മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.165
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.165.1
तां विदित्वा चिरगतां हिडिम्बो राक्षसेश्वरः ।
अवतीर्य द्रुमात्तस्मादाजगामाशु पाण्डवान् ॥ १.१६५.१ ॥
അവൾ ഏറെ നേരമായി പോയതറിഞ്ഞ രാക്ഷസരാജാവായ ഹിഡിംബൻ ആ മരത്തിൽ നിന്നിറങ്ങി പെട്ടെന്ന് പാണ്ഡവരുടെ അടുത്തേക്ക് വന്നു.
1.165.2
लोहिताक्षो महाबाहुरूर्ध्वकेशो महाननः ।
मेघसङ्घातवर्ष्मा च तीक्ष्णदंष्ट्रो भयानकः ॥ १.१६५.२ ॥
ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ളവനും വലിയ ബാഹുക്കളുള്ളവനും മേൽപ്പോട്ടുയർന്ന മുടിയുള്ളവനും വലിയ മുഖമുള്ളവനും മേഘക്കൂട്ടം പോലുള്ള ശരീരമുള്ളവനും മൂർച്ചയുള്ള കോമ്പല്ലുകളുള്ള ഭയങ്കരനുമായിരുന്നു അവൻ.
1.165.3
तलं तलेन संहत्य बाहू विक्षिप्य चासकृत् ।
उद्वृत्तनेत्रः संक्रुद्धो दन्तान्दन्तेषु निष्कुषन् ॥ १.१६५.३ ॥
കൈപ്പത്തി കൈപ്പത്തിയിൽ അടിച്ചും ഭുജങ്ങൾ പലവട്ടം വീശിയും ഉരുണ്ട കണ്ണുകളോടെ അത്യന്തം കോപിച്ച് പല്ലിനോട് പല്ല് ഞെരിച്ചും.
1.165.4
कोऽद्य मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेति हिडिम्बी च प्रेषिता किमनागता ॥ १.१६५.४ ॥
ഇന്ന് ഭക്ഷിക്കാനാഗ്രഹിക്കുന്ന എനിക്ക് തടസ്സമുണ്ടാക്കുന്ന ദുർബുദ്ധി ആരാണ്? ഹിഡിംബിയെ അയച്ചിട്ടും അവൾ വരാത്തതെന്ത്, അവൾക്ക് ഭയമില്ലേ?
1.165.5
तमापतन्तं दृष्ट्वै तथा विकृतदर्शनम् ।
हिडिम्बोवाच वित्रस्ता भीमसेनमिदं वचः ॥ १.१६५.५ ॥
അവൻ വികൃതരൂപത്തിൽ പാഞ്ഞടുക്കുന്നത് കണ്ട് ഭയന്ന ഹിഡിംബ ഭീമസേനനോട് ഈ വാക്കുകൾ പറഞ്ഞു.
1.165.6
आपतत्येष दुष्टात्मा संक्रुद्धः पुरुषादकः ।
साऽहं त्वां भ्रातृभिः सार्धं यद्ब्रवीमि तथा कुरु ॥ १.१६५.६ ॥
ദുഷ്ടചിത്തനും കോപിച്ചവനുമായ നരഭോജി ഇതാ പാഞ്ഞടുക്കുന്നു. ഞാൻ നിന്നോടും നിന്റെ സഹോദരന്മാരോടുമൊപ്പം പറയുന്നതുപോലെ ചെയ്യുക.
1.165.7
अहं कामगमा वीर रक्षोबलसमन्विता ।
आरुहेमां मम श्रोणिं नेष्यामि त्वां विहायसा ॥ १.१६५.७ ॥
ഞാൻ ഇച്ഛാനുസാരം സഞ്ചരിക്കുന്നവളാണ്, വീരാ, രാക്ഷസബലമുള്ളവൾ. എന്റെ അരക്കെട്ടിൽ കയറൂ, ആകാശമാർഗ്ഗത്തിൽ ഞാൻ നിന്നെ കൊണ്ടുപോകാം.
1.165.8
प्रबोधयैतान्संसुप्तान्मातरं च परन्तप ।
सर्वानेव गमिष्याभि गृहीत्वा वो विहायसा ॥ १.१६५.८ ॥
ശത്രുക്കളെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവനേ, ഗാഢനിദ്രയിലുള്ള ഇവരെയും അമ്മയെയും ഉണർത്തൂ. നിങ്ങളെ എല്ലാവരെയും പിടിച്ച് ആകാശമാർഗ്ഗത്തിൽ കൊണ്ടുപോകാം.
1.165.9
मा भैस्त्वं पृथुसुश्रोणि नैष कश्चिन्मयि स्थिते ।
अहमेनं हनिष्यामि पश्यन्त्यास्ते सुमध्यमे ॥ १.१६५.९ ॥
വിശാലമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഭയപ്പെടേണ്ട. ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ ഇവിടെ ആരുമില്ല. മെലിഞ്ഞ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, നീ നോക്കിനിൽക്കൂ, ഞാൻ ഇവനെ കൊല്ലും.
1.165.10
नायं प्रतिबलो भीरु राक्षसापसदो मम ।
सोढुं युधि परिस्पन्दमथवा सर्वराक्षसाः ॥ १.१६५.१० ॥
ഭീരുവേ, ഈ നീചനായ രാക്ഷസൻ എനിക്കൊത്തവനല്ല. യുദ്ധത്തിൽ എന്റെ ആക്രമണം താങ്ങാൻ ഇവനോ എല്ലാ രാക്ഷസരോ കഴിയില്ല.
1.165.11
पश्य बाहू सुवृत्तौ मे हस्तिहस्तनिभाविमौ ।
ऊरू परिघसङ्काशौ संहतं चाप्युरो महत् ॥ १.१६५.११ ॥
നോക്കൂ, എന്റെ ഈ വൃത്തമായ ഭുജങ്ങൾ ആനയുടെ തുമ്പിക്കൈ പോലെയാണ്; ഈ തുടകൾ ഇരുമ്പുദണ്ഡുകൾ പോലെയും; എന്റെ നെഞ്ചും വിശാലവും ഉറച്ചതുമാണ്.
1.165.12
विक्रमं मे यथेन्द्रस्य साऽद्य द्रक्ष्यसि शोभने ।
माऽवमंस्थाः पृथुश्रोणि मत्वा मामिह मानुषम् ॥ १.१६५.१२ ॥
സുന്ദരീ, ഇന്ന് ഇന്ദ്രനെപ്പോലെയുള്ള എന്റെ വീര്യം നീ കാണും. വിശാലമായ അരക്കെട്ടുള്ളവളേ, ഇവിടെ എന്നെ വെറും മനുഷ്യനെന്ന് കരുതി അവഗണിക്കരുത്.
1.165.13
नावमन्ये नरव्याघ्र त्वामहं देवरूपिणम् ।
दृष्टप्रभावस्तु मया मानुषेष्वेव राक्षसः ॥ १.१६५.१३ ॥
നരവ്യാഘ്രനേ, ദേവരൂപിയായ നിന്നെ ഞാൻ അവമതിക്കുന്നില്ല; എന്നാൽ മനുഷ്യർക്കിടയിൽ രാക്ഷസന്മാരുടെ പ്രഭാവം ഞാൻ കണ്ടിട്ടുണ്ട്.
1.165.14
तथा संजल्पतस्तस्य भीमसेनस्य भारत ।
वाचः शुश्राव ताः क्रुद्धो राक्षसः पुरुषादकः ॥ १.१६५.१४ ॥
ഭാരതാ, ഭീമസേനൻ ഇങ്ങനെ സംസാരിക്കുമ്പോൾ, കോപിച്ച ആ നരഭോജിയായ രാക്ഷസൻ ആ വാക്കുകൾ കേട്ടു.
1.165.15
अवेक्षमाणस्तस्याश्च हिडिम्बो मानुषं वपुः ।
स्रग्दामपूरितशिखां समग्रेन्दुनिभाननाम् ॥ १.१६५.१५ ॥
ഹിഡിംബൻ അവളുടെ മാനുഷരൂപം നോക്കിക്കൊണ്ടിരുന്നു — മാലകൾ നിറഞ്ഞ കൊണ്ടയും പൂർണചന്ദ്രസദൃശമായ മുഖവുമുള്ളവളെ.
1.165.16
सुभ्रूनासाक्षिकेशान्तां सुकुमारनखत्वचम् ।
सर्वाभरणसंयुक्तां सुसूक्ष्माम्बरधारिणीम् ॥ १.१६५.१६ ॥
സുന്ദരമായ പുരികം, മൂക്ക്, കണ്ണുകൾ, മുടിത്തുമ്പുകൾ ഉള്ളവൾ; മൃദുവായ നഖങ്ങളും ത്വക്കും ഉള്ളവൾ; എല്ലാ ആഭരണങ്ങളാലും അലംകൃതയായി, അതിസൂക്ഷ്മ വസ്ത്രം ധരിച്ചവൾ.
1.165.17
तां तथा मानुषं रूपं बिभ्रतीं सुमनोहरम् ।
पुंस्कामां शङ्कमानश्च चुक्रोध पुरुषादकः ॥ १.१६५.१७ ॥
മാനുഷരൂപം ധരിച്ച ആ അതിമനോഹരിയെ കണ്ട്, അവൾ ഒരു പുരുഷനെ ആഗ്രഹിക്കുന്നുവെന്ന് സംശയിച്ച്, ആ നരഭോജി കോപിച്ചു.
1.165.18
संक्रुद्धो राक्षसस्तस्या भगिन्याः कुरुसत्तम ।
उत्फाल्य विपुले नेत्रे ततस्तामिदमब्रवीत् ॥ १.१६५.१८ ॥
കുരുശ്രേഷ്ഠാ, ആ രാക്ഷസൻ തന്റെ സഹോദരിയുടെ നേരെ അതിയായി കോപിച്ച്, വിശാലമായ കണ്ണുകൾ തുറിച്ചുനോക്കി, പിന്നെ അവളോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.165.19
को हि मे भोक्तुकामस्य विघ्नं चरति दुर्मतिः ।
न बिभेषि हिडिम्बे किं मत्कोपाद्विप्रमोहिता ॥ १.१६५.१९ ॥
ഭക്ഷിക്കാൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന എനിക്ക് വിഘ്നം വരുത്തുന്നത് ആരാണ്? ദുർബുദ്ധിയായവളേ! ഹിഡിംബേ, ബ്രാഹ്മണനാൽ മോഹിതയായതുകൊണ്ട് എന്റെ കോപത്തെ നീ ഭയപ്പെടുന്നില്ലേ?
1.165.20
धिक्त्वामसति पुंस्कामे मम विप्रियकारिणि ।
पूर्वेषां राक्षसेन्द्राणां सर्वेषामयशस्करि ॥ १.१६५.२० ॥
നിന്നെ ധിക്കരിക്കുന്നു! ദുർനടപ്പുള്ളവളേ! പുരുഷകാമിനിയേ! എനിക്ക് അപ്രിയം ചെയ്യുന്നവളേ! പൂർവ്വരാക്ഷസ രാജാക്കന്മാർക്കെല്ലാം അപകീർത്തി വരുത്തുന്നവളേ!
1.165.21
यानिमानाश्रिताऽकार्षीर्विप्रियं समुहन्मम ।
एष तानद्य वै सर्वान्हनिष्यामि त्वया सह ॥ १.१६५.२१ ॥
ഇവരെ ആശ്രയിച്ച് നീ എനിക്ക് വലിയ അപ്രിയം ചെയ്തു; ഇന്ന് ഇവരെയെല്ലാം നിന്നോടൊപ്പം ഞാൻ കൊല്ലും.
1.165.22
एवमुक्त्वा हिडिम्बां स हिडिम्बो लोहितेक्षणः ।
वधायाभिपपातैनान्दन्तैर्दन्तानुपस्पृशन् ॥ १.१६५.२२ ॥
ഹിഡിംബയോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞിട്ട്, ചുവന്ന കണ്ണുകളുള്ള ആ ഹിഡിംബൻ അവരെ കൊല്ലാനായി പല്ലുകൾ കടിച്ചുകൊണ്ട് ചാടിവീണു.
1.165.23
गर्जन्तमेवं विजने भीमसेनोऽभिवीक्ष्य तम् ।
रक्षन्प्रबोधं भ्रातॄणां मातुश्च परवीरहा ॥ १.१६५.२३ ॥
വിജനമായ സ്ഥലത്ത് ഇങ്ങനെ ഗർജ്ജിക്കുന്ന അവനെ കണ്ട്, സഹോദരന്മാരുടെയും മാതാവിന്റെയും ഉറക്കം കാത്തുകൊണ്ട്, ശത്രുവീരന്മാരെ വധിക്കുന്ന ഭീമസേനൻ...
1.165.24
तमापतान्तं संप्रेक्ष्य भीमः प्रहरतां वरः ।
भर्त्सयामास तेजस्वी तिष्ठतिष्ठेति चाब्रवीत् ॥ १.१६५.२४ ॥
അവൻ ചാടി വരുന്നത് കണ്ട്, പ്രഹരിക്കുന്നവരിൽ ശ്രേഷ്ഠനായ തേജസ്വിയായ ഭീമൻ അവനെ ശാസിച്ചു, "നിൽക്ക്, നിൽക്ക്!" എന്ന് പറഞ്ഞു.
1.165.25
भीमसेनस्तु तं दृष्ट्वा राक्षसं प्रहसन्निव ।
भगिनीं प्रति सङ्क्रुद्धमिदं वचनमब्रवीत् ॥ १.१६५.२५ ॥
എന്നാൽ ഭീമസേനൻ ആ രാക്ഷസനെ കണ്ട്, ചിരിക്കുന്നതുപോലെ, കോപിച്ചിരിക്കുന്ന തന്റെ സഹോദരിയോട് ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.165.26
किं ते हिडिम्ब एतैर्वा सुखसुप्तैः प्रबोधितैः ।
मामासादय दुर्बुद्धे तरसा त्वं नराशन ॥ १.१६५.२६ ॥
ഹിഡിംബാ, സുഖമായി ഉറങ്ങുന്നവരെ ഉണർത്തുന്നതുകൊണ്ട് നിനക്ക് എന്ത് ഫലം? ദുർബുദ്ധിയായ നരഭോജീ, വേഗം എന്റെ അടുത്തേക്ക് വരൂ.
1.165.27
मय्येव प्रहरैहि त्वं न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
विशेषतोऽनपकृते परेणापकृते सति ॥ १.१६५.२७ ॥
എന്നെത്തന്നെ പ്രഹരിക്കൂ; ഒരു സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല, പ്രത്യേകിച്ച് അവൾ തെറ്റു ചെയ്യാതെ മറ്റൊരാളാൽ ഉപദ്രവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുമ്പോൾ.
1.165.28
न हीयं स्ववशा बाला कामयत्यद्य मामिह ।
चोदितैषा ह्यनङ्गेन शरीरान्तरचारिणा ॥ १.१६५.२८ ॥
ഈ ബാല സ്വന്തം ഇഷ്ടപ്രകാരമല്ല, ഇപ്പോൾ ഇവിടെ എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ശരീരത്തിനുള്ളിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന അനംഗൻ (കാമദേവൻ) ആണ് ഇവളെ പ്രേരിപ്പിച്ചത്.
1.165.29
भगिनी तव दुर्वृत्त रक्षसां वै यशोहर ।
त्वन्नियोगेन चैवेयं रूपं मम समीक्ष्य च ॥ १.१६५.२९ ॥
ദുർവൃത്താ, രാക്ഷസരുടെ യശസ്സ് നശിപ്പിക്കുന്നവനേ! നിന്റെ ഈ സഹോദരി നിന്റെ പ്രേരണയാൽ, എന്റെ രൂപം കണ്ടിട്ട് ഇങ്ങനെ ചെയ്യുന്നു.
1.165.30
कामयत्यद्य मां भीरुस्तव नैषापराध्यति ।
अनङ्गेन कृते दोषे नेमां गर्हितुमर्हसि ॥ १.१६५.३० ॥
ഇപ്പോൾ ഈ ഭീരു എന്നെ ആഗ്രഹിക്കുന്നു; ഇവൾ നിനക്ക് ഒരു അപരാധവും ചെയ്തിട്ടില്ല. അനംഗൻ (കാമദേവൻ) വരുത്തിയ തെറ്റിന് ഇവളെ നിന്ദിക്കുന്നത് നിനക്ക് യോഗ്യമല്ല.
1.165.31
मयि तिष्ठति दुष्टात्मन्न स्त्रियं हन्तुमर्हसि ।
संगच्छस्व मया सार्धमेकेनैको नराशन ॥ १.१६५.३१ ॥
ഞാൻ നിൽക്കുമ്പോൾ, ദുഷ്ടാത്മാവേ, ഒരു സ്ത്രീയെ കൊല്ലുന്നത് നിനക്ക് യോജിച്ചതല്ല. നരഭോജീ, എന്നോടൊപ്പം ഒറ്റയ്ക്ക് ഏറ്റുമുട്ടുക.
1.165.32
अहमेको गमिष्यामि त्वामद्य यमसादनम् ।
अद्य मद्बलनिष्पिष्टं शिरो राक्षस दीर्यताम्।
कुञ्जरस्येव पादेन विनिष्पिष्टं बलीयसाः ॥ १.१६५.३२ ॥
ഞാൻ ഒറ്റയ്ക്ക് പോയി ഇന്ന് തന്നെ നിന്നെ യമലോകത്തേക്ക് അയയ്ക്കും. രാക്ഷസാ, എന്റെ ബലത്താൽ ചതയ്ക്കപ്പെട്ട നിന്റെ തല ഇന്ന് പിളരട്ടെ, ബലവാന്റെ കാൽക്കീഴിൽ ചതഞ്ഞ ആനയെപ്പോലെ.
1.165.33
अद्य गात्राणि ते कङ्काः श्येना गोमायवस्तथा ।
कर्षन्तु भुवि संहृष्टा निहतस्य मया मृधे ॥ १.१६५.३३ ॥
ഇന്ന് യുദ്ധത്തിൽ എന്നാൽ കൊല്ലപ്പെട്ട നിന്റെ ശരീരങ്ങളെ, കങ്കപ്പക്ഷികളും പരുന്തുകളും കുറുനരികളും സന്തോഷത്തോടെ നിലത്തിലൂടെ വലിച്ചിഴയ്ക്കട്ടെ.
1.165.34
क्षणेनाद्य करिष्येऽहमिदं वनमराक्षसम् ।
पुरा यद्दूषितं नित्यं त्वया भक्षयता नरान् ॥ १.१६५.३४ ॥
ഒരു നിമിഷത്തിൽ തന്നെ ഇന്ന് ഈ വനത്തെ ഞാൻ രാക്ഷസരില്ലാത്തതാക്കും. നീ മനുഷ്യരെ ഭക്ഷിച്ച് മുമ്പ് ഇത് എപ്പോഴും മലിനമാക്കിയിരുന്നു.
1.165.35
अद्य त्वां भगिनी रक्षः कृष्यमाणं मयाऽसकृत् ।
द्रक्ष्यत्यद्रिप्रतीकाशं सिंहेनेव महाद्विपम् ॥ १.१६५.३५ ॥
ഇന്ന് നിന്റെ സഹോദരി, രാക്ഷസാ, പർവതസമാനനായ നിന്നെ ഞാൻ പലതവണ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നത് കാണും, സിംഹം വലിയ ആനയെ വലിച്ചിഴയ്ക്കുന്നതുപോലെ.
1.165.36
निराबाधास्त्वयि हते मया राक्षसपांसन ।
वनमेतच्चरिष्यन्ति पुरुषा वनचारिणः ॥ १.१६५.३६ ॥
രാക്ഷസരെ സംഹരിക്കുന്നവനേ, ഞാൻ നിന്നെ വധിച്ചാൽ വനത്തിൽ സഞ്ചരിക്കുന്ന മനുഷ്യർ ഈ കാട്ടിൽ ഭയമില്ലാതെ വിഹരിക്കും.
1.165.37
गर्जितेन वृथा किं ते कत्थितेन च मानुष ।
कृत्वैतत्कर्मणा सर्वं कत्थेया मा चिरं कृथाः ॥ १.१६५.३७ ॥
മനുഷ്യാ, ഗർജ്ജനം കൊണ്ടും പൊങ്ങച്ചം പറഞ്ഞും നിനക്കെന്ത് പ്രയോജനം? ഇതെല്ലാം പ്രവൃത്തിയിലൂടെ ചെയ്തശേഷം പൊങ്ങച്ചം പറയുക; വളരെ നേരം വേണ്ട.
1.165.38
बलिनं मन्यसे यच्चाप्यात्मानं सपराक्रमम् ।
ज्ञास्यस्यद्य समागम्य मयात्मानं बलाधिकम् ॥ १.१६५.३८ ॥
നീ സ്വയം ബലവാനും പരാക്രമിയുമെന്ന് കരുതുന്നു; ഇന്ന് എന്നോടേറ്റുമുട്ടി, ഞാൻ നിന്നേക്കാൾ ബലവാനാണെന്ന് നീ അറിയും.
1.165.39
न तावदेतान्हिंसिष्ये स्वपन्त्वेते यथासुखम् ।
एष त्वामेव दुर्बुद्धे निहन्म्यद्याप्रियंवदम् ॥ १.१६५.३९ ॥
ഇപ്പോൾ ഞാൻ ഇവരെ ഉപദ്രവിക്കില്ല; ഇവർ സുഖമായി ഉറങ്ങട്ടെ. ദുർബുദ്ധീ, അപ്രിയം പറയുന്ന നിന്നെയാണ് ഇന്ന് ഞാൻ കൊല്ലുന്നത്.
1.165.40
पीत्वा तवासृग्गात्रेभ्यस्ततः पश्चादिमानपि ।
हनिष्यामि ततः पश्चादिमां विप्रियकारिणीम् ॥ १.१६५.४० ॥
നിന്റെ അവയവങ്ങളിൽനിന്ന് രക്തം കുടിച്ചശേഷം പിന്നെ ഇവരെയും ഞാൻ കൊല്ലും; പിന്നെ ഈ ദ്രോഹിയായ സ്ത്രീയെയും കൊല്ലും.
1.165.41
एवमुक्त्वा ततो बाहुं प्रगृह्य पुरुषादकः ।
अभ्यद्रवत संक्रुद्धो भीमसेनमरिन्दमम् ॥ १.१६५.४१ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞശേഷം ആ നരഭോജി കോപത്തോടെ കൈ ഉയർത്തി, ശത്രുക്കളെ അടക്കുന്ന ഭീമസേനന്റെ നേരെ പാഞ്ഞടുത്തു.
1.165.42
तस्याभिद्रवतस्तूर्णं भीमो भीमपराक्रमः ।
वेगेन प्रहितं बाहुं निजग्राह हसन्निव ॥ १.१६५.४२ ॥
അവൻ വേഗത്തിൽ പാഞ്ഞടുത്തപ്പോൾ, ഭയങ്കരപരാക്രമിയായ ഭീമൻ വേഗത്തിൽ വീശിയ അവന്റെ കൈ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് പിടിച്ചു.
1.165.43
निगृह्य तं बलाद्भीमो विस्फुरन्तं चकर्ष ह ।
तस्माद्देशाद्धनूंष्यष्टौ सिंहः क्षुद्रमृगं यथा ॥ १.१६५.४३ ॥
ഭീമൻ അവനെ ബലമായി പിടികൂടി, പിടഞ്ഞുകൊണ്ടിരുന്ന അവനെ ആ സ്ഥലത്തുനിന്ന് എട്ടു ധനുസ്സ് ദൂരം വലിച്ചിഴച്ചു; സിംഹം ചെറിയ മാനിനെ വലിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ.
1.165.44
ततः स राक्षसः क्रुद्धः पाण्डवेन बलार्दितः ।
भीमसेनं समालिङ्ग्य व्यनदद्भैरवं रवम् ॥ १.१६५.४४ ॥
അപ്പോൾ പാണ്ഡവന്റെ ബലത്താൽ പീഡിതനായ ആ രാക്ഷസൻ കോപിച്ച്, ഭീമസേനനെ പുണർന്ന് ഭയങ്കരമായി ഗർജ്ജിച്ചു.
1.165.45
पुनर्भीमो बलादेनं विचकर्ष महाबलः ।
मा शब्दः सुखसुप्तानां भ्रातॄणां मे भवेदिति ॥ १.१६५.४५ ॥
മഹാബലനായ ഭീമൻ വീണ്ടും ബലമായി അവനെ വലിച്ചു; 'സുഖമായി ഉറങ്ങുന്ന എന്റെ സഹോദരന്മാർക്ക് ശബ്ദമുണ്ടാകരുത്' എന്ന് കരുതി.
1.165.46
हस्ते गृहीत्वा तद्रक्षो दूरमन्यत्र नीतवान् ।
पृच्छे गृहीत्वा तुण्डेन गरुडः पन्नगं यथा ॥ १.१६५.४६ ॥
ആ രാക്ഷസന്റെ കൈ പിടിച്ച് അവനെ ദൂരെ മറ്റൊരിടത്തേക്ക് കൊണ്ടുപോയി; ഗരുഡൻ പാമ്പിനെ ചുണ്ടിൽ പിടിച്ചുകൊണ്ടുപോകുന്നതുപോലെ.
1.165.47
अन्योन्यं तौ समासाद्य विचकर्षतुरोजसा ।
हिडिम्बो भीमसेनश्च विक्रमं चक्रतुः परम् ॥ १.१६५.४७ ॥
പരസ്പരം നേരിട്ട് ഇരുവരും ബലത്തോടെ വലിച്ചു; ഹിഡിംബനും ഭീമസേനനും അത്യുത്തമ വിക്രമം കാട്ടി.
1.165.48
बभञ्जतुस्तदा वृक्षाँल्लताश्चाकर्षतुस्तदा ।
मत्ताविव चं संरब्धौ वारणौ षष्टिहायनौ ॥ १.१६५.४८ ॥
അപ്പോൾ അവർ മരങ്ങൾ ഒടിച്ചു, വള്ളികൾ വലിച്ചുപറിച്ചു; കോപിച്ചും മദിച്ചും നിന്ന അറുപതു വയസ്സുള്ള രണ്ട് ആനകളെപ്പോലെ അവർ ഇരുന്നു.
1.165.49
पादपानुद्धरन्तौ तावूरुवेगेन वेगितौ ।
स्फोटयन्तौ लताजालान्यूरुभ्यां गृह्य सर्वशः ॥ १.१६५.४९ ॥
ആ ഇരുവരും മരങ്ങളെ പിഴുതെടുത്തുകൊണ്ട്, തുടകളുടെ വേഗതയാൽ പ്രേരിതരായി, വള്ളിപ്പടർപ്പുകളെ തുടകൊണ്ട് പിടിച്ച് എല്ലായിടത്തും പൊട്ടിച്ചുകളഞ്ഞു.
1.165.50
वित्रासयन्तौ तौ शब्दैः सर्वतो मृगपक्षिणः ।
बलेन बलिनौ मत्तावन्योन्यवधकाङ्क्षिणौ ॥ १.१६५.५० ॥
ശബ്ദങ്ങളാൽ എല്ലായിടത്തുമുള്ള മൃഗങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും ഭയപ്പെടുത്തിക്കൊണ്ട്, ബലത്താൽ ബലവാന്മാരായ ആ ഇരുവരും മദോന്മത്തരായി പരസ്പരം വധിക്കാൻ ആഗ്രഹിച്ചു.
1.165.51
भीमराक्षसयोर्युद्धं तदाऽवर्तत दारुणम् ।
पुरा देवासुरे युद्धे वृत्रवासवयोरिव ॥ १.१६५.५१ ॥
അപ്പോൾ ഭീമനും രാക്ഷസനും തമ്മിൽ ഭയങ്കരമായ യുദ്ധം നടന്നു; പണ്ട് ദേവാസുരയുദ്ധത്തിൽ വൃത്രനും വാസവനും തമ്മിൽ നടന്നതുപോലെ.
1.165.52
भङूक्त्वा वृक्षान्महाशाखांस्ताडयामासतुः क्रुधा ।
सालतालतमालाम्रवटार्जुनविभीतकान् ॥ १.१६५.५२ ॥
വലിയ ശാഖകളുള്ള വൃക്ഷങ്ങളെ ഒടിച്ച്, കോപത്തോടെ സാല, താല, തമാല, മാവ്, ആൽ, അർജുനം, വിഭീതകം എന്നിവയെ അവർ അടിച്ചു.
1.165.53
न्यग्रोधप्लक्षखर्जूरपनसानश्मकण्टकान् ।
एतानन्यान्महावृक्षानुत्खाय तरसाऽखिलान् ॥ १.१६५.५३ ॥
ആൽ, അരയാൽ, ഈന്ത്, പ്ലാവ്, കല്ലും മുള്ളും നിറഞ്ഞ മരങ്ങൾ, മറ്റ് മഹാവൃക്ഷങ്ങൾ എല്ലാം ശക്തിയോടെ പിഴുതെടുത്ത്.
1.165.54
उत्क्षिप्यान्योन्यरोषेण ताडयामासतू रणे ।
यदाऽभवद्वनं सर्वं निर्वृक्षं वृक्षसङ्कुलम् ॥ १.१६५.५४ ॥
പരസ്പരമുള്ള ക്രോധത്താൽ അവയെ ഉയർത്തി എറിഞ്ഞ് അവർ യുദ്ധത്തിൽ അടിച്ചു; മരങ്ങൾ നിറഞ്ഞ കാടെല്ലാം മരമില്ലാതായി.
1.165.55
तदा शिलाश्च कुञ्जांश्च वृक्षान्कण्टकिनस्तथा ।
ततस्तौ गिरिशृङ्गाणि पर्वतांश्चाभ्रलेलिहान् ॥ १.१६५.५५ ॥
അപ്പോൾ അവർ ഇരുവരും പാറകളും കുറ്റിച്ചെടികളും മുള്ളുള്ള മരങ്ങളും, പിന്നെ മേഘങ്ങളെ തൊടുന്ന പർവത ശിഖരങ്ങളും പർവതങ്ങളും പിടിച്ചെടുത്തു.
1.165.56
शैलांश्च गण्डपाषाणानुत्खायादाय वैरिणौ ।
चिक्षेपतुरुपर्याजावन्योन्यं विजयेषिणौ ॥ १.१६५.५६ ॥
വിജയം ആഗ്രഹിച്ച ആ രണ്ടു ശത്രുക്കളും പാറകളും വലിയ കല്ലുകളും പിഴുതെടുത്ത് യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം മുകളിൽ നിന്ന് എറിഞ്ഞു.
1.165.57
तद्वनं परितः पञ्चयोजनं निर्महीरुहम् ।
निर्लतागुल्मपाषाणं निर्मृगं चक्रतुर्भृशम् ॥ १.१६५.५७ ॥
അവർ ആ വനത്തെ ചുറ്റും അഞ്ചു യോജന ദൂരം മരങ്ങളും, വള്ളികളും, കുറ്റിച്ചെടികളും, പാറകളും, മാനുകളും ഇല്ലാത്തതാക്കി മാറ്റി.
1.165.58
तयोर्युद्धेन राजेन्द्र तद्वनं भीमरक्षसोः ।
मुहूर्तेनाभवत्कूमर्पृष्ठवच्छ्लक्ष्णमव्ययम् ॥ १.१६५.५८ ॥
രാജേന്ദ്രാ, ഭീമനും രാക്ഷസനും തമ്മിലുള്ള യുദ്ധത്താൽ ആ വനം ഒരു നിമിഷംകൊണ്ട് ആമയുടെ പുറംപോലെ മിനുസമുള്ളതും നിരപ്പുള്ളതുമായി മാറി.
1.165.59
ऊरुबाहुपरिक्लेशात्कर्षन्तावितरेतरम् ।
उत्कर्षन्तौ विकर्षन्तौ प्रकर्षन्तौ परस्परम् ॥ १.१६५.५९ ॥
തുടകളുടെയും കൈകളുടെയും ക്ലേശത്താൽ അവർ പരസ്പരം വലിച്ചു, മുകളിലേക്കും വേർപെടുത്തിയും മുന്നോട്ടും വലിച്ചുകൊണ്ടിരുന്നു.
1.165.60
तौ स्वनेन विना राजन्गर्जन्तौ च परस्परम् ।
पाषाणसंघट्टनिभैः प्रहारैरभिजघ्नतुः ॥ १.१६५.६० ॥
രാജാവേ, അവർ ഇരുവരും ഗർജിച്ചുകൊണ്ട് പരസ്പരം, കല്ലുകൾ കൂട്ടിയിടിക്കുന്നതുപോലുള്ള പ്രഹരങ്ങളാൽ അടിച്ചു; ശബ്ദമില്ലാതെ അവർക്ക് കഴിയാനായില്ല.
1.165.61
अन्योन्यं च समालिङ्ग्य विकर्षन्तौ परस्परम् ।
बाहुयुद्धमभूद्धोरं बलिवासवयोरिव।
युद्धसंरम्भनिर्गच्छत्फूत्काररवनिस्वनम् ॥ १.१६५.६१ ॥
പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്തും പരസ്പരം വലിച്ചും, ബലിയും വാസവനും പോലെ ഭയങ്കരമായ ബാഹുയുദ്ധം നടന്നു; യുദ്ധാവേശത്താൽ ചീറ്റൽ ശബ്ദവും ഗർജ്ജനവും ഉയർന്നു.
1.165.62
तयोः शब्देन महता विबुद्धास्ते नरर्षभाः ।
सह मात्रा च ददृशुर्हिडिम्बामग्रतःस्थिताम् ॥ १.१६५.६२ ॥
അവരുടെ മഹാശബ്ദത്താൽ ഉണർന്ന ആ നരശ്രേഷ്ഠന്മാർ, അമ്മയോടൊപ്പം, മുന്നിൽ നിന്നിരുന്ന ഹിഡിംബയെ കണ്ടു.