ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.165.1
तां विदित्वा चिरगतां हिडिम्बो राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्य द्रुमात्तस्मादाजगामाशु पाण्डवान् ॥ १.१६५.१ ॥
ಅವಳು ಬಹಳ ಹೊತ್ತಿನಿಂದ ಹೋಗಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದ ರಾಕ್ಷಸರ ಅರಸ ಹಿಡಿಂಬನು ಆ ಮರದಿಂದ ಇಳಿದು ಶೀಘ್ರವಾಗಿ ಪಾಂಡವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
1.165.2
लोहिताक्षो महाबाहुरूर्ध्वकेशो महाननः ।
मेघसङ्घातवर्ष्मा च तीक्ष्णदंष्ट्रो भयानकः ॥ १.१६५.२ ॥
ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನವನು, ದೊಡ್ಡ ಬಾಹುಗಳುಳ್ಳವನು, ಮೇಲೆದ್ದ ಕೂದಲಿನವನು, ದೊಡ್ಡ ಮುಖದವನು, ಮೋಡಗಳ ರಾಶಿಯಂತಹ ದೇಹದವನು, ಹರಿತ ದಾಡೆಗಳುಳ್ಳ ಭಯಂಕರನು.
1.165.3
तलं तलेन संहत्य बाहू विक्षिप्य चासकृत् ।
उद्वृत्तनेत्रः संक्रुद्धो दन्तान्दन्तेषु निष्कुषन् ॥ १.१६५.३ ॥
ಅಂಗೈಯಿಂದ ಅಂಗೈಗೆ ಹೊಡೆಯುತ್ತ, ಪದೇ ಪದೇ ಬಾಹುಗಳನ್ನು ಬೀಸುತ್ತ, ಉರುಳಿದ ಕಣ್ಣುಗಳೊಂದಿಗೆ, ಅತಿ ಕೋಪದಿಂದ ಹಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಹಲ್ಲುಗಳಿಗೆ ಉಜ್ಜುತ್ತ.
1.165.4
कोऽद्य मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेति हिडिम्बी च प्रेषिता किमनागता ॥ १.१६५.४ ॥
ಇಂದು ತಿನ್ನಲು ಬಯಸುವ ನನಗೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯವನು ಯಾರು? ಹಿಡಿಂಬಿಯನ್ನು ಕಳುಹಿಸಲಾಗಿತ್ತು, ಅವಳು ಏಕೆ ಬಂದಿಲ್ಲ, ಅವಳಿಗೆ ಭಯವಿಲ್ಲವೇ?
1.165.5
तमापतन्तं दृष्ट्वै तथा विकृतदर्शनम् ।
हिडिम्बोवाच वित्रस्ता भीमसेनमिदं वचः ॥ १.१६५.५ ॥
ಅವನು ವಿಕೃತ ರೂಪದಿಂದ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ ಭೀತಳಾದ ಹಿಡಿಂಬೆ ಭೀಮಸೇನನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದಳು.
1.165.6
आपतत्येष दुष्टात्मा संक्रुद्धः पुरुषादकः ।
साऽहं त्वां भ्रातृभिः सार्धं यद्ब्रवीमि तथा कुरु ॥ १.१६५.६ ॥
ದುಷ್ಟಮನಸ್ಸಿನ, ಕ್ರುದ್ಧನಾದ ನರಭಕ್ಷಕನು ಇಗೋ ಧಾವಿಸಿ ಬರುತ್ತಿದ್ದಾನೆ. ನಾನು ನಿನಗೆ ಮತ್ತು ನಿನ್ನ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಹೇಳುವಂತೆಯೇ ಮಾಡು.
1.165.7
अहं कामगमा वीर रक्षोबलसमन्विता ।
आरुहेमां मम श्रोणिं नेष्यामि त्वां विहायसा ॥ १.१६५.७ ॥
ನಾನು ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಚಲಿಸಬಲ್ಲವಳು, ಓ ವೀರನೇ, ರಾಕ್ಷಸ ಬಲದಿಂದ ಕೂಡಿದವಳು. ನನ್ನ ಸೊಂಟದ ಮೇಲೆ ಏರು, ನಿನ್ನನ್ನು ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯುವೆನು.
1.165.8
प्रबोधयैतान्संसुप्तान्मातरं च परन्तप ।
सर्वानेव गमिष्याभि गृहीत्वा वो विहायसा ॥ १.१६५.८ ॥
ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಪೀಡಿಸುವವನೇ, ಗಾಢ ನಿದ್ರೆಯಲ್ಲಿರುವ ಇವರನ್ನೂ ತಾಯಿಯನ್ನೂ ಎಬ್ಬಿಸು. ನಿಮ್ಮೆಲ್ಲರನ್ನೂ ಹಿಡಿದು ಆಕಾಶಮಾರ್ಗದಲ್ಲಿ ಒಯ್ಯುವೆನು.
1.165.9
मा भैस्त्वं पृथुसुश्रोणि नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
अहमेनं हनिष्यामि पश्यन्त्यास्ते सुमध्यमे ॥ १.१६५.९ ॥
ವಿಶಾಲ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಭಯಪಡಬೇಡ. ನಾನಿರುವಾಗ ಇಲ್ಲಿ ಯಾರೂ ಇಲ್ಲ. ಸುಂದರ ಸೊಂಟದವಳೇ, ನೋಡುತ್ತಿರು, ನಾನು ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ.
1.165.10
नायं प्रतिबलो भीरु राक्षसापसदो मम ।
सोढुं युधि परिस्पन्दमथवा सर्वराक्षसाः ॥ १.१६५.१० ॥
ಭೀರುವೇ, ಈ ಕೆಟ್ಟ ರಾಕ್ಷಸ ನನಗೆ ಸಮಬಲನಲ್ಲ. ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನ ಆಕ್ರಮಣವನ್ನು ಇವನು ತಾಳಲಾರ, ಅಥವಾ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸರೂ ತಾಳಲಾರರು.
1.165.11
पश्य बाहू सुवृत्तौ मे हस्तिहस्तनिभाविमौ ।
ऊरू परिघसङ्काशौ संहतं चाप्युरो महत् ॥ १.१६५.११ ॥
ನೋಡು, ನನ್ನ ಈ ಸುಂದರ ತೋಳುಗಳು ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಿವೆ; ಈ ತೊಡೆಗಳು ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಯಂತಿವೆ; ನನ್ನ ಎದೆಯೂ ವಿಶಾಲವೂ ದೃಢವೂ ಆಗಿದೆ.
1.165.12
विक्रमं मे यथेन्द्रस्य साऽद्य द्रक्ष्यसि शोभने ।
माऽवमंस्थाः पृथुश्रोणि मत्वा मामिह मानुषम् ॥ १.१६५.१२ ॥
ಸುಂದರಿಯೇ, ಇಂದು ನೀನು ಇಂದ್ರನಂತಿರುವ ನನ್ನ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ನೋಡುವೆ. ವಿಶಾಲ ಸೊಂಟದವಳೇ, ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಕೇವಲ ಮನುಷ್ಯನೆಂದು ತಿಳಿದು ಅವಮಾನಿಸಬೇಡ.
1.165.13
नावमन्ये नरव्याघ्र त्वामहं देवरूपिणम् ।
दृष्टप्रभावस्तु मया मानुषेष्वेव राक्षसः ॥ १.१६५.१३ ॥
ನರವ್ಯಾಘ್ರನೇ, ದೇವರೂಪಿಯಾದ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಅವಮಾನಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಆದರೆ ಮನುಷ್ಯರ ನಡುವೆ ರಾಕ್ಷಸರ ಪ್ರಭಾವವನ್ನು ನಾನು ಕಂಡಿದ್ದೇನೆ.
1.165.14
तथा संजल्पतस्तस्य भीमसेनस्य भारत ।
वाचः शुश्राव ताः क्रुद्धो राक्षसः पुरुषादकः ॥ १.१६५.१४ ॥
ಭಾರತನೇ, ಭೀಮಸೇನನು ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡುತ್ತಿರುವಾಗ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಆ ನರಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನು ಆ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಕೇಳಿದನು.
1.165.15
अवेक्षमाणस्तस्याश्च हिडिम्बो मानुषं वपुः ।
स्रग्दामपूरितशिखां समग्रेन्दुनिभाननाम् ॥ १.१६५.१५ ॥
ಹಿಡಿಂಬನು ಅವಳ ಮಾನುಷ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡುತ್ತಿದ್ದನು — ಮಾಲೆಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ ಜಡೆಯುಳ್ಳ, ಪೂರ್ಣಚಂದ್ರನಂತಹ ಮುಖವುಳ್ಳವಳನ್ನು.
1.165.16
सुभ्रूनासाक्षिकेशान्तां सुकुमारनखत्वचम् ।
सर्वाभरणसंयुक्तां सुसूक्ष्माम्बरधारिणीम् ॥ १.१६५.१६ ॥
ಸುಂದರ ಹುಬ್ಬು, ಮೂಗು, ಕಣ್ಣು, ಕೂದಲಿನ ತುದಿಗಳುಳ್ಳವಳು; ಮೃದುವಾದ ಉಗುರು ಮತ್ತು ಚರ್ಮವುಳ್ಳವಳು; ಎಲ್ಲಾ ಆಭರಣಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತಳಾಗಿ, ಅತಿ ಸೂಕ್ಷ್ಮ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದವಳು.
1.165.17
तां तथा मानुषं रूपं बिभ्रतीं सुमनोहरम् ।
पुंस्कामां शङ्कमानश्च चुक्रोध पुरुषादकः ॥ १.१६५.१७ ॥
ಮಾನುಷ ರೂಪ ಧರಿಸಿದ ಆ ಅತಿ ಮನೋಹರ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಅವಳು ಪುರುಷನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಾಳೆಂದು ಸಂದೇಹಿಸಿ, ಆ ನರಭಕ್ಷಕನು ಕೋಪಗೊಂಡನು.
1.165.18
संक्रुद्धो राक्षसस्तस्या भगिन्याः कुरुसत्तम ।
उत्फाल्य विपुले नेत्रे ततस्तामिदमब्रवीत् ॥ १.१६५.१८ ॥
ಕುರುಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ತನ್ನ ತಂಗಿಯ ಮೇಲೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಕೋಪಗೊಂಡು, ತನ್ನ ವಿಶಾಲ ಕಣ್ಣುಗಳನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಆಗ ಅವಳಿಗೆ ಹೀಗೆಂದನು.
1.165.19
को हि मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेषि हिडिम्बे किं मत्कोपाद्विप्रमोहिता ॥ १.१६५.१९ ॥
ಊಟ ಮಾಡಲು ಬಯಸುವ ನನಗೆ ವಿಘ್ನ ಮಾಡುತ್ತಿರುವವರು ಯಾರು? ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯೇ! ಹಿಡಿಂಬೆ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನಿಂದ ಮೋಹಿತಳಾಗಿ ನನ್ನ ಕೋಪಕ್ಕೆ ನೀನು ಹೆದರುವುದಿಲ್ಲವೇ?
1.165.20
धिक्त्वामसति पुंस्कामे मम विप्रियकारिणि ।
पूर्वेषां राक्षसेन्द्राणां सर्वेषामयशस्करि ॥ १.१६५.२० ॥
ನಿನಗೆ ಧಿಕ್ಕಾರ! ದುರ್ನಡತೆಯ ಹೆಣ್ಣೇ! ಪುರುಷರನ್ನು ಬಯಸುವವಳೇ! ನನಗೆ ಅಪ್ರಿಯ ಮಾಡುವವಳೇ! ಹಿಂದಿನ ಎಲ್ಲ ರಾಕ್ಷಸ ರಾಜರಿಗೂ ಅಪಕೀರ್ತಿ ತರುವವಳೇ!
1.165.21
यानिमानाश्रिताऽकार्षीर्विप्रियं समुहन्मम ।
एष तानद्य वै सर्वान्हनिष्यामि त्वया सह ॥ १.१६५.२१ ॥
ಇವರನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ನೀನು ನನಗೆ ಬಹಳ ಅಪ್ರಿಯ ಮಾಡಿದ್ದೀಯೆ; ಇಂದು ಇವರೆಲ್ಲರನ್ನೂ ನಿನ್ನೊಂದಿಗೇ ನಾನು ಕೊಲ್ಲುವೆ.
1.165.22
एवमुक्त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बो लोहितेक्षणः ।
वधायाभिपपातैनान्दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन् ॥ १.१६५.२२ ॥
ಹಿಡಿಂಬೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೆಂಪು ಕಣ್ಣಿನ ಆ ಹಿಡಿಂಬ ಅವರನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಹಲ್ಲಿನಿಂದ ಹಲ್ಲು ಕಡಿಯುತ್ತ ನುಗ್ಗಿದನು.
1.165.23
गर्जन्तमेवं विजने भीमसेनोऽभिवीक्ष्य तम् ।
रक्षन्प्रबोधं भ्रातॄणां मातुश्च परवीरहा ॥ १.१६५.२३ ॥
ನಿರ್ಜನ ಪ್ರದೇಶದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರುವ ಅವನನ್ನು ನೋಡಿ, ಸಹೋದರರ ಮತ್ತು ತಾಯಿಯ ನಿದ್ರೆಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸುತ್ತ, ಶತ್ರುವೀರರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಭೀಮಸೇನ...
1.165.24
तमापतान्तं संप्रेक्ष्य भीमः प्रहरतां वरः ।
भर्त्सयामास तेजस्वी तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १.१६५.२४ ॥
ಅವನು ನುಗ್ಗಿ ಬರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡುವವರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ತೇಜಸ್ವಿ ಭೀಮನು ಅವನನ್ನು ಗದರಿಸಿ, "ನಿಲ್ಲು, ನಿಲ್ಲು!" ಎಂದನು.
1.165.25
भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निव ।
भगिनीं प्रति सङ्क्रुद्धमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६५.२५ ॥
ಆದರೆ ಭೀಮಸೇನನು ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನೋಡಿ, ನಗುತ್ತಿರುವಂತೆ, ಕೋಪಗೊಂಡ ತನ್ನ ತಂಗಿಯೊಡನೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.165.26
किं ते हिडिम्ब एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रबोधितैः ।
मामासादय दुर्बुद्धे तरसा त्वं नराशन ॥ १.१६५.२६ ॥
ಹಿಡಿಂಬ, ಈ ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಿರುವವರನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸುವುದರಿಂದ ನಿನಗೇನು ಲಾಭ? ದುರ್ಬುದ್ಧಿಯ ನರಭಕ್ಷಕನೇ, ವೇಗವಾಗಿ ನನ್ನ ಬಳಿಗೆ ಬಾ.
1.165.27
मय्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति ॥ १.१६५.२७ ॥
ನನ್ನ ಮೇಲೆಯೇ ಪ್ರಹಾರ ಮಾಡು; ಹೆಣ್ಣನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ, ವಿಶೇಷವಾಗಿ ಅವಳು ತಪ್ಪು ಮಾಡದೆ ಇನ್ನೊಬ್ಬರಿಂದ ಅಪಕಾರಕ್ಕೊಳಗಾದಾಗ.
1.165.28
न हीयं स्ववशा बाला कामयत्यद्य मामिह ।
चोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणा ॥ १.१६५.२८ ॥
ಈ ಬಾಲೆ ತನ್ನ ಇಚ್ಛೆಯಿಂದಲ್ಲ, ಈಗ ಇಲ್ಲಿ ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ದೇಹದೊಳಗೆ ಸಂಚರಿಸುವ ಅನಂಗನೇ (ಕಾಮ) ಇವಳನ್ನು ಪ್ರೇರೇಪಿಸಿದ್ದಾನೆ.
1.165.29
भगिनी तव दुर्वृत्त रक्षसां वै यशोहर ।
त्वन्नियोगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य च ॥ १.१६५.२९ ॥
ಓ ದುರ್ನಡತೆಯುಳ್ಳವನೇ, ರಾಕ್ಷಸರ ಕೀರ್ತಿಯನ್ನು ನಾಶಗೊಳಿಸುವವನೇ! ನಿನ್ನ ಈ ತಂಗಿ ನಿನ್ನ ಪ್ರೇರಣೆಯಿಂದ, ನನ್ನ ರೂಪವನ್ನು ನೋಡಿ ಹೀಗೆ ಮಾಡುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ.
1.165.30
कामयत्यद्य मां भीरुस्तव नैषापराध्यति ।
अनङ्गेन कृते दोषे नेमां गर्हितुमर्हसि ॥ १.१६५.३० ॥
ಈಗ ಈ ಹೆದರಿಕೆಯ ಹೆಣ್ಣು ನನ್ನನ್ನು ಬಯಸುತ್ತಿದ್ದಾಳೆ; ಇವಳು ನಿನಗೆ ಯಾವ ಅಪರಾಧವನ್ನೂ ಮಾಡಿಲ್ಲ. ಅನಂಗನು (ಕಾಮನು) ಮಾಡಿದ ದೋಷಕ್ಕಾಗಿ ಇವಳನ್ನು ನಿಂದಿಸುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ.
1.165.31
मयि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
संगच्छस्व मया सार्धमेकेनैको नराशन ॥ १.१६५.३१ ॥
ನಾನಿರುವಾಗ, ದುಷ್ಟಾತ್ಮನೇ, ಒಬ್ಬ ಸ್ತ್ರೀಯನ್ನು ಕೊಲ್ಲುವುದು ನಿನಗೆ ಯೋಗ್ಯವಲ್ಲ. ನರಭಕ್ಷಕನೇ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಒಬ್ಬೊಬ್ಬನಾಗಿ ಕಾದಾಡು.
1.165.32
अहमेको गमिष्यामि त्वामद्य यमसादनम् ।
अद्य मद्बलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्।
कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसाः ॥ १.१६५.३२ ॥
ನಾನು ಒಬ್ಬನೇ ಹೋಗಿ ಇಂದೇ ನಿನ್ನನ್ನು ಯಮಲೋಕಕ್ಕೆ ಕಳುಹಿಸುವೆನು. ರಾಕ್ಷಸನೇ, ನನ್ನ ಬಲದಿಂದ ಪುಡಿಯಾದ ನಿನ್ನ ತಲೆ ಇಂದು ಸೀಳಲಿ; ಬಲಿಷ್ಠನ ಕಾಲಿನಿಂದ ಹೊಸಕಲ್ಪಟ್ಟ ಆನೆಯಂತೆ.
1.165.33
अद्य गात्राणि ते कङ्काः श्येना गोमायवस्तथा ।
कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे ॥ १.१६५.३३ ॥
ಇಂದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನನ್ನಿಂದ ಹತನಾದ ನಿನ್ನ ದೇಹವನ್ನು ಕಂಕ ಪಕ್ಷಿಗಳೂ ಗಿಡುಗಗಳೂ ನರಿಗಳೂ ಸಂತೋಷದಿಂದ ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಎಳೆದೊಯ್ಯಲಿ.
1.165.34
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमराक्षसम् ।
पुरा यद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान् ॥ १.१६५.३४ ॥
ಕ್ಷಣದಲ್ಲಿಯೇ ಇಂದು ಈ ಕಾಡನ್ನು ರಾಕ್ಷಸರಿಲ್ಲದಂತೆ ಮಾಡುವೆನು. ಮೊದಲು ನೀನು ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ತಿನ್ನುತ್ತಾ ಇದನ್ನು ಸದಾ ಕಲುಷಿತಗೊಳಿಸಿದ್ದೆ.
1.165.35
अद्य त्वां भगिनी रक्षः कृष्यमाणं मयाऽसकृत् ।
द्रक्ष्यत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम् ॥ १.१६५.३५ ॥
ಇಂದು ನಿನ್ನ ತಂಗಿ, ರಾಕ್ಷಸನೇ, ಬೆಟ್ಟದಂತಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು ನಾನು ಪದೇ ಪದೇ ಎಳೆದೊಯ್ಯುವುದನ್ನು ನೋಡುವಳು, ಸಿಂಹ ಮಹಾ ಆನೆಯನ್ನು ಎಳೆದಂತೆ.
1.165.36
निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसन ।
वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः ॥ १.१६५.३६ ॥
ರಾಕ್ಷಸರನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವವನೇ, ನಾನು ನಿನ್ನನ್ನು ಕೊಂದ ನಂತರ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುವ ಮನುಷ್ಯರು ಈ ಕಾಡಿನಲ್ಲಿ ನಿರ್ಭಯವಾಗಿ ತಿರುಗಾಡುವರು.
1.165.37
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष ।
कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेया मा चिरं कृथाः ॥ १.१६५.३७ ॥
ಓ ಮನುಷ್ಯನೇ, ಗರ್ಜನೆಯಿಂದಲೂ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳುವುದರಿಂದಲೂ ನಿನಗೇನು ಲಾಭ? ಇದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಕರ್ಮದಿಂದ ಮಾಡಿ ತೋರಿಸಿ, ನಂತರ ಹೊಗಳಿಕೊಳ್ಳು; ಬಹಳ ಕಾಲ ಬೇಡ.
1.165.38
बलिनं मन्यसे यच्चाप्यात्मानं सपराक्रमम् ।
ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम् ॥ १.१६५.३८ ॥
ನೀನು ನಿನ್ನನ್ನು ಬಲಶಾಲಿ ಮತ್ತು ಪರಾಕ್ರಮಿ ಎಂದು ಭಾವಿಸುತ್ತೀ; ಇಂದು ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಎದುರಿಸಿ, ನಾನು ನಿನಗಿಂತ ಬಲಾಧಿಕನೆಂದು ತಿಳಿಯುವೆ.
1.165.39
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम् ।
एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम् ॥ १.१६५.३९ ॥
ಈಗಲೇ ನಾನು ಇವರನ್ನು ಹಿಂಸಿಸುವುದಿಲ್ಲ; ಇವರು ಸುಖವಾಗಿ ಮಲಗಲಿ. ಓ ದುಷ್ಟಬುದ್ಧಿಯವನೇ, ಅಪ್ರಿಯವಾಗಿ ಮಾತನಾಡುವ ನಿನ್ನನ್ನೇ ಇಂದು ಕೊಲ್ಲುವೆ.
1.165.40
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि ।
हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम् ॥ १.१६५.४० ॥
ನಿನ್ನ ಅಂಗಗಳಿಂದ ರಕ್ತವನ್ನು ಕುಡಿದು, ನಂತರ ಇವರನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುವೆ; ಅನಂತರ ಈ ಅಪ್ರಿಯ ಕಾರ್ಯ ಮಾಡುವ ಹೆಣ್ಣನ್ನೂ ಕೊಲ್ಲುವೆ.
1.165.41
एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः ।
अभ्यद्रवत संक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम् ॥ १.१६५.४१ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಆ ನರಭಕ್ಷಕನು ಕೋಪದಿಂದ ತೋಳನ್ನು ಎತ್ತಿ, ಶತ್ರುದಮನನಾದ ಭೀಮಸೇನನ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದನು.
1.165.42
तस्याभिद्रवतस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः ।
वेगेन प्रहितं बाहुं निजग्राह हसन्निव ॥ १.१६५.४२ ॥
ಅವನು ವೇಗವಾಗಿ ಎರಗಿದಾಗ, ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿ ಭೀಮನು ವೇಗದಿಂದ ಬಂದ ಅವನ ತೋಳನ್ನು ನಗುತ್ತಾ ಹಿಡಿದುಕೊಂಡನು.
1.165.43
निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह ।
तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ १.१६५.४३ ॥
ಭೀಮನು ಬಲದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಒದ್ದಾಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನನ್ನು ಆ ಸ್ಥಳದಿಂದ ಎಂಟು ಧನುಸ್ಸಿನಷ್ಟು ದೂರ ಎಳೆದೊಯ್ದನು; ಸಿಂಹವು ಚಿಕ್ಕ ಜಿಂಕೆಯನ್ನು ಎಳೆಯುವಂತೆ.
1.165.44
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलार्दितः ।
भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम् ॥ १.१६५.४४ ॥
ಆಗ ಪಾಂಡವನ ಬಲದಿಂದ ಪೀಡಿತನಾದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ಕೋಪಗೊಂಡು, ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಅಪ್ಪಿ ಭಯಂಕರ ಗರ್ಜನೆ ಮಾಡಿದನು.
1.165.45
पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलः ।
मा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति ॥ १.१६५.४५ ॥
ಮಹಾಬಲನಾದ ಭೀಮನು ಮತ್ತೆ ಬಲದಿಂದ ಅವನನ್ನು ಎಳೆದನು; 'ಸುಖವಾಗಿ ನಿದ್ರಿಸುತ್ತಿರುವ ನನ್ನ ಸಹೋದರರಿಗೆ ಶಬ್ದ ಕೇಳಿಸಬಾರದು' ಎಂದು.
1.165.46
हस्ते गृहीत्वा तद्रक्षो दूरमन्यत्र नीतवान् ।
पृच्छे गृहीत्वा तुण्डेन गरुडः पन्नगं यथा ॥ १.१६५.४६ ॥
ಆ ರಾಕ್ಷಸನ ಕೈಹಿಡಿದು ಅವನನ್ನು ದೂರ ಬೇರೆ ಸ್ಥಳಕ್ಕೆ ಒಯ್ದನು; ಗರುಡನು ಹಾವನ್ನು ಕೊಕ್ಕಿನಿಂದ ಹಿಡಿದು ಒಯ್ಯುವಂತೆ.
1.165.47
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा ।
हिडिम्बो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम् ॥ १.१६५.४७ ॥
ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಎದುರಾಗಿ ಇಬ್ಬರೂ ಬಲದಿಂದ ಎಳೆದಾಡಿದರು; ಹಿಡಿಂಬ ಮತ್ತು ಭೀಮಸೇನರು ಪರಮ ಪರಾಕ್ರಮವನ್ನು ತೋರಿದರು.
1.165.48
बभञ्जतुस्तदा वृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्तदा ।
मत्ताविव चं संरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ ॥ १.१६५.४८ ॥
ಆಗ ಅವರು ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದರು, ಬಳ್ಳಿಗಳನ್ನು ಎಳೆದರು; ಕೋಪಗೊಂಡ, ಮದವೇರಿದ ಅರವತ್ತು ವರ್ಷದ ಎರಡು ಆನೆಗಳಂತೆ ಅವರಿದ್ದರು.
1.165.49
पादपानुद्धरन्तौ तावूरुवेगेन वेगितौ ।
स्फोटयन्तौ लताजालान्यूरुभ्यां गृह्य सर्वशः ॥ १.१६५.४९ ॥
ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮರಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕುತ್ತಾ, ತೊಡೆಗಳ ವೇಗದಿಂದ ಪ್ರೇರಿತರಾಗಿ, ಬಳ್ಳಿಗಳ ಜಾಲಗಳನ್ನು ತೊಡೆಗಳಿಂದ ಹಿಡಿದು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಹರಿದು ಹಾಕಿದರು.
1.165.50
वित्रासयन्तौ तौ शब्दैः सर्वतो मृगपक्षिणः ।
बलेन बलिनौ मत्तावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ॥ १.१६५.५० ॥
ಶಬ್ದಗಳಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಜಿಂಕೆ ಮತ್ತು ಪಕ್ಷಿಗಳನ್ನು ಬೆದರಿಸುತ್ತಾ, ಬಲದಿಂದ ಬಲಿಷ್ಠರಾದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ ಮದೋನ್ಮತ್ತರಾಗಿ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದರು.
1.165.51
भीमराक्षसयोर्युद्धं तदाऽवर्तत दारुणम् ।
पुरा देवासुरे युद्धे वृत्रवासवयोरिव ॥ १.१६५.५१ ॥
ಆಗ ಭೀಮ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸನ ನಡುವೆ ಭೀಕರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಹಿಂದೆ ದೇವಾಸುರ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ವೃತ್ರ ಮತ್ತು ವಾಸವನ ನಡುವೆ ನಡೆದಂತೆ.
1.165.52
भङूक्त्वा वृक्षान्महाशाखांस्ताडयामासतुः क्रुधा ।
सालतालतमालाम्रवटार्जुनविभीतकान् ॥ १.१६५.५२ ॥
ದೊಡ್ಡ ಕೊಂಬೆಗಳುಳ್ಳ ಮರಗಳನ್ನು ಮುರಿದು, ಕೋಪದಿಂದ ಸಾಲ, ತಾಳ, ತಮಾಲ, ಮಾವು, ಆಲ, ಅರ್ಜುನ, ವಿಭೀತಕ ಮರಗಳನ್ನು ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಡಿದರು.
1.165.53
न्यग्रोधप्लक्षखर्जूरपनसानश्मकण्टकान् ।
एतानन्यान्महावृक्षानुत्खाय तरसाऽखिलान् ॥ १.१६५.५३ ॥
ಆಲ, ಅರಳಿ, ಖರ್ಜೂರ, ಹಲಸು, ಕಲ್ಲು ಮತ್ತು ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳನ್ನು, ಇತರ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳೆಲ್ಲವನ್ನೂ ಬಲದಿಂದ ಕಿತ್ತು.
1.165.54
उत्क्षिप्यान्योन्यरोषेण ताडयामासतू रणे ।
यदाऽभवद्वनं सर्वं निर्वृक्षं वृक्षसङ्कुलम् ॥ १.१६५.५४ ॥
ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಕೋಪದಿಂದ ಅವುಗಳನ್ನು ಎತ್ತಿ ಎಸೆದು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೊಡೆದರು; ಮರಗಳಿಂದ ತುಂಬಿದ್ದ ಕಾಡೆಲ್ಲ ಮರವಿಲ್ಲದಂತಾಯಿತು.
1.165.55
तदा शिलाश्च कुञ्जांश्च वृक्षान्कण्टकिनस्तथा ।
ततस्तौ गिरिशृङ्गाणि पर्वतांश्चाभ्रलेलिहान् ॥ १.१६५.५५ ॥
ಆಗ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಬಂಡೆಗಳನ್ನು, ಪೊದೆಗಳನ್ನು, ಮುಳ್ಳಿನ ಮರಗಳನ್ನು, ನಂತರ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಮೋಡಗಳನ್ನು ನೆಕ್ಕುವ ಪರ್ವತಗಳನ್ನೂ ಎತ್ತಿಕೊಂಡರು.
1.165.56
शैलांश्च गण्डपाषाणानुत्खायादाय वैरिणौ ।
चिक्षेपतुरुपर्याजावन्योन्यं विजयेषिणौ ॥ १.१६५.५६ ॥
ವಿಜಯವನ್ನು ಬಯಸಿದ ಆ ಇಬ್ಬರು ವೈರಿಗಳು ಬಂಡೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ದೊಡ್ಡ ಕಲ್ಲುಗಳನ್ನು ಕಿತ್ತು ಎತ್ತಿ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರ ಮೇಲೊಬ್ಬರು ಮೇಲಿನಿಂದ ಎಸೆದರು.
1.165.57
तद्वनं परितः पञ्चयोजनं निर्महीरुहम् ।
निर्लतागुल्मपाषाणं निर्मृगं चक्रतुर्भृशम् ॥ १.१६५.५७ ॥
ಅವರು ಆ ಕಾಡನ್ನು ಸುತ್ತಲೂ ಐದು ಯೋಜನದವರೆಗೆ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಮರಗಳಿಲ್ಲದ, ಬಳ್ಳಿ-ಪೊದೆ-ಬಂಡೆಗಳಿಲ್ಲದ, ಜಿಂಕೆಗಳಿಲ್ಲದ ಸ್ಥಿತಿಗೆ ತಂದರು.
1.165.58
तयोर्युद्धेन राजेन्द्र तद्वनं भीमरक्षसोः ।
मुहूर्तेनाभवत्कूमर्पृष्ठवच्छ्लक्ष्णमव्ययम् ॥ १.१६५.५८ ॥
ಓ ರಾಜೇಂದ್ರ, ಭೀಮ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸರ ಯುದ್ಧದಿಂದ ಆ ಕಾಡು ಕ್ಷಣಮಾತ್ರದಲ್ಲಿ ಆಮೆಯ ಬೆನ್ನಿನಂತೆ ನುಣುಪಾಗಿ, ಸಮತಟ್ಟಾಗಿ ಆಯಿತು.
1.165.59
ऊरुबाहुपरिक्लेशात्कर्षन्तावितरेतरम् ।
उत्कर्षन्तौ विकर्षन्तौ प्रकर्षन्तौ परस्परम् ॥ १.१६५.५९ ॥
ತೊಡೆ ಮತ್ತು ತೋಳುಗಳ ಶ್ರಮದಿಂದ ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆಯುತ್ತಾ, ಮೇಲಕ್ಕೆ, ಅತ್ತಿತ್ತ, ಮುಂದಕ್ಕೆ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದರು.
1.165.60
तौ स्वनेन विना राजन्गर्जन्तौ च परस्परम् ।
पाषाणसंघट्टनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ॥ १.१६५.६० ॥
ಓ ರಾಜನೇ, ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಾ ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು, ಕಲ್ಲುಗಳು ಡಿಕ್ಕಿ ಹೊಡೆದಂತಹ ಏಟುಗಳಿಂದ ಹೊಡೆದರು; ಶಬ್ದವಿಲ್ಲದೆ ಅವರು ಇರಲಾರದೆ ಇದ್ದರು.
1.165.61
अन्योन्यं च समालिङ्ग्य विकर्षन्तौ परस्परम् ।
बाहुयुद्धमभूद्धोरं बलिवासवयोरिव।
युद्धसंरम्भनिर्गच्छत्फूत्काररवनिस्वनम् ॥ १.१६५.६१ ॥
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು, ಪರಸ್ಪರ ಎಳೆದಾಡುತ್ತಾ, ಬಲಿ ಮತ್ತು ವಾಸವರಂತೆ ಭೀಕರ ಬಾಹುಯುದ್ಧ ನಡೆಯಿತು; ಯುದ್ಧದ ಆವೇಶದಿಂದ ಫೂತ್ಕಾರದ ಧ್ವನಿ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿತು.
1.165.62
तयोः शब्देन महता विबुद्धास्ते नरर्षभाः ।
सह मात्रा च ददृशुर्हिडिम्बामग्रतःस्थिताम् ॥ १.१६५.६२ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರ ಮಹಾ ಶಬ್ದದಿಂದ ಎಚ್ಚರಗೊಂಡ ಆ ನರಶ್ರೇಷ್ಠರು, ತಮ್ಮ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ, ಮುಂದೆ ನಿಂತಿದ್ದ ಹಿಡಿಂಬೆಯನ್ನು ಕಂಡರು.