ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.160.1
तांस्तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरोषितान् ।
विश्वस्तानिव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरोचनः ॥ १.१६०.१ ॥
ಒಂದು ವರ್ಷದಿಂದ ಅಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವರನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವರು ನಂಬಿಕೆಯಿಂದಿರುವುದನ್ನು ಗಮನಿಸಿ ಪುರೋಚನ ಹರ್ಷಗೊಂಡನು.
1.160.2
स तु संचिन्तयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्राप्तकालमिदं मन्ये पाण्डवानां विनाशने ॥ १.१६०.२ ॥
ಅವನು ಹರ್ಷಿತ ಮನಸ್ಸಿನಿಂದ ಯೋಚಿಸಿದನು: 'ಪಾಂಡವರ ವಿನಾಶಕ್ಕೆ ಇದೇ ಸೂಕ್ತ ಕಾಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.'
1.160.3
तमस्यान्तर्गतं भावं विज्ञाय कुरुपुङ्गवः ।
चिन्तयामास मतिमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१६०.३ ॥
ಅವನ ಮನಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಅಡಗಿದ್ದ ಉದ್ದೇಶವನ್ನು ಅರಿತು, ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಧರ್ಮಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಚಿಂತಿಸಿದನು.
1.160.4
पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमौ प्रोवाच धर्मवित् ॥ १.१६०.४ ॥
ಪುರೋಚನ ಹರ್ಷಗೊಂಡಿರಲು, ಧರ್ಮಜ್ಞನಾದ ಕುಂತೀಪುತ್ರ ಯುಧಿಷ್ಠಿರ ಭೀಮಸೇನ, ಅರ್ಜುನ ಮತ್ತು ಅವಳಿ ಸೋದರರಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.
1.160.5
अस्मानयं सुविश्वस्तान्वेत्ति पापः पुरोचनः ।
वञ्चितोऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने ॥ १.१६०.५ ॥
ನಾವು ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯಿಂದ ಇದ್ದೇವೆ ಎಂದು ಈ ಪಾಪಿ ಪುರೋಚನ ತಿಳಿದಿದ್ದಾನೆ. ಕ್ರೂರ ಮನಸ್ಸಿನ ಈ ಪುರೋಚನ ವಂಚಿತನಾಗಿದ್ದಾನೆ; ಓಡಿಹೋಗಲು ಇದೇ ಸಮಯ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ.
1.160.6
आयुधागारमादीप्य दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
षट्प्राणिनो निधायेह द्रवामोऽनभिलक्षिताः ॥ १.१६०.६ ॥
ಶಸ್ತ್ರಾಗಾರಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿ, ಪುರೋಚನನನ್ನೂ ಸುಟ್ಟು, ಇಲ್ಲಿ ಆರು ಜೀವಿಗಳನ್ನು ಇಟ್ಟು, ಯಾರಿಗೂ ತಿಳಿಯದಂತೆ ಓಡಿಹೋಗೋಣ.
1.160.7
अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्मणभोजनम् ।
चक्रे निशि महाराज आजग्मुस्तत्र योषितः ॥ १.१६०.७ ॥
ನಂತರ ದಾನದ ನೆಪದಲ್ಲಿ ಕುಂತಿ ಬ್ರಾಹ್ಮಣ ಭೋಜನವನ್ನು ಏರ್ಪಡಿಸಿದಳು. ಓ ಮಹಾರಾಜ, ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಅಲ್ಲಿಗೆ ಸ್ತ್ರೀಯರು ಬಂದರು.
1.160.8
ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारत ।
जग्मुर्निशिं गृहानेव समनुज्ञाप्य माधवीम् ॥ १.१६०.८ ॥
ಓ ಭಾರತ, ಅವರು ಇಷ್ಟಾನುಸಾರ ವಿಹರಿಸಿ, ಊಟ-ಪಾನ ಮಾಡಿ, ಮಾಧವಿ (ಕುಂತಿ)ಯಿಂದ ಬೀಳ್ಕೊಂಡು ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.
1.160.9
पुरोचनप्रणिहिता पृथां या सेवते सदा ।
निषादी दुष्टहृदया नित्यमन्तरचारिणी ॥ १.१६०.९ ॥
ಪುರೋಚನನಿಂದ ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಸದಾ ಪೃಥೆ (ಕುಂತಿ)ಯನ್ನು ಸೇವಿಸುತ್ತಿದ್ದ ಆ ನಿಷಾದ ಸ್ತ್ರೀ, ದುಷ್ಟ ಹೃದಯದವಳು, ನಿತ್ಯವೂ ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದಳು.
1.160.10
निषादी पञ्चपुत्रा सा तस्मिन्भोज्ये यदृच्छया ।
पुराभ्यासकृतस्नेहा सखी कुन्त्याः सुतैः सह ॥ १.१६०.१० ॥
ಐದು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಹೊಂದಿದ್ದ ಆ ನಿಷಾದ ಸ್ತ್ರೀ, ಆ ಭೋಜನಕ್ಕೆ ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ ಬಂದಳು. ಹಿಂದಿನ ಪರಿಚಯದಿಂದ ಅವಳು ಕುಂತಿಯ ಗೆಳತಿಯಾಗಿದ್ದಳು; ತನ್ನ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಬಂದಳು.
1.160.11
आनीय मधुमूलानि फलानि विविधानि च ।
अन्नार्थिनी समभ्यागात्सपुत्रा कालचोदिता।
सुपापा पञ्चपुत्रा च सा पृथायाः सखी मता ॥ १.१६०.११ ॥
ಜೇನುಗಡ್ಡೆ ಮತ್ತು ನಾನಾ ವಿಧದ ಹಣ್ಣುಗಳನ್ನು ತಂದು, ಆಹಾರವನ್ನು ಬಯಸಿ, ಕಾಲಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ, ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅವಳು ಬಂದಳು. ಅತ್ಯಂತ ಪಾಪಿಷ್ಠೆ, ಐದು ಮಕ್ಕಳ ತಾಯಿಯಾದ ಅವಳು ಪೃಥೆಯ ಗೆಳತಿಯೆಂದು ಪರಿಗಣಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದಳು.
1.160.12
सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वला ।
सह सर्वैः सुतै राजंस्तस्मिन्नेव निवेशने ॥ १.१६०.१२ ॥
ಅವಳು ಮದ್ಯ ಕುಡಿದು, ಮತ್ತಿನಿಂದ ಮೈಮರೆತು, ಓ ರಾಜ, ತನ್ನ ಎಲ್ಲಾ ಮಕ್ಕಳೊಂದಿಗೆ ಅದೇ ವಾಸಸ್ಥಾನದಲ್ಲಿ ಉಳಿದಳು.
1.160.13
सुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप ।
अथ प्रवाते तुमुले निशि सुप्ते जने तदा ॥ १.१६०.१३ ॥
ಅವಳು ಪ್ರಜ್ಞೆ ಕಳೆದುಕೊಂಡು ಮೃತಪ್ರಾಯಳಾಗಿ ಮಲಗಿದಳು, ಓ ನರಾಧಿಪ. ಆಗ ಬಿರುಗಾಳಿ ಬೀಸಿ, ರಾತ್ರಿ ಜನರು ಮಲಗಿದ್ದಾಗ
1.160.14
तदुपादीपयद्भीमः शेते यत्र पुरोचनः ।
ततो जतुगृहद्वारं दीपयामास पाण्डवः ॥ १.१६०.१४ ॥
ಭೀಮನು ಪುರೋಚನನು ಮಲಗಿದ್ದ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು. ನಂತರ ಪಾಂಡವನು ಅರಗಿನ ಮನೆಯ ದ್ವಾರಕ್ಕೆ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು.
1.160.15
समन्ततो ददौ पश्चादग्निं तत्र निवेशने ।
पूर्वमेव गृहं शोध्य भीमसेनो महामतिः ॥ १.१६०.१५ ॥
ನಂತರ ಆ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು. ಮೊದಲೇ ಮನೆಯನ್ನು ಶುದ್ಧಗೊಳಿಸಿದ್ದ ಮಹಾಮತಿ ಭೀಮಸೇನನು
1.160.16
पाण्डवैः सहितां कुन्तीं प्रावेशयत तद्बिलम् ।
दत्त्वाग्निं सहसा भीमो गृहे तत्परितः सुधीः ॥ १.१६०.१६ ॥
ಪಾಂಡವರೊಂದಿಗೆ ಕುಂತಿಯನ್ನು ಆ ಸುರಂಗಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸುವಂತೆ ಮಾಡಿದನು. ನಂತರ ಬುದ್ಧಿವಂತ ಭೀಮನು ತಕ್ಷಣ ಮನೆಯ ಸುತ್ತಲೂ ಬೆಂಕಿ ಹಚ್ಚಿದನು.
1.160.17
गृहस्थं द्रविणं गृह्य निर्जगाम बिलेन सः ।
ज्ञात्वा तु तद्गृहं सर्वमादीप्तं पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१६०.१७ ॥
ಮನೆಯಲ್ಲಿದ್ದ ಸಂಪತ್ತನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು ಅವನು ಸುರಂಗದ ಮೂಲಕ ಹೊರಟನು. ಆ ಮನೆಯೆಲ್ಲ ಉರಿಯುತ್ತಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದ ಪಾಂಡುಪುತ್ರರು,
1.160.18
सुरङ्गां विविशुस्तूर्णं मात्रा सार्धमरिन्दमाः ।
ततः प्रतापः सुमहाञ्छब्दश्चैव विभावसोः ॥ १.१६०.१८ ॥
ಶತ್ರುನಾಶಕರಾದ ಪಾಂಡವರು ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಆ ಸುರಂಗವನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು. ಆಗ ಬೆಂಕಿಯ ಪ್ರಚಂಡ ಮತ್ತು ಮಹಾ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಬಂದಿತು.
1.160.19
प्रादुरासीत्तदा तेन बुबुधे स जनव्रजः ।
तदवेक्ष्य गृहं दीप्तमाहुः पौराः कृशाननाः ॥ १.१६०.१९ ॥
ಆಗ ಅದು ಕಾಣಿಸಿಕೊಂಡಿತು; ಅದರಿಂದ ಆ ಜನಸಮೂಹ ಎಚ್ಚೆತ್ತಿತು. ಉರಿಯುತ್ತಿರುವ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಬಾಡಿದ ಮುಖದ ಪೌರರು ಹೇಳಿದರು.
1.160.20
दुर्योधनप्रयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
गृहमात्मविनाशाय कारितं दाहितं च तत् ॥ १.१६०.२० ॥
ದುರ್ಯೋಧನನ ಪ್ರಚೋದನೆಯಿಂದ, ಆ ಪಾಪಿ ಮತ್ತು ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯವನು ತನ್ನದೇ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಕಟ್ಟಿಸಿ ಸುಡಿಸಿದನು.
1.160.21
अहो धिग्धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर्नातिसमञ्जसा ।
यः शुचीन्पाण्डुदायादान्दाहयामास शत्रुवत् ॥ १.१६०.२१ ॥
ಅಯ್ಯೋ, ಧೃತರಾಷ್ಟ್ರನ ಬುದ್ಧಿಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ; ಅದು ಸರಿಯಾಗಿಲ್ಲ. ಶತ್ರುವಿನಂತೆ ಪಾಂಡುವಿನ ಶುದ್ಧ ವಾರಸುದಾರರನ್ನು ಸುಡಿಸಿದನು.
1.160.22
दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मादग्ध्वा दग्धः पुरोचनः ।
अनागसः सुविश्वस्तान्यो ददाह नरोत्तमान् ॥ १.१६०.२२ ॥
ಅದೃಷ್ಟವಶಾತ್ ಈಗ ಆ ಪಾಪಾತ್ಮ ಪುರೋಚನನೇ ಸುಟ್ಟು ಭಸ್ಮವಾದನು; ನಿರ್ದೋಷಿಗಳು, ಸಂಪೂರ್ಣ ನಂಬಿಕೆಯುಳ್ಳ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷರನ್ನು ಅವನು ಸುಟ್ಟಿದ್ದನು.
1.160.23
एवं ते विलपन्ति स्म वारणावतका जनाः ।
परिवार्य गृहं तच्च तस्थू रात्रौ समन्ततः ॥ १.१६०.२३ ॥
ಹೀಗೆ ವಾರಣಾವತದ ಜನರು ಅಳುತ್ತಿದ್ದರು; ರಾತ್ರಿಯಲ್ಲಿ ಆ ಮನೆಯನ್ನು ಸುತ್ತುವರಿದು ನಿಂತಿದ್ದರು.
1.160.24
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे सह मात्रा सुदुःखिताः ।
बिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर्द्रुतमलक्षिताः ॥ १.१६०.२४ ॥
ಪಾಂಡವರೂ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಅತ್ಯಂತ ದುಃಖಿತರಾಗಿ, ಆ ಸುರಂಗದ ಮೂಲಕ ಹೊರಬಂದು, ಕಾಣದಂತೆ ವೇಗವಾಗಿ ಹೊರಟರು.
1.160.25
तेन निद्रोपरोधेन साध्वसेन च पाण्डवाः ।
न शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१६०.२५ ॥
ಆ ನಿದ್ರೆಯ ಅಡಚಣೆ ಮತ್ತು ಭಯದಿಂದ ಪಾಂಡವರು ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ತಕ್ಷಣ ಹೊರಡಲಾಗಲಿಲ್ಲ, ಶತ್ರುಭಂಜಕರೇ.
1.160.26
भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमः ।
जगाम भ्रातॄनादाय सर्वान्मातरमेव च ॥ १.१६०.२६ ॥
ಆದರೆ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಭೀಕರ ವೇಗ ಪರಾಕ್ರಮದ ಭೀಮಸೇನನು ಸಹೋದರರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಕರೆದುಕೊಂಡು ಹೊರಟನು.
1.160.27
स्कन्धमारोप्य जननीं यमावङ्केन वीर्यवान् ।
पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भ्रातरौ सुमहाबलः ॥ १.१६०.२७ ॥
ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ವೀರನು ತಾಯಿಯನ್ನು ಭುಜದ ಮೇಲೆ ಕೂರಿಸಿ, ಅವಳಿ ಸಹೋದರರನ್ನು ಮಡಿಲಲ್ಲಿ ಇಟ್ಟು, ಪೃಥೆಯ ಇಬ್ಬರು ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಎರಡು ಕೈಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
1.160.28
उरसा पादपान्भञ्जन्महीं पद्भ्यां विदारयन् ।
स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदरः ॥ १.१६०.२८ ॥
ಎದೆಯಿಂದ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಕಾಲುಗಳಿಂದ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಬಿರಿಯುತ್ತಾ, ಗಾಳಿಯ ವೇಗದ ತೇಜಸ್ವಿ ವೃಕೋದರನು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಸಾಗಿದನು.