மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.165.1
तां विदित्वा चिरगतां हिडिम्बो राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्य द्रुमात्तस्मादाजगामाशु पाण्डवान् ॥ १.१६५.१ ॥
அவள் நீண்ட நேரம் சென்றுவிட்டதை அறிந்த ராக்षसர்களின் அரசன் ஹிடிம்பன் அந்த மரத்திலிருந்து இறங்கி விரைவாகப் பாண்டவர்களிடம் வந்தான்.
1.165.2
लोहिताक्षो महाबाहुरूर्ध्वकेशो महाननः ।
मेघसङ्घातवर्ष्मा च तीक्ष्णदंष्ट्रो भयानकः ॥ १.१६५.२ ॥
சிவந்த கண்கள், பெரிய தோள்கள், மேல் நோக்கி நின்ற முடி, பெரிய முகம், மேகக் கூட்டம் போன்ற உடல், கூரிய பற்கள் கொண்ட பயங்கரமானவன்.
1.165.3
तलं तलेन संहत्य बाहू विक्षिप्य चासकृत् ।
उद्वृत्तनेत्रः संक्रुद्धो दन्तान्दन्तेषु निष्कुषन् ॥ १.१६५.३ ॥
உள்ளங்கையால் உள்ளங்கையை அறைந்து, பலமுறை கைகளை வீசி, உருண்ட கண்களுடன், கடும் கோபத்தால் பற்களை பற்களுடன் நறநறவென்று கடித்தபடி.
1.165.4
कोऽद्य मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेति हिडिम्बी च प्रेषिता किमनागता ॥ १.१६५.४ ॥
இன்று உண்ண விரும்பும் என் வழியில் இடையூறு செய்பவன் யார், அந்த மூடன்? ஹிடிம்பை அனுப்பப்பட்டாள், ஏன் வரவில்லை, அவளுக்கு அச்சம் இல்லையா?
1.165.5
तमापतन्तं दृष्ट्वै तथा विकृतदर्शनम् ।
हिडिम्बोवाच वित्रस्ता भीमसेनमिदं वचः ॥ १.१६५.५ ॥
அவன் பயங்கர உருவத்துடன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்டு அஞ்சிய ஹிடிம்பை பீமசேனனிடம் இந்தச் சொற்களைக் கூறினாள்.
1.165.6
आपतत्येष दुष्टात्मा संक्रुद्धः पुरुषादकः ।
साऽहं त्वां भ्रातृभिः सार्धं यद्ब्रवीमि तथा कुरु ॥ १.१६५.६ ॥
கொடிய மனம் கொண்ட, கோபமான நரபட்சகன் இதோ பாய்ந்து வருகிறான். நான் உங்களிடமும் உங்கள் சகோதரர்களிடமும் சொல்வதைப் போலவே செய்யுங்கள்.
1.165.7
अहं कामगमा वीर रक्षोबलसमन्विता ।
आरुहेमां मम श्रोणिं नेष्यामि त्वां विहायसा ॥ १.१६५.७ ॥
நான் விரும்பியபடி செல்பவள், வீரனே, அரக்கர் பலம் கொண்டவள். என் இடுப்பில் ஏறு, உன்னை ஆகாயவழியாகக் கொண்டு செல்வேன்.
1.165.8
प्रबोधयैतान्संसुप्तान्मातरं च परन्तप ।
सर्वानेव गमिष्याभि गृहीत्वा वो विहायसा ॥ १.१६५.८ ॥
பகைவரை வாட்டுபவனே, தூங்கும் இவர்களையும் தாயையும் எழுப்பு. உங்கள் அனைவரையும் பிடித்து ஆகாயவழியாகக் கொண்டு செல்வேன்.
1.165.9
मा भैस्त्वं पृथुसुश्रोणि नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
अहमेनं हनिष्यामि पश्यन्त्यास्ते सुमध्यमे ॥ १.१६५.९ ॥
அகன்ற இடுப்புடையவளே, அஞ்சாதே. நான் இருக்கும்போது இங்கு யாரும் இல்லை. மெல்லிய இடையுடையவளே, நீ பார்த்துக்கொண்டிரு, நான் இவனைக் கொல்வேன்.
1.165.10
नायं प्रतिबलो भीरु राक्षसापसदो मम ।
सोढुं युधि परिस्पन्दमथवा सर्वराक्षसाः ॥ १.१६५.१० ॥
அச்சமுடையவளே, இந்த இழிந்த அரக்கன் எனக்கு நிகரான வலிமையுடையவன் அல்ல. போரில் என் தாக்குதலைத் தாங்க இவனாலோ, அனைத்து அரக்கர்களாலுமோ முடியாது.
1.165.11
पश्य बाहू सुवृत्तौ मे हस्तिहस्तनिभाविमौ ।
ऊरू परिघसङ्काशौ संहतं चाप्युरो महत् ॥ १.१६५.११ ॥
பார், என் இந்த வட்டமான கைகள் யானைத் துதிக்கை போன்றவை; இந்தத் தொடைகள் இரும்புத் தடி போன்றவை; என் மார்பும் பெரியதும் இறுக்கமானதுமாகும்.
1.165.12
विक्रमं मे यथेन्द्रस्य साऽद्य द्रक्ष्यसि शोभने ।
माऽवमंस्थाः पृथुश्रोणि मत्वा मामिह मानुषम् ॥ १.१६५.१२ ॥
அழகியே, இன்று இந்திரனைப் போன்ற என் வீரத்தைப் பார்ப்பாய். அகன்ற இடுப்புடையவளே, இங்கு என்னை வெறும் மனிதன் என்று எண்ணி இகழாதே.
1.165.13
नावमन्ये नरव्याघ्र त्वामहं देवरूपिणम् ।
दृष्टप्रभावस्तु मया मानुषेष्वेव राक्षसः ॥ १.१६५.१३ ॥
நரவியாக்ரனே, தேவரூபியான உன்னை நான் அவமதிக்கவில்லை; ஆனால் மனிதர்களிடையே நான் ராட்சசர்களின் வல்லமையைக் கண்டிருக்கிறேன்.
1.165.14
तथा संजल्पतस्तस्य भीमसेनस्य भारत ।
वाचः शुश्राव ताः क्रुद्धो राक्षसः पुरुषादकः ॥ १.१६५.१४ ॥
பாரதனே, பீமசேனன் இவ்வாறு பேசிக்கொண்டிருக்கையில், கோபமுற்ற அந்த நரமாம்ச புசிக்கும் ராட்சசன் அவனுடைய அந்த வார்த்தைகளைக் கேட்டான்.
1.165.15
अवेक्षमाणस्तस्याश्च हिडिम्बो मानुषं वपुः ।
स्रग्दामपूरितशिखां समग्रेन्दुनिभाननाम् ॥ १.१६५.१५ ॥
ஹிடிம்பன் அவளுடைய மனிதவடிவத்தைப் பார்த்துக்கொண்டிருந்தான் — மாலைகள் நிறைந்த கொண்டையும், முழுநிலவு போன்ற முகமும் கொண்டவளை.
1.165.16
सुभ्रूनासाक्षिकेशान्तां सुकुमारनखत्वचम् ।
सर्वाभरणसंयुक्तां सुसूक्ष्माम्बरधारिणीम् ॥ १.१६५.१६ ॥
அழகிய புருவம், மூக்கு, கண்கள், கூந்தல் நுனிகள் கொண்டவள்; மென்மையான நகங்களும் தோலும் உடையவள்; எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, மிக நுண்ணிய ஆடைகளை அணிந்தவள்.
1.165.17
तां तथा मानुषं रूपं बिभ्रतीं सुमनोहरम् ।
पुंस्कामां शङ्कमानश्च चुक्रोध पुरुषादकः ॥ १.१६५.१७ ॥
மனிதவடிவம் தாங்கிய அந்த மிக அழகிய பெண்ணைக் கண்டு, அவள் ஓர் ஆடவனை விரும்புகிறாள் என்று சந்தேகித்து, அந்த நரமாம்ச புசிப்பவன் கோபமடைந்தான்.
1.165.18
संक्रुद्धो राक्षसस्तस्या भगिन्याः कुरुसत्तम ।
उत्फाल्य विपुले नेत्रे ततस्तामिदमब्रवीत् ॥ १.१६५.१८ ॥
குருசிரேஷ்டனே, அந்த ராட்சசன் தன் சகோதரியின் மீது மிகுந்த கோபங்கொண்டு, தன் பெரிய கண்களை விரித்து, பின்பு அவளிடம் இவ்வாறு கூறினான்.
1.165.19
को हि मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेषि हिडिम्बे किं मत्कोपाद्विप्रमोहिता ॥ १.१६५.१९ ॥
உணவு உண்ண விரும்பும் என்னைத் தடுப்பது யார்? துர்புத்தி கொண்டவளே! ஹிடிம்பே, அந்தணனால் மயங்கிய நீ என் கோபத்திற்கு அஞ்சவில்லையா?
1.165.20
धिक्त्वामसति पुंस्कामे मम विप्रियकारिणि ।
पूर्वेषां राक्षसेन्द्राणां सर्वेषामयशस्करि ॥ १.१६५.२० ॥
கேவலம் உன்மேல்! துர்நடத்தை கொண்டவளே! ஆண்களை விரும்புபவளே! எனக்கு அப்பிரியம் செய்பவளே! முன்னிருந்த அனைத்து ராக்ஷச அரசர்களுக்கும் அவமானம் தருபவளே!
1.165.21
यानिमानाश्रिताऽकार्षीर्विप्रियं समुहन्मम ।
एष तानद्य वै सर्वान्हनिष्यामि त्वया सह ॥ १.१६५.२१ ॥
இவர்களை நம்பி நீ எனக்கு மிகுந்த அப்பிரியம் செய்தாய்; இன்று இவர்கள் அனைவரையும் உன்னுடனே நான் கொல்வேன்.
1.165.22
एवमुक्त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बो लोहितेक्षणः ।
वधायाभिपपातैनान्दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन् ॥ १.१६५.२२ ॥
ஹிடிம்பாவிடம் இவ்வாறு சொல்லி, சிவந்த கண்களுடைய அந்த ஹிடிம்பன் அவர்களைக் கொல்லப் பாய்ந்தான், பற்களோடு பற்களைக் கடித்தபடி.
1.165.23
गर्जन्तमेवं विजने भीमसेनोऽभिवीक्ष्य तम् ।
रक्षन्प्रबोधं भ्रातॄणां मातुश्च परवीरहा ॥ १.१६५.२३ ॥
வெறிச்சோடிய இடத்தில் இவ்வாறு கர்ஜிக்கும் அவனைக் கண்டு, சகோதரர்களையும் தாயையும் விழிப்பிலிருந்து காத்தபடி, எதிரி வீரர்களைக் கொல்லும் பீமசேனன்...
1.165.24
तमापतान्तं संप्रेक्ष्य भीमः प्रहरतां वरः ।
भर्त्सयामास तेजस्वी तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १.१६५.२४ ॥
அவன் பாய்ந்து வருவதைக் கண்ட, தாக்குபவர்களில் சிறந்த தேஜஸ்வியான பீமன் அவனைக் கடிந்து, "நில், நில்!" என்றான்.
1.165.25
भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निव ।
भगिनीं प्रति सङ्क्रुद्धमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६५.२५ ॥
ஆனால் பீமசேனன் அந்த ராட்சசனைக் கண்டு, சிரிப்பவன் போல, கோபமடைந்த தன் சகோதரியிடம் இந்த வார்த்தையைச் சொன்னான்.
1.165.26
किं ते हिडिम्ब एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रबोधितैः ।
मामासादय दुर्बुद्धे तरसा त्वं नराशन ॥ १.१६५.२६ ॥
ஹிடிம்ப, இந்த சுகமாகத் தூங்கிக்கொண்டிருப்பவர்களை எழுப்புவதால் உனக்கு என்ன பயன்? தீய புத்தியுடைய நரமாம்சம் உண்ணுபவனே, விரைவில் என்னிடம் வா.
1.165.27
मय्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति ॥ १.१६५.२७ ॥
என்மீதே தாக்கு; ஒரு பெண்ணைக் கொல்வது உனக்குத் தகாது, குறிப்பாக அவள் குற்றம் செய்யாமல், பிறரால் துன்புறுத்தப்பட்டிருக்கும்போது.
1.165.28
न हीयं स्ववशा बाला कामयत्यद्य मामिह ।
चोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणा ॥ १.१६५.२८ ॥
இந்தப் பெண் தன் விருப்பப்படி அல்ல, இப்போது இங்கு என்னை விரும்புகிறாள்; உடலுக்குள் உலவும் அனங்கனால் (காமன்) இவள் தூண்டப்பட்டிருக்கிறாள்.
1.165.29
भगिनी तव दुर्वृत्त रक्षसां वै यशोहर ।
त्वन्नियोगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य च ॥ १.१६५.२९ ॥
ஓ தீயொழுக்கமுடையவனே, ராட்சசர்களின் புகழை அழிப்பவனே! உன் இந்தச் சகோதரி உன் தூண்டுதலால், என் உருவைக் கண்டு இவ்வாறு செய்கிறாள்.
1.165.30
कामयत्यद्य मां भीरुस्तव नैषापराध्यति ।
अनङ्गेन कृते दोषे नेमां गर्हितुमर्हसि ॥ १.१६५.३० ॥
இப்போது இந்த அச்சமுள்ளவள் என்னை விரும்புகிறாள்; இவள் உனக்கு எந்தக் குற்றமும் செய்யவில்லை. அனங்கனால் செய்யப்பட்ட குற்றத்திற்காக இவளை நீ நிந்திக்கக் கூடாது.
1.165.31
मयि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
संगच्छस्व मया सार्धमेकेनैको नराशन ॥ १.१६५.३१ ॥
நான் இருக்கும்போது, தீய உள்ளம் கொண்டவனே, ஒரு பெண்ணைக் கொல்வது உனக்குத் தகாது. நரமாம்சம் உண்ணும் அரக்கனே, என்னுடன் தனியாக மோது.
1.165.32
अहमेको गमिष्यामि त्वामद्य यमसादनम् ।
अद्य मद्बलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्।
कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसाः ॥ १.१६५.३२ ॥
நான் தனியாகச் சென்று இன்றே உன்னை யமனின் இருப்பிடத்திற்கு அனுப்புவேன். அரக்கனே, என் வலிமையால் நசுக்கப்பட்டு உன் தலை இன்று பிளக்கட்டும்; வலியவனின் காலால் நசுக்கப்பட்ட யானையைப் போல.
1.165.33
अद्य गात्राणि ते कङ्काः श्येना गोमायवस्तथा ।
कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे ॥ १.१६५.३३ ॥
இன்று போரில் என்னால் கொல்லப்பட்ட உன் உடலை, கங்கப் பறவைகளும் பருந்துகளும் நரிகளும் மகிழ்ச்சியுடன் நிலத்தில் இழுத்துச் செல்லட்டும்.
1.165.34
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमराक्षसम् ।
पुरा यद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान् ॥ १.१६५.३४ ॥
ஒரு கணத்திலேயே இன்று இந்தக் காட்டை அரக்கர்கள் இல்லாததாக ஆக்குவேன். முன்பு நீ மனிதர்களை உண்டு இது எப்போதும் கறைபட்டிருந்தது.
1.165.35
अद्य त्वां भगिनी रक्षः कृष्यमाणं मयाऽसकृत् ।
द्रक्ष्यत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम् ॥ १.१६५.३५ ॥
இன்று உன் சகோதரி, அரக்கனே, மலை போன்ற உன்னை நான் பலமுறை இழுத்துச் செல்வதைக் காண்பாள், சிங்கம் பெரிய யானையை இழுப்பது போல.
1.165.36
निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसन ।
वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः ॥ १.१६५.३६ ॥
அரக்கர்களை அழிப்பவனே, உன்னை நான் கொன்ற பின் காட்டில் வாழும் மனிதர்கள் இந்தக் காட்டில் தடையின்றித் திரிவார்கள்.
1.165.37
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष ।
कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेया मा चिरं कृथाः ॥ १.१६५.३७ ॥
மனிதனே, கர்ஜனையாலும் பெருமையடிப்பதாலும் உனக்கு என்ன பயன்? இதையெல்லாம் செயலில் செய்து காட்டிவிட்டுப் பின்னர் பெருமை பேசு, நீண்ட நேரம் வேண்டாம்.
1.165.38
बलिनं मन्यसे यच्चाप्यात्मानं सपराक्रमम् ।
ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम् ॥ १.१६५.३८ ॥
நீ உன்னைப் பலசாலியும் வீரனுமென்று நினைக்கிறாய்; இன்று என்னுடன் மோதி, உன்னைவிட நான் பலமிக்கவன் என்பதை அறிவாய்.
1.165.39
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम् ।
एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम् ॥ १.१६५.३९ ॥
இப்போதைக்கு நான் இவர்களைக் கொல்லமாட்டேன்; இவர்கள் சுகமாக உறங்கட்டும். தீய புத்தியுள்ளவனே, விரும்பத்தகாத சொற்களைப் பேசும் உன்னையே இன்று கொல்வேன்.
1.165.40
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि ।
हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम् ॥ १.१६५.४० ॥
உன் உடல்களிலிருந்து இரத்தம் குடித்த பின், பிறகு இவர்களையும் கொல்வேன்; அதன் பின் இந்த விரோதம் செய்யும் பெண்ணையும் கொல்வேன்.
1.165.41
एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः ।
अभ्यद्रवत संक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम् ॥ १.१६५.४१ ॥
இவ்வாறு கூறிய பின், அந்த நரபட்சகன் சினந்து கையை ஓங்கிக்கொண்டு, எதிரிகளை அடக்கும் பீமசேனனை நோக்கிப் பாய்ந்தான்.
1.165.42
तस्याभिद्रवतस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः ।
वेगेन प्रहितं बाहुं निजग्राह हसन्निव ॥ १.१६५.४२ ॥
அவன் வேகமாகப் பாய்ந்து வந்தபோது, பயங்கரப் பராக்கிரமமுள்ள பீமன் வேகமாக நீட்டப்பட்ட அவனுடைய கையைச் சிரித்தபடியே பற்றிக்கொண்டான்.
1.165.43
निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह ।
तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ १.१६५.४३ ॥
பீமன் அவனை வலுக்கட்டாயமாகப் பிடித்து, துடித்துக்கொண்டிருந்த அவனை அந்த இடத்திலிருந்து எட்டு தனுசு தூரம் இழுத்துச் சென்றான்; சிங்கம் சிறிய மானை இழுப்பது போல.
1.165.44
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलार्दितः ।
भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम् ॥ १.१६५.४४ ॥
அப்போது பாண்டவனின் வலியால் வருந்திய அந்த ராட்சதன் சினந்து, பீமசேனனைக் கட்டியணைத்து பயங்கரமாகக் கர்ஜித்தான்.
1.165.45
पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलः ।
मा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति ॥ १.१६५.४५ ॥
மீண்டும் மகாபலனான பீமன் அவனை வலுக்கட்டாயமாக இழுத்தான்; 'சுகமாக உறங்கும் என் சகோதரர்களுக்கு ஒலி கேட்கக் கூடாது' என்று.
1.165.46
हस्ते गृहीत्वा तद्रक्षो दूरमन्यत्र नीतवान् ।
पृच्छे गृहीत्वा तुण्डेन गरुडः पन्नगं यथा ॥ १.१६५.४६ ॥
அந்த ராட்சதனின் கையைப் பிடித்து அவனைத் தொலைவில் வேறொரு இடத்துக்கு அழைத்துச் சென்றான்; கருடன் பாம்பைத் தன் அலகால் பிடித்துச் செல்வது போல.
1.165.47
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा ।
हिडिम्बो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम् ॥ १.१६५.४७ ॥
ஒருவரை ஒருவர் எதிர்கொண்டு இருவரும் பலத்துடன் இழுத்துப் போராடினர்; ஹிடிம்பனும் பீமசேனனும் பெரும் வீரத்தைக் காட்டினர்.
1.165.48
बभञ्जतुस्तदा वृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्तदा ।
मत्ताविव चं संरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ ॥ १.१६५.४८ ॥
அப்போது அவர்கள் மரங்களை முறித்தனர், கொடிகளை இழுத்தனர்; சினமும் மதமும் கொண்ட அறுபது வயது யானைகள் போல அவ்விருவரும் இருந்தனர்.
1.165.49
पादपानुद्धरन्तौ तावूरुवेगेन वेगितौ ।
स्फोटयन्तौ लताजालान्यूरुभ्यां गृह्य सर्वशः ॥ १.१६५.४९ ॥
அவ்விருவரும் மரங்களைப் பிடுங்கியவாறு, தொடைகளின் வேகத்தால் உந்தப்பட்டு, கொடிகளின் வலைகளைத் தொடைகளால் பற்றி எல்லாப் பக்கமும் சிதைத்தனர்.
1.165.50
वित्रासयन्तौ तौ शब्दैः सर्वतो मृगपक्षिणः ।
बलेन बलिनौ मत्तावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ॥ १.१६५.५० ॥
ஓசைகளால் எல்லாப் பக்கமும் மான்களையும் பறவைகளையும் அச்சுறுத்தியபடி, வலிமையால் வலியவர்களான அவ்விருவரும், ஒருவரை ஒருவர் கொல்ல விரும்பி வெறியுடன் இருந்தனர்.
1.165.51
भीमराक्षसयोर्युद्धं तदाऽवर्तत दारुणम् ।
पुरा देवासुरे युद्धे वृत्रवासवयोरिव ॥ १.१६५.५१ ॥
அப்போது பீமனுக்கும் அரக்கனுக்கும் இடையே கொடிய போர் நடந்தது; முன்பு தேவாசுரப் போரில் விருத்திரனுக்கும் வாசவனுக்கும் நடந்ததைப் போல.
1.165.52
भङूक्त्वा वृक्षान्महाशाखांस्ताडयामासतुः क्रुधा ।
सालतालतमालाम्रवटार्जुनविभीतकान् ॥ १.१६५.५२ ॥
பெரும் கிளைகளுடைய மரங்களை முறித்து, கோபத்துடன் சால், தால், தமால், மா, ஆல், அர்ஜுனம், விபீதகம் ஆகிய மரங்களை அவ்விருவரும் தாக்கினர்.
1.165.53
न्यग्रोधप्लक्षखर्जूरपनसानश्मकण्टकान् ।
एतानन्यान्महावृक्षानुत्खाय तरसाऽखिलान् ॥ १.१६५.५३ ॥
ஆலமரம், அத்தி, பேரீச்சை, பலா, கல்லி முதலிய முட்செடிகள் ஆகியவற்றையும், பிற பெரிய மரங்கள் அனைத்தையும் வேகமாகப் பிடுங்கி.
1.165.54
उत्क्षिप्यान्योन्यरोषेण ताडयामासतू रणे ।
यदाऽभवद्वनं सर्वं निर्वृक्षं वृक्षसङ्कुलम् ॥ १.१६५.५४ ॥
ஒருவர் மீது ஒருவர் கொண்ட சினத்தால் அவற்றைத் தூக்கித் தூக்கி அவ்விருவரும் போரில் தாக்கினர்; மரங்கள் நிறைந்திருந்த காடு முழுவதும் மரமற்றதாகும் வரை.
1.165.55
तदा शिलाश्च कुञ्जांश्च वृक्षान्कण्टकिनस्तथा ।
ततस्तौ गिरिशृङ्गाणि पर्वतांश्चाभ्रलेलिहान् ॥ १.१६५.५५ ॥
அப்போது அவர்கள் இருவரும் பாறைகளையும், புதர்களையும், முட்செடிகளையும் மரங்களையும், பின்னர் மலைச் சிகரங்களையும் மேகங்களை நக்கும் மலைகளையும் பிடுங்கினர்.
1.165.56
शैलांश्च गण्डपाषाणानुत्खायादाय वैरिणौ ।
चिक्षेपतुरुपर्याजावन्योन्यं विजयेषिणौ ॥ १.१६५.५६ ॥
வெற்றியை விரும்பிய அந்த இரு எதிரிகளும் பாறைகளையும் பெரிய கற்களையும் பிடுங்கி எடுத்து போர்க்களத்தில் ஒருவர் மீது ஒருவர் மேலிருந்து எறிந்தனர்.
1.165.57
तद्वनं परितः पञ्चयोजनं निर्महीरुहम् ।
निर्लतागुल्मपाषाणं निर्मृगं चक्रतुर्भृशम् ॥ १.१६५.५७ ॥
அவர்கள் அந்தக் காட்டை சுற்றிலும் ஐந்து யோசனை தூரம் முழுவதுமாக மரங்களும், கொடிகளும், புதர்களும், பாறைகளும், மான்களும் இல்லாததாக ஆக்கிவிட்டனர்.
1.165.58
तयोर्युद्धेन राजेन्द्र तद्वनं भीमरक्षसोः ।
मुहूर्तेनाभवत्कूमर्पृष्ठवच्छ्लक्ष्णमव्ययम् ॥ १.१६५.५८ ॥
அரசர்களின் தலைவரே, பீமனுக்கும் அந்த அரக்கனுக்கும் நடந்த போரினால் அந்தக் காடு ஒரு கணத்தில் ஆமையின் முதுகைப் போல் மென்மையாகவும் சமமாகவும் ஆகிவிட்டது.
1.165.59
ऊरुबाहुपरिक्लेशात्कर्षन्तावितरेतरम् ।
उत्कर्षन्तौ विकर्षन्तौ प्रकर्षन्तौ परस्परम् ॥ १.१६५.५९ ॥
தொடைகளும் கைகளும் களைப்படைந்ததால், ஒருவரை ஒருவர் இழுத்து, மேலே, விலக்கி, முன்னே இழுத்துக்கொண்டிருந்தனர்.
1.165.60
तौ स्वनेन विना राजन्गर्जन्तौ च परस्परम् ।
पाषाणसंघट्टनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ॥ १.१६५.६० ॥
அரசே, அவர்கள் இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் கர்ஜித்துக்கொண்டு, கற்கள் மோதுவது போன்ற அடிகளால் தாக்கிக்கொண்டனர்; ஒலியின்றி அவர்களால் இருக்க முடியவில்லை.
1.165.61
अन्योन्यं च समालिङ्ग्य विकर्षन्तौ परस्परम् ।
बाहुयुद्धमभूद्धोरं बलिवासवयोरिव।
युद्धसंरम्भनिर्गच्छत्फूत्काररवनिस्वनम् ॥ १.१६५.६१ ॥
ஒருவரை ஒருவர் தழுவி, ஒருவரை ஒருவர் இழுத்தபடி, பலியும் வாசவனும் போல கொடிய மற்போர் நிகழ்ந்தது; போரின் வேகத்தால் சீறல் ஒலியும் கர்ஜனையும் எழுந்தன.
1.165.62
तयोः शब्देन महता विबुद्धास्ते नरर्षभाः ।
सह मात्रा च ददृशुर्हिडिम्बामग्रतःस्थिताम् ॥ १.१६५.६२ ॥
அவர்களின் பெரும் ஒலியால் விழித்தெழுந்த அந்த நரசிரேஷ்டர்கள், தங்கள் தாயோடு, முன்னால் நின்றிருந்த ஹிடிம்பையைக் கண்டனர்.