மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.154
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.154.1
कणिकस्य मतं श्रुत्वा कार्त्स्न्येन भरतर्षभ ।
दुर्योधनश्च कर्णश्च शकुनिश्चापि सौबलः।
दुशासनचतुर्थास्ते मन्त्रयामासुरेकदा ॥ १.१५४.१ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, கணிகனின் அறிவுரையை முழுவதுமாகக் கேட்ட பின், துரியோதனனும் கர்ணனும் சகுனியும் சௌபலனும், துச்சாதனனை நான்காவதாகக் கொண்டு, ஒருமுறை ஆலோசனை செய்தனர்.
1.154.2
ते कौरव्यमनुज्ञाप्य धृतराष्ट्रं नराधिपम् ।
दहने तु सपुत्रायाः कुन्त्या बुद्धिमकारयन् ॥ १.१५४.२ ॥
அவர்கள் குரு குலத்தவரான மன்னன் திருதராஷ்டிரனிடம் அனுமதி பெற்று, மகன்களுடன் குந்தியை எரித்துவிடும் திட்டத்தை வகுத்தனர்.
1.154.3
तेषामिङ्गितभावज्ञो विदुरस्तत्त्वदर्शिवान् ।
आकारेण च तं मन्त्रं बुबुधे दुष्टचेतसाम् ॥ १.१५४.३ ॥
அவர்களின் குறிப்புகளையும் நோக்கங்களையும் அறிந்த, உண்மையை உணர்ந்த விதுரர், அவர்களின் தோற்றத்தாலேயே தீய மனமுடையோரின் அந்த ஆலோசனையை உணர்ந்தார்.
1.154.4
ततो विदितवेद्यात्मा पाण्डवानां हिते रतः ।
पलायने मतिं चक्रे कुन्त्याः पुत्रैः सहानघः ॥ १.१५४.४ ॥
பின்னர், அறியத்தக்கதை அறிந்த தன்னுணர்வுடையவரும், பாண்டவர்களின் நலனில் ஈடுபட்டவருமான குற்றமற்ற விதுரர், குந்தியின் மகன்களுடன் தப்பிச் செல்ல முடிவு செய்தார்.
1.154.5
ततो वातसहां नावं यन्त्रयुक्तां पताकिनीम् ।
ऊर्मिक्षमां दृढां कृत्वा कुन्तीमिदमुवाच ह ॥ १.१५४.५ ॥
பின்னர், காற்றைத் தாங்கும், இயந்திரங்கள் பொருத்தப்பட்ட, கொடிகளுடன் கூடிய, அலைகளைத் தாங்கும் உறுதியான ஒரு படகை அமைத்து, அவர் குந்தியிடம் இவ்வாறு கூறினார்.
1.154.6
एष जातः कुलस्यास्य कीर्तिवंशप्रणाशनः ।
धृतराष्ट्रः परीतात्मा धर्मं त्यजति शाश्वतम् ॥ १.१५४.६ ॥
இந்தக் குலத்தில் புகழையும் வம்சத்தையும் அழிக்கும் இவன் பிறந்துள்ளான். திருதராஷ்டிரன், கலங்கிய மனமுடையவனாய், நிலையான தர்மத்தைக் கைவிடுகிறான்.
1.154.7
इयं वारिपथे युक्ता तरङ्गपवनक्षमा ।
नौर्यया मृत्युपाशात्त्वं सपुत्रा मोक्ष्यसे शुभे ॥ १.१५४.७ ॥
அலைகளையும் காற்றையும் தாங்கவல்ல இந்தப் படகு நீர்வழிக்குத் தயாராக உள்ளது. அதனால், சுபையே, நீ உன் மகன்களுடன் மரணத்தின் கயிற்றிலிருந்து விடுபடுவாய்.
1.154.8
तच्छ्रुत्वा व्यथिता कुन्ती पुत्रैः सह यशस्विनी ।
नावमारुह्य गङ्गायां प्रययौ भरतर्षभ ॥ १.१५४.८ ॥
அதைக் கேட்டு வருந்திய புகழ்மிக்க குந்தி, தன் மகன்களுடன் படகில் ஏறி கங்கையில் சென்றாள், பரதர்களில் காளையே.
1.154.9
ततो विदुरवाक्येन नावं विक्षिप्य पाण्डवाः ।
धनं चादाय तैर्दत्तमरिष्टं प्राविशन्वनम् ॥ १.१५४.९ ॥
பின்னர் விதுரரின் சொல்படி பாண்டவர்கள் படகைக் கைவிட்டு, அவர்களால் அளிக்கப்பட்ட செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு பாதுகாப்பான காட்டுக்குள் நுழைந்தனர்.
1.154.10
निषादी पञ्चपुत्रा तु जातेषु तत्र वेश्मनि ।
कारणाभ्यागता दग्धा सह पुत्रैरनागसा ॥ १.१५४.१० ॥
அங்கே அந்த வீட்டில் அவர்கள் எரிந்துகொண்டிருந்தபோது, ஐந்து மகன்களுடைய நிஷாதப் பெண் ஒரு காரணத்தால் வந்திருந்து, குற்றமற்றவளாயினும் மகன்களுடன் எரிந்தாள்.
1.154.11
स च म्लेच्छाधमः पापो दग्धस्तत्र पुरोचनः ।
वञ्चिताश्च दुरात्मानो धार्तराष्ट्राः सहानुगाः ॥ १.१५४.११ ॥
அந்த மிலேச்சர்களில் கீழானவனும் பாவியுமான புரோசனன் அங்கேயே எரிந்தான்; தீய உள்ளம் கொண்ட திருதராஷ்டிரரின் மகன்கள் தங்கள் தொண்டர்களுடன் ஏமாற்றப்பட்டனர்.
1.154.12
अविज्ञाता महात्मनो जनानामक्षतास्तथा ।
जनन्या सह कौन्तेया मुक्ता विदुरमन्त्रिताः ॥ १.१५४.१२ ॥
மக்களால் அறியப்படாதவர்களாக, மகாத்மாக்களாக, காயமின்றி, விதுரரின் ஆலோசனையால் குந்தியின் மக்கள் தங்கள் தாயுடன் விடுபட்டனர்.
1.154.13
ततस्तस्मिन्पुरे लोका नगरे वारणावते ।
दृष्ट्वा जतुगृहं दग्धमन्वशोचन्त दुःखिताः ॥ १.१५४.१३ ॥
பின்னர் வாரணாவத நகரில் இருந்த மக்கள் அரக்கு மாளிகை எரிந்து கிடப்பதைக் கண்டு துயரத்துடன் வருந்தினர்.
1.154.14
प्रेषयामासू राजानं यथावृत्तं निवेदितुम् ।
संवृतस्ते महान्कामः पाण्डवान्दग्धवानसि ॥ १.१५४.१४ ॥
நடந்ததை அரசனுக்குத் தெரிவிக்க அவர்கள் தூதர்களை அனுப்பினர்: 'உன் பெரிய விருப்பம் நிறைவேறியது; பாண்டவர்களை நீ எரித்துவிட்டாய்.'
1.154.15
सकामो भव कौरव्य भुङ्क्ष्व राज्यं सपुत्रकः ।
तच्छ्रुत्वा धृतराष्ट्रस्तु सहपुत्रेण शोचयन् ॥ १.१५४.१५ ॥
'ஓ குருவின் வழித்தோன்றலே, உன் விருப்பம் நிறைவேறியது; மகன்களுடன் அரசை அனுபவி.' அதைக் கேட்டு திருதராஷ்டிரன் தன் மகனுடன் துயருற்றான்.
1.154.16
प्रेतकार्याणि च तथा चकार सह बान्धवैः ।
पाण्डवानां तथा क्षत्ता भीष्मश्च कुरुसत्तमः ॥ १.१५४.१६ ॥
பாண்டவர்களுக்காக உறவினர்களுடன் இறுதிச் சடங்குகளும் அதுபோலவே செய்யப்பட்டன; க்ஷத்தாவும் குருக்களில் சிறந்த பீஷ்மரும் அவ்வாறே செய்தனர்.
1.154.17
पुनर्विस्तरशः श्रोतुमिच्छामि द्विजसत्तम ।
दाहं जतुगृहस्यैव पाण्डवानां च मोक्षणम् ॥ १.१५४.१७ ॥
ஓ பிராமணர்களில் சிறந்தவரே, அரக்கு மாளிகையின் தீயையும் பாண்டவர்களின் விடுதலையையும் மீண்டும் விரிவாகக் கேட்க விரும்புகிறேன்.
1.154.18
सुनृशंसमिदं कर्म तेषां क्रूरोपसंहितम् ।
कीर्तयस्व यथावृत्तं परं कौतूहलं मम ॥ १.१५४.१८ ॥
அவர்களின் இந்தக் கொடூரமான செயல், கொடுமையுடன் கூடியது — நடந்தபடி சொல்லுங்கள்; எனக்கு மிகுந்த ஆர்வம் உள்ளது.
1.154.19
शृणु विस्तरशो राजन्वदतो मे परन्तप ।
दाहं जतुगृहस्यैतत्पाण्डवानां च मोक्षणम् ॥ १.१५४.१९ ॥
அரசே, எதிரிகளை வாட்டுபவனே, நான் சொல்வதை விரிவாகக் கேள் — இது அரக்கு மாளிகையின் எரிப்பும் பாண்டவர்களின் விடுதலையும் ஆகும்.
1.154.20
ततो दुर्योधनो राजा धृतराष्ट्रमभाषत ।
पाण्डवेभ्यो भयं नः स्यात्तान्विवासयतां भवान्।
निपुणेनाभ्युपायेन नगरं वारणावतम् ॥ १.१५४.२० ॥
அப்போது அரசன் துரியோதனன் திருதராஷ்டிரனிடம் கூறினான் — பாண்டவர்களால் எங்களுக்கு அச்சம் உண்டாகும்; நீர் அவர்களை ஒரு திறமையான வழியில் வாரணாவதம் நகரத்திற்கு அனுப்பிவிடுங்கள்.
1.154.21
धृतराष्ट्रस्तु पुत्रेण श्रुत्वा वचनमीरितम् ।
मुहूर्तमिव संचिन्त्य दुर्योधनमथाब्रवीत् ॥ १.१५४.२१ ॥
ஆனால் திருதராஷ்டிரன் மகன் சொன்ன சொல்லைக் கேட்டு, ஒரு கணம் சிந்தித்தவன் போல, துரியோதனனிடம் கூறினான்.
1.154.22
धर्मनित्यः सदा पाण्डुस्तथा धर्मपरायणः ।
सर्वेषु ज्ञातिषु तथा मयि त्वासीद्विशेषतः ॥ १.१५४.२२ ॥
பாண்டு எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவனும் தர்மபரயணனும் ஆவான்; எல்லா உறவினர்களிடமும், குறிப்பாக என்னிடம் அவன் பற்றுடையவனாக இருந்தான்.
1.154.23
नासौ किंचिद्विजानाति भोजनादिचिकीर्षितम् ।
निवेदयति नित्यं हि मम राज्यं धृतव्रतः ॥ १.१५४.२३ ॥
விரதம் பூண்டவனான அவன், உணவு முதலியவற்றில் செய்ய விரும்பப்பட்டதை எதையும் அறியமாட்டான்; அவன் எப்போதும் என் அரசைப் பற்றியே எனக்கு அறிவிக்கிறான்.
1.154.24
तस्य पुत्रो यथा पाण्डुस्तथा धर्मपरायणः ।
गुणवान्लोकविख्यातः पौरवाणां सुसंमतः ॥ १.१५४.२४ ॥
அவனுடைய மகனும் பாண்டுவைப் போலவே தர்மபரயணனாக இருக்கிறான்; அவன் குணவான், உலகில் புகழ்பெற்றவன், பௌரவர்களிடையே மிகவும் மதிக்கப்படுபவன்.
1.154.25
स कथं शक्यतेऽस्माभिरपाकर्तुं बलादितः ।
पितृपैतामाहाद्राज्यात्ससहायो विशेषतः ॥ १.१५४.२५ ॥
அவனை நம்மால் எவ்வாறு வலுக்கட்டாயமாக இங்கிருந்து, தந்தை மற்றும் பாட்டனாரின் அரசிலிருந்து, குறிப்பாக அவனுடைய துணைவர்களுடன் சேர்த்து நீக்க முடியும்?
1.154.26
भृता हि पाण्डुनाऽमात्या बलं च सततं भृतम् ।
भृताः पुत्राश्च पौत्राश्च तेषामपि विशेषतः ॥ १.१५४.२६ ॥
பாண்டுவால் அமைச்சர்கள் பராமரிக்கப்பட்டனர்; படையும் எப்போதும் பேணப்பட்டது; அவர்களின் மகன்களும் பேரர்களும், குறிப்பாக அவர்களுக்கும், பராமரிக்கப்பட்டனர்.
1.154.27
ते पुरा सत्कृतास्तात पाण्डुना नागरा जनाः ।
कथं युधिष्ठिरस्यार्थे न नो हन्युः सबान्धवान् ॥ १.१५४.२७ ॥
அன்பே, முன்பு பாண்டுவால் கௌரவிக்கப்பட்ட அந்நகர மக்கள், யுதிஷ்டிரனுக்காக நம்மையும் நம் உறவினர்களையும் ஏன் கொல்லமாட்டார்கள்?
1.154.28
एवमेतन्मया तात भावितं दोषमात्मनि ।
दृष्ट्वा प्रकृतयः सर्वा अर्थमानेन पूजिताः ॥ १.१५४.२८ ॥
அப்பா, இதை நானும் எண்ணினேன்; என்னுள் அந்தக் குறையைக் கண்டேன், ஏனெனில் எல்லா குடிமக்களும் செல்வத்தாலும் மதிப்பாலும் கௌரவிக்கப்பட்டனர்.
1.154.29
ध्रुवमस्मत्सहायास्ते भविष्यन्ति प्रधानतः ।
अर्थवर्गः सहामात्यो मत्संस्थोऽद्य महीपते ॥ १.१५४.२९ ॥
நிச்சயமாக அவர்கள் முதன்மையாக நம் துணைவர்களாக இருப்பார்கள்; செல்வம் அளிக்கும் குழு அமைச்சர்களுடன், இன்று என்னிடம் நிலைபெற்றுள்ளது, மன்னவனே.
1.154.30
स भवान्पाण्डवानाशु विवासयितुमर्हति ।
मृदुनैवाभ्युपायेन नगरं वारणावतम् ॥ १.१५४.३० ॥
அந்தப் பெருமகன் பாண்டவர்களை விரைவில் மென்மையான வழியில் வாரணாவத நகருக்கு நாடுகடத்துவது தகும்.
1.154.31
यदा प्रतिष्ठितं राज्यं मयि राजन्भविष्यति ।
तदा कुन्ती सहापत्या पुनरेष्यति भारत ॥ १.१५४.३१ ॥
ஓ அரசே, என் ஆட்சியில் அரசு நிலைபெறும்போது, ஓ பாரதா, குந்தி தன் மக்களுடன் மீண்டும் வருவாள்.
1.154.32
दुर्योधन ममाप्येतद्धृदि संपरिवर्तते ।
अभिप्रायस्य पापत्वान्नैवं तु विवृणोम्यहम् ॥ १.१५४.३२ ॥
ஓ துரியோதனா, என் இதயத்திலும் இதுவே சுழல்கிறது; ஆனால் அதன் தீமையினால் நான் இவ்வாறு வெளிப்படுத்த மாட்டேன்.
1.154.33
न च भीष्मो न च द्रोणो न च क्षत्ता न गौतमः ।
विवास्यमानान्कौन्तेयाननुमंस्यन्ति कर्हिचित् ॥ १.१५४.३३ ॥
பீஷ்மரும் இல்லை, துரோணரும் இல்லை, விதுரரும் இல்லை, கௌதமரும் இல்லை — நாடு கடத்தப்படும் குந்தியின் மக்களுக்கு எவரும் ஒருபோதும் இசையமாட்டார்கள்.
1.154.34
समा हि कौरवेयाणां वयं ते चैव पुत्रक ।
नैते विषममिच्छेयुर्धर्मयुक्ता मनस्विनः ॥ १.१५४.३४ ॥
மகனே, நாங்களும் அவர்களும் கௌரவர்களுக்கு சமமானவர்களே; தர்மத்தில் நிலைத்த உயர்ந்த மனம் கொண்டவர்கள் அநீதியை விரும்பமாட்டார்கள்.
1.154.35
ते वयं कौरवेयाणामेतेषां च महात्मनाम् ।
कथं न वध्यतां तात गच्छाम जगतस्तथा ॥ १.१५४.३५ ॥
அன்பு மகனே, நாங்களும், கௌரவர்களும், இம்மகாத்மாக்களும் எவ்வாறு அழியாமல் இருப்போம்? அவ்வாறே நாம் உலகத்தின் முன்னால் அழிவோடு செல்வோம்.
1.154.36
मध्यस्थः सततं भीष्मो द्रोणपुत्रो मयि स्थितः ।
यतः पुत्रस्ततो द्रोणो भविता नात्र संशयः ॥ १.१५४.३६ ॥
பீஷ்மர் எப்போதும் நடுநிலையாளர்; துரோணரின் மகன் என்னோடு நிற்கிறான்; அவன் என் மகன் ஆதலால், துரோணரும் நிச்சயமாக நம்முடன் இருப்பார்; இதில் ஐயமில்லை.
1.154.37
कृपः शारद्वतश्चैव यत एतौ ततो भवेत् ।
द्रोणं च भागिनेयं च न स त्यक्ष्यति कर्हिचित् ॥ १.१५४.३७ ॥
சாரத்வதனான கிருபனும், இவர்கள் இருவரும் எவரிடமிருந்து தோன்றினார்களோ அவனிடமிருந்தே வந்தவர்கள்; அவன் துரோணரையும் மருமகனையும் ஒருபோதும் கைவிடமாட்டான்.
1.154.38
क्षत्ताऽर्थबद्धस्त्वस्माकं प्रच्छन्नं संयतः परैः ।
न चैकः स समर्थोऽस्मान्पाम्डवार्थेऽधिबाधितुम् ॥ १.१५४.३८ ॥
க்ஷத்தா நமக்காக செல்வத்தால் கட்டுண்டவன்; ஆனால் பகைவர்களால் மறைவாக கட்டுப்படுத்தப்பட்டவன். பாண்டவர்களுக்காக நம்மை எதிர்த்துத் தடுக்க அவன் ஒருவனே போதாதவன்.
1.154.39
सुविस्रब्धः पाण्डुपुत्रान्सह मात्रा प्रवासय ।
वारणावतमद्यैव यथा यान्ति यथा कुरु ॥ १.१५४.३९ ॥
முழு நம்பிக்கையுடன் பாண்டுவின் புதல்வர்களை அன்னையுடன் நாடுகடத்து; இன்றே அவர்களை வாரணாவதத்திற்கு அனுப்பு, எவ்வாறேனும் செய்.
1.154.40
विनिद्रकरणं घोरं हृदि शल्यमिवार्पितम् ।
शोकपावकमुद्भूतं कर्मणैतेन नाशय ॥ १.१५४.४० ॥
உறக்கத்தைக் கெடுக்கும், கொடியதும், நெஞ்சில் பதிந்த முள்ளைப் போன்றதுமான, துயரத் தீ எழுந்துவிட்டது — இந்தச் செயலால் அதை அழித்துவிடு.