Mahābhārata · Adhyāya 1.160
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.160.1
तांस्तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरोषितान् ।
विश्वस्तानिव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरोचनः ॥ १.१६०.१ ॥
Ao vê-los, que haviam vivido ali por um ano inteiro, e perceber que confiavam, Purochana alegrou-se.
1.160.2
स तु संचिन्तयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्राप्तकालमिदं मन्ये पाण्डवानां विनाशने ॥ १.१६०.२ ॥
Com o espírito alegre, refletiu: 'Penso que chegou o momento propício para a destruição dos Pāṇḍavas.'
1.160.3
तमस्यान्तर्गतं भावं विज्ञाय कुरुपुङ्गवः ।
चिन्तयामास मतिमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१६०.३ ॥
Ao compreender a intenção oculta nele, Yudhiṣṭhira, touro dos Kuru, o sábio filho de Dharma, pôs-se a refletir.
1.160.4
पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमौ प्रोवाच धर्मवित् ॥ १.१६०.४ ॥
Enquanto Purochana estava assim alegre, Yudhiṣṭhira, filho de Kuntī, conhecedor do dharma, falou a Bhīmasena, Arjuna e aos dois gêmeos.
1.160.5
अस्मानयं सुविश्वस्तान्वेत्ति पापः पुरोचनः ।
वञ्चितोऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने ॥ १.१६०.५ ॥
Este perverso Purochana sabe que confiamos plenamente. Este homem de coração cruel está enganado; penso que é hora de fugir.
1.160.6
आयुधागारमादीप्य दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
षट्प्राणिनो निधायेह द्रवामोऽनभिलक्षिताः ॥ १.१६०.६ ॥
Tendo incendiado o arsenal e queimado Purochana, deixando aqui seis seres, fujamos sem sermos notados.
1.160.7
अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्मणभोजनम् ।
चक्रे निशि महाराज आजग्मुस्तत्र योषितः ॥ १.१६०.७ ॥
Então, sob o pretexto de dar esmolas, Kuntī preparou um banquete para os brâmanes. Ó grande rei, à noite, mulheres chegaram ali.
1.160.8
ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारत ।
जग्मुर्निशिं गृहानेव समनुज्ञाप्य माधवीम् ॥ १.१६०.८ ॥
Ó Bhārata, aquelas mulheres, após desfrutar à vontade, comer e beber, despediram-se de Mādhavī e voltaram à noite para suas casas.
1.160.9
पुरोचनप्रणिहिता पृथां या सेवते सदा ।
निषादी दुष्टहृदया नित्यमन्तरचारिणी ॥ १.१६०.९ ॥
Aquela mulher niṣāda, enviada por Purocana, que sempre servia Pṛthā (Kuntī), de coração perverso, andava constantemente em segredo.
1.160.10
निषादी पञ्चपुत्रा सा तस्मिन्भोज्ये यदृच्छया ।
पुराभ्यासकृतस्नेहा सखी कुन्त्याः सुतैः सह ॥ १.१६०.१० ॥
Aquela mulher niṣāda, com cinco filhos, chegou ao banquete por acaso; por antiga familiaridade era amiga de Kuntī, e veio com seus filhos.
1.160.11
आनीय मधुमूलानि फलानि विविधानि च ।
अन्नार्थिनी समभ्यागात्सपुत्रा कालचोदिता।
सुपापा पञ्चपुत्रा च सा पृथायाः सखी मता ॥ १.१६०.११ ॥
Trazendo raízes de mel e frutos variados, em busca de alimento, impelida pelo tempo, veio com seus filhos. Muito pecadora, com cinco filhos, era considerada amiga de Pṛthā.
1.160.12
सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वला ।
सह सर्वैः सुतै राजंस्तस्मिन्नेव निवेशने ॥ १.१६०.१२ ॥
Tendo bebido licor, embriagada e confusa pela embriaguez, ó rei, ela permaneceu naquela mesma morada com todos os seus filhos.
1.160.13
सुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप ।
अथ प्रवाते तुमुले निशि सुप्ते जने तदा ॥ १.१६०.१३ ॥
Ela jazia sem sentidos, como morta, ó senhor dos homens. Então, enquanto um vento violento soprava e as pessoas dormiam na noite,
1.160.14
तदुपादीपयद्भीमः शेते यत्र पुरोचनः ।
ततो जतुगृहद्वारं दीपयामास पाण्डवः ॥ १.१६०.१४ ॥
Bhīma pôs fogo no lugar onde Purocana dormia. Depois o Pāṇḍava pôs fogo à porta da casa de laca.
1.160.15
समन्ततो ददौ पश्चादग्निं तत्र निवेशने ।
पूर्वमेव गृहं शोध्य भीमसेनो महामतिः ॥ १.१६०.१५ ॥
Então pôs fogo por todos os lados daquela morada. Bhīmasena, de grande mente, tendo antes limpado a casa,
1.160.16
पाण्डवैः सहितां कुन्तीं प्रावेशयत तद्बिलम् ।
दत्त्वाग्निं सहसा भीमो गृहे तत्परितः सुधीः ॥ १.१६०.१६ ॥
Fez entrar Kuntī junto com os Pāṇḍavas naquele túnel. Então o sábio Bhīma subitamente pôs fogo em volta da casa.
1.160.17
गृहस्थं द्रविणं गृह्य निर्जगाम बिलेन सः ।
ज्ञात्वा तु तद्गृहं सर्वमादीप्तं पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१६०.१७ ॥
Tomando a riqueza guardada na casa, saiu pelo túnel. Sabendo que toda a casa ardia, os filhos de Pāṇḍu
1.160.18
सुरङ्गां विविशुस्तूर्णं मात्रा सार्धमरिन्दमाः ।
ततः प्रतापः सुमहाञ्छब्दश्चैव विभावसोः ॥ १.१६०.१८ ॥
Os Pāṇḍavas, domadores de inimigos, entraram rapidamente naquele túnel junto com a mãe. Então se ergueu o rugido feroz e poderoso do fogo.
1.160.19
प्रादुरासीत्तदा तेन बुबुधे स जनव्रजः ।
तदवेक्ष्य गृहं दीप्तमाहुः पौराः कृशाननाः ॥ १.१६०.१९ ॥
Então ela apareceu, e por ela aquela multidão despertou. Vendo a casa em chamas, os cidadãos de rosto abatido disseram:
1.160.20
दुर्योधनप्रयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
गृहमात्मविनाशाय कारितं दाहितं च तत् ॥ १.१६०.२० ॥
Instigado por Duryodhana, aquele pecador de mente insensata mandou construir aquela casa para a própria destruição e a mandou queimar.
1.160.21
अहो धिग्धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर्नातिसमञ्जसा ।
यः शुचीन्पाण्डुदायादान्दाहयामास शत्रुवत् ॥ १.१६०.२१ ॥
Ai, vergonha para o juízo de Dhṛtarāṣṭra, que não foi muito adequado, que mandou queimar os puros herdeiros de Pāṇḍu como inimigos!
1.160.22
दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मादग्ध्वा दग्धः पुरोचनः ।
अनागसः सुविश्वस्तान्यो ददाह नरोत्तमान् ॥ १.१६०.२२ ॥
Felizmente, agora o pecador Purocana queimou a si mesmo e foi consumido, ele que havia queimado os melhores homens, inocentes e plenamente confiantes.
1.160.23
एवं ते विलपन्ति स्म वारणावतका जनाः ।
परिवार्य गृहं तच्च तस्थू रात्रौ समन्ततः ॥ १.१६०.२३ ॥
Assim lamentavam os habitantes de Vāraṇāvata; e à noite permaneceram de pé, cercando aquela casa por todos os lados.
1.160.24
पाण्डवाश्चापि ते सर्वे सह मात्रा सुदुःखिताः ।
बिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर्द्रुतमलक्षिताः ॥ १.१६०.२४ ॥
E também os Pāṇḍavas, todos eles, profundamente aflitos junto com a mãe, saíram por aquele túnel e partiram rapidamente, sem serem vistos.
1.160.25
तेन निद्रोपरोधेन साध्वसेन च पाण्डवाः ।
न शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१६०.२५ ॥
Retidos por aquele sono opressivo e pelo medo, os Pāṇḍavas não puderam partir de imediato com a mãe, ó abrasadores de inimigos.
1.160.26
भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमः ।
जगाम भ्रातॄनादाय सर्वान्मातरमेव च ॥ १.१६०.२६ ॥
Mas Bhīmasena, de velocidade e valor terríveis, ó senhor dos reis, tomou todos os irmãos e também a mãe, e partiu.
1.160.27
स्कन्धमारोप्य जननीं यमावङ्केन वीर्यवान् ।
पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भ्रातरौ सुमहाबलः ॥ १.१६०.२७ ॥
Pondo a mãe sobre o ombro, o valente, de força imensa, tomou os gêmeos ao colo e segurou com as duas mãos os dois filhos de Pṛthā.
1.160.28
उरसा पादपान्भञ्जन्महीं पद्भ्यां विदारयन् ।
स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदरः ॥ १.१६०.२८ ॥
Quebrando árvores com o peito e rasgando a terra com os pés, o radiante Vṛkodara, veloz como o vento, seguiu depressa.