ని కోరికలు తీరి, ఓ నృపోత్తమా, అక్కడ పెరిగాడు.
1.150.16
पाञ्चालोऽपि हि राजेन्द्र स्वराज्यं गतवान्प्रभुः ।
भरद्वाजस्य विद्यार्थं सुतं दत्वा महात्मनः ॥ १.१५०.१६ ॥
రాజేంద్రా, పాంచాల రాజు కూడా తన రాజ్యానికి వెళ్ళాడు; భరద్వాజుని విద్య కోసం తన కుమారుడిని ఆ మహాత్ముని వద్ద ఇచ్చి.
1.150.17
स कुमारस्ततो राजन्द्रोणेन सहितो वने ।
वेदांश्चाधिजगे साङ्गान्धनुर्वेदांश्च भारत ॥ १.१५०.१७ ॥
అప్పుడు రాజా, ఆ కుమారుడు అడవిలో ద్రోణునితో కలిసి ఉండి, భారతా, అంగాలతో సహా వేదాలను, ధనుర్వేదాన్ని నేర్చుకున్నాడు.
1.150.18
परया स मुदा युक्तो विचचार वने सुखम् ।
तस्यैवं वर्तमानस्य वने वनचरैः सह ॥ १.१५०.१८ ॥
పరమానందంతో కూడినవాడై అతడు అడవిలో సుఖంగా సంచరించాడు. ఇలా అడవిలో వనచరులతో కలిసి జీవిస్తుండగా—
1.150.19
कालेनातिचिराद्राजन्पिता स्वर्गमुपेयिवान् ।
स समागम्य पाञ्चालैः पाञ्चालेष्वभिषेचितः ॥ १.१५०.१९ ॥
ఓ రాజా, చాలాకాలం తర్వాత తండ్రి స్వర్గానికి వెళ్ళాడు. అతడు పాంచాలులతో కలిసి పాంచాలుల మధ్య అభిషేకించబడ్డాడు.
1.150.20
प्राप्तश्च राज्यं राजेन्द्र सुहृदां प्रीतिवर्धनः ।
राज्यं ररक्ष धर्मेण यथा चेन्द्रस्त्रिविष्टपम् ॥ १.१५०.२० ॥
ఓ రాజేంద్రా, అతడు రాజ్యాన్ని పొంది మిత్రుల ప్రీతిని పెంచినవాడయ్యాడు. ఇంద్రుడు త్రివిష్టపాన్ని కాపాడినట్లు అతడు ధర్మంతో రాజ్యాన్ని కాపాడాడు.
1.150.21
एतन्मया ते राजेन्द्र यथावत्परिकीर्तितम् ।
द्रुपदस्य च राजर्षेर्धृष्टद्युम्नस्य जन्म च ॥ १.१५०.२१ ॥
ఓ రాజేంద్రా, ఇది నేను నీకు యథావిధిగా చెప్పాను — రాజర్షి ద్రుపదుని జన్మాన్ని, ధృష్టద్యుమ్నుని జన్మాన్ని.