مهابهاراتا · أدهيايا 1.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.166.1
प्रबुद्धास्ते हिडिम्बाया रूपं दृष्ट्वातिमानुषम् ।
विस्मिताः पुरुषव्याघ्रा बभूवुः पृथया सह ॥ १.१६६.१ ॥
استيقظ أولئك النمور بين البشر، فلما رأوا صورة هِيدمبا فوق البشرية، تحيّروا مع بريثا.
1.166.2
ततः कुन्ती समीक्ष्यैनां विस्मिता रूपसंपदा ।
उवाच मधुरं वाक्यं सान्त्वपूर्वमिदं शैनः ॥ १.१६६.२ ॥
فنظرت كونتي إليها، وقد دهشت لبهاء جمالها، ثم قالت بلطف هذه الكلمات العذبة مبتدئة بالمواساة.
1.166.3
कस्य त्वं सुरगर्भाभे कावाऽसि वरवर्णिनि ।
केन कार्येण संप्राप्ता कुतश्चागमनं तव ॥ १.१६६.३ ॥
لمن أنتِ، يا من تشبهين رحم الآلهة، يا ذات اللون الفاتن؟ من أنتِ، ولأي غرض جئتِ، ومن أين كان قدومك؟
1.166.4
यदि वाऽस्य वनस्य त्वं देवता यदि वाऽप्सराः ।
आचक्ष्व मम तत्सर्वं किमर्थं चेह तिष्ठसि ॥ १.१६६.४ ॥
إن كنتِ إلهة هذه الغابة، أو إن كنتِ من الأبسارا، فأخبريني بكل ذلك، ولماذا تقفين هنا.
1.166.5
यदेतत्पश्यसि वनं नीलमेघनिं महत् ।
निवासो राक्षसस्यैष हिडिम्बस्य ममैव च ॥ १.१६६.५ ॥
هذه الغابة الكبيرة التي تبصرينها، الشبيهة بالغيمة الزرقاء الداكنة، هي مسكن الراكشاسا هِيدمبا، ومسكني أنا أيضاً.
1.166.6
तस्य मां राक्षसेन्द्रस्य भगिनीं विद्दि भामिनि ।
भ्रात्रा संप्रेषितामार्ये त्वां सपुत्रां जिघांसता ॥ १.१६६.६ ॥
اعلمي يا ذات البهاء أنني أخت ذلك ملك الراكشاسا؛ يا سيدتي النبيلة، لقد أرسلني أخي الذي يريد قتلك مع ابنك.
1.166.7
क्रूरबुद्धेरहं तस्य वचनादागता त्विह ।
अद्राक्षं नवहेमाभं तव पुत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.७ ॥
بكلمة ذلك القاسي القلب جئت إلى هنا. رأيت ابنك، عظيم القوة، يتلألأ كالذهب الجديد.
1.166.8
ततोऽहं सर्वभूतानां भावे विचरता शुभे ।
चोदिता तव पुत्रार्थं मन्मथेन वशानुगा ॥ १.१६६.८ ॥
ثم، أيتها المباركة، وأنا أتجول في طبيعة جميع الكائنات، دفعني مانمatha من أجل ابنك فصرت خاضعة لسلطانه.
1.166.9
ततो वृतो मया भर्ता तव पुत्रो महाबलः ।
अपनेतुं च यतितो न चैव शकितो मया ॥ १.१६६.९ ॥
ثم اخترت ابنك، عظيم القوة، زوجًا لي. سعيت لأخذه بعيدًا، فلم أستطع ذلك.
1.166.10
चिरायमाणां मां ज्ञात्वा ततः स पुरुषादकः ।
स्वयमेवागतो हन्तुमिमान्सर्वांस्तवात्मजान् ॥ १.१६६.१० ॥
ولما علم أنني أتأخر، جاء ذلك الرakshasa آكل البشر بنفسه ليقتل جميع أبنائك هؤلاء.
1.166.11
स तेन मम कान्तेन तव पुत्रेण धीमता ।
बलादितो विनिष्पिष्य व्यपनीतो महात्मना ॥ १.१६६.११ ॥
على يد ابنك الحكيم العظيم النفس، يا حبيبي، سُحق بالقوة وأُزيح من هنا.
1.166.12
विकर्षन्तौ महावेगौ गर्जमानौ परस्परम् ।
पश्यैवं युधि विक्रान्तावेतौ च नरराक्षसौ ॥ १.१६६.१२ ॥
يجرّ كلٌّ منهما الآخر، كلاهما سريع الوثبة، يزمجر — انظر إلى هذين الشجاعين في القتال، الإنسان والرakshasa.
1.166.13
तस्याः श्रुत्वैव वचनमुत्पपात युधिष्ठिरः ।
अर्जुनो नकुलश्चैव सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ १.१६६.१३ ॥
عند سماع كلامها نهض يُدِشْثِرا على الفور، ونهض أرجونا ونَكولا والبطل ساهاديفا أيضاً.
1.166.14
तौ ते ददृशुरासक्तौ विकर्षन्तौ परस्परम् ।
काङ्क्षमाणौ जयं चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ १.१६६.१४ ॥
رأوا الاثنين متشابكين يجرّ كل منهما الآخر، يتوقان إلى النصر، كأسدين شرسين في القوة.
1.166.15
अथान्योन्यं समाश्लिष्य विकर्षन्तौ पुनःपुनः ।
दावाग्निधूमसदृशं चक्रतुः पार्थिवं रजः ॥ १.१६६.१५ ॥
ثم تعانقا وجرّ كل منهما الآخر مراراً وتكراراً، فأثارا من الأرض غباراً يشبه دخان حريق الغابة.
1.166.16
वसुधारेणुसंवीतौ वसुधाधरसन्निभौ ।
बभ्राजतुर्यथा शैलौ नीहारेणाभिसंवृतौ ॥ १.१६६.१६ ॥
مغطَّيان بغبار الأرض، كالجبال، لمعا كجبلين يحيط بهما الضباب.
1.166.17
राक्षसेन तदा भीमं क्लिश्यमानं निरीक्ष्य च ।
उवाचेदं वचः पार्थः प्रहसञ्छनकैरिव ॥ १.१६६.१७ ॥
فلما رأى بهيما يعذبه الرakshasa، قال بارثا هذه الكلمات مبتسماً كأنه يتكلم بصوت خافت.
1.166.18
भीम माभैर्महाबाहो न त्वां बुध्यामहे वयम् ।
समेतं भीमरूपेण रक्षसा श्रमकर्शिताः ॥ १.१६६.१८ ॥
لا تخف يا بهيما، يا ذا الذراعين القويتين؛ لا نعرفك، متشابكاً مع الرakshasa ذي الهيئة المرعبة، ونحن منهكون من التعب.
1.166.19
साहाय्येऽस्मि स्थितः पार्थ पातयिष्यामि राक्षसम् ।
नकुलः सहदेवश्च मातरं गोपयिष्यतः ॥ १.१६६.१९ ॥
يا ابن بريتا، أنا واقف للمساعدة؛ سأُسقط ذلك الراكشاسا. وسيحرس ناكula وساهاديفا أمّنا.
1.166.20
उदासीनो निरीक्षस्व न कार्यः संभ्रमस्त्वया ।
न जात्वयं पुनर्जीवेन्मद्बाह्वन्तरमागतः ॥ १.१६६.२० ॥
قف جانباً وانظر، ولا تضطرب. هذا الذي دخل بين ذراعيّ لن يعيش مرة أخرى.
1.166.21
भुजयोरन्तरं प्राप्तो भीमसेनस्य राक्षसः ।
अमृत्वा पार्थवीर्येण मृतो मा भूदिति ध्वनिः ॥ १.१६६.२१ ॥
هذا الراكشاسا، الذي دخل بين ذراعي بهيماسينا، لا ينبغي أن يصير ميتاً دون أن يموت بشجاعة ابن بريتا — هذا هو الصوت.
1.166.22
अयमस्मांस्तु नो हन्याज्जातु पार्थ राक्षसः ।
जीवन्तं न प्रमोक्ष्यामि मा भैषीर्भरतर्षभ ॥ १.१६६.२२ ॥
لا يقتلنا هذا الراكشاسا أبداً، يا ابن بريتا. لن أتركه حياً؛ لا تخف، يا ثور البهاراتا.
1.166.23
पूर्वरात्रे प्रयुक्तोऽसि भीम क्रूरेण रक्षसा ।
क्षपा व्युष्टा न चेदानीं समाप्तोसीन्महारणः ॥ १.१६६.२३ ॥
يا بهيما، في أول الليل اشتبكتَ مع ذلك الراكشاسا القاسي. وقد طلع الفجر، ولم تنتهِ الحرب العظيمة بعد.
1.166.24
किमेनन चिरं भीम जीवता पापरक्षसा ।
गन्तव्ये न चिरं स्थातुमिह शक्यमरिन्दम ॥ १.१६६.२४ ॥
يا بهيما، ما الفائدة من أن يبقى هذا الراكشاسا الآثم حياً طويلاً؟ يا قاهر الأعداء، يجب أن نرحل؛ ولا يمكن البقاء هنا طويلاً.
1.166.25
पुरा संरज्यते प्राची पुरा सन्ध्या प्रवर्तते ।
रौद्रे मुहूर्ते रक्षांसि प्रबलानि भवन्त्युत ॥ १.१६६.२५ ॥
لقد احمرّت السماء الشرقية بالفعل، وجاء الغسق مبكرًا؛ وفي الساعة المرعبة يشتدّ الرّاكشاسا جدًّا.
1.166.26
त्वरस्व भीम मा क्रीड जहि रक्षो विभीषणम् ।
पुरा विकुरुते मायां भुजयोः सारमर्पय ॥ १.१६६.२६ ॥
أسرع يا بهيمة، لا تلعب؛ اقتل هذا الراكشاسا المرعب. قبل أن يُحدث سحره، أظهر كامل قوة ذراعيك.
1.166.27
माहात्म्यमात्मनो वेत्थ नराणां हितकाम्यया ।
रक्षो जहि यथा शक्रः पुरा वृत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.२७ ॥
أنت تعرف عظمة نفسك؛ رغبةً في خير الناس، اقتل هذا الراكشاسا كما قتل شاكرا فريتراً العظيم القوة في الزمن القديم.
1.166.28
अथवा मन्यसे भारं त्वमिमं राक्षसं युधि ।
आतिष्ठे तव साहाय्यं शीघ्रमेव तु हन्यताम् ॥ १.१६६.२८ ॥
أو إن كنت ترى هذا الراكشاسا عبئًا عليك في القتال، فأنا واقف لمساعدتك؛ فليُقتل سريعًا.
1.166.29
अथवा त्वहमेवैनं हनिष्यामि वृकोदर ।
कृतकर्मा परिश्रान्तः साधु तावदुपारम ॥ १.१६६.२९ ॥
أو، يا فريكودارا، سأقتله أنا بنفسي. لقد أتممت عملك وأنت منهك؛ فالخير لك الآن أن تتنحّى وترتاح.
1.166.30
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु भीमो रोषाज्ज्वलन्निव ।
बलमाहारयामास यद्वायोर्जगतः क्षये ॥ १.१६६.३० ॥
وحين خاطبه أرجونا بذلك، توهّج بهيما كأنما يشتعل غضبًا، وجمع من القوة مثل ما للريح عند فناء العالم.
1.166.31
ततस्तस्याम्बुदाभस्य भीमो रोषात्तु रक्षसः ।
अत्क्षिप्याभ्रामयद्देहं तूर्णं शतगुणं तदा ॥ १.१६६.३१ ॥
فأمسك بهيمة في غضبه بذلك الراكشاسا الذي لون كالسحاب، وأدار جسده بسرعة مئة مرة.
1.166.32
इति चोवाच संक्रुद्धो भ्रामयन्राक्षसीं तनुम् ।
भीमसेनो महाबाहुरभिगर्जन्मुहुर्मुहुः ॥ १.१६६.३२ ॥
قال هذا، وبهيمسينا ذو الذراعين القويتين غاضب، وهو يدير جسد الراكشاسي، زأر مرارا وتكرارا.
1.166.33
नरमांसैर्वृथा पुष्टो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाद्य न भविष्यसि ॥ १.१६६.३३ ॥
أيها الراكشاسا الذي غُذّي عبثا بلحم البشر، ونما عبثا، وعقله عبث: تستحق موتا بلا معنى، واليوم لن تبقى.
1.166.34
क्षेममद्य करिष्यामि यथा वनमकण्टकम् ।
न पुनर्मानुषान्हत्वा भक्षयिष्यसि राक्षस ॥ १.१६६.३४ ॥
اليوم سأجلب من الأمان ما يجعل الغابة خالية من الأشواك؛ أيها الراكشاسا، بعد أن تقتل البشر لن تأكلهم مرة أخرى.
1.166.35
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तं निष्पिष्य धरणीतले ।
बाहुभ्यामवपीड्याशु पशुमारममारयत् ॥ १.१६६.३५ ॥
قال هذا، فألقى بهيمسينا به على الأرض، وضغطه بذراعيه سريعا، وقتله كما يُذبح الحيوان.
1.166.36
स मार्यमाणो भीमेन ननाद विपुलं स्वनम् ।
पूरयंस्तद्वनं सर्वं जलार्द्रे इव दुन्दुभिः ॥ १.१६६.३६ ॥
وهو يُقتل على يد بهيمة أطلق صيحة عظيمة ملأت الغابة كلها، كطبل مبلول يدوّي.
1.166.37
बाहुभ्यां योक्त्रयित्वा तं बलवान्पाण्डुनन्दनः ।
समुद्धाम्य शिरश्चास्य सग्रीवं तदपाहरत् ॥ १.१६६.३७ ॥
فابن باندو القوي، إذ طوّقه بذراعيه، رفع رأسه مع عنقه واقتلعه.
1.166.38
ततो भित्त्वा शिरश्चास्य सग्रीवं तदुदाक्षिपत् ।
तस्य निष्कर्णनयनं निर्जिह्वं रुधिरोक्षितम् ॥ १.१६६.३८ ॥
ثم شطر رأسه مع عنقه وقذفه بعيدا؛ وكانت أذناه وعيناه منتزعتين، ولسانه مقطوعا، وقد تلطخ بالدم.
1.166.39
प्राविद्धं भीमसेनेन शिरो विदशनं बभौ ।
प्रसारितभुजोद्धृष्टो भिन्नमांसत्वगन्तरः ॥ १.१६६.३९ ॥
وكان الرأس الذي قذفه بهيمسينا يلمع بأسنانه؛ وقد تهشمت ذراعاه الممدودتان، وتمزق اللحم والجلد في داخله.
1.166.40
कबन्धभूतस्तत्रासीद्दनुर्वज्रहतो तथा ।
हिडिम्बं निहतं दृष्ट्वा संहृष्टास्ते तरस्विनः ॥ १.१६६.४० ॥
وصار الشيطان هناك جذعا بلا رأس كأنه ضربته الصاعقة. ولما رأى هيدمبا مقتولا، فرح أولئك الأبطال.
1.166.41
हिडिम्बा सा च संप्रेक्ष्य निहतं राक्षसं रणे ।
अदृश्याश्चैव ये स्वस्स्थाः समेताः सर्षिचारणाः ॥ १.१६६.४१ ॥
ورأت هيدمبا أيضا الشيطان مقتولا في المعركة، ورآه أولئك المجتمعون هناك غير مرئيين في سكينة مع الحكماء والمنشدين.
1.166.42
पूजयन्ति स्म तं हृष्टाः साधुसाध्विति पाण्डवम् ।
भ्रातरश्चापि संहृष्टा युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ १.१६६.४२ ॥
وفرحين أكرموا البانداوي هاتفين: «أحسنت، أحسنت!»؛ وفرح الإخوة أيضا كثيرا بقيادة يودهيشتيرا.
1.166.43
अपूजयन्नरव्याघ्रं भीमसेनमरिन्दमम् ।
अभिपूज्य महात्मानं भीमं भीमपराक्रमम्।
पुनरेवार्जुनो वाक्यमुवाचेदं वृकोदरम् ॥ १.१६६.४३ ॥
فكرموا بهيماسينا، نمرَ الرجال، قاهرَ الأعداء. وبعد أن كرّم أرجونا المهيب ذا الشجاعة الهائلة، قال لفركودارا هذه الكلمات مرة أخرى.
1.166.44
अदूरे नगरं मन्ये वनादस्मादहं विभो ।
शीघ्रं गच्छाम भद्रं ते न नो विद्यात्सुयोधनः ॥ १.१६६.४४ ॥
أيها القدير، أظن أن المدينة ليست بعيدة عن هذه الغابة. فليكن لك الخير! لنذهب سريعًا كي لا يعرف سويودهانا أمرنا.
1.166.45
ततः सर्वे तथेत्युक्त्वा मात्रा सह महारथाः ।
प्रययुः पुरुषव्याघ्रा हिडिम्बा चैव राक्षसी ॥ १.१६६.४५ ॥
فقال جميع أولئك الفرسان العظام، نمور الرجال: «ليكن كذلك»، وانطلقوا مع أمهم، وكذلك الراكشاسية هيدِمبا.