மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.160.1
तांस्तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरोषितान् ।
विश्वस्तानिव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरोचनः ॥ १.१६०.१ ॥
ஒரு வருடம் அங்கு வசித்த அவர்களைக் கண்டு, அவர்கள் நம்பிக்கையுடன் இருப்பதை அறிந்து புரோசனன் மகிழ்ச்சியடைந்தான்.
1.160.2
स तु संचिन्तयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्राप्तकालमिदं मन्ये पाण्डवानां विनाशने ॥ १.१६०.२ ॥
அவன் மகிழ்ச்சியான உள்ளத்துடன் சிந்தித்தான்: 'பாண்டவர்களை அழிக்க இதுவே உரிய காலம் என்று நினைக்கிறேன்.'
1.160.3
तमस्यान्तर्गतं भावं विज्ञाय कुरुपुङ्गवः ।
चिन्तयामास मतिमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१६०.३ ॥
அவனுடைய உள்ளத்தில் மறைந்திருந்த எண்ணத்தை அறிந்து, குருக்களில் சிறந்தவரும் அறிவாளியுமான தர்மபுத்திரன் யுதிட்டிரன் சிந்தித்தான்.
1.160.4
पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमौ प्रोवाच धर्मवित् ॥ १.१६०.४ ॥
புரோசனன் மகிழ்ந்திருக்க, தர்மம் அறிந்த குந்தியின் மகன் யுதிட்டிரன் பீமசேனன், அர்ஜுனன், இரு இரட்டையர் ஆகியோரிடம் பேசினான்.
1.160.5
अस्मानयं सुविश्वस्तान्वेत्ति पापः पुरोचनः ।
वञ्चितोऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने ॥ १.१६०.५ ॥
நாம் முழுவதும் நம்பிக்கையுடன் இருக்கிறோம் என்பதை இந்தப் பாவி புரோசனன் அறிவான். கொடிய உள்ளம் கொண்ட இவன் ஏமாற்றப்பட்டான்; தப்பிச் செல்ல இதுவே காலம் என்று நினைக்கிறேன்.
1.160.6
आयुधागारमादीप्य दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
षट्प्राणिनो निधायेह द्रवामोऽनभिलक्षिताः ॥ १.१६०.६ ॥
ஆயுதக் கிடங்கைத் தீயிட்டு, புரோசனனையும் எரித்து, இங்கே ஆறு உயிர்களை வைத்து, யாருக்கும் தெரியாமல் ஓடுவோம்.
1.160.7
अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्मणभोजनम् ।
चक्रे निशि महाराज आजग्मुस्तत्र योषितः ॥ १.१६०.७ ॥
பின்னர் தானம் என்ற சாக்கில் குந்தி பிராமணர்களுக்கு விருந்து அளித்தாள். ஓ மகாராஜா, இரவில் அங்கு பெண்கள் வந்தனர்.
1.160.8
ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारत ।
जग्मुर्निशिं गृहानेव समनुज्ञाप्य माधवीम् ॥ १.१६०.८ ॥
பாரதா, அவர்கள் விரும்பியவாறு மகிழ்ந்து, உண்டு, குடித்து, மாதவியிடம் (குந்தியிடம்) விடைபெற்று இரவில் தங்கள் வீடுகளுக்குச் சென்றனர்.
1.160.9
पुरोचनप्रणिहिता पृथां या सेवते सदा ।
निषादी दुष्टहृदया नित्यमन्तरचारिणी ॥ १.१६०.९ ॥
புரோசனனால் அனுப்பப்பட்டவளும், எப்போதும் பிருதையை (குந்தியை) சேவித்தவளுமான அந்த நிஷாதப் பெண், துஷ்ட இதயமுள்ளவள், எப்போதும் மறைந்து திரிபவள்.
1.160.10
निषादी पञ्चपुत्रा सा तस्मिन्भोज्ये यदृच्छया ।
पुराभ्यासकृतस्नेहा सखी कुन्त्याः सुतैः सह ॥ १.१६०.१० ॥
ஐந்து மகன்களைக் கொண்ட அந்த நிஷாதப் பெண், அந்த விருந்தில் தற்செயலாக வந்தாள். முன்பு பழகியதால் அவள் குந்தியின் தோழியாக இருந்தாள், அவளுடைய மகன்களுடன் வந்தாள்.
1.160.11
आनीय मधुमूलानि फलानि विविधानि च ।
अन्नार्थिनी समभ्यागात्सपुत्रा कालचोदिता।
सुपापा पञ्चपुत्रा च सा पृथायाः सखी मता ॥ १.१६०.११ ॥
தேன் கிழங்குகளும் பலவகைப் பழங்களும் கொண்டுவந்து, உணவை விரும்பி, காலத்தால் தூண்டப்பட்டு, மகன்களுடன் அவள் வந்தாள். மிகவும் பாவியான, ஐந்து மகன்களைக் கொண்ட அவள் பிருதையின் தோழி என்று கருதப்பட்டாள்.
1.160.12
सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वला ।
सह सर्वैः सुतै राजंस्तस्मिन्नेव निवेशने ॥ १.१६०.१२ ॥
அவள் மதுவைக் குடித்து, போதையில் மயங்கி, ஓ அரசே, தன் அனைத்து மகன்களுடன் அதே இல்லத்தில் தங்கினாள்.
1.160.13
सुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप ।
अथ प्रवाते तुमुले निशि सुप्ते जने तदा ॥ १.१६०.१३ ॥
அவள் உணர்வற்று இறந்தவள் போல் உறங்கினாள், ஓ மன்னா. பின்னர் பலத்த காற்று வீசி, இரவில் மக்கள் உறங்கியபோது அப்போது
1.160.14
तदुपादीपयद्भीमः शेते यत्र पुरोचनः ।
ततो जतुगृहद्वारं दीपयामास पाण्डवः ॥ १.१६०.१४ ॥
பீமன் புரோசனன் உறங்கிய இடத்தில் தீ மூட்டினான். பின்னர் பாண்டவன் அரக்கு மாளிகையின் வாசலுக்குத் தீ வைத்தான்.
1.160.15
समन्ततो ददौ पश्चादग्निं तत्र निवेशने ।
पूर्वमेव गृहं शोध्य भीमसेनो महामतिः ॥ १.१६०.१५ ॥
பின்னர் அந்த மாளிகையின் நாலா பக்கமும் தீ வைத்தான். முன்னமே வீட்டைச் சுத்தம் செய்திருந்த பெருமதியான பீமசேனன்
1.160.16
पाण्डवैः सहितां कुन्तीं प्रावेशयत तद्बिलम् ।
दत्त्वाग्निं सहसा भीमो गृहे तत्परितः सुधीः ॥ १.१६०.१६ ॥
பாண்டவர்களுடன் குந்தியை அந்த சுரங்கத்தில் அழைத்துச் சென்றான். பின்னர் அறிவுள்ள பீமன் திடீரென வீட்டைச் சுற்றிலும் தீ வைத்தான்.
1.160.17
गृहस्थं द्रविणं गृह्य निर्जगाम बिलेन सः ।
ज्ञात्वा तु तद्गृहं सर्वमादीप्तं पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१६०.१७ ॥
வீட்டில் இருந்த செல்வத்தை எடுத்துக்கொண்டு அவன் சுரங்கம் வழியாக வெளியேறினான். பாண்டுவின் புதல்வர்கள் அந்த முழு வீடும் எரிவதை அறிந்தபோது,
1.160.18
सुरङ्गां विविशुस्तूर्णं मात्रा सार्धमरिन्दमाः ।
ततः प्रतापः सुमहाञ्छब्दश्चैव विभावसोः ॥ १.१६०.१८ ॥
எதிரிகளை அடக்கும் பாண்டவர்கள் தாயுடன் விரைவாக அந்த சுரங்கத்தில் நுழைந்தனர். அப்போது நெருப்பின் பெரிய பேரொலியும் வெப்பமும் எழுந்தது.
1.160.19
प्रादुरासीत्तदा तेन बुबुधे स जनव्रजः ।
तदवेक्ष्य गृहं दीप्तमाहुः पौराः कृशाननाः ॥ १.१६०.१९ ॥
அப்போது அது தோன்றியது; அதனால் அந்த மக்கள் கூட்டம் விழித்தெழுந்தது. எரியும் அந்த வீட்டைக் கண்ட, வாடிய முகமுடைய நகரவாசிகள் கூறினர்.
1.160.20
दुर्योधनप्रयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
गृहमात्मविनाशाय कारितं दाहितं च तत् ॥ १.१६०.२० ॥
துரியோதனன் தூண்டுதலால், அந்தப் பாவியும் மதியற்றவனும் தன் சொந்த அழிவுக்காக அந்த வீட்டைக் கட்டுவித்து எரியச் செய்தான்.
1.160.21
अहो धिग्धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर्नातिसमञ्जसा ।
यः शुचीन्पाण्डुदायादान्दाहयामास शत्रुवत् ॥ १.१६०.२१ ॥
ஐயோ, திருதராஷ்டிரனின் அறிவுக்கு இழிவு; அது சரியற்றது. பாண்டுவின் தூய வாரிசுகளை எதிரியைப் போல எரிக்கச் செய்தான்.
1.160.22
दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मादग्ध्वा दग्धः पुरोचनः ।
अनागसः सुविश्वस्तान्यो ददाह नरोत्तमान् ॥ १.१६०.२२ ॥
நற்பேறாக இப்போது அந்தப் பாவி புரோசனன் தானே எரிந்து அழிந்தான்; அவன் குற்றமற்ற, முழு நம்பிக்கையுடைய சிறந்த மனிதர்களை எரித்தான்.
1.160.23
एवं ते विलपन्ति स्म वारणावतका जनाः ।
परिवार्य गृहं तच्च तस्थू रात्रौ समन्ततः ॥ १.१६०.२३ ॥
இவ்வாறு வாரணாவத மக்கள் புலம்பினர்; இரவில் அந்த வீட்டை நாற்புறமும் சூழ்ந்து நின்றனர்.
1.160.24
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे सह मात्रा सुदुःखिताः ।
बिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर्द्रुतमलक्षिताः ॥ १.१६०.२४ ॥
பாண்டவர்களும் தாயுடன் மிகவும் துயருற்று, அந்தச் சுரங்கத்தின் வழியாக வெளியேறி, கண்ணுக்குத் தெரியாமல் விரைவாகச் சென்றனர்.
1.160.25
तेन निद्रोपरोधेन साध्वसेन च पाण्डवाः ।
न शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१६०.२५ ॥
தூக்கத்தின் தடையாலும் அச்சத்தாலும் பாண்டவர்கள் தாயுடன் உடனடியாகச் செல்ல இயலவில்லை, எதிரிகளை எரிப்பவர்களே.
1.160.26
भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमः ।
जगाम भ्रातॄनादाय सर्वान्मातरमेव च ॥ १.१६०.२६ ॥
ஆனால் ராஜேந்திரா, பயங்கர வேகமும் பராக்கிரமமும் கொண்ட பீமசேனன் சகோதரர்கள் அனைவரையும் தாயையும் தூக்கிக்கொண்டு சென்றான்.
1.160.27
स्कन्धमारोप्य जननीं यमावङ्केन वीर्यवान् ।
पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भ्रातरौ सुमहाबलः ॥ १.१६०.२७ ॥
பெரும்பலம் கொண்ட வீரன் தாயைத் தோளில் ஏற்றி, இரட்டையர்களை மடியில் வைத்து, பிருதையின் இரு மகன்களையும் இரு கைகளால் பற்றிக்கொண்டான்.
1.160.28
उरसा पादपान्भञ्जन्महीं पद्भ्यां विदारयन् ।
स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदरः ॥ १.१६०.२८ ॥
மார்பால் மரங்களை முறித்து, கால்களால் பூமியைப் பிளந்தபடி, காற்றின் வேகமுடைய தேஜஸ்வியான வ்ருகோதரன் விரைவாகச் சென்றான்.