Vedyatra वेदयात्रा
ค้นหา

มหาภารตะ · อัธยายะ 1.160

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.160.1

तांस्तु दृष्ट्वा सुमनसः परिसंवत्सरोषितान् ।
विश्वस्तानिव संलक्ष्य हर्षं चक्रे पुरोचनः ॥ १.१६०.१ ॥

เมื่อเห็นพวกเขาอยู่ที่นั่นครบหนึ่งปีเต็ม และเห็นว่าพวกเขาไว้วางใจ ปุโรจนะก็ยินดี

1.160.2

स तु संचिन्तयामास प्रहृष्टेनान्तरात्मना ।
प्राप्तकालमिदं मन्ये पाण्डवानां विनाशने ॥ १.१६०.२ ॥

ด้วยจิตใจที่ยินดีอยู่ภายใน เขาคิดว่า "ข้าเห็นว่าบัดนี้คือเวลาที่เหมาะ คือกาลอันสมควรสำหรับการทำลายบรรดาปาณฑพ"

1.160.3

तमस्यान्तर्गतं भावं विज्ञाय कुरुपुङ्गवः ।
चिन्तयामास मतिमान्धर्मपुत्रो युधिष्ठिरः ॥ १.१६०.३ ॥

เมื่อรู้ความคิดซ่อนเร้นภายในใจของเขา ยุธิษฐิระ ผู้ยอดเยี่ยมในหมู่กุรุ ผู้มีปัญญา บุตรแห่งธรรม ก็เริ่มครุ่นคิด

1.160.4

पुरोचने तथा हृष्टे कौन्तेयोऽथ युधिष्ठिरः ।
भीमसेनार्जुनौ चोभौ यमौ प्रोवाच धर्मवित् ॥ १.१६०.४ ॥

เมื่อปุโรจนะยินดีเช่นนั้น ยุธิษฐิระ บุตรของกุนตี ผู้รู้ธรรม ก็กล่าวกับภีมเสนและอรชุน และกับฝาแฝดทั้งสองด้วย

1.160.5

अस्मानयं सुविश्वस्तान्वेत्ति पापः पुरोचनः ।
वञ्चितोऽयं नृशंसात्मा कालं मन्ये पलायने ॥ १.१६०.५ ॥

ปุโรจนะผู้ชั่วช้านี้รู้ว่าพวกเราไว้วางใจอย่างยิ่ง ผู้ที่มีจิตใจโหดร้ายนี้ถูกหลอกแล้ว ข้าเห็นว่าถึงเวลาที่จะหนีไปเสียแล้ว

1.160.6

आयुधागारमादीप्य दग्ध्वा चैव पुरोचनम् ।
षट्प्राणिनो निधायेह द्रवामोऽनभिलक्षिताः ॥ १.१६०.६ ॥

เมื่อจุดไฟเผาคลังอาวุธ และเผาปุโรจนะเสียแล้ว ให้ทิ้งคนหกคนไว้ที่นี่ แล้วพวกเราจงหนีไปโดยไม่ให้ใครเห็น

1.160.7

अथ दानापदेशेन कुन्ती ब्राह्मणभोजनम् ।
चक्रे निशि महाराज आजग्मुस्तत्र योषितः ॥ १.१६०.७ ॥

ต่อมา กุนตีได้จัดเลี้ยงพราหมณ์ในนามของการให้ทาน โอ้ มหาราช ในเวลากลางคืน สตรีเหล่านั้นก็มาที่นั่น

1.160.8

ता विहृत्य यथाकामं भुक्त्वा पीत्वा च भारत ।
जग्मुर्निशिं गृहानेव समनुज्ञाप्य माधवीम् ॥ १.१६०.८ ॥

โอ้ ภารตะ สตรีเหล่านั้นได้สนุกสนานตามใจปรารถนา รับประทานและดื่ม แล้วลามาธวีกลับ และในเวลากลางคืนก็กลับไปยังบ้านของตนเอง

1.160.9

पुरोचनप्रणिहिता पृथां या सेवते सदा ।
निषादी दुष्टहृदया नित्यमन्तरचारिणी ॥ १.१६०.९ ॥

นางนิษาทีผู้ถูกปุโรจนะส่งมา ผู้คอยรับใช้ปฤถาเสมอ มีใจชั่วร้าย เคลื่อนไหวอยู่ในที่ลับเป็นนิตย์

1.160.10

निषादी पञ्चपुत्रा सा तस्मिन्भोज्ये यदृच्छया ।
पुराभ्यासकृतस्नेहा सखी कुन्त्याः सुतैः सह ॥ १.१६०.१० ॥

นางนิษาทีผู้นั้นพร้อมด้วยบุตรห้าคน บังเอิญมาในงานเลี้ยงนั้น ด้วยความคุ้นเคยที่สั่งสมมาแต่ก่อน นางจึงเป็นมิตรกับกุนตีและมาพร้อมบุตรของนาง

1.160.11

आनीय मधुमूलानि फलानि विविधानि च ।
अन्नार्थिनी समभ्यागात्सपुत्रा कालचोदिता।
सुपापा पञ्चपुत्रा च सा पृथायाः सखी मता ॥ १.१६०.११ ॥

นางนำรากไม้น้ำผึ้งและผลไม้หลากชนิดมา เพราะต้องการอาหาร นางจึงมาพร้อมบุตร ถูกกาลเวลาเร่งเร้า นางผู้บาปหนามากพร้อมบุตรห้าคนนั้นถือกันว่าเป็นมิตรของปฤถา

1.160.12

सा पीत्वा मदिरां मत्ता सपुत्रा मदविह्वला ।
सह सर्वैः सुतै राजंस्तस्मिन्नेव निवेशने ॥ १.१६०.१२ ॥

นางดื่มสุราจนเมาและมึนงง พร้อมบุตรทั้งหมด โอ้ พระราชา นางพักอยู่ในที่พำนักนั้นนั่นเอง

1.160.13

सुष्वाप विगतज्ञाना मृतकल्पा नराधिप ।
अथ प्रवाते तुमुले निशि सुप्ते जने तदा ॥ १.१६०.१३ ॥

นางนอนหลับไร้สติ ประดุจคนตาย โอ้ จอมประชาชน แล้วในเวลากลางคืน เมื่อลมพัดแรงรุนแรง และผู้คนหลับใหลอยู่ในเวลานั้น

1.160.14

तदुपादीपयद्भीमः शेते यत्र पुरोचनः ।
ततो जतुगृहद्वारं दीपयामास पाण्डवः ॥ १.१६०.१४ ॥

ภีมะจุดไฟเผาตรงที่ปุโรจนะนอนหลับอยู่ ต่อมาปาณฑพก็จุดไฟเผาประตูของเรือนชาด

1.160.15

समन्ततो ददौ पश्चादग्निं तत्र निवेशने ।
पूर्वमेव गृहं शोध्य भीमसेनो महामतिः ॥ १.१६०.१५ ॥

ต่อมาเขาได้จุดไฟรอบเรือนนั้นทุกด้าน ภีมเสนผู้มีปัญญาลึกซึ้ง ได้เคลียร์เรือนนั้นไว้ก่อนแล้ว

1.160.16

पाण्डवैः सहितां कुन्तीं प्रावेशयत तद्बिलम् ।
दत्त्वाग्निं सहसा भीमो गृहे तत्परितः सुधीः ॥ १.१६०.१६ ॥

เขานำกุนตีพร้อมด้วยปาณฑพเข้าไปในอุโมงค์นั้น แล้วภีมผู้มีปัญญาก็จุดไฟเผาไปทั่วเรือนโดยฉับพลัน

1.160.17

गृहस्थं द्रविणं गृह्य निर्जगाम बिलेन सः ।
ज्ञात्वा तु तद्गृहं सर्वमादीप्तं पाण्डुनन्दनाः ॥ १.१६०.१७ ॥

เขาหยิบทรัพย์สมบัติที่เก็บไว้ในเรือน แล้วออกไปทางอุโมงค์ เมื่อรู้ว่าทั้งเรือนกำลังลุกไหม้ บุตรแห่งปาณฑุ

1.160.18

सुरङ्गां विविशुस्तूर्णं मात्रा सार्धमरिन्दमाः ।
ततः प्रतापः सुमहाञ्छब्दश्चैव विभावसोः ॥ १.१६०.१८ ॥

บรรดาปาณฑพผู้ปราบศัตรู รีบเข้าไปในอุโมงค์นั้นพร้อมด้วยมารดา จากนั้นเสียงอันกึกก้องรุนแรงของไฟก็ดังขึ้น

1.160.19

प्रादुरासीत्तदा तेन बुबुधे स जनव्रजः ।
तदवेक्ष्य गृहं दीप्तमाहुः पौराः कृशाननाः ॥ १.१६०.१९ ॥

เมื่อเสียงนั้นดังขึ้น ฝูงชนก็ตื่นขึ้น ชาวเมืองเมื่อเห็นเรือนที่กำลังลุกไหม้ ก็พูดด้วยใบหน้าซีดเซียว

1.160.20

दुर्योधनप्रयुक्तेन पापेनाकृतबुद्धिना ।
गृहमात्मविनाशाय कारितं दाहितं च तत् ॥ १.१६०.२० ॥

เรือนนี้ถูกสร้างขึ้นและถูกเผา โดยผู้ชั่วช้าที่มีความคิดชั่วร้าย ถูกยุยงโดยทุรโยธน์ เพื่อให้เป็นความพินาศของตนเอง

1.160.21

अहो धिग्धृतराष्ट्रस्य बुद्धिर्नातिसमञ्जसा ।
यः शुचीन्पाण्डुदायादान्दाहयामास शत्रुवत् ॥ १.१६०.२१ ॥

ช่างน่าสังเวช ปัญญาของพระเจ้าธฤตราษฎร์ช่างไม่สมควรเลย ที่ให้เผาพวกบุตรของท้าวปาณฑุผู้บริสุทธิ์ ราวกับเป็นศัตรู

1.160.22

दिष्ट्या त्विदानीं पापात्मादग्ध्वा दग्धः पुरोचनः ।
अनागसः सुविश्वस्तान्यो ददाह नरोत्तमान् ॥ १.१६०.२२ ॥

โชคดีที่บัดนี้ปุโรจนะผู้มีใจบาปได้ถูกเผาไหม้มอดไปเอง เพราะเขาได้เผาคนที่ไร้ความผิดและไว้วางใจเขาอย่างเต็มที่ซึ่งเป็นยอดของมนุษย์

1.160.23

एवं ते विलपन्ति स्म वारणावतका जनाः ।
परिवार्य गृहं तच्च तस्थू रात्रौ समन्ततः ॥ १.१६०.२३ ॥

ชาวเมืองวารณาวตะต่างคร่ำครวญดังนี้ และในยามค่ำคืนพวกเขายืนล้อมบ้านนั้นไว้โดยรอบ

1.160.24

पाण्डवाश्चापि ते सर्वे सह मात्रा सुदुःखिताः ।
बिलेन तेन निर्गत्य जग्मुर्द्रुतमलक्षिताः ॥ १.१६०.२४ ॥

ส่วนพวกปาณฑพทั้งหมดก็เศร้าโศกอย่างยิ่งพร้อมกับมารดา พวกเขาออกไปทางอุโมงค์นั้นและรีบจากไปโดยไม่มีใครเห็น

1.160.25

तेन निद्रोपरोधेन साध्वसेन च पाण्डवाः ।
न शेकुः सहसा गन्तुं सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१६०.२५ ॥

ด้วยความง่วงงุนที่ครอบงำและความหวาดกลัว พวกปาณฑพจึงไม่อาจรีบออกเดินทางพร้อมกับมารดาได้ ข้าแต่ผู้ทำลายศัตรู

1.160.26

भीमसेनस्तु राजेन्द्र भीमवेगपराक्रमः ।
जगाम भ्रातॄनादाय सर्वान्मातरमेव च ॥ १.१६०.२६ ॥

ส่วนภีมเสนผู้มีความเร็วและกำลังอันน่าเกรงขาม ข้าแต่จอมกษัตริย์ เขาพาพี่น้องทั้งหมดและมารดาไปด้วยกัน แล้วเดินทางต่อไป

1.160.27

स्कन्धमारोप्य जननीं यमावङ्केन वीर्यवान् ।
पार्थौ गृहीत्वा पाणिभ्यां भ्रातरौ सुमहाबलः ॥ १.१६०.२७ ॥

ภีมะผู้มีกำลังมหาศาลแบกมารดาไว้บนบ่า อุ้มฝาแฝดไว้ในอ้อมแขน และจับบุตรทั้งสองของพระปฤถาไว้ในสองมือ

1.160.28

उरसा पादपान्भञ्जन्महीं पद्भ्यां विदारयन् ।
स जगामाशु तेजस्वी वातरंहा वृकोदरः ॥ १.१६०.२८ ॥

วฤโกทระผู้รุ่งโรจน์เร็วดุจลม หักต้นไม้ด้วยอกและเหยียบแผ่นดินด้วยเท้า เดินทางไปอย่างรวดเร็ว