Mahābhārata · Adhyāya 1.159
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.159.1
विदुरस्य सुहृत्कश्चित्खनकः कुशलः क्वचित् ।
विविक्ते पाण्डवान्राजन्निदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१५९.१ ॥
Ó rei, um certo amigo de Vidura, um minerador hábil, em algum lugar à parte, disse estas palavras aos Pāṇḍavas.
1.159.2
प्रहितो विदुरेणास्मि खनकः कुशलो ह्यहम् ।
पाण्डवानां प्रियं कार्यमिति किं करवाणि वः ॥ १.१५९.२ ॥
Fui enviado por Vidura; sou um minerador hábil. Meu dever é fazer o que é caro aos Pāṇḍavas: o que devo fazer por vós?
1.159.3
प्रच्छन्नं विदुरेणोक्तं प्रियं यन्म्लेच्छभाषया ।
त्वया च तत्तथेत्युक्तमेतद्विश्वासकारणम् ॥ १.१५९.३ ॥
A mensagem querida que Vidura disse em segredo na língua dos bárbaros, e a tua resposta, «Assim seja» — esta é a causa da confiança.
1.159.4
कृष्णपक्षे चतुर्दश्यां रात्रावस्यां पुरोचनः ।
भवनस्य तव द्वारि प्रदास्यति हुताशनम् ॥ १.१५९.४ ॥
Na noite do décimo quarto dia da quinzena escura, Purochana atearia fogo à porta da tua casa.
1.159.5
मात्रा सह प्रदग्धव्याः पाण्डवाः पुरुषर्षभाः ।
इति व्यवसितं तस्य धार्तराष्ट्रस्य दुर्मतेः ॥ १.१५९.५ ॥
Os Pāṇḍavas, touros entre os homens, devem ser queimados junto com a mãe — tal é a resolução do filho de Dhṛtarāṣṭra, de mente perversa.
1.159.6
उवाच तं सत्यधृतिः कुन्तीपुत्रो युधिष्ठिरः ।
अभिजानामि सौम्य त्वां सुहृदं विदुरस्य वै ॥ १.१५९.६ ॥
Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, firme na verdade, disse-lhe: «Gentil amigo, eu te reconheço como amigo de Vidura.»
1.159.7
शुचिमाप्तं प्रियं चैव सदा च दृढभक्तिकम् ।
न विद्यते कवेः किंचिदविज्ञातं प्रयोजनम् ॥ १.१५९.७ ॥
Para o sábio Vidura, puro, confiável, querido e de devoção sempre firme, nenhum propósito permanece desconhecido.
1.159.8
यथा तस्य तथा नस्त्वं निर्विशेषा वयं त्वयि ।
भवतश्च यथा तस्य पालयास्मान्यथा कविः ॥ १.१५९.८ ॥
Assim como ele é para nós, assim és tu, e não fazemos distinção contigo. Protege-nos como o sábio o protegeu.
1.159.9
इदं शरणमाग्नेयं मदर्थमिति मे मतिः ।
पुरोचनेन विहितं धार्तराष्ट्रस्य शासनात् ॥ १.१५९.९ ॥
Este refúgio de fogo, creio eu, foi construído para mim por Purocana, por ordem do filho de Dhṛtarāṣṭra.
1.159.10
स पापः कोशवांश्चैव ससहायश्च दुर्मतिः ।
अस्मानपि च पापात्मा नित्यकालं प्रबाधते ॥ १.१५९.१० ॥
Aquele pecador, rico, de mente perversa e com seus aliados, nos atormenta constantemente, também a nós.
1.159.11
स भवान्भोक्षयत्वस्मान्यत्नेनास्माद्धुताशनात् ।
अस्मास्विह हि दग्धेषु सकामः स्यात्सुयोधनः ॥ १.१५९.११ ॥
Portanto, salva-nos com cuidado deste fogo, pois se formos queimados aqui, Suyodhana terá seu desejo realizado.
1.159.12
समृद्धमायुधागारमिदं तस्य दुरात्मनः ।
वप्रान्तं निष्प्रतीकारमाश्रित्येदं कृतं महत् ॥ १.१५९.१२ ॥
Este arsenal bem abastecido pertence àquele malvado; à beira da muralha, sem remédio, esta grande obra foi feita apoiando-se nele.
1.159.13
इदं तदशुभं नूनं तस्य कर्म चिकीर्षितम् ।
प्रागेव विदुरो वेद तेनास्मानन्वबोधयत् ॥ १.१५९.१३ ॥
Esta é certamente a ação maligna que ele pretendia. Vidura soube antecipadamente e por isso nos alertou.
1.159.14
सेयमापदनुप्राप्ता क्षत्ता यां दृष्टवान्पुरा ।
पुरोचनस्याविदितानस्मांस्त्वं प्रतिमोचय ॥ १.१५९.१४ ॥
Esta é exatamente a desgraça que Vidura viu outrora, e agora ela nos atingiu. Sem que Purocana saiba, livra-nos dela.
1.159.15
स तथेति प्रतिश्रुत्य खनको यत्नमास्थितः ।
परिखामुत्किरन्नाम चकार च महाबिलम् ॥ १.१५९.१५ ॥
Tendo prometido "Assim seja", o escavador se dedicou à tarefa e, retirando a terra do fosso, abriu um grande túnel.
1.159.16
चक्रे च वेश्मनस्तस्य मध्ये नातिमहद्बिलम् ।
कपाटयुक्तमज्ञातं समं भूम्याश्च भारत ॥ १.१५९.१६ ॥
No meio da casa fez uma abertura de túnel não muito grande, provida de porta e não percebida, nivelada com o chão, ó Bhārata.
1.159.17
पुरोचनभयादेव व्यदधात्संवृतं मुखम् ।
स तस्य तु गृहद्वारि वसत्यशुभधीः सदा।
तत्र ते सायुधाः सर्वे वसन्ति स्म क्षपां नृप ॥ १.१५९.१७ ॥
Só por medo de Purocana ele cobriu a abertura. Aquele de mente maligna sempre permanecia à porta da casa, e ali todos eles, armados, passavam a noite, ó rei.
1.159.18
दिवा चरन्ति मृगयां पाण्डवेया वनाद्वनम् ।
विश्वस्तवदविश्वस्ता वञ्चयन्तः पुरोचनम् ॥ १.१५९.१८ ॥
De dia os Pāṇḍava percorriam a floresta de bosque em bosque para caçar, parecendo confiantes sem o estar, enganando Purocana.
1.159.19
अतुष्टास्तुष्टवद्राजन्नूषुः परमविस्मिताः ॥ १.१५९.१९ ॥
Ó rei, embora descontentes, viviam como se estivessem satisfeitos, muito surpresos.
1.159.20
न चैनानन्वबुध्यन्त नरा नगरवासिनः ।
अन्यत्र विदुरामात्यात्तस्मात्खनकसत्तमात् ॥ १.१५९.२० ॥
Nem os habitantes da cidade os perceberam, exceto através do ministro Vidura, o melhor dos escavadores.