മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.160.1
तांस्तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरोषितान् ।
विश्वस्तानिव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरोचनः ॥ १.१६०.१ ॥
ഒരു വർഷമായി അവിടെ വസിക്കുന്ന അവരെ കണ്ട്, അവർ വിശ്വസ്തരായിരിക്കുന്നതായി മനസ്സിലാക്കി പുരോചനൻ സന്തോഷിച്ചു.
1.160.2
स तु संचिन्तयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्राप्तकालमिदं मन्ये पाण्डवानां विनाशने ॥ १.१६०.२ ॥
അവൻ സന്തുഷ്ടമനസ്സോടെ ചിന്തിച്ചു: 'പാണ്ഡവരുടെ നാശത്തിന് ഇതാണ് ഉചിതമായ സമയം എന്നു ഞാൻ കരുതുന്നു.'
1.160.3
तमस्यान्तर्गतं भावं विज्ञाय कुरुपुङ्गवः ।
चिन्तयामास मतिमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१६०.३ ॥
അവന്റെ ഉള്ളിൽ ഒളിഞ്ഞിരുന്ന ഉദ്ദേശ്യം മനസ്സിലാക്കി, കുരുശ്രേഷ്ഠനും ബുദ്ധിമാനുമായ ധർമ്മപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ചിന്തിച്ചു.
1.160.4
पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमौ प्रोवाच धर्मवित् ॥ १.१६०.४ ॥
പുരോചനൻ സന്തോഷിച്ചിരിക്കെ, ധർമ്മജ്ഞനായ കുന്തീപുത്രൻ യുധിഷ്ഠിരൻ ഭീമസേനനോടും അർജുനനോടും ഇരട്ടകളോടും പറഞ്ഞു.
1.160.5
अस्मानयं सुविश्वस्तान्वेत्ति पापः पुरोचनः ।
वञ्चितोऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने ॥ १.१६०.५ ॥
ഞങ്ങൾ പൂർണ്ണവിശ്വാസത്തിലാണെന്ന് ഈ പാപിയായ പുരോചനൻ അറിയുന്നു. ക്രൂരഹൃദയനായ ഇവൻ വഞ്ചിതനായിരിക്കുന്നു; ഓടിപ്പോകാൻ ഇതാണ് സമയം എന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു.
1.160.6
आयुधागारमादीप्य दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
षट्प्राणिनो निधायेह द्रवामोऽनभिलक्षिताः ॥ १.१६०.६ ॥
ആയുധപ്പുര തീയിട്ട്, പുരോചനനെയും ചുട്ടെരിച്ച്, ആറ് ജീവികളെ ഇവിടെ വെച്ച്, ആരും അറിയാതെ നമുക്ക് ഓടിപ്പോകാം.
1.160.7
अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्मणभोजनम् ।
चक्रे निशि महाराज आजग्मुस्तत्र योषितः ॥ १.१६०.७ ॥
പിന്നീട് ദാനത്തിന്റെ വ്യാജേന കുന്തി ബ്രാഹ്മണഭോജനം ഒരുക്കി. ഹേ മഹാരാജാവേ, രാത്രിയിൽ അവിടെ സ്ത്രീകൾ വന്നു.
1.160.8
ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारत ।
जग्मुर्निशिं गृहानेव समनुज्ञाप्य माधवीम् ॥ १.१६०.८ ॥
ഹേ ഭാരതാ, അവർ ഇഷ്ടപ്രകാരം രമിച്ച്, ഭക്ഷിച്ച്, പാനം ചെയ്ത്, മാധവിയോട് (കുന്തിയോട്) യാത്ര ചോദിച്ച് രാത്രിയിൽ തങ്ങളുടെ വീടുകളിലേക്ക് മടങ്ങി.
1.160.9
पुरोचनप्रणिहिता पृथां या सेवते सदा ।
निषादी दुष्टहृदया नित्यमन्तरचारिणी ॥ १.१६०.९ ॥
പുരോചനൻ അയച്ചവളും, എപ്പോഴും പൃഥയെ (കുന്തിയെ) സേവിക്കുന്നവളുമായ ആ നിഷാദസ്ത്രീ ദുഷ്ടഹൃദയയായിരുന്നു; എപ്പോഴും രഹസ്യമായി സഞ്ചരിച്ചിരുന്നവൾ.
1.160.10
निषादी पञ्चपुत्रा सा तस्मिन्भोज्ये यदृच्छया ।
पुराभ्यासकृतस्नेहा सखी कुन्त्याः सुतैः सह ॥ १.१६०.१० ॥
അഞ്ചു മക്കളുള്ള ആ നിഷാദസ്ത്രീ ആ ഭോജനത്തിൽ യാദൃച്ഛികമായി വന്നു. മുമ്പത്തെ സൗഹൃദത്താൽ അവൾ കുന്തിയുടെ സഖിയായിരുന്നു; മക്കളോടൊപ്പം വന്നു.
1.160.11
आनीय मधुमूलानि फलानि विविधानि च ।
अन्नार्थिनी समभ्यागात्सपुत्रा कालचोदिता।
सुपापा पञ्चपुत्रा च सा पृथायाः सखी मता ॥ १.१६०.११ ॥
തേൻകിഴങ്ങുകളും വിവിധ ഫലങ്ങളും കൊണ്ടുവന്ന്, ഭക്ഷണം ആഗ്രഹിച്ച്, കാലപ്രേരിതയായി മക്കളോടൊപ്പം അവൾ വന്നു. അതിപാപിയും അഞ്ചു മക്കളുള്ളവളുമായ അവൾ പൃഥയുടെ സഖിയായി കരുതപ്പെട്ടു.
1.160.12
सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वला ।
सह सर्वैः सुतै राजंस्तस्मिन्नेव निवेशने ॥ १.१६०.१२ ॥
അവൾ മദ്യം കുടിച്ച്, ലഹരിയിൽ മയങ്ങി, ഹേ രാജാവേ, തന്റെ എല്ലാ മക്കളോടുമൊപ്പം ആ വീട്ടിൽത്തന്നെ തങ്ങി.
1.160.13
सुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप ।
अथ प्रवाते तुमुले निशि सुप्ते जने तदा ॥ १.१६०.१३ ॥
അവൾ ബോധം നഷ്ടപ്പെട്ട് മരിച്ചവളെപ്പോലെ ഉറങ്ങി, ഓ നരാധിപാ. അപ്പോൾ ശക്തമായ കാറ്റ് വീശി, രാത്രിയിൽ ജനങ്ങൾ ഉറങ്ങിയപ്പോൾ
1.160.14
तदुपादीपयद्भीमः शेते यत्र पुरोचनः ।
ततो जतुगृहद्वारं दीपयामास पाण्डवः ॥ १.१६०.१४ ॥
പുരോചനൻ ഉറങ്ങുന്നിടത്ത് ഭീമൻ തീ കൊളുത്തി. പിന്നെ പാണ്ഡവൻ ജതുഗൃഹത്തിന്റെ വാതിലിന് തീ കൊളുത്തി.
1.160.15
समन्ततो ददौ पश्चादग्निं तत्र निवेशने ।
पूर्वमेव गृहं शोध्य भीमसेनो महामतिः ॥ १.१६०.१५ ॥
പിന്നെ ആ വീടിന് ചുറ്റും തീ കൊടുത്തു. മുമ്പേ വീട് വൃത്തിയാക്കിയ മഹാമതിയായ ഭീമസേനൻ
1.160.16
पाण्डवैः सहितां कुन्तीं प्रावेशयत तद्बिलम् ।
दत्त्वाग्निं सहसा भीमो गृहे तत्परितः सुधीः ॥ १.१६०.१६ ॥
പാണ്ഡവരോടൊപ്പം കുന്തിയെ ആ തുരങ്കത്തിലേക്ക് കടത്തി. പിന്നെ ബുദ്ധിമാനായ ഭീമൻ പെട്ടെന്ന് വീടിന് ചുറ്റും തീ കൊടുത്തു.
1.160.17
गृहस्थं द्रविणं गृह्य निर्जगाम बिलेन सः ।
ज्ञात्वा तु तद्गृहं सर्वमादीप्तं पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१६०.१७ ॥
വീട്ടിലുണ്ടായിരുന്ന സമ്പത്ത് എടുത്ത് അവൻ തുരങ്കത്തിലൂടെ പുറത്തുപോയി. ആ വീടു മുഴുവൻ കത്തുന്നതായി അറിഞ്ഞപ്പോൾ പാണ്ഡുപുത്രന്മാർ
1.160.18
सुरङ्गां विविशुस्तूर्णं मात्रा सार्धमरिन्दमाः ।
ततः प्रतापः सुमहाञ्छब्दश्चैव विभावसोः ॥ १.१६०.१८ ॥
ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന പാണ്ഡവർ അമ്മയോടൊപ്പം വേഗത്തിൽ ആ തുരങ്കത്തിൽ പ്രവേശിച്ചു. അപ്പോൾ അഗ്നിയുടെ ഭയങ്കരവും മഹത്തായതുമായ ശബ്ദം ഉയർന്നു.
1.160.19
प्रादुरासीत्तदा तेन बुबुधे स जनव्रजः ।
तदवेक्ष्य गृहं दीप्तमाहुः पौराः कृशाननाः ॥ १.१६०.१९ ॥
അപ്പോൾ അത് പ്രത്യക്ഷപ്പെട്ടു; അതിനാൽ ആ ജനക്കൂട്ടം ഉണർന്നു. കത്തിയെരിയുന്ന ആ വീടു കണ്ട്, ക്ഷീണിച്ച മുഖമുള്ള പൗരന്മാർ പറഞ്ഞു.
1.160.20
दुर्योधनप्रयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
गृहमात्मविनाशाय कारितं दाहितं च तत् ॥ १.१६०.२० ॥
ദുര്യോധനന്റെ പ്രേരണയാൽ, ആ പാപിയും ദുർബുദ്ധിയുമായവൻ സ്വന്തം നാശത്തിനായി ആ വീട് പണിയിച്ച് കത്തിച്ചു.
1.160.21
अहो धिग्धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर्नातिसमञ्जसा ।
यः शुचीन्पाण्डुदायादान्दाहयामास शत्रुवत् ॥ १.१६०.२१ ॥
അയ്യോ, ധൃതരാഷ്ട്രന്റെ ബുദ്ധിക്ക് ധിക്കാരം; അത് ശരിയല്ലായിരുന്നു. ശത്രുവിനെപ്പോലെ പാണ്ഡുവിന്റെ പരിശുദ്ധരായ അവകാശികളെ ചുട്ടെരിപ്പിച്ചു.
1.160.22
दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मादग्ध्वा दग्धः पुरोचनः ।
अनागसः सुविश्वस्तान्यो ददाह नरोत्तमान् ॥ १.१६०.२२ ॥
ഭാഗ്യവശാൽ ഇപ്പോൾ ആ പാപിയായ പുരോചനൻ തന്നെ എരിഞ്ഞു ചാമ്പലായി; നിർദോഷരും പൂർണ വിശ്വാസമുള്ള ശ്രേഷ്ഠരുമായ മനുഷ്യരെ അവൻ ചുട്ടെരിച്ചിരുന്നു.
1.160.23
एवं ते विलपन्ति स्म वारणावतका जनाः ।
परिवार्य गृहं तच्च तस्थू रात्रौ समन्ततः ॥ १.१६०.२३ ॥
ഇങ്ങനെ വാരണാവതത്തിലെ ജനങ്ങൾ വിലപിച്ചു; രാത്രിയിൽ ആ വീടിനെ നാലുവശവും വളഞ്ഞു നിന്നു.
1.160.24
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे सह मात्रा सुदुःखिताः ।
बिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर्द्रुतमलक्षिताः ॥ १.१६०.२४ ॥
പാണ്ഡവരും മാതാവിനോടൊപ്പം അത്യന്തം ദുഃഖിതരായി ആ തുരങ്കത്തിലൂടെ പുറത്തിറങ്ങി, കാണാതെ വേഗത്തിൽ കടന്നുപോയി.
1.160.25
तेन निद्रोपरोधेन साध्वसेन च पाण्डवाः ।
न शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१६०.२५ ॥
ആ ഉറക്കത്തിന്റെ തടസ്സവും ഭയവുംകൊണ്ട് പാണ്ഡവർക്ക് അമ്മയോടൊപ്പം പെട്ടെന്ന് പോകാനായില്ല, ശത്രുതാപനന്മാരേ.
1.160.26
भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमः ।
जगाम भ्रातॄनादाय सर्वान्मातरमेव च ॥ १.१६०.२६ ॥
എന്നാൽ രാജേന്ദ്രാ, ഭയങ്കര വേഗവും പരാക്രമവുമുള്ള ഭീമസേനൻ സഹോദരന്മാരെയെല്ലാം അമ്മയെയും എടുത്തുകൊണ്ട് പോയി.
1.160.27
स्कन्धमारोप्य जननीं यमावङ्केन वीर्यवान् ।
पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भ्रातरौ सुमहाबलः ॥ १.१६०.२७ ॥
മഹാബലനായ ആ വീരൻ അമ്മയെ തോളിലിരുത്തി, ഇരട്ടകളെ മടിയിൽ വച്ച്, പൃഥയുടെ രണ്ടു പുത്രന്മാരെയും രണ്ടു കൈകളാൽ പിടിച്ചു.
1.160.28
उरसा पादपान्भञ्जन्महीं पद्भ्यां विदारयन् ।
स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदरः ॥ १.१६०.२८ ॥
മാറുകൊണ്ട് മരങ്ങളെ ഒടിച്ചും കാലുകൊണ്ട് ഭൂമിയെ പിളർത്തിയും, കാറ്റിന്റെ വേഗമുള്ള തേജസ്വിയായ വൃകോദരൻ വേഗം പോയി.