മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.159.1
विदुरस्य सुहृत्कश्चित्खनकः कुशलः क्वचित् ।
विविक्ते पाण्डवान्राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१५९.१ ॥
ഓ രാജാവേ, വിദുരന്റെ ഒരു സുഹൃത്തായ സമർത്ഥനായ ഖനകൻ ഏതോ ഏകാന്തത്തിൽ പാണ്ഡവരോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.159.2
प्रहितो विदुरेणास्मि खनकः कुशलो ह्यहम् ।
पाण्डवानां प्रियं कार्यमिति किं करवाणि वः ॥ १.१५९.२ ॥
ഞാൻ വിദുരനാൽ അയക്കപ്പെട്ടവനാണ്; ഞാൻ സമർത്ഥനായ ഖനകനാണ്. പാണ്ഡവർക്ക് പ്രിയകരമായ കാര്യം ചെയ്യലാണ് എന്റെ ധർമ്മം; നിങ്ങൾക്കായി ഞാൻ എന്ത് ചെയ്യണം?
1.159.3
प्रच्छन्नं विदुरेणोक्तं प्रियं यन्म्लेच्छभाषया ।
त्वया च तत्तथेत्युक्तमेतद्विश्वासकारणम् ॥ १.१५९.३ ॥
വിദുരൻ രഹസ്യമായി മ്ലേച്ഛഭാഷയിൽ പറഞ്ഞ പ്രിയസന്ദേശവും, 'അങ്ങനെതന്നെ' എന്ന് നീ പറഞ്ഞ മറുപടിയുമാണ് വിശ്വാസത്തിന്റെ കാരണം.
1.159.4
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रावस्यां पुरोचनः ।
भवनस्य तव द्वारि प्रदास्यति हुताशनम् ॥ १.१५९.४ ॥
കൃഷ്ണപക്ഷത്തിലെ ചതുർദശിയിൽ, ഈ രാത്രിയിൽ പുരോചനൻ നിന്റെ ഭവനത്തിന്റെ വാതിൽക്കൽ തീയിടും.
1.159.5
मात्रा सह प्रदग्धव्याः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
इति व्यवसितं तस्य धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १.१५९.५ ॥
അമ്മയോടൊപ്പം പാണ്ഡവർ, നരശ്രേഷ്ഠന്മാർ, ദഹിപ്പിക്കപ്പെടണം — ദുർബുദ്ധിയായ ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ തീരുമാനം ഇതാണ്.
1.159.6
उवाच तं सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभिजानामि सौम्य त्वां सुहृदं विदुरस्य वै ॥ १.१५९.६ ॥
സത്യധൃതിയായ കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ അവനോട് പറഞ്ഞു — 'സൗമ്യനേ, നീ വിദുരന്റെ സുഹൃത്താണെന്ന് ഞാൻ അറിയുന്നു.'
1.159.7
शुचिमाप्तं प्रियं चैव सदा च दृढभक्तिकम् ।
न विद्यते कवेः किंचिदविज्ञातं प्रयोजनम् ॥ १.१५९.७ ॥
ശുദ്ധനും വിശ്വസ്തനും പ്രിയനും എപ്പോഴും ദൃഢഭക്തിയുള്ളവനുമായ കവിക്ക് (വിദുരന്) ഒരു ഉദ്ദേശ്യവും അജ്ഞാതമല്ല.
1.159.8
यथा तस्य तथा नस्त्वं निर्विशेषा वयं त्वयि ।
भवतश्च यथा तस्य पालयास्मान्यथा कविः ॥ १.१५९.८ ॥
അവൻ (വിദുരൻ) ഞങ്ങൾക്കെന്നപോലെ നീയുമാണ്; ഞങ്ങൾ നിന്നിൽ വ്യത്യാസം കാണുന്നില്ല. ആ കവി അവനെ കാത്തതുപോലെ ഞങ്ങളെ കാക്കണം.
1.159.9
इदं शरणमाग्नेयं मदर्थमिति मे मतिः ।
पुरोचनेन विहितं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५९.९ ॥
ഇത് അഗ്നിമയമായ ഒരു അഭയസ്ഥാനമാണ്, എനിക്കുവേണ്ടിയാണ് ഒരുക്കിയതെന്നാണ് എന്റെ അഭിപ്രായം; ധൃതരാഷ്ട്രപുത്രന്റെ കല്പനപ്രകാരം പുരോചനൻ ഇത് നിർമ്മിച്ചു.
1.159.10
स पापः कोशवांश्चैव ससहायश्च दुर्मतिः ।
अस्मानपि च पापात्मा नित्यकालं प्रबाधते ॥ १.१५९.१० ॥
ആ പാപിയും ധനവാനും സഹായികളോടുകൂടിയ ദുർബുദ്ധിയും പാപാത്മാവുമായവൻ എപ്പോഴും ഞങ്ങളെയും ഉപദ്രവിക്കുന്നു.
1.159.11
स भवान्भोक्षयत्वस्मान्यत्नेनास्माद्धुताशनात् ।
अस्मास्विह हि दग्धेषु सकामः स्यात्सुयोधनः ॥ १.१५९.११ ॥
അതിനാൽ നീ ഞങ്ങളെ ഈ അഗ്നിയിൽനിന്ന് ശ്രമപൂർവം രക്ഷിക്കണം; ഞങ്ങൾ ഇവിടെ ദഹിച്ചുപോയാൽ സുയോധനൻ തന്റെ ആഗ്രഹം സാധിച്ചവനാകും.
1.159.12
समृद्धमायुधागारमिदं तस्य दुरात्मनः ।
वप्रान्तं निष्प्रतीकारमाश्रित्येदं कृतं महत् ॥ १.१५९.१२ ॥
ഇത് ആ ദുരാത്മാവിന്റെ സമൃദ്ധമായ ആയുധശാലയാണ്; കോട്ടയുടെ അരികിൽ, പ്രതിവിധിയില്ലാത്ത വിധം, ഈ മഹത്തായ പദ്ധതിയെ ആശ്രയിച്ച് ഇത് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടു.
1.159.13
इदं तदशुभं नूनं तस्य कर्म चिकीर्षितम् ।
प्रागेव विदुरो वेद तेनास्मानन्वबोधयत् ॥ १.१५९.१३ ॥
അവൻ ചെയ്യാനാഗ്രഹിച്ച ആ അശുഭകർമ്മം ഇതുതന്നെയാണെന്ന് തീർച്ച. വിദുരൻ മുൻകൂട്ടി അറിഞ്ഞിരുന്നു; അതിനാൽ അവൻ ഞങ്ങളെ ജാഗ്രതപ്പെടുത്തി.
1.159.14
सेयमापदनुप्राप्ता क्षत्ता यां दृष्टवान्पुरा ।
पुरोचनस्याविदितानस्मांस्त्वं प्रतिमोचय ॥ १.१५९.१४ ॥
വിദുരൻ മുമ്പ് കണ്ട ആ ആപത്ത് ഇപ്പോൾ വന്നെത്തിയിരിക്കുന്നു. പുരോചനൻ അറിയാതെ നീ ഞങ്ങളെ ഇതിൽനിന്ന് രക്ഷിക്കണം.
1.159.15
स तथेति प्रतिश्रुत्य खनको यत्नमास्थितः ।
परिखामुत्किरन्नाम चकार च महाबिलम् ॥ १.१५९.१५ ॥
"അങ്ങനെയാകട്ടെ" എന്ന് വാക്കുനൽകി, ഖനകൻ പ്രയത്നത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടു. കിടങ്ങിലെ മണ്ണ് നീക്കി ഒരു വലിയ തുരങ്കം അവൻ ഉണ്ടാക്കി.
1.159.16
चक्रे च वेश्मनस्तस्य मध्ये नातिमहद्बिलम् ।
कपाटयुक्तमज्ञातं समं भूम्याश्च भारत ॥ १.१५९.१६ ॥
ആ വീടിന്റെ മധ്യത്തിൽ വളരെ വലുതല്ലാത്ത, കതകുകളോടു കൂടിയ, അറിയപ്പെടാത്ത ഒരു ദ്വാരം അവൻ ഉണ്ടാക്കി. ഭാരതാ, അത് നിലത്തിനു സമമായിരുന്നു.
1.159.17
पुरोचनभयादेव व्यदधात्संवृतं मुखम् ।
स तस्य तु गृहद्वारि वसत्यशुभधीः सदा।
तत्र ते सायुधाः सर्वे वसन्ति स्म क्षपां नृप ॥ १.१५९.१७ ॥
പുരോചനന്റെ ഭയം കൊണ്ടുതന്നെ അവൻ വാതിൽ മറച്ചുവെച്ചു. അശുഭബുദ്ധിയായ അവൻ എപ്പോഴും ആ വീടിന്റെ വാതിൽക്കൽ വസിച്ചു. നൃപാ, അവിടെ അവരെല്ലാം ആയുധധാരികളായി രാത്രി വസിച്ചു.
1.159.18
दिवा चरन्ति मृगयां पाण्डवेया वनाद्वनम् ।
विश्वस्तवदविश्वस्ता वञ्चयन्तः पुरोचनम् ॥ १.१५९.१८ ॥
പാണ്ഡവർ പകൽസമയം വേട്ടയ്ക്കായി കാട്ടിൽനിന്ന് കാട്ടിലേക്ക് സഞ്ചരിച്ചു. വിശ്വസിച്ചവരെപ്പോലെ കാണപ്പെട്ടുകൊണ്ടും വിശ്വസിക്കാതെ അവർ പുരോചനനെ വഞ്ചിച്ചു.
1.159.19
अतुष्टास्तुष्टवद्राजन्नूषुः परमविस्मिताः ॥ १.१५९.१९ ॥
ഹേ രാജാവേ, അതൃപ്തരായിരുന്നിട്ടും തൃപ്തരെപ്പോലെ, അത്യന്തം വിസ്മിതരായി അവർ വസിച്ചു.
1.159.20
न चैनानन्वबुध्यन्त नरा नगरवासिनः ।
अन्यत्र विदुरामात्यात्तस्मात्खनकसत्तमात् ॥ १.१५९.२० ॥
നഗരവാസികൾ ഇവരെ അറിഞ്ഞില്ല; മന്ത്രി വിദുരനെ ഒഴികെ, ആ ശ്രേഷ്ഠനായ ഖനകന്റെ മുഖേന ഒഴികെ.