مهابهاراتا · أدهيايا 1.157
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.157.1
पाण्डवास्तु रथान्युक्तान्सदश्वैरनिलोपमैः ।
आरोहमाणा भीष्मस्य पादौ जगृहुरार्तवत् ॥ १.१५७.१ ॥
صعد البانداڤا العربات المشدودة إلى خيول جيدة سريعة كالريح، وأمسكوا بقدمي بهيشما في حزن.
1.157.2
राज्ञश्च धृतराष्ट्रस्य द्रोणस्य च महात्मनः ।
अन्येषां चैव वृद्धानां कृपस्य विदुरस्य च ॥ १.१५७.२ ॥
وكذلك أقدام الملك دهريتاراشترا، والعظيم النفس درونا، وسائر الشيوخ، وكريبا وفيدورا.
1.157.3
एवं सर्वान्कुरून्वृद्धानभिवाद्य यतव्रताः ।
समालिङ्ग्य समानान्वै बालैश्चाप्यभिवादिताः ॥ १.१५७.३ ॥
وهكذا حيّا البانداڤا الثابتون على نذورهم جميع شيوخ الكورو، وعانقوا أقرانهم، وحيّاهم الصغار.
1.157.4
सर्वा मातॄस्तथाऽऽपृच्छ्य कृत्वा चैव प्रदक्षिणम् ।
प्रकृतीरपि सर्वाश्च प्रययुर्वारणावतम् ॥ १.१५७.४ ॥
بعد أن ودّعوا جميع الأمهات، ودارو حولهن يمينًا، وودّعوا كل الرعايا، انطلقوا نحو فارانافاتا.
1.157.5
विदुरश्च महाप्राज्ञस्तथाऽन्ये कुरुपुङ्गवाः ।
पौराश्च पुरुषव्याघ्रानन्वीयुः शोककर्शिताः ॥ १.१५७.५ ॥
تبعوا أولئك النمور بين البشر، فيدورا الحكيم العظيم، وسائر ثيران الكورو، وأهل المدينة، منهوكين من الحزن.
1.157.6
तत्र केचिद्ब्रुवन्ति स्म ब्राह्मणा निर्भयास्तदा ।
दीनान्दृष्ट्वा पाण्डुसुतानतीव भृशदुःखिताः ॥ १.१५७.६ ॥
هناك تكلم بعض البراهمة الذين لا يخافون، لمّا رأوا أبناء بانڈو بائسين، حزينين حزنًا شديدًا.
1.157.7
विषमं पश्यते राजा सर्वथा स सुमन्दधीः ।
कौरव्यो धृतराष्ट्रस्तु न च धर्मं प्रपश्यति ॥ १.१५७.७ ॥
يرى الملك الجور في كل شيء، أما ذلك دهريتراشترا، سليل الكورو، ضعيف الفهم جدًا، فلا يبصر الدارما.
1.157.8
न हि पापमपापात्मा रोचयिष्यति पाण्डवः ।
भीमो वा बलिनां श्रेष्ठः कौन्तेयो वा धनञ्जयः ॥ १.१५७.८ ॥
فإن الباندافا ذا الطبيعة الطاهرة لن يرضى بالشر، لا بهيما أفضل الأقوياء ولا بأرجونا ابن كونتي.
1.157.9
कुत एव महात्मानौ माद्रीपुत्रौ करिष्यतः ।
तान्राज्यं पितृतः प्राप्तान्धृतराष्ट्रो न मृष्यति ॥ १.१५७.९ ॥
فكيف يفعل ذلك التوأمان العظيمان ابنا مادري؟ إن دهريتراشترا لا يحتمل من نالوا المملكة من أبيهم.
1.157.10
अधर्म्यमिदमत्यन्तं कथं भीष्मोऽनुमन्यते ।
विवास्यमानानस्थाने नगरे योऽभिमन्यते ॥ १.१५७.१० ॥
هذا جور بالغ؛ كيف يوافق بهيشما عليه، وهو الذي يقر بنفي من يُطردون إلى مكان غير لائق في المدينة؟
1.157.11
पितेव हि नृपोऽस्माकमभूच्छान्तनवः पुरा ।
विचित्रवीर्यो राजर्षिः पाण्डुश्च कुरुनन्दनः ॥ १.१५७.११ ॥
كان ابن شانتانو في الماضي ملكًا لنا كالأب، وكذلك الحكيم الملكي فيتشيتراviرya، وباندو فرحة الكورو.
1.157.12
स तस्मिन्पुरुषव्याघ्रे देवभावं गते सति ।
राजपुत्रानिमान्बालान्धृतराष्ट्रो न मृष्यति ॥ १.१५७.१२ ॥
ولما صار ذلك النمر بين الرجال (باندو) إلى حال الآلهة، لم يحتمل دهريتراشترا هؤلاء الأمراء الصغار.
1.157.13
वयमेतदनिच्छन्तः सर्व एव पुरोत्तमात् ।
गृहान्विहाय गच्छामो यत्र गन्ता युधिष्ठिरः ॥ १.१५७.१३ ॥
ونحن جميعًا، غير راغبين في هذا، نترك أفضل المدن وبيوتنا، ونذهب حيث سيذهب يودhishthira.
1.157.14
तांस्तथा वादिनः पौरान्दुःकितान्दुःखकर्शितः ।
उवाच मनसा ध्यात्वा धर्मराजो युधिष्ठिरः ॥ १.१५७.१४ ॥
ولما رأى المواطنين الحزانى يتكلمون هكذا، منهوكًا من الحزن، فكّر الملك الدهرماراجا يودhishthira في نفسه ثم قال:
1.157.15
पिता मान्यो गुरुः श्रेष्ठो यदाह पृथिवीपतिः ।
अशङ्कमानैस्तत्कार्यमस्माभिरिति नो व्रतम् ॥ १.१५७.१५ ॥
الأب واجب الإكرام، والمعلم أسمى؛ وما قاله سيد الأرض، ذلك الواجب يجب أن نؤديه دون تردد، فهذا عهدنا.
1.157.16
भवन्तः सुहृदोऽस्माकं यात कृत्वा प्रदक्षिणम् ।
प्रतिनन्द्य तथाऽऽशीर्भिर्निवर्तध्वं यथागृहम् ॥ १.१५७.१६ ॥
أنتم أصدقاؤنا. اذهبوا بعد أن تطوفوا بنا طواف الاحترام، وودعونا بالبركات، وعودوا إلى بيوتكم.
1.157.17
यदा तु कार्यमस्माकं भवद्भिरुपपत्स्यते ।
तदा करिष्यथास्माकं प्रियाणि च हितानि च ॥ १.१५७.१७ ॥
عندما تتحقق مهمتنا على أيديكم، حينها ستفعلون لنا ما هو محبوب ونافع.
1.157.18
एवमुक्तास्तदा पौराः कृत्वा चापि प्रदक्षिणम् ।
आशीर्भिश्चाभिनन्द्यैताञ्जग्मुर्नगरमेव हि ॥ १.१५७.१८ ॥
ولما خوطبوا بذلك، طافوا بهم طواف الاحترام، وودعوهم بالبركات، ثم عادوا حقًا إلى المدينة.
1.157.19
पौरेषु विनिवृत्तेषु विदुरः सर्वधर्मवित् ।
बोधयन्पाण्डवश्रेष्ठमिदंवचनमब्रवीत् ॥ १.१५७.१९ ॥
وبعد أن انصرف أهل المدينة، تكلم فيدورا، العالم بكل الدارما، موعظًا أفضل البانداڤا، بهذه الكلمات.
1.157.20
प्राज्ञः प्राज्ञं प्रलापज्ञः प्रलापज्ञमिदं वचः ।
यो जानाति परप्रज्ञां नीतिशास्त्रानुसारिणीम्।
विज्ञायेह तथा कुर्यादापदं निस्तरेद्यथा ॥ १.१५७.२० ॥
الحكيم يكلم الحكيم، ومن يعرف معنى الكلام يكلم من يعرفه. فمن يعرف حكمة غيره التي تتبع علم السياسة، فليفهم هذا وليتصرف هنا بحيث يعبر المصيبة.
1.157.21
अलोहं निशितं शस्त्रं शरीपरिकर्तनम् ।
यो वेत्ति न तु तं घ्नन्ति प्रतिघातविदं द्विषः ॥ १.१५७.२१ ॥
لا يقتل الأعداء من يعرف السلاح الذي ليس من معدن، الحاد، القاطع للجسد، من يعرف الضربة المضادة.
1.157.22
कक्षघ्नः शिशिरघ्नश्च महाकक्षे बिलौकसः ।
न दहेदिति चात्मानं यो रक्षति स जीवति ॥ १.१५७.२२ ॥
من يحمي نفسه قائلاً «لا أحترق»، كمن يزيل الأشواك، ومن يطرد البرد، وسكان الجحور في الغابة الكبيرة، فإنه يعيش.
1.157.23
नाचक्षुर्वेत्ति पन्थानं नाचक्षुर्विन्दते दिशः ।
नाधृतिर्भूतिमाप्नोति बुध्यस्वैवं प्रबोधितः ॥ १.१५७.२३ ॥
الأعمى لا يعرف الطريق، والأعمى لا يجد الاتجاهات؛ ومن لا ثبات له لا ينال الازدهار. فافهم، وقد استيقظت هكذا.
1.157.24
अनाप्तैर्दत्तमादत्ते नरः शस्त्रमलोहजम् ।
श्वाविच्छरणमासाद्य प्रमुच्येत हुताशनात् ॥ १.१५७.२४ ॥
يقبل الإنسان سلاحًا ليس من معدن، يعطيه أناس غير موثوقين؛ وإذ يبلغ ملاذ عارف الكلب، فليتحرر من النار.
1.157.25
चरन्मार्गान्विजानाति नक्षत्रैर्विन्दते दिशः ।
आत्मना चात्मनः पञ्च पीडयन्नानुपीड्यते ॥ १.१५७.२५ ॥
من يسير في الطرق يعرف المسالك ويهتدي إلى الاتجاهات بالنجوم؛ ومن يؤذي نفسه بحواسه الخمس لا يؤذيه غيره.
1.157.26
एवमुक्तः प्रत्युवाच धर्मराजो युधिष्ठिरः ।
विदुरं विदुषां श्रेष्ठं ज्ञातमित्येव पाण्डवः ॥ १.१५७.२६ ॥
فلما قيل له ذلك، أجاب يُدهيشتهرا ملك الدهرما فيدورا أفضل الحكماء: «قد فهمت»، قال البانداوي.
1.157.27
अनुशिक्ष्यानुगम्यैतान्कृत्वा चैव प्रदक्षिणम् ।
पाण्डवानभ्यनुज्ञाय विदुरः प्रययौ गृहान् ॥ १.१५७.२७ ॥
بعد أن أوصاهم وتبعهم وطاف حولهم وودّع البانداوا، مضى فيدورا إلى بيته.
1.157.28
निवृत्ते विदुरे चापि भीष्मे पौरजने तथा ।
अजातशत्रुमासाद्य कुन्ती वचनमब्रवीत् ॥ १.१५७.२८ ॥
لما عاد فيدورا، وعاد بهيشما وأهل المدينة أيضًا، أتت كونتي إلى أجاتاشاترو وقالت هذه الكلمات.
1.157.29
क्षत्ता यदब्रवीद्वाक्यं जनमध्येऽब्रुवन्निव ।
त्वया च स तथेत्युक्तो जानीमो न च तद्वयम् ॥ १.१५७.२९ ॥
كانت الكلمات التي قالها فيدورا بين الناس كأنه لم يقلها؛ وقلت له «كذلك هو»، ولكننا لا نعلم ذلك.
1.157.30
यदीदं शक्यमस्माभिर्ज्ञातुं नैव च दोषवत् ।
श्रोतुमिच्छामि तत्सर्वं संवादं तव तस्य च ॥ १.१५७.३० ॥
إن كان ممكنًا لنا أن نعرف هذا، وكان غير مَعيب، فإني أريد أن أسمع ذلك الحوار كله بينك وبينه.
1.157.31
विषादग्नेश्च बोद्धव्यमिति मां विदुरोऽब्रवीत् ।
पन्थानो वेदितव्याश्च नक्षत्रैश्च तथा दिशः।
कुड्याश्चविदिताःकार्याःस्याच्छुद्धिरितिचाब्रवीत् ॥ १.१५७.३१ ॥
قال لي فيدورا: يجب أن يُعرف مَخرج من نار السمّ؛ وأن تُعرف الطرق، وتُعرف الجهات بالنجوم؛ وأن تُعرف الجدران جيداً، وأن تكون هناك طهارة.
1.157.32
जितेन्द्रियश्च वसुधां प्राप्स्यतीति च मेऽब्रवीत् ।
विज्ञातमिति तत्सर्वं प्रत्युक्तो विदुरो मया ॥ १.१५७.३२ ॥
وقال لي فيدورا إنك، إذ تغلب حواسك، ستنال الأرض. فأجبته: «قد فهمتُ ذلك كله»؛ وهكذا أجبتُ فيدورا.
1.157.33
अष्टमेऽहनि रोहिण्यां प्रयाताः फाल्गुनस्य ते ।
वारणावतमासाद्य ददृशुर्नागरं जनम् ॥ १.१५७.३३ ॥
في اليوم الثامن من شهر فالغونا، تحت نجم روهيني، انطلقوا. ولما بلغوا فارانافاتا رأوا أهل المدينة.