Mahābhārata · Adhyāya 1.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.165.1
तां विदित्वा चिरगतां हिडिम्बो राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्य द्रुमात्तस्मादाजगामाशु पाण्डवान् ॥ १.१६५.१ ॥
Percebendo que ela demorara muito, Hiḍimba, senhor dos rākṣasas, desceu da árvore e foi rapidamente até os Pāṇḍavas.
1.165.2
लोहिताक्षो महाबाहुरूर्ध्वकेशो महाननः ।
मेघसङ्घातवर्ष्मा च तीक्ष्णदंष्ट्रो भयानकः ॥ १.१६५.२ ॥
De olhos vermelhos, de grandes braços, com cabelos eriçados, de rosto grande, com um corpo como um amontoado de nuvens, de presas afiadas e aterrorizante.
1.165.3
तलं तलेन संहत्य बाहू विक्षिप्य चासकृत् ।
उद्वृत्तनेत्रः संक्रुद्धो दन्तान्दन्तेषु निष्कुषन् ॥ १.१६५.३ ॥
Batendo palma contra palma e agitando os braços repetidamente, com os olhos revirados, enfurecido, rangendo os dentes.
1.165.4
कोऽद्य मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेति हिडिम्बी च प्रेषिता किमनागता ॥ १.१६५.४ ॥
Quem é esse insensato que hoje obstrui a mim, que desejo comer? Hiḍimbā foi enviada, por que não voltou? Ela não tem medo?
1.165.5
तमापतन्तं दृष्ट्वै तथा विकृतदर्शनम् ।
हिडिम्बोवाच वित्रस्ता भीमसेनमिदं वचः ॥ १.१६५.५ ॥
Vendo-o precipitar-se sobre eles com aquela aparência distorcida, Hiḍimbā, aterrorizada, disse estas palavras a Bhīmasena.
1.165.6
आपतत्येष दुष्टात्मा संक्रुद्धः पुरुषादकः ।
साऽहं त्वां भ्रातृभिः सार्धं यद्ब्रवीमि तथा कुरु ॥ १.१६५.६ ॥
Este devorador de homens, de mente perversa e furioso, avança contra vocês. Faça o que eu digo, junto com seus irmãos.
1.165.7
अहं कामगमा वीर रक्षोबलसमन्विता ।
आरुहेमां मम श्रोणिं नेष्यामि त्वां विहायसा ॥ १.१६५.७ ॥
Posso ir para onde quiser, ó herói, e possuo o poder dos rākṣasas. Sobe às minhas ancas, e levar-te-ei pelo ar.
1.165.8
प्रबोधयैतान्संसुप्तान्मातरं च परन्तप ।
सर्वानेव गमिष्याभि गृहीत्वा वो विहायसा ॥ १.१६५.८ ॥
Ó atormentador de inimigos, acorda estes que dormem profundamente e a tua mãe. Agarrando-vos a todos, levar-vos-ei pelo ar.
1.165.9
मा भैस्त्वं पृथुसुश्रोणि नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
अहमेनं हनिष्यामि पश्यन्त्यास्ते सुमध्यमे ॥ १.१६५.९ ॥
Não temas, ó de ancas largas; enquanto eu estiver aqui, ninguém há. Olha, ó de cintura esguia, enquanto o mato.
1.165.10
नायं प्रतिबलो भीरु राक्षसापसदो मम ।
सोढुं युधि परिस्पन्दमथवा सर्वराक्षसाः ॥ १.१६५.१० ॥
Este vil rākṣasa, ó tímida, não é páreo para mim. Não pode suportar o meu assalto na batalha, nem todos os rākṣasas juntos.
1.165.11
पश्य बाहू सुवृत्तौ मे हस्तिहस्तनिभाविमौ ।
ऊरू परिघसङ्काशौ संहतं चाप्युरो महत् ॥ १.१६५.११ ॥
Olha os meus braços bem formados, como trombas de elefante, e estas coxas, como barras de ferro; e o meu peito, largo e compacto.
1.165.12
विक्रमं मे यथेन्द्रस्य साऽद्य द्रक्ष्यसि शोभने ।
माऽवमंस्थाः पृथुश्रोणि मत्वा मामिह मानुषम् ॥ १.१६५.१२ ॥
Hoje, ó bela, verás o meu valor, semelhante ao de Indra. Ó de ancas largas, não me desprezes aqui, pensando que sou apenas um homem.
1.165.13
नावमन्ये नरव्याघ्र त्वामहं देवरूपिणम् ।
दृष्टप्रभावस्तु मया मानुषेष्वेव राक्षसः ॥ १.१६५.१३ ॥
Hiḍimba: Ó tigre entre os homens, não te desprezo, tu que tens forma divina; mas entre os humanos vi o poder dos rākṣasas.
1.165.14
तथा संजल्पतस्तस्य भीमसेनस्य भारत ।
वाचः शुश्राव ताः क्रुद्धो राक्षसः पुरुषादकः ॥ १.१६५.१४ ॥
Vaiśampāyana: Enquanto Bhīmasena assim falava, ó Bhārata, o rākṣasa comedor de homens, irado, ouviu aquelas palavras.
1.165.15
अवेक्षमाणस्तस्याश्च हिडिम्बो मानुषं वपुः ।
स्रग्दामपूरितशिखां समग्रेन्दुनिभाननाम् ॥ १.१६५.१५ ॥
Vaiśampāyana: Hiḍimba olhava para a forma humana dela, seu coque cheio de guirlandas, seu rosto semelhante à lua cheia.
1.165.16
सुभ्रूनासाक्षिकेशान्तां सुकुमारनखत्वचम् ।
सर्वाभरणसंयुक्तां सुसूक्ष्माम्बरधारिणीम् ॥ १.१६५.१६ ॥
Vaiśampāyana: De belas sobrancelhas, nariz, olhos e pontas dos cabelos; de unhas e pele delicadas; adornada com todas as joias, vestindo roupas finíssimas.
1.165.17
तां तथा मानुषं रूपं बिभ्रतीं सुमनोहरम् ।
पुंस्कामां शङ्कमानश्च चुक्रोध पुरुषादकः ॥ १.१६५.१७ ॥
Vaiśampāyana: Vendo-a assim, com uma forma humana muito encantadora, suspeitando que ela desejava um homem, o comedor de homens irou-se.
1.165.18
संक्रुद्धो राक्षसस्तस्या भगिन्याः कुरुसत्तम ।
उत्फाल्य विपुले नेत्रे ततस्तामिदमब्रवीत् ॥ १.१६५.१८ ॥
Vaiśampāyana: Ó melhor dos Kurus, o rākṣasa, muito irado com a irmã, arregalou os seus olhos largos e então lhe disse isto.
1.165.19
को हि मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेषि हिडिम्बे किं मत्कोपाद्विप्रमोहिता ॥ १.१६५.१९ ॥
Quem é essa insensata que me atrapalha, eu que desejo comer? Hiḍimbā, confundida pelo brâmane, não temes a minha ira?
1.165.20
धिक्त्वामसति पुंस्कामे मम विप्रियकारिणि ।
पूर्वेषां राक्षसेन्द्राणां सर्वेषामयशस्करि ॥ १.१६५.२० ॥
Vergonha sobre ti, mulher depravada, desejosa de homens, que fazes o que me desagrada, que trazes desonra a todos os antigos senhores dos rākṣasas!
1.165.21
यानिमानाश्रिताऽकार्षीर्विप्रियं समुहन्मम ।
एष तानद्य वै सर्वान्हनिष्यामि त्वया सह ॥ १.१६५.२१ ॥
Confiando nestes, causaste-me grande desprazer; hoje os matarei a todos junto contigo.
1.165.22
एवमुक्त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बो लोहितेक्षणः ।
वधायाभिपपातैनान्दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन् ॥ १.१६५.२२ ॥
Tendo falado assim a Hiḍimbā, Hiḍimba, de olhos vermelhos, lançou-se sobre eles para os matar, rangendo os dentes.
1.165.23
गर्जन्तमेवं विजने भीमसेनोऽभिवीक्ष्य तम् ।
रक्षन्प्रबोधं भ्रातॄणां मातुश्च परवीरहा ॥ १.१६५.२३ ॥
Vendo-o rugir assim no lugar solitário, Bhīmasena, matador de heróis inimigos, guardando o despertar dos irmãos e da mãe...
1.165.24
तमापतान्तं संप्रेक्ष्य भीमः प्रहरतां वरः ।
भर्त्सयामास तेजस्वी तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १.१६५.२४ ॥
Vendo-o precipitar-se, Bhīma, o melhor dos guerreiros, resplandecente, repreendeu-o e disse: «Para, para!»
1.165.25
भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निव ।
भगिनीं प्रति सङ्क्रुद्धमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६५.२५ ॥
Mas Bhīmasena, vendo aquele rākṣasa, como que rindo, disse estas palavras à sua irmã irada.
1.165.26
किं ते हिडिम्ब एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रबोधितैः ।
मामासादय दुर्बुद्धे तरसा त्वं नराशन ॥ १.१६५.२६ ॥
Que proveito tens, Hiḍimba, em acordar estes que dormem em paz? Ó devorador de homens de mente perversa, vem a mim depressa.
1.165.27
मय्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति ॥ १.१६५.२७ ॥
Ataca apenas a mim; não te convém matar uma mulher, sobretudo quando ela não cometeu ofensa e foi ofendida por outro.
1.165.28
न हीयं स्ववशा बाला कामयत्यद्य मामिह ।
चोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणा ॥ १.१६५.२८ ॥
Esta jovem não age por vontade própria; agora, aqui, deseja-me, impelida por Anaṅga (Kāma), que circula no corpo.
1.165.29
भगिनी तव दुर्वृत्त रक्षसां वै यशोहर ।
त्वन्नियोगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य च ॥ १.१६५.२९ ॥
Ó depravado, destruidor da glória dos rākṣasas! Tua irmã faz isto por tua instigação, tendo visto a minha forma.
1.165.30
कामयत्यद्य मां भीरुस्तव नैषापराध्यति ।
अनङ्गेन कृते दोषे नेमां गर्हितुमर्हसि ॥ १.१६५.३० ॥
Agora esta jovem tímida deseja-me; ela não cometeu nenhuma ofensa contra ti. Por uma falta cometida por Anaṅga (Kāma), não deves censurá-la.
1.165.31
मयि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
संगच्छस्व मया सार्धमेकेनैको नराशन ॥ १.१६५.३१ ॥
Enquanto eu estiver aqui, ó de alma perversa, não te convém matar uma mulher. Devorador de homens, enfrenta-me sozinho, um contra um.
1.165.32
अहमेको गमिष्यामि त्वामद्य यमसादनम् ।
अद्य मद्बलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्।
कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसाः ॥ १.१६५.३२ ॥
Irei sozinho e hoje te enviarei à morada de Yama. Rākṣasa, que a tua cabeça, esmagada pela minha força, se parta hoje, como a cabeça de um elefante esmagada sob o pé de um mais poderoso.
1.165.33
अद्य गात्राणि ते कङ्काः श्येना गोमायवस्तथा ।
कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे ॥ १.१६५.३३ ॥
Hoje, na batalha, que as garças, os falcões e os chacais, jubilosos, arrastem pelo chão os teus membros, abatidos por mim.
1.165.34
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमराक्षसम् ।
पुरा यद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान् ॥ १.१६५.३४ ॥
Num instante, hoje, farei esta floresta livre de rākṣasas, a qual tu, devorando homens, sempre havias contaminado antes.
1.165.35
अद्य त्वां भगिनी रक्षः कृष्यमाणं मयाऽसकृत् ।
द्रक्ष्यत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम् ॥ १.१६५.३५ ॥
Hoje a tua irmã, rākṣasa, ver-te-á arrastado vezes sem conta por mim, como um leão arrasta um grande elefante semelhante a uma montanha.
1.165.36
निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसन ।
वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः ॥ १.१६५.३६ ॥
Quando fores abatido por mim, destruidor de rākṣasas, os homens que vagueiam pela floresta andarão por esta floresta sem perigo.
1.165.37
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष ।
कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेया मा चिरं कृथाः ॥ १.१६५.३७ ॥
Humano, de que serve rugir e gabar-te? Faz tudo isso com ações e depois vangloria-te; não demores muito.
1.165.38
बलिनं मन्यसे यच्चाप्यात्मानं सपराक्रमम् ।
ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम् ॥ १.१६५.३८ ॥
Julgas-te forte e valente; hoje, ao encontrar-me, saberás que sou mais poderoso que tu.
1.165.39
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम् ।
एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम् ॥ १.१६५.३९ ॥
Por ora não os farei mal; que durmam à vontade. Mas a ti, de mente perversa e palavras desagradáveis, matarei hoje.
1.165.40
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि ।
हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम् ॥ १.१६५.४० ॥
Depois de beber o sangue dos teus membros, matarei também estes; e depois esta mulher que faz coisas desagradáveis.
1.165.41
एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः ।
अभ्यद्रवत संक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम् ॥ १.१६५.४१ ॥
Assim falando, o devorador de homens, enfurecido, ergueu o braço e lançou-se sobre Bhīmasena, o domador de inimigos.
1.165.42
तस्याभिद्रवतस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः ।
वेगेन प्रहितं बाहुं निजग्राह हसन्निव ॥ १.१६५.४२ ॥
Ao investir com rapidez, Bhīma, de valor terrível, como se risse, agarrou o braço que ele lançara com força.
1.165.43
निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह ।
तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ १.१६५.४३ ॥
Bhīma agarrou-o à força e arrastou o que se debatia oito comprimentos de arco daquele lugar, como um leão arrasta um pequeno cervo.
1.165.44
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलार्दितः ।
भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम् ॥ १.१६५.४४ ॥
Então o rākṣasa, atormentado pela força do Pāṇḍava e enfurecido, abraçou Bhīmasena e soltou um rugido aterrador.
1.165.45
पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलः ।
मा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति ॥ १.१६५.४५ ॥
Mais uma vez o poderoso Bhīma o arrastou à força, pensando: 'Que não haja som para perturbar meus irmãos que dormem em paz.'
1.165.46
हस्ते गृहीत्वा तद्रक्षो दूरमन्यत्र नीतवान् ।
पृच्छे गृहीत्वा तुण्डेन गरुडः पन्नगं यथा ॥ १.१६५.४६ ॥
Segurando o rākṣasa pela mão, levou-o para longe, para outro lugar, como Garuḍa carrega uma serpente no bico.
1.165.47
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा ।
हिडिम्बो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम् ॥ १.१६५.४७ ॥
Encontrando-se um ao outro, os dois puxaram e arrastaram com força; Hiḍimba e Bhīmasena demonstraram valor supremo.
1.165.48
बभञ्जतुस्तदा वृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्तदा ।
मत्ताविव चं संरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ ॥ १.१६५.४८ ॥
Então quebraram árvores e arrancaram trepadeiras; os dois eram como dois elefantes enfurecidos e enlouquecidos, de sessenta anos.
1.165.49
पादपानुद्धरन्तौ तावूरुवेगेन वेगितौ ।
स्फोटयन्तौ लताजालान्यूरुभ्यां गृह्य सर्वशः ॥ १.१६५.४९ ॥
Arrancando árvores, impulsionados pela força das coxas, os dois agarravam com as coxas os emaranhados de trepadeiras e os despedaçavam por todos os lados.
1.165.50
वित्रासयन्तौ तौ शब्दैः सर्वतो मृगपक्षिणः ।
बलेन बलिनौ मत्तावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ॥ १.१६५.५० ॥
Aterrorizando com seus estrondos os cervos e as aves por todos os lados, os dois poderosos, fortes em seu vigor, frenéticos, cada um desejando a morte do outro.
1.165.51
भीमराक्षसयोर्युद्धं तदाऽवर्तत दारुणम् ।
पुरा देवासुरे युद्धे वृत्रवासवयोरिव ॥ १.१६५.५१ ॥
Então eclodiu um combate terrível entre Bhīma e o rākṣasa, como outrora, na batalha dos deuses e asuras, entre Vṛtra e Vāsava.
1.165.52
भङूक्त्वा वृक्षान्महाशाखांस्ताडयामासतुः क्रुधा ।
सालतालतमालाम्रवटार्जुनविभीतकान् ॥ १.१६५.५२ ॥
Quebrando árvores de grandes ramos, golpearam com fúria as sāla, palmeiras, tamāla, mangueiras, figueiras-de-bengala, arjuna e vibhītaka.
1.165.53
न्यग्रोधप्लक्षखर्जूरपनसानश्मकण्टकान् ।
एतानन्यान्महावृक्षानुत्खाय तरसाऽखिलान् ॥ १.१६५.५३ ॥
Arrancando com força as figueiras-de-bengala, plakṣa, tamareiras, jaqueiras, árvores de pedra e de espinhos, e todas as outras grandes árvores.
1.165.54
उत्क्षिप्यान्योन्यरोषेण ताडयामासतू रणे ।
यदाऽभवद्वनं सर्वं निर्वृक्षं वृक्षसङ्कुलम् ॥ १.१६५.५४ ॥
Lançando-as um contra o outro com raiva mútua, golpeavam na batalha, até que toda a floresta, densa de árvores, ficou sem árvores.
1.165.55
तदा शिलाश्च कुञ्जांश्च वृक्षान्कण्टकिनस्तथा ।
ततस्तौ गिरिशृङ्गाणि पर्वतांश्चाभ्रलेलिहान् ॥ १.१६५.५५ ॥
Então os dois ergueram rochas, moitas e árvores espinhosas, depois os picos das montanhas e as montanhas que lambem as nuvens.
1.165.56
शैलांश्च गण्डपाषाणानुत्खायादाय वैरिणौ ।
चिक्षेपतुरुपर्याजावन्योन्यं विजयेषिणौ ॥ १.१६५.५६ ॥
Os dois inimigos, ávidos por vitória, arrancaram rochas e pedregulhos, ergueram-nos e arremessaram-nos de cima uns contra os outros na batalha.
1.165.57
तद्वनं परितः पञ्चयोजनं निर्महीरुहम् ।
निर्लतागुल्मपाषाणं निर्मृगं चक्रतुर्भृशम् ॥ १.१६५.५७ ॥
Deixaram aquela floresta, por cinco yojanas em volta, completamente despojada de árvores, trepadeiras, moitas, rochas e veados.
1.165.58
तयोर्युद्धेन राजेन्द्र तद्वनं भीमरक्षसोः ।
मुहूर्तेनाभवत्कूमर्पृष्ठवच्छ्लक्ष्णमव्ययम् ॥ १.१६५.५८ ॥
Ó senhor dos reis, pela luta daqueles dois, Bhīma e o rākṣasa, aquela floresta em um instante tornou-se lisa e plana como o dorso de uma tartaruga.
1.165.59
ऊरुबाहुपरिक्लेशात्कर्षन्तावितरेतरम् ।
उत्कर्षन्तौ विकर्षन्तौ प्रकर्षन्तौ परस्परम् ॥ १.१६५.५९ ॥
Pelo esforço das coxas e dos braços, arrastavam um ao outro, puxando para cima, separando e puxando para a frente.
1.165.60
तौ स्वनेन विना राजन्गर्जन्तौ च परस्परम् ।
पाषाणसंघट्टनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ॥ १.१६५.६० ॥
Ó rei, os dois, rugindo um contra o outro, golpeavam com pancadas semelhantes ao choque de pedras, pois não podiam estar sem som.
1.165.61
अन्योन्यं च समालिङ्ग्य विकर्षन्तौ परस्परम् ।
बाहुयुद्धमभूद्धोरं बलिवासवयोरिव।
युद्धसंरम्भनिर्गच्छत्फूत्काररवनिस्वनम् ॥ १.१६५.६१ ॥
Abraçando-se e arrastando-se mutuamente, travou-se um feroz combate de braços, como o de Bali e Vāsava (Indra), e do ardor da batalha ergueram-se sibilos e rugidos.
1.165.62
तयोः शब्देन महता विबुद्धास्ते नरर्षभाः ।
सह मात्रा च ददृशुर्हिडिम्बामग्रतःस्थिताम् ॥ १.१६५.६२ ॥
Despertados pelo grande estrondo dos dois, aqueles touros entre os homens, junto com sua mãe, viram Hiḍimbā de pé diante deles.