Mahābhārata · Adhyāya 1.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.159.1
विदुरस्य सुहृत्कश्चित्खनकः कुशलः क्वचित् ।
विविक्ते पाण्डवान्राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१५९.१ ॥
O König, ein gewisser Freund Viduras, ein geschickter Bergmann, sprach irgendwo im Verborgenen diese Worte zu den Pāṇḍavas.
1.159.2
प्रहितो विदुरेणास्मि खनकः कुशलो ह्यहम् ।
पाण्डवानां प्रियं कार्यमिति किं करवाणि वः ॥ १.१५९.२ ॥
Ich bin von Vidura gesandt; ich bin ein geschickter Bergmann. Meine Pflicht ist es, zu tun, was den Pāṇḍavas lieb ist: Was soll ich für euch tun?
1.159.3
प्रच्छन्नं विदुरेणोक्तं प्रियं यन्म्लेच्छभाषया ।
त्वया च तत्तथेत्युक्तमेतद्विश्वासकारणम् ॥ १.१५९.३ ॥
Die liebe Botschaft, die Vidura heimlich in der Sprache der Barbaren sprach, und deine Antwort: »So sei es« — dies ist der Grund des Vertrauens.
1.159.4
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रावस्यां पुरोचनः ।
भवनस्य तव द्वारि प्रदास्यति हुताशनम् ॥ १.१५९.४ ॥
In der Nacht des vierzehnten Tages der dunklen Monatshälfte wird Purochana das Feuer an das Tor deines Hauses legen.
1.159.5
मात्रा सह प्रदग्धव्याः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
इति व्यवसितं तस्य धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १.१५९.५ ॥
Die Pāṇḍavas, Stiere unter den Männern, sollen mit ihrer Mutter verbrannt werden — das ist der Entschluss des böswilligen Sohnes des Dhṛtarāṣṭra.
1.159.6
उवाच तं सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभिजानामि सौम्य त्वां सुहृदं विदुरस्य वै ॥ १.१५९.६ ॥
Yudhiṣṭhira, der Sohn der Kuntī, fest in der Wahrheit, sprach zu ihm: »Sanfter Freund, ich erkenne dich als Freund Vidura's.«
1.159.7
शुचिमाप्तं प्रियं चैव सदा च दृढभक्तिकम् ।
न विद्यते कवेः किंचिदविज्ञातं प्रयोजनम् ॥ १.१५९.७ ॥
Dem reinen, vertrauenswürdigen, lieben Weisen Vidura, von stets fester Hingabe, bleibt kein Vorhaben unbekannt.
1.159.8
यथा तस्य तथा नस्त्वं निर्विशेषा वयं त्वयि ।
भवतश्च यथा तस्य पालयास्मान्यथा कविः ॥ १.१५९.८ ॥
So wie er für uns ist, so bist auch du, und wir machen keinen Unterschied zu dir. Beschütze uns, wie der Weise ihn beschützte.
1.159.9
इदं शरणमाग्नेयं मदर्थमिति मे मतिः ।
पुरोचनेन विहितं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५९.९ ॥
Diese Zuflucht aus Feuer, so meine Auffassung, wurde für mich von Purocana auf Befehl des Sohnes Dhṛtarāṣṭras errichtet.
1.159.10
स पापः कोशवांश्चैव ससहायश्च दुर्मतिः ।
अस्मानपि च पापात्मा नित्यकालं प्रबाधते ॥ १.१५९.१० ॥
Jener Sünder, reich an Schätzen und mit seinen Helfern, von böser Gesinnung und bösem Herzen, quält uns unablässig.
1.159.11
स भवान्भोक्षयत्वस्मान्यत्नेनास्माद्धुताशनात् ।
अस्मास्विह हि दग्धेषु सकामः स्यात्सुयोधनः ॥ १.१५९.११ ॥
Darum rette uns sorgfältig vor diesem Feuer, denn wenn wir hier verbrannt werden, wird Suyodhana sein Verlangen erfüllt sehen.
1.159.12
समृद्धमायुधागारमिदं तस्य दुरात्मनः ।
वप्रान्तं निष्प्रतीकारमाश्रित्येदं कृतं महत् ॥ १.१५९.१२ ॥
Dieses wohlversorgte Waffenlager gehört jenem Bösewicht; am Rand der Mauer, ohne Abhilfe, wurde dieses große Werk darauf vertrauend errichtet.
1.159.13
इदं तदशुभं नूनं तस्य कर्म चिकीर्षितम् ।
प्रागेव विदुरो वेद तेनास्मानन्वबोधयत् ॥ १.१५९.१३ ॥
Dies ist gewiss die üble Tat, die er beabsichtigte. Vidura wusste es zuvor und warnte uns deshalb.
1.159.14
सेयमापदनुप्राप्ता क्षत्ता यां दृष्टवान्पुरा ।
पुरोचनस्याविदितानस्मांस्त्वं प्रतिमोचय ॥ १.१५९.१४ ॥
Dies ist genau das Unheil, das Vidura einst sah, und nun ist es über uns gekommen. Befreie uns davon, ohne dass Purocana es bemerkt.
1.159.15
स तथेति प्रतिश्रुत्य खनको यत्नमास्थितः ।
परिखामुत्किरन्नाम चकार च महाबिलम् ॥ १.१५९.१५ ॥
Nachdem er versprochen hatte: »So sei es«, machte sich der Gräber an die Arbeit und grub, indem er die Erde des Grabens ausräumte, einen großen Tunnel.
1.159.16
चक्रे च वेश्मनस्तस्य मध्ये नातिमहद्बिलम् ।
कपाटयुक्तमज्ञातं समं भूम्याश्च भारत ॥ १.१५९.१६ ॥
In der Mitte des Hauses schuf er eine nicht allzu große Tunnelöffnung, mit einer Tür versehen und unbemerkt, eben mit dem Boden, o Bhārata.
1.159.17
पुरोचनभयादेव व्यदधात्संवृतं मुखम् ।
स तस्य तु गृहद्वारि वसत्यशुभधीः सदा।
तत्र ते सायुधाः सर्वे वसन्ति स्म क्षपां नृप ॥ १.१५९.१७ ॥
Nur aus Furcht vor Purocana verdeckte er die Öffnung. Dieser Übelgesinnte hielt sich stets an der Tür des Hauses auf, und dort verbrachten alle, bewaffnet, die Nacht, o König.
1.159.18
दिवा चरन्ति मृगयां पाण्डवेया वनाद्वनम् ।
विश्वस्तवदविश्वस्ता वञ्चयन्तः पुरोचनम् ॥ १.१५९.१८ ॥
Tagsüber streiften die Pāṇḍavas von Wald zu Wald auf der Jagd, scheinbar vertrauensvoll, doch argwöhnisch, und täuschten Purocana.
1.159.19
अतुष्टास्तुष्टवद्राजन्नूषुः परमविस्मिताः ॥ १.१५९.१९ ॥
O König, obwohl unzufrieden, lebten sie wie zufriedene, höchst verwundert.
1.159.20
न चैनानन्वबुध्यन्त नरा नगरवासिनः ।
अन्यत्र विदुरामात्यात्तस्मात्खनकसत्तमात् ॥ १.१५९.२० ॥
Auch die Bürger der Stadt bemerkten sie nicht, außer durch den Minister Vidura, den besten der Gräber.