مهابهاراتا · أدهيايا 1.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.160.1
तांस्तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरोषितान् ।
विश्वस्तानिव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरोचनः ॥ १.१६०.१ ॥
ولما رأهم، وقد أقاموا هناك عامًا كاملاً، وعلم أنهم مطمئنون، فرح بوروتشانا.
1.160.2
स तु संचिन्तयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्राप्तकालमिदं मन्ये पाण्डवानां विनाशने ॥ १.१६०.२ ॥
فكّر بقلب مبتهج: «أرى أن وقت هلاك البانداڤا قد حان.»
1.160.3
तमस्यान्तर्गतं भावं विज्ञाय कुरुपुङ्गवः ।
चिन्तयामास मतिमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१६०.३ ॥
ولما عرف النية الخفية فيه، أخذ يُدبّر يُدِشْتِرا، ثور الكورو، ابن دهارما الحكيم.
1.160.4
पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमौ प्रोवाच धर्मवित् ॥ १.१६०.४ ॥
ولما فرح بوروتشانا على هذا النحو، خاطب يُدِشْتِرا ابن كونتي، العالم بالدهرما، بهيمسينا وأرجونا والتوأمين.
1.160.5
अस्मानयं सुविश्वस्तान्वेत्ति पापः पुरोचनः ।
वञ्चितोऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने ॥ १.१६०.५ ॥
هذا الشرير بوروتشانا يعلم أننا مطمئنون تمامًا. وهذا القاسي القلب قد خُدع؛ أرى أن وقت الفرار قد حان.
1.160.6
आयुधागारमादीप्य दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
षट्प्राणिनो निधायेह द्रवामोऽनभिलक्षिताः ॥ १.१६०.६ ॥
بعد أن نشعل النار في مستودع السلاح ونحرق بوروتشانا، ونترك هنا ستة كائنات، فلنفرّ دون أن يُلاحَظ أمرنا.
1.160.7
अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्मणभोजनम् ।
चक्रे निशि महाराज आजग्मुस्तत्र योषितः ॥ १.१६०.७ ॥
ثم، تحت ذريعة الصدقة، أقامت كونتي وليمة للبراهمة. أيها الملك العظيم، جاءت النساء إلى هناك ليلاً.
1.160.8
ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारत ।
जग्मुर्निशिं गृहानेव समनुज्ञाप्य माधवीम् ॥ १.१६०.८ ॥
أيها البهاراتي، تلك النساء بعد أن استمتعن كما شئن، وأكلن وشربن، ودعن مادهافي (كونتي) وعدن ليلاً إلى بيوتهن.
1.160.9
पुरोचनप्रणिहिता पृथां या सेवते सदा ।
निषादी दुष्टहृदया नित्यमन्तरचारिणी ॥ १.१६०.९ ॥
تلك المرأة النيشادية التي أرسلها بوروتشانا، وكانت تخدم بريثا (كونتي) دائماً، شريرة القلب، كانت تتجول دائماً في الخفاء.
1.160.10
निषादी पञ्चपुत्रा सा तस्मिन्भोज्ये यदृच्छया ।
पुराभ्यासकृतस्नेहा सखी कुन्त्याः सुतैः सह ॥ १.१६०.१० ॥
جاءت تلك المرأة النيشادية ذات الأبناء الخمسة إلى تلك الوليمة مصادفةً؛ وبحكم الألفة القديمة كانت صديقة كونتي، وجاءت مع أبنائها.
1.160.11
आनीय मधुमूलानि फलानि विविधानि च ।
अन्नार्थिनी समभ्यागात्सपुत्रा कालचोदिता।
सुपापा पञ्चपुत्रा च सा पृथायाः सखी मता ॥ १.१६०.११ ॥
جاءت بجذور العسل وثمار شتى، طلباً للطعام، مدفوعةً بالقدر، ومعها أبناؤها. وكانت شديدة الإثم، ذات الأبناء الخمسة، تُعدّ صديقة بريثا.
1.160.12
सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वला ।
सह सर्वैः सुतै राजंस्तस्मिन्नेव निवेशने ॥ १.१६०.१२ ॥
شربت الخمر فسكرت واضطربت من السُّكر، أيها الملك، ومكثت مع جميع أبنائها في ذلك المسكن نفسه.
1.160.13
सुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप ।
अथ प्रवाते तुमुले निशि सुप्ते जने तदा ॥ १.१६०.१३ ॥
فاقدةً للوعي كأنها ميتة، أيها سيد البشر. ثم، فيما كانت الريح تعصف والناس نيام في الليل،
1.160.14
तदुपादीपयद्भीमः शेते यत्र पुरोचनः ।
ततो जतुगृहद्वारं दीपयामास पाण्डवः ॥ १.१६०.१४ ॥
أشعل بهيما النار في المكان الذي كان فيه بورتشانا نائمًا. ثم أشعل البانداوي النار في باب بيت اللاكة.
1.160.15
समन्ततो ददौ पश्चादग्निं तत्र निवेशने ।
पूर्वमेव गृहं शोध्य भीमसेनो महामतिः ॥ १.१६०.१५ ॥
ثم أشعل النار من كل جانب في ذلك المسكن. وبهيماسينا ذو العقل الكبير، بعد أن نظّف البيت من قبل،
1.160.16
पाण्डवैः सहितां कुन्तीं प्रावेशयत तद्बिलम् ।
दत्त्वाग्निं सहसा भीमो गृहे तत्परितः सुधीः ॥ १.१६०.१६ ॥
أدخل كونتي مع البانداويين إلى ذلك النفق. ثم أشعل بهيما الحكيم النار فجأة حول البيت.
1.160.17
गृहस्थं द्रविणं गृह्य निर्जगाम बिलेन सः ।
ज्ञात्वा तु तद्गृहं सर्वमादीप्तं पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१६०.१७ ॥
أخذ الثروة المخزونة في البيت وخرج من النفق. ولما علم أبناء بانذو أن البيت كله يشتعل،
1.160.18
सुरङ्गां विविशुस्तूर्णं मात्रा सार्धमरिन्दमाः ।
ततः प्रतापः सुमहाञ्छब्दश्चैव विभावसोः ॥ १.१६०.१८ ॥
دخل البانداويون، قاهرو الأعداء، بسرعة إلى ذلك النفق مع أمهم. ثم ارتفع هدير النار الشديد العظيم.
1.160.19
प्रादुरासीत्तदा तेन बुबुधे स जनव्रजः ।
तदवेक्ष्य गृहं दीप्तमाहुः पौराः कृशाननाः ॥ १.१६०.१९ ॥
فظهر حينئذٍ، فاستيقظ بسببه ذلك الجمع من الناس. ولما رأوا البيت يشتعل، قال أهل المدينة ذوو الوجوه الشاحبة:
1.160.20
दुर्योधनप्रयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
गृहमात्मविनाशाय कारितं दाहितं च तत् ॥ १.१६०.२० ॥
بتحريض من دُرْيودهن، أمر ذلك الآثم قليل العقل ببناء ذلك البيت لهلاك نفسه، ثم أمر بإحراقه.
1.160.21
अहो धिग्धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर्नातिसमञ्जसा ।
यः शुचीन्पाण्डुदायादान्दाहयामास शत्रुवत् ॥ १.१६०.२१ ॥
آه، عارٌ على عقل دهريتراشترا، فلم يكن صائبًا؛ إذ أحرق ورثة بانده الطاهرين كأنهم أعداء.
1.160.22
दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मादग्ध्वा दग्धः पुरोचनः ।
अनागसः सुविश्वस्तान्यो ददाह नरोत्तमान् ॥ १.१६०.२२ ॥
ولحسن الحظ فقد احترق الآثم بوروشانا نفسه الآن وصار رمادًا، وهو الذي أحرق أفضل الرجال الأبرياء الواثقين تمامًا.
1.160.23
एवं ते विलपन्ति स्म वारणावतका जनाः ।
परिवार्य गृहं तच्च तस्थू रात्रौ समन्ततः ॥ १.१६०.२३ ॥
وهكذا كان أهل فارانافاتا يندبون، وفي الليل وقفوا يحيطون بذلك البيت من كل جانب.
1.160.24
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे सह मात्रा सुदुःखिताः ।
बिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर्द्रुतमलक्षिताः ॥ १.१६०.२४ ॥
وخرج البانداڤا جميعًا أيضًا مع أمهم، وهم في غاية الحزن، من ذلك النفق، ومضوا سريعًا دون أن يُروا.
1.160.25
तेन निद्रोपरोधेन साध्वसेन च पाण्डवाः ।
न शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१६०.२५ ॥
لم يستطع البانداڤا، وقد أعاقهم ذلك النعاس الثقيل والخوف، أن ينطلقوا فورًا مع أمهم، يا مُحرِقي الأعداء.
1.160.26
भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमः ।
जगाम भ्रातॄनादाय सर्वान्मातरमेव च ॥ १.१६०.२६ ॥
أما بهيمسينا، ذو السرعة المرعبة والبأس، يا سيد الملوك، فقد حمل جميع إخوته وأمهم ومضى.
1.160.27
स्कन्धमारोप्य जननीं यमावङ्केन वीर्यवान् ।
पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भ्रातरौ सुमहाबलः ॥ १.१६०.२७ ॥
وضع الأم على كتفه، وأجلس التوأمين في حجره، وأمسك بيديه ابني برّثا، ذلك الشديد الجبار.
1.160.28
उरसा पादपान्भञ्जन्महीं पद्भ्यां विदारयन् ।
स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदरः ॥ १.१६०.२८ ॥
يكسر الأشجار بصدره ويشق الأرض بقدميه، فمضى سريعًا وكأنه الريح، ذلك الوكودارا المتوهج.