മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.166
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.166.1
प्रबुद्धास्ते हिडिम्बाया रूपं दृष्ट्वातिमानुषम् ।
विस्मिताः पुरुषव्याघ्रा बभूवुः पृथया सह ॥ १.१६६.१ ॥
ഹിഡിംബയുടെ അതിമാനുഷമായ രൂപം കണ്ട് ഉണർന്ന ആ പുരുഷവ്യാഘ്രന്മാർ പൃഥയോടൊപ്പം വിസ്മയിച്ചു.
1.166.2
ततः कुन्ती समीक्ष्यैनां विस्मिता रूपसंपदा ।
उवाच मधुरं वाक्यं सान्त्वपूर्वमिदं शैनः ॥ १.१६६.२ ॥
പിന്നീട് കുന്തി ഇവളെ നോക്കി, അവളുടെ രൂപസമ്പത്തിൽ വിസ്മയിച്ച്, സാന്ത്വനത്തോടെ ഈ മധുരവാക്കുകൾ മൃദുവായി പറഞ്ഞു.
1.166.3
कस्य त्वं सुरगर्भाभे कावाऽसि वरवर्णिनि ।
केन कार्येण संप्राप्ता कुतश्चागमनं तव ॥ १.१६६.३ ॥
ദേവഗർഭത്തിനു തുല്യയായവളേ, ശ്രേഷ്ഠവർണ്ണയായവളേ! നീ ആരുടെ, നീ ആര്, ഏത് കാര്യത്തിന് വന്നു, നിന്റെ വരവ് എവിടെനിന്ന്?
1.166.4
यदि वाऽस्य वनस्य त्वं देवता यदि वाऽप्सराः ।
आचक्ष्व मम तत्सर्वं किमर्थं चेह तिष्ठसि ॥ १.१६६.४ ॥
നീ ഈ വനത്തിലെ ദേവതയോ, അല്ലെങ്കിൽ അപ്സരസ്സോ ആണെങ്കിൽ, അതെല്ലാം എന്നോട് പറയുക, എന്തിനാണ് ഇവിടെ നിൽക്കുന്നത്.
1.166.5
यदेतत्पश्यसि वनं नीलमेघनिं महत् ।
निवासो राक्षसस्यैष हिडिम्बस्य ममैव च ॥ १.१६६.५ ॥
നീല മേഘം പോലെയുള്ള ഈ വലിയ വനം നീ കാണുന്നു; ഇത് രാക്ഷസനായ ഹിഡിംബന്റെയും എന്റെയും വാസസ്ഥലമാണ്.
1.166.6
तस्य मां राक्षसेन्द्रस्य भगिनीं विद्दि भामिनि ।
भ्रात्रा संप्रेषितामार्ये त्वां सपुत्रां जिघांसता ॥ १.१६६.६ ॥
ഓ ഭാമിനീ, ആ രാക്ഷസരാജാവിന്റെ സഹോദരിയെന്ന് എന്നെ അറിയുക; ഓ ആര്യേ, നിന്നെയും പുത്രനെയും കൊല്ലാൻ ആഗ്രഹിച്ച സഹോദരനാൽ ഞാൻ അയക്കപ്പെട്ടു.
1.166.7
क्रूरबुद्धेरहं तस्य वचनादागता त्विह ।
अद्राक्षं नवहेमाभं तव पुत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.७ ॥
ക്രൂരബുദ്ധിയായ അവന്റെ വാക്കിനാൽ ഞാൻ ഇവിടെ വന്നു. പുതിയ സ്വർണ്ണത്തിന്റെ പ്രഭയുള്ള, മഹാബലവാനായ നിന്റെ പുത്രനെ ഞാൻ കണ്ടു.
1.166.8
ततोऽहं सर्वभूतानां भावे विचरता शुभे ।
चोदिता तव पुत्रार्थं मन्मथेन वशानुगा ॥ १.१६६.८ ॥
പിന്നീട്, ശുഭേ, സർവ്വഭൂതങ്ങളുടെയും സ്വഭാവത്തിൽ വിഹരിക്കുന്ന ഞാൻ, നിന്റെ പുത്രനുവേണ്ടി മന്മഥനാൽ പ്രേരിതയായി അവന്റെ വശവർത്തിനിയായി.
1.166.9
ततो वृतो मया भर्ता तव पुत्रो महाबलः ।
अपनेतुं च यतितो न चैव शकितो मया ॥ १.१६६.९ ॥
പിന്നീട് ഞാൻ നിന്റെ മഹാബലവാനായ പുത്രനെ ഭർത്താവായി വരിച്ചു. അവനെ കൊണ്ടുപോകാൻ ഞാൻ ശ്രമിച്ചു, പക്ഷേ എനിക്ക് കഴിഞ്ഞില്ല.
1.166.10
चिरायमाणां मां ज्ञात्वा ततः स पुरुषादकः ।
स्वयमेवागतो हन्तुमिमान्सर्वांस्तवात्मजान् ॥ १.१६६.१० ॥
ഞാൻ താമസിക്കുന്നതറിഞ്ഞ്, ആ നരഭോജി രാക്ഷസൻ തന്നെ വന്ന്, നിന്റെ ഈ പുത്രന്മാരെയെല്ലാം കൊല്ലാൻ വന്നു.
1.166.11
स तेन मम कान्तेन तव पुत्रेण धीमता ।
बलादितो विनिष्पिष्य व्यपनीतो महात्मना ॥ १.१६६.११ ॥
ആ ബുദ്ധിമാനും മഹാത്മാവുമായ നിന്റെ പുത്രനാൽ, എന്റെ പ്രിയനേ, അവൻ ബലമായി ഞെരിക്കപ്പെട്ട് ഇവിടെനിന്ന് നീക്കപ്പെട്ടു.
1.166.12
विकर्षन्तौ महावेगौ गर्जमानौ परस्परम् ।
पश्यैवं युधि विक्रान्तावेतौ च नरराक्षसौ ॥ १.१६६.१२ ॥
പരസ്പരം വലിച്ചുകൊണ്ട്, മഹാവേഗത്തോടെ ഗർജ്ജിച്ചുകൊണ്ട്, നോക്കൂ — യുദ്ധത്തിൽ ഇങ്ങനെ വിക്രമം കാണിക്കുന്ന ഈ രണ്ടുപേർ, മനുഷ്യനും രാക്ഷസനും.
1.166.13
तस्याः श्रुत्वैव वचनमुत्पपात युधिष्ठिरः ।
अर्जुनो नकुलश्चैव सहदेवश्च वीर्यवान् ॥ १.१६६.१३ ॥
അവളുടെ വാക്ക് കേട്ടയുടനെ യുധിഷ്ഠിരൻ എഴുന്നേറ്റു; അർജുനനും നകുലനും വീര്യവാനായ സഹദേവനും എഴുന്നേറ്റു.
1.166.14
तौ ते ददृशुरासक्तौ विकर्षन्तौ परस्परम् ।
काङ्क्षमाणौ जयं चैव सिंहाविव बलोत्कटौ ॥ १.१६६.१४ ॥
അവർ ഇരുവരും പരസ്പരം പിണഞ്ഞ് വലിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കുന്നത് അവർ കണ്ടു; ജയം ആഗ്രഹിക്കുന്ന, ബലത്തിൽ ഉഗ്രരായ രണ്ടു സിംഹങ്ങളെപ്പോലെ.
1.166.15
अथान्योन्यं समाश्लिष्य विकर्षन्तौ पुनःपुनः ।
दावाग्निधूमसदृशं चक्रतुः पार्थिवं रजः ॥ १.१६६.१५ ॥
പിന്നെ പരസ്പരം ആലിംഗനം ചെയ്ത് വീണ്ടും വീണ്ടും വലിച്ചുകൊണ്ട്, കാട്ടുതീയുടെ പുകപോലെ ഭൂമിയിലെ പൊടി ഉയർത്തി.
1.166.16
वसुधारेणुसंवीतौ वसुधाधरसन्निभौ ।
बभ्राजतुर्यथा शैलौ नीहारेणाभिसंवृतौ ॥ १.१६६.१६ ॥
ഭൂമിയിലെ പൊടിയാൽ മൂടപ്പെട്ട്, പർവതതുല്യരായ ആ ഇരുവരും മഞ്ഞുമൂടിയ രണ്ടു മലകൾപോലെ പ്രകാശിച്ചു.
1.166.17
राक्षसेन तदा भीमं क्लिश्यमानं निरीक्ष्य च ।
उवाचेदं वचः पार्थः प्रहसञ्छनकैरिव ॥ १.१६६.१७ ॥
അപ്പോൾ രാക്ഷസനാൽ പീഡിതനാകുന്ന ഭീമനെ കണ്ട് പാർഥൻ ചിരിച്ചുകൊണ്ട് മെല്ലെ ഈ വാക്ക് പറഞ്ഞു.
1.166.18
भीम माभैर्महाबाहो न त्वां बुध्यामहे वयम् ।
समेतं भीमरूपेण रक्षसा श्रमकर्शिताः ॥ १.१६६.१८ ॥
ഭീമാ, ഭയപ്പെടേണ്ട, മഹാബാഹോ! ഭയങ്കര രൂപമുള്ള രാക്ഷസനോടു കലർന്നിരിക്കുന്ന നിന്നെ, ക്ഷീണിതരായ ഞങ്ങൾ തിരിച്ചറിയുന്നില്ല.
1.166.19
साहाय्येऽस्मि स्थितः पार्थ पातयिष्यामि राक्षसम् ।
नकुलः सहदेवश्च मातरं गोपयिष्यतः ॥ १.१६६.१९ ॥
പാർത്ഥാ, സഹായത്തിനായി ഞാൻ നിൽക്കുന്നു; ആ രാക്ഷസനെ ഞാൻ വീഴ്ത്തും. നകുലനും സഹദേവനും മാതാവിനെ കാക്കും.
1.166.20
उदासीनो निरीक्षस्व न कार्यः संभ्रमस्त्वया ।
न जात्वयं पुनर्जीवेन्मद्बाह्वन्तरमागतः ॥ १.१६६.२० ॥
നിസ്സംഗനായി നോക്കൂ, നീ ഭ്രമിക്കേണ്ട. എന്റെ ബാഹുക്കൾക്കിടയിൽ വന്നവൻ ഇനി ഒരിക്കലും ജീവിക്കില്ല.
1.166.21
भुजयोरन्तरं प्राप्तो भीमसेनस्य राक्षसः ।
अमृत्वा पार्थवीर्येण मृतो मा भूदिति ध्वनिः ॥ १.१६६.२१ ॥
ഭീമസേനന്റെ രണ്ടു ബാഹുക്കൾക്കിടയിൽ എത്തിയ ഈ രാക്ഷസൻ, പാർത്ഥന്റെ വീര്യത്താൽ മരിക്കാതെ മരിച്ചവനാകരുത് — എന്നൊരു ശബ്ദം.
1.166.22
अयमस्मांस्तु नो हन्याज्जातु पार्थ राक्षसः ।
जीवन्तं न प्रमोक्ष्यामि मा भैषीर्भरतर्षभ ॥ १.१६६.२२ ॥
ഈ രാക്ഷസൻ നമ്മെ ഒരിക്കലും കൊല്ലരുത്, പാർത്ഥാ. ജീവനോടെ ഇവനെ ഞാൻ വിടില്ല; ഭയപ്പെടേണ്ട, ഭരതശ്രേഷ്ഠാ.
1.166.23
पूर्वरात्रे प्रयुक्तोऽसि भीम क्रूरेण रक्षसा ।
क्षपा व्युष्टा न चेदानीं समाप्तोसीन्महारणः ॥ १.१६६.२३ ॥
ഭീമാ, മുൻ രാത്രിയിൽ നീ ആ ക്രൂരനായ രാക്ഷസനോടു ഏർപ്പെട്ടു. രാത്രി വെളുത്തു; ഇപ്പോഴും ആ മഹായുദ്ധം തീർന്നിട്ടില്ല.
1.166.24
किमेनन चिरं भीम जीवता पापरक्षसा ।
गन्तव्ये न चिरं स्थातुमिह शक्यमरिन्दम ॥ १.१६६.२४ ॥
ഭീമാ, ഈ പാപിയായ രാക്ഷസൻ ഇത്രനേരം ജീവിച്ചിരിക്കുന്നതിൽ എന്ത് കാര്യം? അരിന്ദമാ, നാം പോകണം; ഇവിടെ ഏറെനേരം നിൽക്കാൻ സാധ്യമല്ല.
1.166.25
पुरा संरज्यते प्राची पुरा सन्ध्या प्रवर्तते ।
रौद्रे मुहूर्ते रक्षांसि प्रबलानि भवन्त्युत ॥ १.१६६.२५ ॥
കിഴക്കുദിക്ക് ഇപ്പോഴേ ചുവക്കുന്നു; സന്ധ്യ നേരത്തേ വരുന്നു. ഭയങ്കരമായ മുഹൂർത്തത്തിൽ രാക്ഷസർ അതിശക്തരാകുന്നു.
1.166.26
त्वरस्व भीम मा क्रीड जहि रक्षो विभीषणम् ।
पुरा विकुरुते मायां भुजयोः सारमर्पय ॥ १.१६६.२६ ॥
ഭീമാ, വേഗം ചെയ്യൂ, കളിക്കരുത്; ഈ ഭയങ്കര രാക്ഷസനെ കൊല്ലൂ. അവൻ മായ പ്രയോഗിക്കുംമുമ്പ് നിന്റെ ഭുജങ്ങളുടെ ശക്തി മുഴുവൻ ഉപയോഗിക്കൂ.
1.166.27
माहात्म्यमात्मनो वेत्थ नराणां हितकाम्यया ।
रक्षो जहि यथा शक्रः पुरा वृत्रं महाबलम् ॥ १.१६६.२७ ॥
നിന്റെ മഹത്വം നിനക്കറിയാം; മനുഷ്യരുടെ ഹിതം ആഗ്രഹിച്ച് ഈ രാക്ഷസനെ കൊല്ലൂ, പണ്ട് ഇന്ദ്രൻ മഹാബലനായ വൃത്രനെ കൊന്നതുപോലെ.
1.166.28
अथवा मन्यसे भारं त्वमिमं राक्षसं युधि ।
आतिष्ठे तव साहाय्यं शीघ्रमेव तु हन्यताम् ॥ १.१६६.२८ ॥
അല്ലെങ്കിൽ ഈ രാക്ഷസനെ യുദ്ധത്തിൽ നിനക്കൊരു ഭാരമായി നീ കരുതുന്നുവെങ്കിൽ, നിന്റെ സഹായിയായി ഞാൻ നിൽക്കാം; ഇവനെ വേഗം കൊല്ലട്ടെ.
1.166.29
अथवा त्वहमेवैनं हनिष्यामि वृकोदर ।
कृतकर्मा परिश्रान्तः साधु तावदुपारम ॥ १.१६६.२९ ॥
അല്ലെങ്കിൽ, ഹേ വൃകോദരാ, ഞാൻ തന്നെ ഇവനെ കൊല്ലാം. നീ നിന്റെ കർമം ചെയ്ത് ക്ഷീണിതനായിരിക്കുന്നു; ഇപ്പോൾ വിശ്രമിക്കുന്നതാണ് നല്ലത്.
1.166.30
अर्जुनेनैवमुक्तस्तु भीमो रोषाज्ज्वलन्निव ।
बलमाहारयामास यद्वायोर्जगतः क्षये ॥ १.१६६.३० ॥
അർജുനൻ ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞപ്പോൾ ഭീമൻ കോപത്താൽ ജ്വലിക്കുന്നതുപോലെയായി; ലോകം ഒടുങ്ങുന്ന കാലത്ത് വായുവിലുള്ള ശക്തിയെപ്പോലെ അവൻ ബലം സംഭരിച്ചു.
1.166.31
ततस्तस्याम्बुदाभस्य भीमो रोषात्तु रक्षसः ।
अत्क्षिप्याभ्रामयद्देहं तूर्णं शतगुणं तदा ॥ १.१६६.३१ ॥
അപ്പോൾ ഭീമൻ കോപത്താൽ ആ മേഘവർണ്ണനായ രാക്ഷസനെ പിടിച്ച്, അവന്റെ ശരീരം വേഗത്തിൽ നൂറിരട്ടിയായി ചുഴറ്റി.
1.166.32
इति चोवाच संक्रुद्धो भ्रामयन्राक्षसीं तनुम् ।
भीमसेनो महाबाहुरभिगर्जन्मुहुर्मुहुः ॥ १.१६६.३२ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ്, കോപിച്ച മഹാബാഹുവായ ഭീമസേനൻ ആ രാക്ഷസിയുടെ ശരീരം ചുഴറ്റി വീണ്ടും വീണ്ടും ഗർജിച്ചു.
1.166.33
नरमांसैर्वृथा पुष्टो वृथा वृद्धो वृथामतिः ।
वृथामरणमर्हस्त्वं वृथाद्य न भविष्यसि ॥ १.१६६.३३ ॥
മനുഷ്യമാംസം കൊണ്ട് വെറുതെ പോഷിച്ചവനേ, വെറുതെ വളർന്നവനേ, വ്യർത്ഥബുദ്ധിയായ രാക്ഷസാ, നീ വ്യർത്ഥമായ മരണത്തിന് അർഹനാണ്; ഇന്ന് നീ ഉണ്ടാകില്ല.
1.166.34
क्षेममद्य करिष्यामि यथा वनमकण्टकम् ।
न पुनर्मानुषान्हत्वा भक्षयिष्यसि राक्षस ॥ १.१६६.३४ ॥
ഇന്ന് ഞാൻ കാട് മുള്ളില്ലാത്തതാക്കി ക്ഷേമം വരുത്തും; രാക്ഷസാ, ഇനി മനുഷ്യരെ കൊന്ന് നീ തിന്നില്ല.
1.166.35
इत्युक्त्वा भीमसेनस्तं निष्पिष्य धरणीतले ।
बाहुभ्यामवपीड्याशु पशुमारममारयत् ॥ १.१६६.३५ ॥
ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞ് ഭീമസേനൻ അവനെ നിലത്തിട്ട് ഞെരിച്ച്, തന്റെ കൈകളാൽ ഉടൻ അമർത്തി, മൃഗത്തെ കൊല്ലുംപോലെ കൊന്നു.
1.166.36
स मार्यमाणो भीमेन ननाद विपुलं स्वनम् ।
पूरयंस्तद्वनं सर्वं जलार्द्रे इव दुन्दुभिः ॥ १.१६६.३६ ॥
ഭീമനാൽ കൊല്ലപ്പെടുമ്പോൾ അവൻ വലിയ ശബ്ദത്തിൽ അലറി; നനഞ്ഞ ദുന്ദുഭി മുഴങ്ങുംപോലെ ആ ശബ്ദം കാടാകെ നിറച്ചു.
1.166.37
बाहुभ्यां योक्त्रयित्वा तं बलवान्पाण्डुनन्दनः ।
समुद्धाम्य शिरश्चास्य सग्रीवं तदपाहरत् ॥ १.१६६.३७ ॥
ശക്തനായ പാണ്ഡുപുത്രൻ അവനെ രണ്ടു കൈകളാലും ബന്ധിച്ച് കഴുത്തോടുകൂടി അവന്റെ തല ഉയർത്തി പറിച്ചെടുത്തു.
1.166.38
ततो भित्त्वा शिरश्चास्य सग्रीवं तदुदाक्षिपत् ।
तस्य निष्कर्णनयनं निर्जिह्वं रुधिरोक्षितम् ॥ १.१६६.३८ ॥
പിന്നെ അവന്റെ തലയും കഴുത്തും പിളർന്ന് അതിനെ എറിഞ്ഞു; അവന്റെ ചെവികളും കണ്ണുകളും പറിഞ്ഞു, നാവില്ലാതെ, രക്തത്തിൽ കുളിച്ചിരുന്നു.
1.166.39
प्राविद्धं भीमसेनेन शिरो विदशनं बभौ ।
प्रसारितभुजोद्धृष्टो भिन्नमांसत्वगन्तरः ॥ १.१६६.३९ ॥
ഭീമസേനൻ എറിഞ്ഞ ആ തല പല്ലുകളോടെ തിളങ്ങി; നീട്ടിയ കൈകൾ ഉരഞ്ഞ്, ഉള്ളിൽ മാംസവും തൊലിയും കീറിയിരുന്നു.
1.166.40
कबन्धभूतस्तत्रासीद्दनुर्वज्रहतो तथा ।
हिडिम्बं निहतं दृष्ट्वा संहृष्टास्ते तरस्विनः ॥ १.१६६.४० ॥
അവിടെ ആ അസുരൻ വജ്രത്താൽ അടിയേറ്റവനെപ്പോലെ തലയില്ലാത്ത കബന്ധമായി. ഹിഡിംബൻ കൊല്ലപ്പെട്ടത് കണ്ട് ആ വീരന്മാർ സന്തോഷിച്ചു.
1.166.41
हिडिम्बा सा च संप्रेक्ष्य निहतं राक्षसं रणे ।
अदृश्याश्चैव ये स्वस्स्थाः समेताः सर्षिचारणाः ॥ १.१६६.४१ ॥
ഹിഡിംബയും യുദ്ധത്തിൽ കൊല്ലപ്പെട്ട രാക്ഷസനെ കണ്ടു; അദൃശ്യരായി സ്വസ്ഥരായി അവിടെ കൂടിയിരുന്ന ഋഷിമാരും ചാരണന്മാരും കണ്ടു.
1.166.42
पूजयन्ति स्म तं हृष्टाः साधुसाध्विति पाण्डवम् ।
भ्रातरश्चापि संहृष्टा युधिष्ठिरपुरोगमाः ॥ १.१६६.४२ ॥
ആഹ്ലാദിച്ച് അവർ 'സാധു, സാധു!' എന്ന് പാണ്ഡവനെ പൂജിച്ചു; യുധിഷ്ഠിരനെ മുൻനിർത്തിയ സഹോദരന്മാരും അത്യന്തം സന്തോഷിച്ചു.
1.166.43
अपूजयन्नरव्याघ्रं भीमसेनमरिन्दमम् ।
अभिपूज्य महात्मानं भीमं भीमपराक्रमम्।
पुनरेवार्जुनो वाक्यमुवाचेदं वृकोदरम् ॥ १.१६६.४३ ॥
നരവ്യാഘ്രനും ശത്രുദമനനുമായ ഭീമസേനനെ അവർ പൂജിച്ചു. മഹാത്മാവും ഭയങ്കരപരാക്രമിയുമായ ഭീമനെ ആദരിച്ച ശേഷം അർജ്ജുനൻ വീണ്ടും വൃകോദരനോട് ഇങ്ങനെ പറഞ്ഞു.
1.166.44
अदूरे नगरं मन्ये वनादस्मादहं विभो ।
शीघ्रं गच्छाम भद्रं ते न नो विद्यात्सुयोधनः ॥ १.१६६.४४ ॥
ഓ വിഭോ, ഈ വനത്തിൽ നിന്ന് നഗരം അകലെയല്ലെന്ന് ഞാൻ കരുതുന്നു. നിനക്ക് മംഗളം; നമുക്ക് വേഗം പോകാം, സുയോധനൻ നമ്മെ അറിയാതിരിക്കട്ടെ.
1.166.45
ततः सर्वे तथेत्युक्त्वा मात्रा सह महारथाः ।
प्रययुः पुरुषव्याघ्रा हिडिम्बा चैव राक्षसी ॥ १.१६६.४५ ॥
അപ്പോൾ എല്ലാ മഹാരഥന്മാരും നരവ്യാഘ്രന്മാരും 'അങ്ങനെ തന്നെ' എന്ന് പറഞ്ഞ് അമ്മയോടൊപ്പം പുറപ്പെട്ടു; രാക്ഷസി ഹിഡിംബയും കൂടെ പോയി.