ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.159.1
विदुरस्य सुहृत्कश्चित्खनकः कुशलः क्वचित् ।
विविक्ते पाण्डवान्राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१५९.१ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ವಿದುರನ ಸ್ನೇಹಿತನಾದ ಒಬ್ಬ ಕುಶಲ ಗಣಿಗಾರನು ಎಲ್ಲೋ ಏಕಾಂತದಲ್ಲಿ ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಈ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.159.2
प्रहितो विदुरेणास्मि खनकः कुशलो ह्यहम् ।
पाण्डवानां प्रियं कार्यमिति किं करवाणि वः ॥ १.१५९.२ ॥
ನಾನು ವಿದುರನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟವನು; ನಾನು ಕುಶಲ ಗಣಿಗಾರ. ಪಾಂಡವರಿಗೆ ಪ್ರಿಯವಾದ ಕಾರ್ಯವೇ ನನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯ; ನಿಮಗಾಗಿ ನಾನೇನು ಮಾಡಲಿ?
1.159.3
प्रच्छन्नं विदुरेणोक्तं प्रियं यन्म्लेच्छभाषया ।
त्वया च तत्तथेत्युक्तमेतद्विश्वासकारणम् ॥ १.१५९.३ ॥
ವಿದುರನು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಮ್ಲೇಚ್ಛ ಭಾಷೆಯಲ್ಲಿ ಹೇಳಿದ ಪ್ರಿಯ ಸಂದೇಶ, ಮತ್ತು 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ನೀನು ಹೇಳಿದುದು — ಇದೇ ವಿಶ್ವಾಸಕ್ಕೆ ಕಾರಣ.
1.159.4
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रावस्यां पुरोचनः ।
भवनस्य तव द्वारि प्रदास्यति हुताशनम् ॥ १.१५९.४ ॥
ಕೃಷ್ಣಪಕ್ಷದ ಚತುರ್ದಶಿಯ ಈ ರಾತ್ರಿ ಪುರೋಚನನು ನಿನ್ನ ಭವನದ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚುವನು.
1.159.5
मात्रा सह प्रदग्धव्याः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
इति व्यवसितं तस्य धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १.१५९.५ ॥
ತಾಯಿಯ ಸಹಿತ ಪಾಂಡವರು, ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು, ಸುಡಲ್ಪಡಬೇಕು — ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಪುತ್ರನ ನಿಶ್ಚಯ ಇದೇ.
1.159.6
उवाच तं सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभिजानामि सौम्य त्वां सुहृदं विदुरस्य वै ॥ १.१५९.६ ॥
ಸತ್ಯಧೃತಿಯಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು — 'ಸೌಮ್ಯನೇ, ನೀನು ವಿದುರನ ಸ್ನೇಹಿತನೆಂದು ನಾನು ಬಲ್ಲೆ.'
1.159.7
शुचिमाप्तं प्रियं चैव सदा च दृढभक्तिकम् ।
न विद्यते कवेः किंचिदविज्ञातं प्रयोजनम् ॥ १.१५९.७ ॥
ಶುದ್ಧನೂ, ವಿಶ್ವಾಸಾರ್ಹನೂ, ಪ್ರಿಯನೂ, ಸದಾ ದೃಢ ಭಕ್ತಿಯುಳ್ಳವನೂ ಆದ ಕವಿಗೆ (ವಿದುರನಿಗೆ) ಯಾವ ಉದ್ದೇಶವೂ ಅಜ್ಞಾತವಲ್ಲ.
1.159.8
यथा तस्य तथा नस्त्वं निर्विशेषा वयं त्वयि ।
भवतश्च यथा तस्य पालयास्मान्यथा कविः ॥ १.१५९.८ ॥
ಅವನು (ವಿದುರ) ನಮಗೆ ಹೇಗೋ, ಹಾಗೆಯೇ ನೀನು; ನಾವು ನಿನ್ನ ಬಗ್ಗೆ ಭೇದ ಭಾವ ಹೊಂದಿಲ್ಲ. ಆ ಕವಿ ಅವನನ್ನು ಕಾಪಾಡಿದಂತೆ ನಮ್ಮನ್ನು ಕಾಪಾಡು.
1.159.9
इदं शरणमाग्नेयं मदर्थमिति मे मतिः ।
पुरोचनेन विहितं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५९.९ ॥
ಇದು ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ತುಂಬಿದ ಆಶ್ರಯ, ನನಗಾಗಿಯೇ ನಿರ್ಮಿತವಾಗಿದೆ ಎಂಬುದು ನನ್ನ ಅಭಿಪ್ರಾಯ; ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಮಗನ ಆಜ್ಞೆಯಿಂದ ಪುರೋಚನನು ಇದನ್ನು ಸಿದ್ಧಪಡಿಸಿದ್ದಾನೆ.
1.159.10
स पापः कोशवांश्चैव ससहायश्च दुर्मतिः ।
अस्मानपि च पापात्मा नित्यकालं प्रबाधते ॥ १.१५९.१० ॥
ಆ ಪಾಪಿ, ಸಂಪತ್ತುಳ್ಳವನು, ಸಹಾಯಕರೊಂದಿಗಿರುವ ದುರ್ಬುದ್ಧಿ ಮತ್ತು ಪಾಪಾತ್ಮನು ನಮ್ಮನ್ನೂ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಪೀಡಿಸುತ್ತಿದ್ದಾನೆ.
1.159.11
स भवान्भोक्षयत्वस्मान्यत्नेनास्माद्धुताशनात् ।
अस्मास्विह हि दग्धेषु सकामः स्यात्सुयोधनः ॥ १.१५९.११ ॥
ಆದ್ದರಿಂದ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಈ ಬೆಂಕಿಯಿಂದ ಪ್ರಯತ್ನಪೂರ್ವಕ ಕಾಪಾಡು; ನಾವು ಇಲ್ಲಿ ಸುಟ್ಟುಹೋದರೆ ಸುಯೋಧನನು ತನ್ನ ಕಾಮನೆ ಈಡೇರಿದವನಾಗುವನು.
1.159.12
समृद्धमायुधागारमिदं तस्य दुरात्मनः ।
वप्रान्तं निष्प्रतीकारमाश्रित्येदं कृतं महत् ॥ १.१५९.१२ ॥
ಇದು ಆ ದುರಾತ್ಮನ ಸಮೃದ್ಧವಾದ ಶಸ್ತ್ರಾಗಾರ; ಕೋಟೆಯ ಅಂಚಿನಲ್ಲಿ, ಪ್ರತಿಕಾರವಿಲ್ಲದ ರೀತಿಯಲ್ಲಿ, ಈ ಮಹಾ ಯೋಜನೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಇದನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಲಾಗಿದೆ.
1.159.13
इदं तदशुभं नूनं तस्य कर्म चिकीर्षितम् ।
प्रागेव विदुरो वेद तेनास्मानन्वबोधयत् ॥ १.१५९.१३ ॥
ಅವನು ಮಾಡಲು ಇಚ್ಛಿಸಿದ್ದ ಆ ಅಶುಭ ಕರ್ಮ ಇದೇ ಎಂದು ಖಚಿತ. ವಿದುರನು ಮೊದಲೇ ತಿಳಿದಿದ್ದನು; ಆದ್ದರಿಂದ ನಮ್ಮನ್ನು ಎಚ್ಚರಿಸಿದನು.
1.159.14
सेयमापदनुप्राप्ता क्षत्ता यां दृष्टवान्पुरा ।
पुरोचनस्याविदितानस्मांस्त्वं प्रतिमोचय ॥ १.१५९.१४ ॥
ವಿದುರನು ಮೊದಲು ಕಂಡಿದ್ದ ಆ ಆಪತ್ತು ಈಗ ಬಂದಿದೆ. ಪುರೋಚನನಿಗೆ ತಿಳಿಯದಂತೆ ನೀನು ನಮ್ಮನ್ನು ಇದರಿಂದ ಬಿಡಿಸು.
1.159.15
स तथेति प्रतिश्रुत्य खनको यत्नमास्थितः ।
परिखामुत्किरन्नाम चकार च महाबिलम् ॥ १.१५९.१५ ॥
"ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಭರವಸೆ ನೀಡಿ, ಅಗೆಯುವವನು ಪ್ರಯತ್ನದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿದನು. ಕಂದಕದ ಮಣ್ಣನ್ನು ತೆಗೆದು ಒಂದು ದೊಡ್ಡ ಸುರಂಗವನ್ನು ನಿರ್ಮಿಸಿದನು.
1.159.16
चक्रे च वेश्मनस्तस्य मध्ये नातिमहद्बिलम् ।
कपाटयुक्तमज्ञातं समं भूम्याश्च भारत ॥ १.१५९.१६ ॥
ಆ ಮನೆಯ ಮಧ್ಯದಲ್ಲಿ ಬಹಳ ದೊಡ್ಡದಲ್ಲದ, ಕದಗಳಿರುವ, ಗುರುತಿಸಲಾಗದ ಒಂದು ದ್ವಾರವನ್ನು ಮಾಡಿದನು. ಭಾರತ, ಅದು ನೆಲದೊಂದಿಗೆ ಸಮವಾಗಿತ್ತು.
1.159.17
पुरोचनभयादेव व्यदधात्संवृतं मुखम् ।
स तस्य तु गृहद्वारि वसत्यशुभधीः सदा।
तत्र ते सायुधाः सर्वे वसन्ति स्म क्षपां नृप ॥ १.१५९.१७ ॥
ಪುರೋಚನನ ಭಯದಿಂದಲೇ ಅವನು ದ್ವಾರವನ್ನು ಮುಚ್ಚಿಟ್ಟನು. ಅಶುಭ ಬುದ್ಧಿಯುಳ್ಳ ಅವನು ಸದಾ ಆ ಮನೆಯ ಬಾಗಿಲಲ್ಲಿರುತ್ತಿದ್ದನು. ನೃಪ, ಅಲ್ಲಿ ಅವರೆಲ್ಲರೂ ಆಯುಧಗಳೊಂದಿಗೆ ರಾತ್ರಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
1.159.18
दिवा चरन्ति मृगयां पाण्डवेया वनाद्वनम् ।
विश्वस्तवदविश्वस्ता वञ्चयन्तः पुरोचनम् ॥ १.१५९.१८ ॥
ಪಾಂಡವರು ಹಗಲಿನಲ್ಲಿ ಬೇಟೆಗಾಗಿ ಕಾಡಿನಿಂದ ಕಾಡಿಗೆ ತಿರುಗುತ್ತಿದ್ದರು. ನಂಬಿದವರಂತೆ ತೋರುತ್ತಾ, ನಂಬದೆ ಪುರೋಚನನನ್ನು ವಂಚಿಸುತ್ತಿದ್ದರು.
1.159.19
अतुष्टास्तुष्टवद्राजन्नूषुः परमविस्मिताः ॥ १.१५९.१९ ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅತೃಪ್ತರಾಗಿದ್ದರೂ ತೃಪ್ತರಂತೆ, ಅತ್ಯಂತ ವಿಸ್ಮಿತರಾಗಿ ಅವರು ವಾಸಿಸಿದರು.
1.159.20
न चैनानन्वबुध्यन्त नरा नगरवासिनः ।
अन्यत्र विदुरामात्यात्तस्मात्खनकसत्तमात् ॥ १.१५९.२० ॥
ನಗರವಾಸಿಗಳು ಇವರನ್ನು ಅರಿಯಲಿಲ್ಲ; ಮಂತ್ರಿ ವಿದುರನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಸುರಂಗ ತೋಡುವವನ ಮೂಲಕ ಹೊರತು.