Mahābhārata · Adhyāya 1.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.159.1
विदुरस्य सुहृत्कश्चित्खनकः कुशलः क्वचित् ।
विविक्ते पाण्डवान्राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१५९.१ ॥
Oh rey, un amigo de Vidura, un minero hábil, en algún lugar a solas habló estas palabras a los Pāṇḍavas.
1.159.2
प्रहितो विदुरेणास्मि खनकः कुशलो ह्यहम् ।
पाण्डवानां प्रियं कार्यमिति किं करवाणि वः ॥ १.१५९.२ ॥
He sido enviado por Vidura; soy un minero hábil. Mi deber es hacer lo que es querido para los Pāṇḍavas: ¿qué debo hacer por vosotros?
1.159.3
प्रच्छन्नं विदुरेणोक्तं प्रियं यन्म्लेच्छभाषया ।
त्वया च तत्तथेत्युक्तमेतद्विश्वासकारणम् ॥ १.१५९.३ ॥
El mensaje querido que Vidura pronunció en secreto en la lengua de los bárbaros, y tu respuesta, «Así sea» — esta es la causa de la confianza.
1.159.4
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रावस्यां पुरोचनः ।
भवनस्य तव द्वारि प्रदास्यति हुताशनम् ॥ १.१५९.४ ॥
En la noche del decimocuarto día de la quincena oscura, Purochana prenderá fuego a la puerta de tu casa.
1.159.5
मात्रा सह प्रदग्धव्याः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
इति व्यवसितं तस्य धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १.१५९.५ ॥
Los Pāṇḍavas, toros entre los hombres, serán quemados junto con su madre: tal es la resolución del hijo de Dhṛtarāṣṭra, de mente perversa.
1.159.6
उवाच तं सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभिजानामि सौम्य त्वां सुहृदं विदुरस्य वै ॥ १.१५९.६ ॥
Yudhiṣṭhira, hijo de Kuntī, firme en la verdad, le dijo: «Gentil amigo, yo te reconozco como amigo de Vidura».
1.159.7
शुचिमाप्तं प्रियं चैव सदा च दृढभक्तिकम् ।
न विद्यते कवेः किंचिदविज्ञातं प्रयोजनम् ॥ १.१५९.७ ॥
Para el sabio Vidura, puro, digno de confianza, querido y de devoción siempre firme, ningún propósito permanece desconocido.
1.159.8
यथा तस्य तथा नस्त्वं निर्विशेषा वयं त्वयि ।
भवतश्च यथा तस्य पालयास्मान्यथा कविः ॥ १.१५९.८ ॥
Tal como él es para nosotros, así eres tú, y no hacemos distinción contigo. Protégenos como el sabio lo protegió a él.
1.159.9
इदं शरणमाग्नेयं मदर्थमिति मे मतिः ।
पुरोचनेन विहितं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५९.९ ॥
Este refugio de fuego, creo, fue construido para mí por Purocana, por orden del hijo de Dhṛtarāṣṭra.
1.159.10
स पापः कोशवांश्चैव ससहायश्च दुर्मतिः ।
अस्मानपि च पापात्मा नित्यकालं प्रबाधते ॥ १.१५९.१० ॥
Aquel pecador, rico, de mala mente y con sus aliados, nos atormenta siempre también a nosotros.
1.159.11
स भवान्भोक्षयत्वस्मान्यत्नेनास्माद्धुताशनात् ।
अस्मास्विह हि दग्धेषु सकामः स्यात्सुयोधनः ॥ १.१५९.११ ॥
Por eso, sálvanos con esmero de este fuego, pues si nos quemamos aquí, Suyodhana verá cumplido su deseo.
1.159.12
समृद्धमायुधागारमिदं तस्य दुरात्मनः ।
वप्रान्तं निष्प्रतीकारमाश्रित्येदं कृतं महत् ॥ १.१५९.१२ ॥
Este arsenal bien abastecido pertenece a aquel malvado; al borde de la muralla, sin remedio posible, se hizo esta gran obra confiando en ella.
1.159.13
इदं तदशुभं नूनं तस्य कर्म चिकीर्षितम् ।
प्रागेव विदुरो वेद तेनास्मानन्वबोधयत् ॥ १.१५९.१३ ॥
Esta es sin duda la acción malvada que él pretendía. Vidura lo supo de antemano y por eso nos advirtió.
1.159.14
सेयमापदनुप्राप्ता क्षत्ता यां दृष्टवान्पुरा ।
पुरोचनस्याविदितानस्मांस्त्वं प्रतिमोचय ॥ १.१५९.१४ ॥
Esta es la misma desgracia que Vidura vio antes, y ahora ha caído sobre nosotros. Sin que lo sepa Purocana, líbranos de ella.
1.159.15
स तथेति प्रतिश्रुत्य खनको यत्नमास्थितः ।
परिखामुत्किरन्नाम चकार च महाबिलम् ॥ १.१५९.१५ ॥
Tras prometer "Así sea", el excavador se dedicó a la tarea, y al sacar la tierra del foso excavó un gran túnel.
1.159.16
चक्रे च वेश्मनस्तस्य मध्ये नातिमहद्बिलम् ।
कपाटयुक्तमज्ञातं समं भूम्याश्च भारत ॥ १.१५९.१६ ॥
En el centro de la casa hizo una abertura de túnel no muy grande, provista de una puerta y oculta, al nivel del suelo, oh Bhārata.
1.159.17
पुरोचनभयादेव व्यदधात्संवृतं मुखम् ।
स तस्य तु गृहद्वारि वसत्यशुभधीः सदा।
तत्र ते सायुधाः सर्वे वसन्ति स्म क्षपां नृप ॥ १.१५९.१७ ॥
Solo por miedo a Purocana cubrió la abertura. Aquel de mente malvada siempre permanecía a la puerta de la casa, y allí todos ellos, armados, pasaban la noche, oh rey.
1.159.18
दिवा चरन्ति मृगयां पाण्डवेया वनाद्वनम् ।
विश्वस्तवदविश्वस्ता वञ्चयन्तः पुरोचनम् ॥ १.१५९.१८ ॥
De día los Pāṇḍava andaban de bosque en bosque de caza, mostrándose confiados sin serlo, engañando a Purocana.
1.159.19
अतुष्टास्तुष्टवद्राजन्नूषुः परमविस्मिताः ॥ १.१५९.१९ ॥
Oh rey, aunque insatisfechos, vivían como si estuvieran contentos, sumamente asombrados.
1.159.20
न चैनानन्वबुध्यन्त नरा नगरवासिनः ।
अन्यत्र विदुरामात्यात्तस्मात्खनकसत्तमात् ॥ १.१५९.२० ॥
Ni los habitantes de la ciudad los percibieron, salvo a través del ministro Vidura, el mejor de los excavadores.