Mahābhārata · Adhyāya 1.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.166.1
प्रबुद्धास्ते हिडिम्बाया रूपं दृष्ट्वातिमानुषम् ।
विस्मिताः पुरुषव्याघ्रा बभूवुः पृथया सह ॥ १.१६६.१ ॥
Despertados e vendo a forma sobre-humana de Hiḍimbā, aqueles tigres entre os homens ficaram maravilhados junto com Pṛthā.
1.166.2
ततः कुन्ती समीक्ष्यैनां विस्मिता रूपसंपदा ।
उवाच मधुरं वाक्यं सान्त्वपूर्वमिदं शैनः ॥ १.१६६.२ ॥
Então Kuntī, olhando para ela e admirada com o esplendor de sua beleza, falou suavemente estas doces palavras, começando com consolo.
1.166.3
कस्य त्वं सुरगर्भाभे कावाऽसि वरवर्णिनि ।
केन कार्येण संप्राप्ता कुतश्चागमनं तव ॥ १.१६६.३ ॥
De quem és tu, ó semelhante ao ventre dos deuses, ó dama de bela cor? Quem és tu, com que propósito chegaste e de onde vens?
1.166.4
यदि वाऽस्य वनस्य त्वं देवता यदि वाऽप्सराः ।
आचक्ष्व मम तत्सर्वं किमर्थं चेह तिष्ठसि ॥ १.१६६.४ ॥
Se és uma deusa desta floresta, ou uma apsaras, conta-me tudo isso e diz por que permaneces aqui.
1.166.5
यदेतत्पश्यसि वनं नीलमेघनिं महत् ।
निवासो राक्षसस्यैष हिडिम्बस्य ममैव च ॥ १.१६६.५ ॥
Esta grande floresta que vês, semelhante a uma nuvem azul escura, é a morada do rākṣasa Hiḍimba, e também minha.
1.166.6
तस्य मां राक्षसेन्द्रस्य भगिनीं विद्दि भामिनि ।
भ्रात्रा संप्रेषितामार्ये त्वां सपुत्रां जिघांसता ॥ १.१६६.६ ॥
Saibas, ó dama radiante, que sou a irmã daquele senhor dos rākṣasas; ó nobre dama, fui enviada pelo meu irmão, que deseja matar-te junto com o teu filho.
1.166.7
क्रूरबुद्धेरहं तस्य वचनादागता त्विह ।
अद्राक्षं नवहेमाभं तव पुत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.७ ॥
Pela palavra daquele de mente cruel vim aqui. Vi teu filho, de grande força, brilhando como ouro novo.
1.166.8
ततोऽहं सर्वभूतानां भावे विचरता शुभे ।
चोदिता तव पुत्रार्थं मन्मथेन वशानुगा ॥ १.१६६.८ ॥
Então, ó venturosa, enquanto eu vagava pela natureza de todos os seres, fui impelida por Manmatha por causa do teu filho e fiquei sujeita ao seu poder.
1.166.9
ततो वृतो मया भर्ता तव पुत्रो महाबलः ।
अपनेतुं च यतितो न चैव शकितो मया ॥ १.१६६.९ ॥
Então escolhi teu filho, de grande força, como esposo. Esforcei-me para levá-lo, mas não consegui.
1.166.10
चिरायमाणां मां ज्ञात्वा ततः स पुरुषादकः ।
स्वयमेवागतो हन्तुमिमान्सर्वांस्तवात्मजान् ॥ १.१६६.१० ॥
Sabendo que eu demorava, aquele demônio devorador de homens veio ele mesmo matar todos estes teus filhos.
1.166.11
स तेन मम कान्तेन तव पुत्रेण धीमता ।
बलादितो विनिष्पिष्य व्यपनीतो महात्मना ॥ १.१६६.११ ॥
Por aquele teu filho sábio e magnânimo, meu amado, ele foi esmagado à força e levado daqui.
1.166.12
विकर्षन्तौ महावेगौ गर्जमानौ परस्परम् ।
पश्यैवं युधि विक्रान्तावेतौ च नरराक्षसौ ॥ १.१६६.१२ ॥
Arrastando-se um ao outro, ambos de grande velocidade, rugindo — vê estes dois valentes na batalha, homem e demônio.
1.166.13
तस्याः श्रुत्वैव वचनमुत्पपात युधिष्ठिरः ।
अर्जुनो नकुलश्चैव सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ १.१६६.१३ ॥
Ao ouvir as palavras dela, Yudhiṣṭhira levantou-se de um salto, e Arjuna, Nakula e o valente Sahadeva também.
1.166.14
तौ ते ददृशुरासक्तौ विकर्षन्तौ परस्परम् ।
काङ्क्षमाणौ जयं चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ १.१६६.१४ ॥
Viram os dois enlaçados, arrastando-se um ao outro, desejosos da vitória, como dois leões ferozes em força.
1.166.15
अथान्योन्यं समाश्लिष्य विकर्षन्तौ पुनःपुनः ।
दावाग्निधूमसदृशं चक्रतुः पार्थिवं रजः ॥ १.१६६.१५ ॥
Então, abraçando-se e arrastando-se repetidamente, levantaram do chão uma poeira semelhante à fumaça de um incêndio florestal.
1.166.16
वसुधारेणुसंवीतौ वसुधाधरसन्निभौ ।
बभ्राजतुर्यथा शैलौ नीहारेणाभिसंवृतौ ॥ १.१६६.१६ ॥
Cobertos com a poeira da terra, semelhantes a montanhas, os dois brilhavam como duas montanhas envoltas em névoa.
1.166.17
राक्षसेन तदा भीमं क्लिश्यमानं निरीक्ष्य च ।
उवाचेदं वचः पार्थः प्रहसञ्छनकैरिव ॥ १.१६६.१७ ॥
Então, vendo Bhīma atormentado pelo rākṣasa, Pārtha, sorrindo como quem fala baixinho, proferiu estas palavras.
1.166.18
भीम माभैर्महाबाहो न त्वां बुध्यामहे वयम् ।
समेतं भीमरूपेण रक्षसा श्रमकर्शिताः ॥ १.१६६.१८ ॥
Não temas, Bhīma, ó de braços poderosos; não te reconhecemos, unido ao rākṣasa de forma terrível, nós que estamos exaustos de cansaço.
1.166.19
साहाय्येऽस्मि स्थितः पार्थ पातयिष्यामि राक्षसम् ।
नकुलः सहदेवश्च मातरं गोपयिष्यतः ॥ १.१६६.१९ ॥
Filho de Pṛthā, estou pronto para ajudar; derrubarei aquele rākṣasa. Nakula e Sahadeva guardarão nossa mãe.
1.166.20
उदासीनो निरीक्षस्व न कार्यः संभ्रमस्त्वया ।
न जात्वयं पुनर्जीवेन्मद्बाह्वन्तरमागतः ॥ १.१६६.२० ॥
Fique à parte e observe; não deves te agitar. Este, que veio entre meus braços, nunca mais viverá.
1.166.21
भुजयोरन्तरं प्राप्तो भीमसेनस्य राक्षसः ।
अमृत्वा पार्थवीर्येण मृतो मा भूदिति ध्वनिः ॥ १.१६६.२१ ॥
Este rākṣasa, caído entre os dois braços de Bhīmasena, não deve morrer sem ter morrido pela valentia do filho de Pṛthā — tal é o grito.
1.166.22
अयमस्मांस्तु नो हन्याज्जातु पार्थ राक्षसः ।
जीवन्तं न प्रमोक्ष्यामि मा भैषीर्भरतर्षभ ॥ १.१६६.२२ ॥
Que este rākṣasa jamais nos mate, filho de Pṛthā. Não o deixarei vivo; não temas, touro dos Bharatas.
1.166.23
पूर्वरात्रे प्रयुक्तोऽसि भीम क्रूरेण रक्षसा ।
क्षपा व्युष्टा न चेदानीं समाप्तोसीन्महारणः ॥ १.१६६.२३ ॥
Bhīma, na primeira parte da noite te envolveste com aquele cruel rākṣasa. A noite amanheceu, e a grande batalha ainda não terminou.
1.166.24
किमेनन चिरं भीम जीवता पापरक्षसा ।
गन्तव्ये न चिरं स्थातुमिह शक्यमरिन्दम ॥ १.१६६.२४ ॥
Bhīma, de que serve deixar este rākṣasa pecador viver tanto tempo? Vencedor dos inimigos, devemos partir; não é possível permanecer aqui por muito tempo.
1.166.25
पुरा संरज्यते प्राची पुरा सन्ध्या प्रवर्तते ।
रौद्रे मुहूर्ते रक्षांसि प्रबलानि भवन्त्युत ॥ १.१६६.२५ ॥
O céu do leste já se avermelha, o crepúsculo chega cedo; na hora terrível os rākṣasas tornam-se muito poderosos.
1.166.26
त्वरस्व भीम मा क्रीड जहि रक्षो विभीषणम् ।
पुरा विकुरुते मायां भुजयोः सारमर्पय ॥ १.१६६.२६ ॥
Apressa-te, Bhīma, não brinques; mata este terrível rākṣasa. Antes que ele urda a sua māyā, põe toda a força dos teus braços.
1.166.27
माहात्म्यमात्मनो वेत्थ नराणां हितकाम्यया ।
रक्षो जहि यथा शक्रः पुरा वृत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.२७ ॥
Conheces a tua própria grandeza; por desejo do bem dos homens, mata este rākṣasa, como Śakra outrora matou o poderoso Vṛtra.
1.166.28
अथवा मन्यसे भारं त्वमिमं राक्षसं युधि ।
आतिष्ठे तव साहाय्यं शीघ्रमेव तु हन्यताम् ॥ १.१६६.२८ ॥
Ou, se achas que este rākṣasa é um fardo para ti na batalha, eu me ponho ao teu lado para ajudar; que ele seja abatido depressa.
1.166.29
अथवा त्वहमेवैनं हनिष्यामि वृकोदर ।
कृतकर्मा परिश्रान्तः साधु तावदुपारम ॥ १.१६६.२९ ॥
Ou então, ó Vṛkodara, eu mesmo o matarei. Cumpriste a tua tarefa e estás exausto; agora é bom que te retires e descanses.
1.166.30
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु भीमो रोषाज्ज्वलन्निव ।
बलमाहारयामास यद्वायोर्जगतः क्षये ॥ १.१६६.३० ॥
Assim interpelado por Arjuna, Bhīma ardeu como que em cólera, e reuniu uma força semelhante à do vento no fim do mundo.
1.166.31
ततस्तस्याम्बुदाभस्य भीमो रोषात्तु रक्षसः ।
अत्क्षिप्याभ्रामयद्देहं तूर्णं शतगुणं तदा ॥ १.१६६.३१ ॥
Então Bhīma, em fúria, agarrou aquele rākṣasa da cor de nuvem e girou rapidamente seu corpo cem vezes.
1.166.32
इति चोवाच संक्रुद्धो भ्रामयन्राक्षसीं तनुम् ।
भीमसेनो महाबाहुरभिगर्जन्मुहुर्मुहुः ॥ १.१६६.३२ ॥
Assim falou Bhīmasena, enfurecido, de braços poderosos, e, girando o corpo da rākṣasī, rugiu repetidamente.
1.166.33
नरमांसैर्वृथा पुष्टो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाद्य न भविष्यसि ॥ १.१६६.३३ ॥
Alimentado em vão com carne humana, crescido em vão, de mente vã: mereces uma morte sem sentido, e hoje não sobreviverás.
1.166.34
क्षेममद्य करिष्यामि यथा वनमकण्टकम् ।
न पुनर्मानुषान्हत्वा भक्षयिष्यसि राक्षस ॥ १.१६६.३४ ॥
Hoje farei tal segurança que a floresta fique livre de espinhos; ó rākṣasa, depois de matar humanos não os devorarás novamente.
1.166.35
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तं निष्पिष्य धरणीतले ।
बाहुभ्यामवपीड्याशु पशुमारममारयत् ॥ १.१६६.३५ ॥
Dito isso, Bhīmasena o arremessou ao chão, prensou-o rapidamente com os braços e o matou como se abate um animal.
1.166.36
स मार्यमाणो भीमेन ननाद विपुलं स्वनम् ।
पूरयंस्तद्वनं सर्वं जलार्द्रे इव दुन्दुभिः ॥ १.१६६.३६ ॥
Enquanto era morto por Bhīma, soltou um rugido imenso que encheu toda a floresta, como um tambor molhado que soa.
1.166.37
बाहुभ्यां योक्त्रयित्वा तं बलवान्पाण्डुनन्दनः ।
समुद्धाम्य शिरश्चास्य सग्रीवं तदपाहरत् ॥ १.१६६.३७ ॥
O poderoso filho de Pāṇḍu, prendendo-o com ambos os braços, ergueu sua cabeça junto com o pescoço e a arrancou.
1.166.38
ततो भित्त्वा शिरश्चास्य सग्रीवं तदुदाक्षिपत् ।
तस्य निष्कर्णनयनं निर्जिह्वं रुधिरोक्षितम् ॥ १.१६६.३८ ॥
Então, rachando sua cabeça junto com o pescoço, arremessou-a para longe; suas orelhas e olhos estavam arrancados, a língua cortada, e ele estava coberto de sangue.
1.166.39
प्राविद्धं भीमसेनेन शिरो विदशनं बभौ ।
प्रसारितभुजोद्धृष्टो भिन्नमांसत्वगन्तरः ॥ १.१६६.३९ ॥
A cabeça, arremessada por Bhīmasena, brilhava com seus dentes; seus braços estendidos estavam esfolados, e por dentro a carne e a pele estavam rasgadas.
1.166.40
कबन्धभूतस्तत्रासीद्दनुर्वज्रहतो तथा ।
हिडिम्बं निहतं दृष्ट्वा संहृष्टास्ते तरस्विनः ॥ १.१६६.४० ॥
Ali o demônio tornou-se um tronco sem cabeça, como se atingido por um raio. Vendo Hiḍimba morto, aqueles guerreiros poderosos se alegraram.
1.166.41
हिडिम्बा सा च संप्रेक्ष्य निहतं राक्षसं रणे ।
अदृश्याश्चैव ये स्वस्स्थाः समेताः सर्षिचारणाः ॥ १.१६६.४१ ॥
Hiḍimbā também, tendo visto o demônio morto na batalha, e os que, invisíveis e em paz, estavam ali reunidos com os sábios e os bardos, observaram.
1.166.42
पूजयन्ति स्म तं हृष्टाः साधुसाध्विति पाण्डवम् ।
भ्रातरश्चापि संहृष्टा युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ १.१६६.४२ ॥
Alegres, honraram o Pāṇḍava gritando: "Bem feito, bem feito!"; e seus irmãos, liderados por Yudhiṣṭhira, também se alegraram muito.
1.166.43
अपूजयन्नरव्याघ्रं भीमसेनमरिन्दमम् ।
अभिपूज्य महात्मानं भीमं भीमपराक्रमम्।
पुनरेवार्जुनो वाक्यमुवाचेदं वृकोदरम् ॥ १.१६६.४३ ॥
Honraram Bhīmasena, tigre entre os homens, domador de inimigos. Tendo honrado o magnânimo Bhīma, de valor terrível, Arjuna novamente dirigiu estas palavras a Vṛkodara.
1.166.44
अदूरे नगरं मन्ये वनादस्मादहं विभो ।
शीघ्रं गच्छाम भद्रं ते न नो विद्यात्सुयोधनः ॥ १.१६६.४४ ॥
Ó poderoso, acho que a cidade não está longe desta floresta. Que tenhas prosperidade! Vamos depressa, para que Suyodhana não nos descubra.
1.166.45
ततः सर्वे तथेत्युक्त्वा मात्रा सह महारथाः ।
प्रययुः पुरुषव्याघ्रा हिडिम्बा चैव राक्षसी ॥ १.१६६.४५ ॥
Então todos aqueles grandes condutores de carros, tigres entre os homens, disseram: "Assim seja", e partiram com sua mãe, bem como a rākṣasī Hiḍimbā.