மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.159.1
विदुरस्य सुहृत्कश्चित्खनकः कुशलः क्वचित् ।
विविक्ते पाण्डवान्राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१५९.१ ॥
ஓ அரசே, விதுரரின் நண்பனான திறமையான ஒரு சுரங்கத் தொழிலாளி, எங்கோ தனிமையில் பாண்டவர்களிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறினான்।
1.159.2
प्रहितो विदुरेणास्मि खनकः कुशलो ह्यहम् ।
पाण्डवानां प्रियं कार्यमिति किं करवाणि वः ॥ १.१५९.२ ॥
நான் விதுரரால் அனுப்பப்பட்டவன்; நான் திறமையான சுரங்கத் தொழிலாளி. பாண்டவர்களுக்கு நன்மை செய்வதே கடமை; உங்களுக்காக நான் என்ன செய்ய வேண்டும்?
1.159.3
प्रच्छन्नं विदुरेणोक्तं प्रियं यन्म्लेच्छभाषया ।
त्वया च तत्तथेत्युक्तमेतद्विश्वासकारणम् ॥ १.१५९.३ ॥
விதுரர் ரகசியமாக மிலேச்ச மொழியில் சொன்ன இனிய செய்தியும், 'அப்படியே ஆகட்டும்' என்று நீ பதில் சொன்னதும்தான் நம்பிக்கைக்கு அடிப்படை.
1.159.4
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रावस्यां पुरोचनः ।
भवनस्य तव द्वारि प्रदास्यति हुताशनम् ॥ १.१५९.४ ॥
கிருஷ்ண பட்சத்தின் பதின்மூன்றாம் நாள் இரவு இதில், புரோசனன் உன் மாளிகையின் வாசலில் நெருப்பு வைப்பான்।
1.159.5
मात्रा सह प्रदग्धव्याः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
इति व्यवसितं तस्य धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १.१५९.५ ॥
தாயுடன் பாண்டவர்கள், மனிதர்களில் சிறந்தவர்கள், எரிக்கப்பட வேண்டும் — துர்புத்தியான திருதராஷ்டிரனின் மகனின் முடிவு இதுவே.
1.159.6
उवाच तं सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभिजानामि सौम्य त्वां सुहृदं विदुरस्य वै ॥ १.१५९.६ ॥
சத்தியத்தில் உறுதியான குந்தியின் மகன் யுதிஷ்டிரன் அவனிடம் சொன்னான் — 'அன்பனே, நீ விதுரரின் நண்பன் என்று நான் அறிவேன்.'
1.159.7
शुचिमाप्तं प्रियं चैव सदा च दृढभक्तिकम् ।
न विद्यते कवेः किंचिदविज्ञातं प्रयोजनम् ॥ १.१५९.७ ॥
தூய்மையும், நம்பிக்கைக்குரியவரும், அன்புக்குரியவரும், எப்போதும் உறுதியான பக்தி கொண்டவருமான கவிக்கு (விதுரருக்கு) எந்த நோக்கமும் அறியப்படாததில்லை.
1.159.8
यथा तस्य तथा नस्त्वं निर्विशेषा वयं त्वयि ।
भवतश्च यथा तस्य पालयास्मान्यथा कविः ॥ १.१५९.८ ॥
அவர் (விதுரர்) எங்களுக்கு இருப்பது போல நீங்களும் இருக்கிறீர்கள்; நாங்கள் உங்களிடம் வேறுபாடு வைப்பதில்லை. அந்த கவி அவரைக் காத்ததுபோல எங்களைக் காத்திடுங்கள்.
1.159.9
इदं शरणमाग्नेयं मदर्थमिति मे मतिः ।
पुरोचनेन विहितं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५९.९ ॥
இது நெருப்பு நிறைந்த தங்குமிடம், எனக்காக அமைக்கப்பட்டது என்பது என் கருத்து; திருதராட்டிரனின் மகனின் கட்டளையால் புரோசனன் இதை அமைத்திருக்கிறான்.
1.159.10
स पापः कोशवांश्चैव ससहायश्च दुर्मतिः ।
अस्मानपि च पापात्मा नित्यकालं प्रबाधते ॥ १.१५९.१० ॥
அந்தத் தீயவனும், செல்வம் நிறைந்தவனும், துணையாளர்களுடன் கூடிய தீய புத்தியும் பாவ மனமும் கொண்டவனுமான அவன் எப்போதும் எங்களையும் துன்புறுத்துகிறான்.
1.159.11
स भवान्भोक्षयत्वस्मान्यत्नेनास्माद्धुताशनात् ।
अस्मास्विह हि दग्धेषु सकामः स्यात्सुयोधनः ॥ १.१५९.११ ॥
ஆகையால் நீங்கள் எங்களை இந்த நெருப்பிலிருந்து முயற்சியுடன் காத்தருள வேண்டும்; நாங்கள் இங்கே எரிந்துபோனால் சுயோதனன் தன் விருப்பம் நிறைவேறியவனாவான்.
1.159.12
समृद्धमायुधागारमिदं तस्य दुरात्मनः ।
वप्रान्तं निष्प्रतीकारमाश्रित्येदं कृतं महत् ॥ १.१५९.१२ ॥
இது அந்தத் தீயவனின் நிறைந்த ஆயுதக் கிடங்கு; கோட்டைச் சுவரின் ஓரத்தில், எதிர்ப்பே இல்லாத வகையில், இந்த பெரும் சூழ்ச்சியை நம்பி இது அமைக்கப்பட்டது.
1.159.13
इदं तदशुभं नूनं तस्य कर्म चिकीर्षितम् ।
प्रागेव विदुरो वेद तेनास्मानन्वबोधयत् ॥ १.१५९.१३ ॥
அவன் செய்ய நினைத்திருந்த அந்தத் தீய செயல் இதுதான் என்பது நிச்சயம். விதுரர் முன்பே அறிந்திருந்தார்; அதனால் அவர் எங்களை எச்சரித்தார்.
1.159.14
सेयमापदनुप्राप्ता क्षत्ता यां दृष्टवान्पुरा ।
पुरोचनस्याविदितानस्मांस्त्वं प्रतिमोचय ॥ १.१५९.१४ ॥
விதுரர் முன்பு கண்ட அதே ஆபத்து இப்போது வந்துவிட்டது. புரோசனனுக்குத் தெரியாமல் எங்களை நீ இதிலிருந்து விடுவி.
1.159.15
स तथेति प्रतिश्रुत्य खनको यत्नमास्थितः ।
परिखामुत्किरन्नाम चकार च महाबिलम् ॥ १.१५९.१५ ॥
"அப்படியே ஆகட்டும்" என்று உறுதியளித்து, தோண்டுபவன் முயற்சியில் ஈடுபட்டான். அகழியின் மண்ணை அள்ளி எடுத்து ஒரு பெரிய சுரங்கத்தை அமைத்தான்.
1.159.16
चक्रे च वेश्मनस्तस्य मध्ये नातिमहद्बिलम् ।
कपाटयुक्तमज्ञातं समं भूम्याश्च भारत ॥ १.१५९.१६ ॥
அந்த மாளிகையின் நடுவில் மிகப் பெரியதல்லாத, கதவுகளுடன் கூடிய, தெரியாத ஒரு வாயிலை அமைத்தான். பாரதா, அது தரையோடு சமமாக இருந்தது.
1.159.17
पुरोचनभयादेव व्यदधात्संवृतं मुखम् ।
स तस्य तु गृहद्वारि वसत्यशुभधीः सदा।
तत्र ते सायुधाः सर्वे वसन्ति स्म क्षपां नृप ॥ १.१५९.१७ ॥
புரோசனனின் அச்சத்தாலேயே அவன் வாயை மூடிவைத்தான். தீய எண்ணமுடைய அவன் எப்போதும் அந்த மாளிகை வாசலில் இருந்தான். அரசே, அங்கே ஆயுதபாணிகளாக அவர்கள் அனைவரும் இரவில் தங்கினர்.
1.159.18
दिवा चरन्ति मृगयां पाण्डवेया वनाद्वनम् ।
विश्वस्तवदविश्वस्ता वञ्चयन्तः पुरोचनम् ॥ १.१५९.१८ ॥
பாண்டவர்கள் பகலில் வேட்டையாடுவதற்காகக் காட்டிலிருந்து காட்டுக்குச் சுற்றித் திரிந்தார்கள். நம்பியவர்கள் போல் காட்டிக்கொண்டாலும், நம்பாமல் புரோசனனை ஏமாற்றினார்கள்.
1.159.19
अतुष्टास्तुष्टवद्राजन्नूषुः परमविस्मिताः ॥ १.१५९.१९ ॥
ஓ அரசே, மனநிறைவற்றவர்களாயினும் மனநிறைவு பெற்றவர்கள் போல், மிகவும் வியப்புற்றவர்களாக அவர்கள் வாழ்ந்தனர்.
1.159.20
न चैनानन्वबुध्यन्त नरा नगरवासिनः ।
अन्यत्र विदुरामात्यात्तस्मात्खनकसत्तमात् ॥ १.१५९.२० ॥
நகரவாசிகள் இவர்களை அறிந்துகொள்ளவில்லை; அமைச்சர் விதுரரைத் தவிர, அந்தச் சிறந்த சுரங்கத் தொழிலாளியின் மூலமாகத் தவிர.