ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.166.1
प्रबुद्धास्ते हिडिम्बाया रूपं दृष्ट्वातिमानुषम् ।
विस्मिताः पुरुषव्याघ्रा बभूवुः पृथया सह ॥ १.१६६.१ ॥
ಹಿಡಿಂಬೆಯ ಅತಿಮಾನುಷ ರೂಪವನ್ನು ಕಂಡು ಎಚ್ಚೆತ್ತ ಆ ಪುರುಷವ್ಯಾಘ್ರರು ಪೃಥೆಯೊಡನೆ ವಿಸ್ಮಿತರಾದರು.
1.166.2
ततः कुन्ती समीक्ष्यैनां विस्मिता रूपसंपदा ।
उवाच मधुरं वाक्यं सान्त्वपूर्वमिदं शैनः ॥ १.१६६.२ ॥
ನಂತರ ಕುಂತಿ ಈಕೆಯನ್ನು ನೋಡಿ, ಆಕೆಯ ರೂಪಸಂಪತ್ತಿಗೆ ವಿಸ್ಮಿತಳಾಗಿ, ಸಾಂತ್ವನದಿಂದ ಈ ಮಧುರ ಮಾತುಗಳನ್ನು ಮೆಲ್ಲಗೆ ನುಡಿದಳು.
1.166.3
कस्य त्वं सुरगर्भाभे कावाऽसि वरवर्णिनि ।
केन कार्येण संप्राप्ता कुतश्चागमनं तव ॥ १.१६६.३ ॥
ದೇವಗರ್ಭದಂತಿರುವ ಓ ಶ್ರೇಷ್ಠವರ್ಣೆಯೇ! ನೀನು ಯಾರವಳು, ಯಾರು, ಯಾವ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಬಂದೆ, ನಿನ್ನ ಆಗಮನ ಎಲ್ಲಿಂದ?
1.166.4
यदि वाऽस्य वनस्य त्वं देवता यदि वाऽप्सराः ।
आचक्ष्व मम तत्सर्वं किमर्थं चेह तिष्ठसि ॥ १.१६६.४ ॥
ನೀನು ಈ ಕಾಡಿನ ದೇವತೆಯೋ, ಅಥವಾ ಅಪ್ಸರೆಯೋ ಆಗಿದ್ದರೆ, ಅದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನನಗೆ ಹೇಳು, ಇಲ್ಲಿ ಏಕೆ ನಿಂತಿರುವೆ.
1.166.5
यदेतत्पश्यसि वनं नीलमेघनिं महत् ।
निवासो राक्षसस्यैष हिडिम्बस्य ममैव च ॥ १.१६६.५ ॥
ನೀಲಮೇಘದಂತೆ ಇರುವ ಈ ದೊಡ್ಡ ಕಾಡನ್ನು ನೀನು ನೋಡುತ್ತಿರುವೆ; ಇದು ರಾಕ್ಷಸ ಹಿಡಿಂಬನ ಮತ್ತು ನನ್ನ ವಾಸಸ್ಥಳ.
1.166.6
तस्य मां राक्षसेन्द्रस्य भगिनीं विद्दि भामिनि ।
भ्रात्रा संप्रेषितामार्ये त्वां सपुत्रां जिघांसता ॥ १.१६६.६ ॥
ಓ ಭಾಮಿನಿ, ಆ ರಾಕ್ಷಸರಾಜನ ತಂಗಿ ನಾನು ಎಂದು ತಿಳಿ; ಓ ಆರ್ಯೆ, ನಿನ್ನನ್ನು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ಕೊಲ್ಲಲು ಬಯಸಿದ ಅಣ್ಣನಿಂದ ನಾನು ಕಳುಹಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದೇನೆ.
1.166.7
क्रूरबुद्धेरहं तस्य वचनादागता त्विह ।
अद्राक्षं नवहेमाभं तव पुत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.७ ॥
ಕ್ರೂರ ಬುದ್ಧಿಯ ಅವನ ಮಾತಿನಂತೆ ನಾನು ಇಲ್ಲಿಗೆ ಬಂದೆ. ಹೊಸ ಚಿನ್ನದ ಕಾಂತಿಯ, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ನಿನ್ನ ಮಗನನ್ನು ನಾನು ಕಂಡೆ.
1.166.8
ततोऽहं सर्वभूतानां भावे विचरता शुभे ।
चोदिता तव पुत्रार्थं मन्मथेन वशानुगा ॥ १.१६६.८ ॥
ನಂತರ, ಓ ಶುಭೆ, ಸರ್ವ ಪ್ರಾಣಿಗಳ ಸ್ವಭಾವದಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸುತ್ತಿದ್ದ ನಾನು, ನಿನ್ನ ಮಗನಿಗಾಗಿ ಮನ್ಮಥನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತಳಾಗಿ ಅವನ ವಶಳಾದೆನು.
1.166.9
ततो वृतो मया भर्ता तव पुत्रो महाबलः ।
अपनेतुं च यतितो न चैव शकितो मया ॥ १.१६६.९ ॥
ನಂತರ ನಾನು ನಿನ್ನ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿ ಮಗನನ್ನು ಪತಿಯಾಗಿ ಆರಿಸಿಕೊಂಡೆ. ಅವನನ್ನು ಕರೆದೊಯ್ಯಲು ಪ್ರಯತ್ನಿಸಿದೆ, ಆದರೆ ನನಗೆ ಸಾಧ್ಯವಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.166.10
चिरायमाणां मां ज्ञात्वा ततः स पुरुषादकः ।
स्वयमेवागतो हन्तुमिमान्सर्वांस्तवात्मजान् ॥ १.१६६.१० ॥
ನಾನು ತಡಮಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ತಿಳಿದು, ಆ ನರಭಕ್ಷಕ ರಾಕ್ಷಸನು ತಾನೇ ಬಂದು, ನಿನ್ನ ಈ ಎಲ್ಲ ಮಕ್ಕಳನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಬಂದನು.
1.166.11
स तेन मम कान्तेन तव पुत्रेण धीमता ।
बलादितो विनिष्पिष्य व्यपनीतो महात्मना ॥ १.१६६.११ ॥
ಆ ಬುದ್ಧಿವಂತನೂ ಮಹಾತ್ಮನೂ ಆದ ನಿನ್ನ ಮಗನಿಂದ, ನನ್ನ ಪ್ರಿಯನೇ, ಅವನು ಬಲಾತ್ಕಾರವಾಗಿ ಹೊಸಕಲ್ಪಟ್ಟು ಇಲ್ಲಿಂದ ಕೊಂಡೊಯ್ಯಲ್ಪಟ್ಟನು.
1.166.12
विकर्षन्तौ महावेगौ गर्जमानौ परस्परम् ।
पश्यैवं युधि विक्रान्तावेतौ च नरराक्षसौ ॥ १.१६६.१२ ॥
ಒಬ್ಬರನ್ನೊಬ್ಬರು ಎಳೆದಾಡುತ್ತ, ಮಹಾವೇಗದಿಂದ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತ, ನೋಡು — ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಹೀಗೆ ಪರಾಕ್ರಮ ತೋರುತ್ತಿರುವ ಈ ಇಬ್ಬರು, ಮನುಷ್ಯ ಮತ್ತು ರಾಕ್ಷಸ.
1.166.13
तस्याः श्रुत्वैव वचनमुत्पपात युधिष्ठिरः ।
अर्जुनो नकुलश्चैव सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ १.१६६.१३ ॥
ಅವಳ ಮಾತನ್ನು ಕೇಳಿದ ತಕ್ಷಣ ಯುಧಿಷ್ಠಿರನು ಎದ್ದನು; ಅರ್ಜುನ, ನಕುಲ ಮತ್ತು ವೀರ್ಯವಂತ ಸಹದೇವರೂ ಎದ್ದರು.
1.166.14
तौ ते ददृशुरासक्तौ विकर्षन्तौ परस्परम् ।
काङ्क्षमाणौ जयं चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ १.१६६.१४ ॥
ಅವರಿಬ್ಬರೂ ಪರಸ್ಪರ ಹಿಡಿದು ಎಳೆದಾಡುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಅವರು ನೋಡಿದರು; ಜಯವನ್ನು ಬಯಸುವ, ಬಲದಲ್ಲಿ ಉಗ್ರವಾದ ಎರಡು ಸಿಂಹಗಳಂತೆ.
1.166.15
अथान्योन्यं समाश्लिष्य विकर्षन्तौ पुनःपुनः ।
दावाग्निधूमसदृशं चक्रतुः पार्थिवं रजः ॥ १.१६६.१५ ॥
ನಂತರ ಪರಸ್ಪರ ಅಪ್ಪಿಕೊಂಡು ಪದೇಪದೇ ಎಳೆದಾಡುತ್ತಾ, ಕಾಡ್ಗಿಚ್ಚಿನ ಹೊಗೆಯಂತಹ ಭೂಮಿಯ ಧೂಳನ್ನು ಎಬ್ಬಿಸಿದರು.
1.166.16
वसुधारेणुसंवीतौ वसुधाधरसन्निभौ ।
बभ्राजतुर्यथा शैलौ नीहारेणाभिसंवृतौ ॥ १.१६६.१६ ॥
ಭೂಮಿಯ ಧೂಳಿನಿಂದ ಮುಚ್ಚಲ್ಪಟ್ಟ, ಪರ್ವತಗಳಂತಿದ್ದ ಆ ಇಬ್ಬರೂ, ಮಂಜಿನಿಂದ ಆವೃತವಾದ ಎರಡು ಬೆಟ್ಟಗಳಂತೆ ಹೊಳೆದರು.
1.166.17
राक्षसेन तदा भीमं क्लिश्यमानं निरीक्ष्य च ।
उवाचेदं वचः पार्थः प्रहसञ्छनकैरिव ॥ १.१६६.१७ ॥
ಆಗ ರಾಕ್ಷಸನಿಂದ ಭೀಮನು ಪೀಡಿತನಾಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ನೋಡಿ, ಪಾರ್ಥನು ನಗುತ್ತಾ ಮೆಲ್ಲನೆ ಈ ಮಾತನ್ನಾಡಿದನು.
1.166.18
भीम माभैर्महाबाहो न त्वां बुध्यामहे वयम् ।
समेतं भीमरूपेण रक्षसा श्रमकर्शिताः ॥ १.१६६.१८ ॥
ಭೀಮ, ಹೆದರಬೇಡ, ಮಹಾಬಾಹು! ಭಯಂಕರ ರೂಪದ ರಾಕ್ಷಸನೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತಿರುವ ನಿನ್ನನ್ನು, ಶ್ರಮದಿಂದ ದಣಿದ ನಾವು ಗುರುತಿಸಲಾಗಲಿಲ್ಲ.
1.166.19
साहाय्येऽस्मि स्थितः पार्थ पातयिष्यामि राक्षसम् ।
नकुलः सहदेवश्च मातरं गोपयिष्यतः ॥ १.१६६.१९ ॥
ಪಾರ್ಥ, ಸಹಾಯಕ್ಕಾಗಿ ನಾನು ನಿಂತಿದ್ದೇನೆ; ಆ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೆಡವುತ್ತೇನೆ. ನಕುಲ ಮತ್ತು ಸಹದೇವರು ತಾಯಿಯನ್ನು ಕಾಯುವರು.
1.166.20
उदासीनो निरीक्षस्व न कार्यः संभ्रमस्त्वया ।
न जात्वयं पुनर्जीवेन्मद्बाह्वन्तरमागतः ॥ १.१६६.२० ॥
ಉದಾಸೀನನಾಗಿ ನೋಡು, ನೀನು ಗಾಬರಿಯಾಗಬೇಡ. ನನ್ನ ಬಾಹುಗಳ ನಡುವೆ ಬಂದವನು ಮತ್ತೆ ಬದುಕುಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
1.166.21
भुजयोरन्तरं प्राप्तो भीमसेनस्य राक्षसः ।
अमृत्वा पार्थवीर्येण मृतो मा भूदिति ध्वनिः ॥ १.१६६.२१ ॥
ಭೀಮಸೇನನ ಎರಡು ಬಾಹುಗಳ ನಡುವೆ ಬಂದ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು, ಪಾರ್ಥನ ಪರಾಕ್ರಮದಿಂದ ಸಾಯದೆ ಸತ್ತವನಾಗದಿರಲಿ — ಎಂಬ ಧ್ವನಿ ಇದು.
1.166.22
अयमस्मांस्तु नो हन्याज्जातु पार्थ राक्षसः ।
जीवन्तं न प्रमोक्ष्यामि मा भैषीर्भरतर्षभ ॥ १.१६६.२२ ॥
ಈ ರಾಕ್ಷಸನು ನಮ್ಮನ್ನು ಎಂದಿಗೂ ಕೊಲ್ಲಬಾರದು, ಪಾರ್ಥ. ಜೀವಂತವಾಗಿ ಇವನನ್ನು ಬಿಡುವುದಿಲ್ಲ; ಭಯಪಡಬೇಡ, ಭರತರ ಶ್ರೇಷ್ಠನೇ.
1.166.23
पूर्वरात्रे प्रयुक्तोऽसि भीम क्रूरेण रक्षसा ।
क्षपा व्युष्टा न चेदानीं समाप्तोसीन्महारणः ॥ १.१६६.२३ ॥
ಭೀಮ, ಹಿಂದಿನ ರಾತ್ರಿ ನೀನು ಆ ಕ್ರೂರ ರಾಕ್ಷಸನೊಡನೆ ತೊಡಗಿದ್ದೆ. ರಾತ್ರಿ ಮುಗಿದಿದೆ; ಇನ್ನೂ ಆ ಮಹಾಯುದ್ಧ ಮುಗಿದಿಲ್ಲ.
1.166.24
किमेनन चिरं भीम जीवता पापरक्षसा ।
गन्तव्ये न चिरं स्थातुमिह शक्यमरिन्दम ॥ १.१६६.२४ ॥
ಭೀಮ, ಈ ಪಾಪಿ ರಾಕ್ಷಸನು ಇಷ್ಟು ಹೊತ್ತು ಜೀವಂತವಾಗಿರುವುದರಿಂದ ಏನು ಪ್ರಯೋಜನ? ಅರಿಂದಮನೇ, ನಾವು ಹೋಗಬೇಕು; ಇಲ್ಲಿ ದೀರ್ಘಕಾಲ ಇರಲು ಸಾಧ್ಯವಿಲ್ಲ.
1.166.25
पुरा संरज्यते प्राची पुरा सन्ध्या प्रवर्तते ।
रौद्रे मुहूर्ते रक्षांसि प्रबलानि भवन्त्युत ॥ १.१६६.२५ ॥
ಪೂರ್ವ ದಿಕ್ಕು ಈಗಾಗಲೇ ಕೆಂಪಾಗುತ್ತಿದೆ; ಸಂಧ್ಯಾಕಾಲ ಮೊದಲೇ ಬರುತ್ತಿದೆ. ಭಯಂಕರ ಮುಹೂರ್ತದಲ್ಲಿ ರಾಕ್ಷಸರು ಅತ್ಯಂತ ಬಲಶಾಲಿಗಳಾಗುತ್ತಾರೆ.
1.166.26
त्वरस्व भीम मा क्रीड जहि रक्षो विभीषणम् ।
पुरा विकुरुते मायां भुजयोः सारमर्पय ॥ १.१६६.२६ ॥
ಭೀಮ, ತ್ವರೆ ಮಾಡು, ಆಟವಾಡಬೇಡ; ಈ ಭಯಂಕರ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು. ಅವನು ಮಾಯೆಯನ್ನು ಮಾಡುವ ಮುನ್ನ ನಿನ್ನ ತೋಳುಗಳ ಸಾರವನ್ನು ಪ್ರಯೋಗಿಸು.
1.166.27
माहात्म्यमात्मनो वेत्थ नराणां हितकाम्यया ।
रक्षो जहि यथा शक्रः पुरा वृत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.२७ ॥
ನಿನ್ನ ಮಹಿಮೆ ನಿನಗೆ ತಿಳಿದಿದೆ; ಮನುಷ್ಯರ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಈ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಕೊಲ್ಲು, ಹಿಂದೆ ಇಂದ್ರನು ಮಹಾಬಲ ವೃತ್ರನನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ.
1.166.28
अथवा मन्यसे भारं त्वमिमं राक्षसं युधि ।
आतिष्ठे तव साहाय्यं शीघ्रमेव तु हन्यताम् ॥ १.१६६.२८ ॥
ಅಥವಾ ಈ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ನಿನಗೆ ಭಾರವೆಂದು ನೀನು ಭಾವಿಸಿದರೆ, ನಿನಗೆ ಸಹಾಯಕನಾಗಿ ನಾನು ನಿಲ್ಲುತ್ತೇನೆ; ಇವನನ್ನು ಶೀಘ್ರದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲಿ.
1.166.29
अथवा त्वहमेवैनं हनिष्यामि वृकोदर ।
कृतकर्मा परिश्रान्तः साधु तावदुपारम ॥ १.१६६.२९ ॥
ಅಥವಾ, ಓ ವೃಕೋದರ, ನಾನೇ ಇವನನ್ನು ಕೊಲ್ಲುತ್ತೇನೆ. ನೀನು ನಿನ್ನ ಕರ್ತವ್ಯವನ್ನು ಮಾಡಿ ದಣಿದಿರುವೆ; ಈಗ ವಿಶ್ರಾಂತಿ ಪಡೆಯುವುದೇ ಒಳ್ಳೆಯದು.
1.166.30
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु भीमो रोषाज्ज्वलन्निव ।
बलमाहारयामास यद्वायोर्जगतः क्षये ॥ १.१६६.३० ॥
ಅರ್ಜುನನು ಹೀಗೆ ಹೇಳಲು ಭೀಮನು ಕೋಪದಿಂದ ಉರಿಯುವಂತಾದನು; ಲೋಕ ಪ್ರಳಯದ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ವಾಯುವಿನಲ್ಲಿರುವ ಬಲವನ್ನು ಅವನು ಕೂಡಿಸಿಕೊಂಡನು.
1.166.31
ततस्तस्याम्बुदाभस्य भीमो रोषात्तु रक्षसः ।
अत्क्षिप्याभ्रामयद्देहं तूर्णं शतगुणं तदा ॥ १.१६६.३१ ॥
ಆಗ ಭೀಮನು ಕೋಪದಿಂದ ಆ ಮೇಘವರ್ಣದ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ಹಿಡಿದು, ಅವನ ದೇಹವನ್ನು ವೇಗವಾಗಿ ನೂರು ಪಟ್ಟು ತಿರುಗಿಸಿದನು.
1.166.32
इति चोवाच संक्रुद्धो भ्रामयन्राक्षसीं तनुम् ।
भीमसेनो महाबाहुरभिगर्जन्मुहुर्मुहुः ॥ १.१६६.३२ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಕೋಪಗೊಂಡ ಮಹಾಬಾಹು ಭೀಮಸೇನನು ಆ ರಾಕ್ಷಸಿಯ ದೇಹವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಾ ಪದೇ ಪದೇ ಗರ್ಜಿಸಿದನು.
1.166.33
नरमांसैर्वृथा पुष्टो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाद्य न भविष्यसि ॥ १.१६६.३३ ॥
ಮನುಷ್ಯರ ಮಾಂಸದಿಂದ ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಪೋಷಿತನಾದ, ವ್ಯರ್ಥವಾಗಿ ಬೆಳೆದ, ವ್ಯರ್ಥ ಬುದ್ಧಿಯ ರಾಕ್ಷಸನೇ, ನೀನು ವ್ಯರ್ಥ ಮರಣಕ್ಕೆ ಅರ್ಹ; ಇಂದು ನೀನು ಉಳಿಯುವುದಿಲ್ಲ.
1.166.34
क्षेममद्य करिष्यामि यथा वनमकण्टकम् ।
न पुनर्मानुषान्हत्वा भक्षयिष्यसि राक्षस ॥ १.१६६.३४ ॥
ಇಂದು ಕಾಡು ಮುಳ್ಳಿಲ್ಲದಂತೆ ಶಾಂತಿ ಸ್ಥಾಪಿಸುತ್ತೇನೆ; ಓ ರಾಕ್ಷಸನೇ, ಮನುಷ್ಯರನ್ನು ಕೊಂದು ಮತ್ತೆ ತಿನ್ನುವುದಿಲ್ಲ.
1.166.35
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तं निष्पिष्य धरणीतले ।
बाहुभ्यामवपीड्याशु पशुमारममारयत् ॥ १.१६६.३५ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ ಭೀಮಸೇನನು ಅವನನ್ನು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಅಪ್ಪಳಿಸಿ, ತನ್ನ ತೋಳುಗಳಿಂದ ತಕ್ಷಣ ಒತ್ತಿ, ಪಶುವನ್ನು ಕೊಂದಂತೆ ಕೊಂದನು.
1.166.36
स मार्यमाणो भीमेन ननाद विपुलं स्वनम् ।
पूरयंस्तद्वनं सर्वं जलार्द्रे इव दुन्दुभिः ॥ १.१६६.३६ ॥
ಭೀಮನಿಂದ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಅವನು ದೊಡ್ಡ ಧ್ವನಿಯಲ್ಲಿ ಕೂಗಿದನು; ಒದ್ದೆಯಾದ ದುಂದುಭಿಯಂತೆ ಆ ಧ್ವನಿ ಇಡೀ ಕಾಡನ್ನು ತುಂಬಿತು.
1.166.37
बाहुभ्यां योक्त्रयित्वा तं बलवान्पाण्डुनन्दनः ।
समुद्धाम्य शिरश्चास्य सग्रीवं तदपाहरत् ॥ १.१६६.३७ ॥
ಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಪಾಂಡುನಂದನನು ಎರಡು ಬಾಹುಗಳಿಂದ ಅವನನ್ನು ಬಿಗಿದು, ಅವನ ತಲೆಯನ್ನು ಕುತ್ತಿಗೆಯೊಂದಿಗೆ ಮೇಲೆತ್ತಿ ಅದನ್ನು ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದನು.
1.166.38
ततो भित्त्वा शिरश्चास्य सग्रीवं तदुदाक्षिपत् ।
तस्य निष्कर्णनयनं निर्जिह्वं रुधिरोक्षितम् ॥ १.१६६.३८ ॥
ನಂತರ ಅವನ ತಲೆ ಮತ್ತು ಕುತ್ತಿಗೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಅದನ್ನು ದೂರ ಎಸೆದನು; ಅವನ ಕಿವಿ ಕಣ್ಣುಗಳು ಕಿತ್ತುಹೋಗಿ, ನಾಲಿಗೆ ಇಲ್ಲದೆ, ರಕ್ತದಿಂದ ತೊಯ್ದಿದ್ದನು.
1.166.39
प्राविद्धं भीमसेनेन शिरो विदशनं बभौ ।
प्रसारितभुजोद्धृष्टो भिन्नमांसत्वगन्तरः ॥ १.१६६.३९ ॥
ಭೀಮಸೇನನು ಎಸೆದ ಆ ತಲೆ ಹಲ್ಲುಗಳೊಂದಿಗೆ ಹೊಳೆಯಿತು; ಚಾಚಿದ ತೋಳುಗಳು ಉಜ್ಜಿಹೋಗಿ, ಒಳಗೆ ಮಾಂಸ ಚರ್ಮ ಸೀಳಿದ್ದವು.
1.166.40
कबन्धभूतस्तत्रासीद्दनुर्वज्रहतो तथा ।
हिडिम्बं निहतं दृष्ट्वा संहृष्टास्ते तरस्विनः ॥ १.१६६.४० ॥
ಅಲ್ಲಿ ಆ ರಾಕ್ಷಸನು ವಜ್ರದಿಂದ ಹೊಡೆದವನಂತೆ ತಲೆಯಿಲ್ಲದ ಕಬಂಧವಾದನು. ಹಿಡಿಂಬನು ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟಿದ್ದನ್ನು ನೋಡಿ ಆ ವೀರರು ಹರ್ಷಗೊಂಡರು.
1.166.41
हिडिम्बा सा च संप्रेक्ष्य निहतं राक्षसं रणे ।
अदृश्याश्चैव ये स्वस्स्थाः समेताः सर्षिचारणाः ॥ १.१६६.४१ ॥
ಹಿಡಿಂಬೆಯೂ ರಣದಲ್ಲಿ ಕೊಲ್ಲಲ್ಪಟ್ಟ ರಾಕ್ಷಸನನ್ನು ನೋಡಿದಳು; ಅದೃಶ್ಯರಾಗಿ ಶಾಂತರಾಗಿ ಅಲ್ಲಿ ಸೇರಿದ್ದ ಋಷಿ-ಚಾರಣರೂ ನೋಡಿದರು.
1.166.42
पूजयन्ति स्म तं हृष्टाः साधुसाध्विति पाण्डवम् ।
भ्रातरश्चापि संहृष्टा युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ १.१६६.४२ ॥
ಹರ್ಷಗೊಂಡ ಅವರು 'ಸಾಧು, ಸಾಧು!' ಎಂದು ಪಾಂಡವನನ್ನು ಪೂಜಿಸಿದರು; ಯುಧಿಷ್ಠಿರನನ್ನು ಮುಂದಿರಿಸಿದ ಸಹೋದರರೂ ಬಹಳ ಸಂತೋಷಗೊಂಡರು.
1.166.43
अपूजयन्नरव्याघ्रं भीमसेनमरिन्दमम् ।
अभिपूज्य महात्मानं भीमं भीमपराक्रमम्।
पुनरेवार्जुनो वाक्यमुवाचेदं वृकोदरम् ॥ १.१६६.४३ ॥
ನರವ್ಯಾಘ್ರನೂ ಶತ್ರುದಮನನೂ ಆದ ಭೀಮಸೇನನನ್ನು ಅವರು ಪೂಜಿಸಿದರು. ಮಹಾತ್ಮನೂ ಭಯಂಕರ ಪರಾಕ್ರಮಿಯೂ ಆದ ಭೀಮನನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದ ಬಳಿಕ ಅರ್ಜುನನು ಮತ್ತೆ ವೃಕೋದರನಿಗೆ ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು.
1.166.44
अदूरे नगरं मन्ये वनादस्मादहं विभो ।
शीघ्रं गच्छाम भद्रं ते न नो विद्यात्सुयोधनः ॥ १.१६६.४४ ॥
ಓ ವಿಭೋ, ಈ ಕಾಡಿನಿಂದ ನಗರ ದೂರವಿಲ್ಲ ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ನಿನಗೆ ಶುಭವಾಗಲಿ; ನಾವು ಬೇಗನೆ ಹೋಗೋಣ, ಸುಯೋಧನನಿಗೆ ನಮ್ಮ ವಿಷಯ ತಿಳಿಯದಿರಲಿ.
1.166.45
ततः सर्वे तथेत्युक्त्वा मात्रा सह महारथाः ।
प्रययुः पुरुषव्याघ्रा हिडिम्बा चैव राक्षसी ॥ १.१६६.४५ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ಮಹಾರಥರೂ, ನರವ್ಯಾಘ್ರರೂ 'ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ' ಎಂದು ಹೇಳಿ ತಾಯಿಯೊಂದಿಗೆ ಹೊರಟರು; ರಾಕ್ಷಸಿ ಹಿಡಿಂಬಾ ಕೂಡ ಹೊರಟಳು.