மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.166.1
प्रबुद्धास्ते हिडिम्बाया रूपं दृष्ट्वातिमानुषम् ।
विस्मिताः पुरुषव्याघ्रा बभूवुः पृथया सह ॥ १.१६६.१ ॥
ஹிடிம்பையின் மனிதருக்கு அப்பாற்பட்ட அழகைக் கண்டு விழித்தெழுந்த அந்த நரவியாக்கிரர்கள் பிருதையுடன் வியப்புற்றனர்।
1.166.2
ततः कुन्ती समीक्ष्यैनां विस्मिता रूपसंपदा ।
उवाच मधुरं वाक्यं सान्त्वपूर्वमिदं शैनः ॥ १.१६६.२ ॥
பின்பு குந்தி இவளை நோக்கி, அவளது அழகுச் செல்வத்தால் வியப்புற்று, ஆறுதல் மொழியுடன் இந்த இனிய சொற்களை மெல்லக் கூறினாள்.
1.166.3
कस्य त्वं सुरगर्भाभे कावाऽसि वरवर्णिनि ।
केन कार्येण संप्राप्ता कुतश्चागमनं तव ॥ १.१६६.३ ॥
தேவகர்ப்பம் போன்றவளே, சிறந்த நிறமுடையவளே! நீ யாருடையவள், எவள், எந்த காரியத்திற்காக வந்தாய், உன் வருகை எங்கிருந்து?
1.166.4
यदि वाऽस्य वनस्य त्वं देवता यदि वाऽप्सराः ।
आचक्ष्व मम तत्सर्वं किमर्थं चेह तिष्ठसि ॥ १.१६६.४ ॥
நீ இந்தக் காட்டின் தெய்வமோ, அல்லது அப்சரசோ எனில், அதை முழுவதும் எனக்குச் சொல், இங்கு எதற்காக நிற்கிறாய்.
1.166.5
यदेतत्पश्यसि वनं नीलमेघनिं महत् ।
निवासो राक्षसस्यैष हिडिम्बस्य ममैव च ॥ १.१६६.५ ॥
நீல மேகம் போன்ற இந்தப் பெரிய காட்டை நீ காண்கிறாய்; இது ராட்சசன் ஹிடிம்பனின் இருப்பிடமும் என்னுடையதுமாகும்.
1.166.6
तस्य मां राक्षसेन्द्रस्य भगिनीं विद्दि भामिनि ।
भ्रात्रा संप्रेषितामार्ये त्वां सपुत्रां जिघांसता ॥ १.१६६.६ ॥
ஓ ஒளிமிக்கவளே, அந்த ராட்சசர் தலைவனின் சகோதரியை என்னை அறிவாயாக; ஓ ஆர்யே, உன்னையும் உன் மகனையும் கொல்ல விரும்பிய சகோதரனால் நான் அனுப்பப்பட்டேன்.
1.166.7
क्रूरबुद्धेरहं तस्य वचनादागता त्विह ।
अद्राक्षं नवहेमाभं तव पुत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.७ ॥
கொடிய மனம் கொண்ட அவனது சொல்லால் நான் இங்கு வந்தேன். புதிய பொன்போல் ஒளிரும், பெரும் வலிமை கொண்ட உன் மகனை நான் கண்டேன்.
1.166.8
ततोऽहं सर्वभूतानां भावे विचरता शुभे ।
चोदिता तव पुत्रार्थं मन्मथेन वशानुगा ॥ १.१६६.८ ॥
அதன்பின், மங்கலமானவளே, எல்லா உயிர்களின் இயல்பிலும் உலவிய நான், உன் மகனுக்காக மன்மதனால் தூண்டப்பட்டு அவன் வசப்பட்டேன்.
1.166.9
ततो वृतो मया भर्ता तव पुत्रो महाबलः ।
अपनेतुं च यतितो न चैव शकितो मया ॥ १.१६६.९ ॥
அதன்பின் நான் உன் பெரும் வலிமை கொண்ட மகனைக் கணவனாகத் தேர்ந்தெடுத்தேன். அவனை அழைத்துச் செல்ல முயன்றேன், ஆனால் என்னால் முடியவில்லை.
1.166.10
चिरायमाणां मां ज्ञात्वा ततः स पुरुषादकः ।
स्वयमेवागतो हन्तुमिमान्सर्वांस्तवात्मजान् ॥ १.१६६.१० ॥
நான் தாமதிப்பதை அறிந்ததும், அந்த நரமாம்ஸ உண்ணும் அரக்கன் தானே வந்து, உன் இந்த மகன்கள் அனைவரையும் கொல்ல முயன்றான்.
1.166.11
स तेन मम कान्तेन तव पुत्रेण धीमता ।
बलादितो विनिष्पिष्य व्यपनीतो महात्मना ॥ १.१६६.११ ॥
அந்த அறிவாளியும் மகாத்மாவுமான உன் மகனால், என் அன்புக் கணவனே, அவன் பலவந்தமாக நசுக்கப்பட்டு இங்கிருந்து அகற்றப்பட்டான்.
1.166.12
विकर्षन्तौ महावेगौ गर्जमानौ परस्परम् ।
पश्यैवं युधि विक्रान्तावेतौ च नरराक्षसौ ॥ १.१६६.१२ ॥
ஒருவரையொருவர் இழுத்து, பெரும் வேகமுள்ளவர்களாய், முழங்கிக் கொண்டு, இதோ பார் — போரில் இவ்வாறு வீரமுள்ள இந்த இருவர், மனிதனும் அரக்கனும்.
1.166.13
तस्याः श्रुत्वैव वचनमुत्पपात युधिष्ठिरः ।
अर्जुनो नकुलश्चैव सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ १.१६६.१३ ॥
அவளுடைய சொல்லைக் கேட்டதும் யுதிஷ்டிரர் எழுந்தார்; அர்ஜுனனும் நகுலனும் வீரியம் மிக்க சகாதேவனும் எழுந்தனர்.
1.166.14
तौ ते ददृशुरासक्तौ विकर्षन्तौ परस्परम् ।
काङ्क्षमाणौ जयं चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ १.१६६.१४ ॥
அவர்கள் இருவரும் ஒருவரோடொருவர் பிணைந்து இழுத்துக்கொண்டிருப்பதைக் கண்டனர்; வெற்றியை விரும்பி, வலிமையில் சிறந்த இரு சிங்கங்கள்போல.
1.166.15
अथान्योन्यं समाश्लिष्य विकर्षन्तौ पुनःपुनः ।
दावाग्निधूमसदृशं चक्रतुः पार्थिवं रजः ॥ १.१६६.१५ ॥
பின்னர் ஒருவரையொருவர் தழுவிக்கொண்டு மீண்டும் மீண்டும் இழுத்து, காட்டுத்தீயின் புகைபோன்ற மண்தூசியை எழுப்பினர்.
1.166.16
वसुधारेणुसंवीतौ वसुधाधरसन्निभौ ।
बभ्राजतुर्यथा शैलौ नीहारेणाभिसंवृतौ ॥ १.१६६.१६ ॥
நிலத்தூசியால் மூடப்பட்டு, மலைகளைப் போன்ற அவ்விருவரும், பனிமூட்டத்தால் சூழப்பட்ட இரு மலைகள்போல் ஒளிர்ந்தனர்.
1.166.17
राक्षसेन तदा भीमं क्लिश्यमानं निरीक्ष्य च ।
उवाचेदं वचः पार्थः प्रहसञ्छनकैरिव ॥ १.१६६.१७ ॥
அப்போது அரக்கனால் பீமன் துன்புறுவதைக் கண்ட பார்த்தன், புன்னகையுடன், மெல்லிய குரலில் இச்சொல்லைச் சொன்னான்.
1.166.18
भीम माभैर्महाबाहो न त्वां बुध्यामहे वयम् ।
समेतं भीमरूपेण रक्षसा श्रमकर्शिताः ॥ १.१६६.१८ ॥
பீமா, அஞ்சாதே, மகாபாகுவே! பயங்கர உருவம் கொண்ட அரக்கனுடன் பிணைந்திருக்கும் உன்னை, களைப்பால் சோர்ந்திருக்கும் நாங்கள் சரியாக அறியவில்லை.
1.166.19
साहाय्येऽस्मि स्थितः पार्थ पातयिष्यामि राक्षसम् ।
नकुलः सहदेवश्च मातरं गोपयिष्यतः ॥ १.१६६.१९ ॥
பார்த்தா, உதவிக்காக நான் நிற்கிறேன்; அந்த ராட்சசனை வீழ்த்துவேன். நகுலனும் சகதேவனும் தாயைக் காப்பார்கள்.
1.166.20
उदासीनो निरीक्षस्व न कार्यः संभ्रमस्त्वया ।
न जात्वयं पुनर्जीवेन्मद्बाह्वन्तरमागतः ॥ १.१६६.२० ॥
நடுநிலையாக நின்று பார். நீ பதற்றம் அடையக் கூடாது. என் தோள்களுக்கிடையில் வந்துவிட்டவன் இனி ஒருபோதும் உயிரோடு இருக்க மாட்டான்.
1.166.21
भुजयोरन्तरं प्राप्तो भीमसेनस्य राक्षसः ।
अमृत्वा पार्थवीर्येण मृतो मा भूदिति ध्वनिः ॥ १.१६६.२१ ॥
பீமசேனனின் இரு தோள்களுக்கிடையில் வந்த அந்த ராட்சசன், பார்த்தனின் வீரியத்தால் இறக்காமல் இறந்தவனாக ஆகக் கூடாது — இது ஒரு முழக்கம்.
1.166.22
अयमस्मांस्तु नो हन्याज्जातु पार्थ राक्षसः ।
जीवन्तं न प्रमोक्ष्यामि मा भैषीर्भरतर्षभ ॥ १.१६६.२२ ॥
இந்த ராட்சசன் எப்போதும் நம்மைக் கொல்லக் கூடாது, பார்த்தா. உயிரோடு இவனை விடமாட்டேன்; அஞ்சாதே, பரதர்களில் சிறந்தவனே.
1.166.23
पूर्वरात्रे प्रयुक्तोऽसि भीम क्रूरेण रक्षसा ।
क्षपा व्युष्टा न चेदानीं समाप्तोसीन्महारणः ॥ १.१६६.२३ ॥
பீமா, முன்னிரவில் நீ அந்தக் கொடிய ராட்சசனுடன் போராடத் தொடங்கினாய். இரவு விடிந்துவிட்டது; இன்னும் அந்தப் பெரும்போர் முடியவில்லை.
1.166.24
किमेनन चिरं भीम जीवता पापरक्षसा ।
गन्तव्ये न चिरं स्थातुमिह शक्यमरिन्दम ॥ १.१६६.२४ ॥
பீமா, இந்தப் பாவியான ராட்சசன் இத்தனை நேரம் உயிரோடு இருப்பதால் என்ன பயன்? அரிந்தமா, நாம் செல்ல வேண்டும்; இங்கே நீண்ட நேரம் தங்க முடியாது.
1.166.25
पुरा संरज्यते प्राची पुरा सन्ध्या प्रवर्तते ।
रौद्रे मुहूर्ते रक्षांसि प्रबलानि भवन्त्युत ॥ १.१६६.२५ ॥
கிழக்குத் திசை இப்போதே சிவக்கிறது; அந்திப் பொழுது முன்பே வருகிறது. கொடிய முகூர்த்தத்தில் அரக்கர்கள் மிகுந்த வலிமை பெறுகின்றனர்.
1.166.26
त्वरस्व भीम मा क्रीड जहि रक्षो विभीषणम् ।
पुरा विकुरुते मायां भुजयोः सारमर्पय ॥ १.१६६.२६ ॥
பீமா, விரைந்து செயல்படு, விளையாடாதே; இந்த பயங்கர அரக்கனைக் கொன்றுவிடு. அவன் மாயை செய்வதற்கு முன் உன் தோள்களின் முழு வலிமையையும் செலுத்து.
1.166.27
माहात्म्यमात्मनो वेत्थ नराणां हितकाम्यया ।
रक्षो जहि यथा शक्रः पुरा वृत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.२७ ॥
உன் சொந்த மகத்துவத்தை நீ அறிவாய்; மனிதர்களின் நலனை விரும்பி இந்த அரக்கனைக் கொன்றுவிடு. முன்பு இந்திரன் மகா பலவான் விருத்திரனைக் கொன்றது போல.
1.166.28
अथवा मन्यसे भारं त्वमिमं राक्षसं युधि ।
आतिष्ठे तव साहाय्यं शीघ्रमेव तु हन्यताम् ॥ १.१६६.२८ ॥
அல்லது இந்த அரக்கனை போரில் உன் சுமையாக நீ கருதினால், நான் உனக்குத் துணையாக நிற்கிறேன்; இவன் விரைவில் கொல்லப்படட்டும்.
1.166.29
अथवा त्वहमेवैनं हनिष्यामि वृकोदर ।
कृतकर्मा परिश्रान्तः साधु तावदुपारम ॥ १.१६६.२९ ॥
அல்லது, ஓ வ்ருகோதரா, நானே இவனைக் கொல்வேன். நீ உன் கடமையைச் செய்துவிட்டாய், களைத்துவிட்டாய்; இப்போது ஓய்வெடுப்பதே நல்லது.
1.166.30
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु भीमो रोषाज्ज्वलन्निव ।
बलमाहारयामास यद्वायोर्जगतः क्षये ॥ १.१६६.३० ॥
அர்ஜுனன் இவ்வாறு சொன்னதும், பீமன் கோபத்தால் எரிவது போல் ஒளிர்ந்தான்; உலகம் அழியும் காலத்தில் காற்றில் உள்ள வலிமையைப் போன்ற பெருவலிமையை அவன் திரட்டினான்.
1.166.31
ततस्तस्याम्बुदाभस्य भीमो रोषात्तु रक्षसः ।
अत्क्षिप्याभ्रामयद्देहं तूर्णं शतगुणं तदा ॥ १.१६६.३१ ॥
அப்போது பீமன் சினத்தால் அந்த மேக நிறக் ராட்சஸனைப் பற்றி, அவனுடைய உடலை விரைவாக நூறு மடங்காகச் சுழற்றினான்.
1.166.32
इति चोवाच संक्रुद्धो भ्रामयन्राक्षसीं तनुम् ।
भीमसेनो महाबाहुरभिगर्जन्मुहुर्मुहुः ॥ १.१६६.३२ ॥
இவ்வாறு சொல்லி, சினந்த மகாபாகு பீமசேனன் அந்த ராட்சஸ உடலைச் சுழற்றி, மீண்டும் மீண்டும் கர்ஜித்தான்.
1.166.33
नरमांसैर्वृथा पुष्टो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाद्य न भविष्यसि ॥ १.१६६.३३ ॥
மனித இறைச்சியால் வீணாக வளர்ந்து, வீணாகப் பெருத்து, வீண் அறிவு கொண்ட ராட்சஸனே, நீ வீணான மரணத்துக்கே தகுதியுடையவன்; இன்று நீ இருக்கமாட்டாய்.
1.166.34
क्षेममद्य करिष्यामि यथा वनमकण्टकम् ।
न पुनर्मानुषान्हत्वा भक्षयिष्यसि राक्षस ॥ १.१६६.३४ ॥
இன்று காடு முட்களற்றதாகும்படி நான் நலத்தைச் செய்வேன்; ராட்சஸனே, இனி மனிதர்களைக் கொன்று நீ மீண்டும் உண்ணமாட்டாய்.
1.166.35
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तं निष्पिष्य धरणीतले ।
बाहुभ्यामवपीड्याशु पशुमारममारयत् ॥ १.१६६.३५ ॥
இவ்வாறு சொல்லி பீமசேனன் அவனைத் தரையில் நசுக்கி, தன் கைகளால் உடனே அழுத்தி, மிருகத்தைக் கொல்வதுபோல் கொன்றான்.
1.166.36
स मार्यमाणो भीमेन ननाद विपुलं स्वनम् ।
पूरयंस्तद्वनं सर्वं जलार्द्रे इव दुन्दुभिः ॥ १.१६६.३६ ॥
பீமனால் கொல்லப்பட்டபோது அவன் பெருங்குரலில் கத்தினான்; அந்த முழு காடும் அந்த ஒலியால் நிறைந்தது, நனைந்த துந்துபி முழங்குவதுபோல்.
1.166.37
बाहुभ्यां योक्त्रयित्वा तं बलवान्पाण्डुनन्दनः ।
समुद्धाम्य शिरश्चास्य सग्रीवं तदपाहरत् ॥ १.१६६.३७ ॥
வலிமைமிக்க பாண்டுவின் மகன் இரு கைகளாலும் அவனைப் பிணைத்து, அவனது தலையையும் கழுத்துடன் தூக்கி அதைப் பிடுங்கினான்.
1.166.38
ततो भित्त्वा शिरश्चास्य सग्रीवं तदुदाक्षिपत् ।
तस्य निष्कर्णनयनं निर्जिह्वं रुधिरोक्षितम् ॥ १.१६६.३८ ॥
பின்னர் அவனது தலையையும் கழுத்தையும் பிளந்து அதை எறிந்தான்; அவனது காதுகளும் கண்களும் பிடுங்கப்பட்டு, நாக்கு அறுபட்டு, இரத்தத்தில் தோய்ந்திருந்தான்.
1.166.39
प्राविद्धं भीमसेनेन शिरो विदशनं बभौ ।
प्रसारितभुजोद्धृष्टो भिन्नमांसत्वगन्तरः ॥ १.१६६.३९ ॥
பீமசேனனால் எறியப்பட்ட அந்தத் தலை பற்களுடன் ஒளிர்ந்தது; விரித்த கைகள் தேய்ந்து, உள்ளே சதையும் தோலும் கிழிந்திருந்தன.
1.166.40
कबन्धभूतस्तत्रासीद्दनुर्वज्रहतो तथा ।
हिडिम्बं निहतं दृष्ट्वा संहृष्टास्ते तरस्विनः ॥ १.१६६.४० ॥
அங்கே அந்த அசுரன் வஜ்ரத்தால் அடிபட்டவனைப் போல தலையற்ற உடலாக ஆனான். ஹிடிம்பன் கொல்லப்பட்டதைக் கண்டு அந்த வீரர்கள் மகிழ்ந்தனர்.
1.166.41
हिडिम्बा सा च संप्रेक्ष्य निहतं राक्षसं रणे ।
अदृश्याश्चैव ये स्वस्स्थाः समेताः सर्षिचारणाः ॥ १.१६६.४१ ॥
ஹிடிம்பாவும் போரில் கொல்லப்பட்ட அந்த அரக்கனைக் கண்டாள்; கண்ணுக்குத் தெரியாமல் அமைதியுடன் கூடியிருந்த ரிஷிகளும் சாரணர்களும் அவ்வாறே கண்டனர்.
1.166.42
पूजयन्ति स्म तं हृष्टाः साधुसाध्विति पाण्डवम् ।
भ्रातरश्चापि संहृष्टा युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ १.१६६.४२ ॥
மகிழ்ந்தவர்கள் பாண்டவனை 'சாது, சாது!' என்று போற்றினர்; யுதிஷ்டிரனை முன்னிட்ட சகோதரர்களும் மிகவும் மகிழ்ந்தனர்.
1.166.43
अपूजयन्नरव्याघ्रं भीमसेनमरिन्दमम् ।
अभिपूज्य महात्मानं भीमं भीमपराक्रमम्।
पुनरेवार्जुनो वाक्यमुवाचेदं वृकोदरम् ॥ १.१६६.४३ ॥
நரவ்யாக்ரரும் எதிரிகளை அடக்குபவருமான பீமசேனரை அவர்கள் போற்றினர். மகாத்மாவும் பயங்கர பராக்கிரமம் கொண்டவருமான பீமரை கௌரவித்த பின், அர்ஜுனன் மீண்டும் வ்ருகோதரனிடம் இந்த வார்த்தைகளைச் சொன்னான்.
1.166.44
अदूरे नगरं मन्ये वनादस्मादहं विभो ।
शीघ्रं गच्छाम भद्रं ते न नो विद्यात्सुयोधनः ॥ १.१६६.४४ ॥
ஓ வீரரே, இந்த காட்டிலிருந்து நகரம் தூரத்தில் இல்லை என்று நான் நினைக்கிறேன். உங்களுக்கு நலம் உண்டாகட்டும்; நாம் விரைவில் செல்வோம், சுயோதனன் நம்மை அறியாமல் இருக்கட்டும்.
1.166.45
ततः सर्वे तथेत्युक्त्वा मात्रा सह महारथाः ।
प्रययुः पुरुषव्याघ्रा हिडिम्बा चैव राक्षसी ॥ १.१६६.४५ ॥
அப்போது அனைத்து மகாரதர்களும், நரவ்யாக்ரர்களும் 'அப்படியே' என்று சொல்லி அன்னையுடன் புறப்பட்டனர்; ராக்ஷஸி ஹிடிம்பாவும் உடன் சென்றாள்.