ମହାଭାରତ · ଅଧ୍ୟାୟ 1.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.168.1
युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा कुन्तीमङ्गेऽधिरोप्य सा ।
भीमार्जुनान्तरगता यमाभ्यां च पुरस्कृता ॥ १.१६८.१ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ବାକ୍ୟ ଶୁଣି ସେ କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ନିଜ କୋଳରେ ବସାଇଲା; ଭୀମ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ ଚାଲି, ଦୁଇ ଯମଙ୍କୁ ଆଗରେ ରଖିଲା।
1.168.2
तिर्यग्युधिष्ठिरे याति हिडिम्बा भीमगामिनी ।
शालिहोत्रसरो रम्यमाससाद जलार्थिनी ॥ १.१६८.२ ॥
ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କ ପାଖ ଦେଇ, ଭୀମଙ୍କ ସଙ୍ଗେ ଯାଉଥିବା ହିଡିମ୍ବା ଜଳ ଇଚ୍ଛାରେ ଶାଳିହୋତ୍ରଙ୍କ ସୁନ୍ଦର ସରୋବରେ ପହଞ୍ଚିଲା।
1.168.3
वनस्पतितलं गत्वा परिमृज्य गृहं यथा ।
पाण्डवानां च वासं सा कृत्वा पर्णमयं तथा ॥ १.१६८.३ ॥
ଏକ ଗଛ ତଳକୁ ଯାଇ, ଘର ପରି ତାକୁ ସଫା କରି, ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କ ପାଇଁ ପତ୍ରମୟ ବାସସ୍ଥାନ ମଧ୍ୟ ସେହିପରି ତିଆରି କଲା।
1.168.4
आत्मनश्च तथा कुन्त्या एकोद्देशे चकार सा ।
पाण्डवास्तु ततः स्नात्वा शुद्धाः सन्ध्यामुपास्य च ॥ १.१६८.४ ॥
ନିଜ ପାଇଁ ଓ ସେହିପରି କୁନ୍ତୀ ପାଇଁ ସେ ଏକ ସ୍ଥାନରେ ବ୍ୟବସ୍ଥା କଲା। ତାପରେ ପାଣ୍ଡବମାନେ ସ୍ନାନ କରି ଶୁଦ୍ଧ ହୋଇ ସନ୍ଧ୍ୟା ଉପାସନା କଲେ।
1.168.5
तृषिताः क्षुत्पिपासार्ता जलमात्रेण वर्तयन् ।
शालिहोत्रस्ततो ज्ञात्वा क्षुधार्तान्पाण्डवांस्तदा ॥ १.१६८.५ ॥
ତୃଷାର୍ତ ଓ କ୍ଷୁଧା-ତୃଷାରେ ପୀଡିତ ପାଣ୍ଡବମାନେ କେବଳ ଜଳରେ ଜୀବନ ଚଳାଉଥିଲେ। ସେତେବେଳେ ଶାଳିହୋତ୍ର କ୍ଷୁଧାର୍ତ ପାଣ୍ଡବମାନଙ୍କୁ ଜାଣି—
1.168.6
मनसा चिन्तयामास पानीयं भोजनं महत् ।
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे विश्रान्ताः पृथया सह ॥ १.१६८.६ ॥
ସେ ମନେ ମନେ ଜଳ ଓ ପ୍ରଚୁର ଭୋଜନ ବିଷୟରେ ଚିନ୍ତା କଲା। ତାପରେ ସେହି ସମସ୍ତ ପାଣ୍ଡବ ପୃଥାଙ୍କ ସହିତ ବିଶ୍ରାମ ନେଲେ।
1.168.7
यथा जतुगृहे वृत्तं राक्षसेन कृतं च यत् ।
कृत्वा कथा बहुविधाः कथान्ते पाण्डुनन्दनम् ॥ १.१६८.७ ॥
ଲାକ୍ଷାଗୃହରେ ରାକ୍ଷସ ଯାହା କରିଥିଲା ତାହା ଘଟିଲା; ଅନେକ ପ୍ରକାରର କଥା କହି, କଥାର ଶେଷରେ ପାଣ୍ଡୁପୁତ୍ରଙ୍କୁ (ସେ କହିଲେ)।
1.168.8
कुन्ती राजसुता वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
यथा पाण्डुस्तथा मान्यस्तव ज्येष्ठो युधिष्ठिरः ॥ १.१६८.८ ॥
ରାଜକନ୍ୟା କୁନ୍ତୀ ତେବେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ଏହି କଥା କହିଲେ: ପାଣ୍ଡୁ ପରି ତୁମ ଜ୍ୟେଷ୍ଠ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ସମ୍ମାନ କରାଯିବା ଉଚିତ।
1.168.9
अहं धर्मविदाऽनेन मान्या गुरुतरा तव ।
तस्मात्पाण्डुहितार्थं मे युवराज हितं कुरु ॥ १.१६८.९ ॥
ଧର୍ମଜ୍ଞ ଏହାଙ୍କ ଦ୍ୱାରା ମୁଁ ସମ୍ମାନିତ; ମୁଁ ତୁମ ପାଇଁ ଅଧିକ ଗୁରୁ। ଅତଏବ, ହେ ଯୁବରାଜ, ପାଣ୍ଡୁ ପୁତ୍ରଙ୍କ ହିତ ପାଇଁ ମୋର ହିତ କର।
1.168.10
निकृता धार्तराष्ट्रेण पापेनाकृतबुद्धिना ।
दुष्कृतस्य प्रतीकारं न पश्यामि वृकोदर ॥ १.१६८.१० ॥
ପାପୀ ଓ ଅବିବେକୀ ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ର ଆମକୁ ଅପମାନିତ କରିଛି। ହେ ବୃକୋଦର, ଏହି ଦୁଷ୍କର୍ମର ପ୍ରତୀକାର ମୁଁ ଦେଖୁନାହିଁ।
1.168.11
तस्मात्कतिपयाहेन योगक्षेमं भविष्यति ।
क्षेमं दुर्गमिमं वासं वत्स्याम हि यथा वयम् ॥ १.१६८.११ ॥
ଅତଏବ କିଛି ଦିନରେ ଆମର ଯୋଗକ୍ଷେମ ହେବ। ଏହି ଦୁର୍ଗମ କିନ୍ତୁ ସୁରକ୍ଷିତ ବାସରେ ଆମେ ରହିବୁ।
1.168.12
इदमन्यन्महदुःखं धर्मकृच्छ्रं वृकोदर ।
दृष्ट्वैव त्वां महाप्राज्ञ अनङ्गाभिप्रचोदिता ॥ १.१६८.१२ ॥
ହେ ବୃକୋଦର, ଏହା ଆଉ ଏକ ମହା ଦୁଃଖ, ଧର୍ମର କଠିନ ପରୀକ୍ଷା। ହେ ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ତୁମକୁ ଦେଖିବା ମାତ୍ରେ ଅନଙ୍ଗ ଦ୍ୱାରା ପ୍ରେରିତ (ମୋ ମନ ବିଚଳିତ ହୁଏ)।
1.168.13
युधिष्ठिरं च मां चैव वरयामास धर्मतः ।
धर्मार्थं देहि पुत्रं त्वं स नः श्रेयः करिष्यति ॥ १.१६८.१३ ॥
ସେ ଧର୍ମାନୁସାରେ ଯୁଧିଷ୍ଠିରଙ୍କୁ ଓ ମୋତେ ମଧ୍ୟ ବରଣ କଲା। ଧର୍ମ ପାଇଁ ତୁମେ ଏକ ପୁତ୍ର ଦିଅ; ସେ ଆମର ମଙ୍ଗଳ କରିବ।
1.168.14
प्रतिवाक्यं तु नेच्छामि आवयोर्वचनं कुरु ।
तथेति तत्प्रतिज्ञाय भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ॥ १.१६८.१४ ॥
ତୁମ ବାକ୍ୟର ପ୍ରତିବାଦ ମୁଁ ଚାହେଁ ନାହିଁ; ଆମ ଦୁହିଁଙ୍କ ବାକ୍ୟ ପୂରଣ କର। 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ତା ପ୍ରତିଜ୍ଞା ମାନି ଭୀମସେନ ଏହା କହିଲେ।
1.168.15
शासनं ते करिष्यामि वेदशासनमित्यपि ।
समक्षं भ्रातृमध्ये तु तां चोवाच स राक्षसीम् ॥ १.१६८.१५ ॥
"ବେଦଶାସନ ଅନୁସାରେ ତୁମ ଆଜ୍ଞା ମୁଁ ପାଳନ କରିବି।" ଭାଇମାନଙ୍କ ମଧ୍ୟରେ, ସମସ୍ତଙ୍କ ସମ୍ମୁଖରେ ସେ ସେହି ରାକ୍ଷସୀକୁ କହିଲା।
1.168.16
शृणु राक्षसि सत्येन समयं ते वदाम्यहम् ।
यावत्कालेन भवति पुत्रस्योत्पादनं शुभे ॥ १.१६८.१६ ॥
ରାକ୍ଷସୀ, ଶୁଣ; ସତ୍ୟ ସହ ତୁମକୁ ସର୍ତ୍ତ କହୁଛି। ହେ ଶୁଭେ, ଯେତେ ସମୟ ପୁତ୍ର ଉତ୍ପନ୍ନ ନହେବା ଯାଏ—
1.168.17
तावत्कालं चरिष्यामि त्वया सह सुमध्यमे ।
विशेषतो मत्सकाशे मा प्रकाशय नीचताम् ॥ १.१६८.१७ ॥
ହେ ସୁମଧ୍ୟମା, ସେତେ ସମୟ ପର୍ଯ୍ୟନ୍ତ ମୁଁ ତୁମ ସହିତ ରହିବି। ବିଶେଷ କରି ମୋ ସମ୍ମୁଖରେ ତୁମ ନୀଚତା ପ୍ରକାଶ କର ନାହିଁ।
1.168.18
उत्तमस्त्रीगुणोपेता भजेथा वरवर्णिनि ।
सा तथेति प्रतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तथा ॥ १.१६८.१८ ॥
ହେ ସୁନ୍ଦର ବର୍ଣ୍ଣା, ଉତ୍ତମ ସ୍ତ୍ରୀଗୁଣ ସହିତ ଯୁକ୍ତ ହୋଇ ତୁମେ ମୋତେ ସେବା କରିବ। 'ତଥାସ୍ତୁ' କହି ପ୍ରତିଜ୍ଞା କରି ରାକ୍ଷସୀ ହିଡିମ୍ବା ସେହିପରି ରହିଲା।
1.168.19
गताऽहनि निवेशेषु भोज्यं राजार्हमानयत् ।
सा कदाचिद्विहारार्थं हिडिम्बा कामरूपिणी ॥ १.१६८.१९ ॥
ଦିନ ବିତିଗଲେ ସେ ଛାଉଣୀରେ ରାଜୋଚିତ ଭୋଜନ ଆଣୁଥିଲା। ଥରେ ବିହାର ପାଇଁ, ଇଚ୍ଛାନୁସାରେ ରୂପ ଧାରଣ କରିପାରୁଥିବା ହିଡିମ୍ବା ସେପରି କଲା।
1.168.20
भीमसेनमुपादाय ऊर्ध्वमाचक्रमं तदा ।
शैलशृङ्गेषु रम्येषु देवतायतनेषु च ॥ १.१६८.२० ॥
ତା'ପରେ ସେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ନେଇ ଊର୍ଦ୍ଧ୍ୱକୁ ଚାଲିଗଲା—ରମଣୀୟ ପର୍ବତଶୃଙ୍ଗ ଓ ଦେବାଳୟ ଆଡ଼କୁ।
1.168.21
मृगपक्षिविघृष्टेषु रमणीयेषु सर्वेषु ।
कृत्वा सा परमं रूपं सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१६८.२१ ॥
ମୃଗ ଓ ପକ୍ଷୀମାନଙ୍କରେ ପୂର୍ଣ୍ଣ ସମସ୍ତ ରମଣୀୟ ସ୍ଥାନରେ ସେ ସର୍ବାଭରଣରେ ଭୂଷିତା ହୋଇ ନିଜର ପରମ ରୂପ ଧରିଥିଲା।
1.168.22
संजल्पन्ती सुमधुरं रमयामास पाण्डवम् ।
तथैव वनदुर्गेषु पर्वतद्रुमसानुषु ॥ १.१६८.२२ ॥
ଅତି ମଧୁର କଥା କହି ସେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ରମାଇଥିଲା। ସେହିପରି ବନର ଦୁର୍ଗମ ସ୍ଥାନରେ, ପର୍ବତ ଓ ବୃକ୍ଷାଚ୍ଛାଦିତ ଢାଳରେ।
1.168.23
सरस्तु रमणीयेषु पद्मोत्पलवनेषु च ।
नदीद्वीपप्रदेशेषु वैडूर्यसिकतेषु च ॥ १.१६८.२३ ॥
ରମଣୀୟ ସରୋବରରେ, ପଦ୍ମ ଓ ନୀଳପଦ୍ମ ବନରେ, ନଦୀଦ୍ୱୀପ ପ୍ରଦେଶରେ ଏବଂ ବୈଦୂର୍ଯ୍ୟ ମଣି ପରି ବାଲିର କୂଳରେ।
1.168.24
देवारण्येषु पुण्येषु तथा पर्वतसानुषु ।
सुतीर्थवनतोयासु तथा गिरिनदीषु च ॥ १.१६८.२४ ॥
ପବିତ୍ର ଦେବାରଣ୍ୟରେ, ପର୍ବତ ଢାଳରେ, ସୁତୀର୍ଥ ଓ ବନଜଳ ନିକଟରେ ଏବଂ ପର୍ବତୀୟ ନଦୀରେ।
1.168.25
सागरस्य प्रदेशेषु भणिहेमयुतेषु च ।
गुह्यकानां निवासेषु कुलपर्वतसानुषु ॥ १.१६८.२५ ॥
ସମୁଦ୍ରର ଅଞ୍ଚଳରେ, ମଣି ଓ ସୁନାରେ ସଜ୍ଜିତ ସ୍ଥାନରେ, ଗୁହ୍ୟକମାନଙ୍କ ନିବାସରେ, କୁଳପର୍ବତର ଢାଲରେ।
1.168.26
सर्वर्तुफलवृक्षेषु मानसेषु वनेषु च ।
बिभ्रती परमं रूपं रमयामास पाण्डवम् ॥ १.१६८.२६ ॥
ସବୁ ଋତୁରେ ଫଳଦାୟୀ ବୃକ୍ଷଥିବା ମାନସ ସରୋବର ଓ ବନରେ, ପରମ ସୌନ୍ଦର୍ଯ୍ୟ ଧାରଣ କରି ସେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ରମାଇଲା।
1.168.27
यथा सुमोदते स्वर्गे सुकृत्यप्सरसा सह ।
सुतरां परमप्रीतस्तथा रेमे महाद्युतिः ॥ १.१६८.२७ ॥
ସ୍ୱର୍ଗରେ ପୁଣ୍ୟବାନ ଅପ୍ସରା ସହ ଯେପରି ଆନନ୍ଦ ପାଏ, ସେପରି ପରମ ପ୍ରସନ୍ନ ହୋଇ ସେ ମହାତେଜସ୍ୱୀ ଅତ୍ୟଧିକ ରମିଲେ।
1.168.28
शुभं हि जघनं तस्याः सवर्णमणिमेखलम् ।
न ततर्प तदा मृद्गन्भीमसेनो मुहुर्मुहुः ॥ १.१६८.२८ ॥
ତାର ସୁନ୍ଦର କଟି, ସମାନ ରଙ୍ଗର ମଣି ମେଖଳାରେ ଶୋଭିତ, ସେତେବେଳେ ଭୀମସେନଙ୍କୁ ତୃପ୍ତ କରିପାରିଲା ନାହିଁ; ସେ ବାରମ୍ବାର ଦେଖିଲେ।
1.168.29
रमयन्ती ततो भीमं तत्रतत्र मनोजवा ।
सा रेमे तेन संहर्षात्तृप्यन्ती च मुहुर्मुहुः ॥ १.१६८.२९ ॥
ତା'ପରେ ଭୀମଙ୍କୁ ରମାଉ ରମାଉ, ମନ ପରି ବେଗବତୀ ସେ ସେଠାରେ ସେଠାରେ ତାଙ୍କ ସହ ହର୍ଷରେ ରମିଲା; ବାରମ୍ବାର ତୃପ୍ତ ହେଲା।
1.168.30
अहस्सु रमयन्ती सा निशाकालेषु पाण्डवम् ।
आनीय वै स्वके गेहे दर्शयामास मातरम् ॥ १.१६८.३० ॥
ଦିନରେ ପାଣ୍ଡବଙ୍କୁ ରମାଉ ରମାଉ, ରାତିରେ ତାଙ୍କୁ ଆଣି ସେ ନିଜ ଘରେ ନିଜ ମାଆଙ୍କୁ ଦେଖାଇଲା।
1.168.31
भ्रातृभिः सहितो नित्यं स्वपते पाण्डवस्तथा ।
कुन्त्याः परिचरन्ती सा तस्याः पार्श्वेवसन्निशां ॥ १.१६८.३१ ॥
ଭାଇମାନଙ୍କ ସହିତ ପାଣ୍ଡବ ସଦା ସେହିପରି ଶୋଉଥିଲେ। କୁନ୍ତୀଙ୍କ ସେବା କରି ସେ ରାତ୍ରିସବୁ ତାଙ୍କ ପାର୍ଶ୍ୱରେ ରହିଲା।
1.168.32
कामांश्च मुखवासादीनानयिष्यति भोजनम् ।
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामाजगाम महाव्रतः ॥ १.१६८.३२ ॥
ସେ ଭୋଜନ, ମୁଖବାସ ଏବଂ ଅନ୍ୟ ଇଚ୍ଛିତ ଦ୍ରବ୍ୟ ଆଣୁଥିଲେ। ସେ ରାତି ବିତିଗଲେ ମହାବ୍ରତ ଆସିଲେ।
1.168.33
पाराशर्यो महाप्राज्ञो दिव्यदर्शी महातपाः ।
तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं शुभम्।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सस्नुषा चैव माधवी ॥ १.१६८.३३ ॥
ପରାଶରଙ୍କ ପୁତ୍ର, ମହାପ୍ରାଜ୍ଞ, ଦିବ୍ୟଦର୍ଶୀ ଓ ମହାତପସ୍ୱୀ ସେ ଆସିଲେ। ସେମାନେ ସମସ୍ତେ ସେହି ମହାତ୍ମା, ଶୁଭ କୃଷ୍ଣଦ୍ୱୈପାୟନଙ୍କୁ ପ୍ରଣାମ କରି କରଯୋଡ଼ି ଠିଆ ହେଲେ; ପୁତ୍ରବଧୂ ମାଧବୀ ମଧ୍ୟ ସଙ୍ଗରେ ଥିଲେ।
1.168.34
मयेदं मनसा पूर्वं विदितं भरतर्षभाः ।
यथा स्थितैरधर्मेण धार्तराष्ट्रौर्विवासिताः ॥ १.१६८.३४ ॥
ହେ ଭରତଶ୍ରେଷ୍ଠଗଣ! ଧୃତରାଷ୍ଟ୍ରଙ୍କ ପୁତ୍ରମାନେ ଅଧର୍ମରେ ତୁମକୁ କିପରି ନିର୍ବାସିତ କଲେ, ତାହା ମୁଁ ପୂର୍ବରୁ ମନରେ ଜାଣିଥିଲି।
1.168.35
तद्विदित्वाऽस्मि संप्राप्तश्चिकीर्ष्वै परं हितम् ।
न विषादो हि वः कार्यः सर्वमेतत्सुखाय वः ॥ १.१६८.३५ ॥
ତାହା ଜାଣି, ତୁମର ପରମ ହିତ କରିବାର ଇଚ୍ଛାରେ ମୁଁ ଆସିଛି। ତୁମେ ବିଷାଦ କରିବା ଉଚିତ ନୁହେଁ; ଏସବୁ ତୁମର ସୁଖ ପାଇଁ।
1.168.36
सुहृद्वियोजनं कर्म पुराकृतमरिन्दमाः ।
तस्य सिद्धिरियं प्राप्ता मा शोचत परन्तपाः ॥ १.१६८.३६ ॥
ହେ ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀଗଣ! ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କଠାରୁ ବିୟୋଗ ଘଟାଇଥିବା ଏହି କର୍ମ ପୂର୍ବଜନ୍ମରେ କରାଯାଇଥିଲା; ତାହାର ଏହି ଫଳ ପ୍ରାପ୍ତ ହୋଇଛି। ହେ ଶତ୍ରୁତାପକଗଣ, ଶୋକ କରନାହିଁ।
1.168.37
समाप्ते दुष्कृते चैव यूयं ते वै न संशयः ।
स्वराष्ट्रे विहरिष्यन्तो भविष्यथ सबान्धवाः ॥ १.१६८.३७ ॥
ଦୁଷ୍କୃତର ସମୟ ସମାପ୍ତ ହେଲେ ତୁମେ ନିଃସନ୍ଦେହ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ବନ୍ଧୁମାନଙ୍କ ସହ ବିହାର କରିବ।
1.168.38
दीनतो बालतश्चैव स्नेहं कुर्वन्ति बान्धवाः ।
तस्मादभ्यधिकः स्नेहो युष्मासु मम संप्रति ॥ १.१६८.३८ ॥
ଦୀନ ଓ ଶିଶୁମାନଙ୍କ ପ୍ରତି ବନ୍ଧୁମାନେ ସ୍ନେହ କରନ୍ତି; ତେଣୁ ବର୍ତ୍ତମାନ ତୁମ ପ୍ରତି ମୋର ସ୍ନେହ ଅଧିକ ଅଟେ।
1.168.39
स्नेहपूर्वं चिकीर्षामि हितं यत्तन्निबोधत ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः ॥ १.१६८.३९ ॥
ସ୍ନେହ ସହିତ ମୁଁ ହିତକର କିଛି କରିବାକୁ ଇଚ୍ଛା କରେ; ତାହା ଶୁଣ। ଏଠାରେ ଲୁଚି ରହି ମୋ ଆଗମନର ଅପେକ୍ଷା କର।
1.168.40
एतद्वै शालिहोत्रस्य तपसा निर्मितं सरः ।
रमणीयमिदं तोयं क्षुत्पिपासाश्रमापहम् ॥ १.१६८.४० ॥
ଏହି ସରୋବର ଶାଳିହୋତ୍ରଙ୍କ ତପସ୍ୟାରେ ନିର୍ମିତ; ଏହାର ଜଳ ମନୋରମ ଏବଂ କ୍ଷୁଧା-ତୃଷାର କ୍ଳାନ୍ତି ଦୂର କରେ।
1.168.41
कार्यार्थिनस्तु षण्मासान्विहरध्वं यथासुखम् ॥ १.१६८.४१ ॥
କିନ୍ତୁ କାର୍ଯ୍ୟ ପାଇଁ ଛଅ ମାସ ସୁଖରେ ବିହାର କର।
1.168.42
एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्थानरिन्दमान् ।
स्नेहाच्च संपरिष्वज्य कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः ॥ १.१६८.४२ ॥
ଏହିପରି ବ୍ୟାସ ଶତ୍ରୁଦମନକାରୀ ପୃଥାପୁତ୍ରମାନଙ୍କୁ ସାନ୍ତ୍ୱନା ଦେଲେ, ଏବଂ ସ୍ନେହରେ ଆଲିଙ୍ଗନ କରି କୁନ୍ତୀଙ୍କୁ ମଧ୍ୟ ଆଶ୍ୱସ୍ତ କଲେ।
1.168.43
स्नुषे मा रोद मा रोदेत्येवं व्यासोऽब्रवीद्वचः ।
जीवपुत्रे सुतस्तेऽयं धर्मनित्यो युधिष्ठिरः ॥ १.१६८.४३ ॥
"ବୋହୂ, କାନ୍ଦ ନାହିଁ, କାନ୍ଦ ନାହିଁ" ବ୍ୟାସ ଏହିପରି କହିଲେ। ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଜୀବିତ ଅଛନ୍ତି; ଏହି ତୁମ ପୁତ୍ର ଯୁଧିଷ୍ଠିର, ଯିଏ ସଦା ଧର୍ମରେ ନିରତ।
1.168.44
पृथिव्यां पार्थइवान्सर्वान्प्रशासिष्यति धर्मराट् ।
धर्मेण जित्वा पृथिवीमखिलां धर्मकृद्वशी ॥ १.१६८.४४ ॥
ଧର୍ମରାଜ ପୃଥିବୀରେ ପାର୍ଥଙ୍କ ପରି ସମସ୍ତଙ୍କୁ ଶାସନ କରିବେ। ଧର୍ମ ଦ୍ୱାରା ସମଗ୍ର ପୃଥିବୀ ଜିଣି, ଧର୍ମାଚାରୀ ଓ ସଂଯମୀ ସେ ଶାସନ କରିବେ।
1.168.45
स्थापयित्वा वशे सर्वां सपर्वतवनां शुभाम् ।
भीमसेनार्जुनबलाद्भोक्ष्यत्ययमसंशयम् ॥ १.१६८.४५ ॥
ପର୍ବତ ଓ ବନ ସହିତ ଏହି ସୁନ୍ଦର ସମସ୍ତ ପୃଥିବୀକୁ ବଶରେ ରଖି, ଭୀମସେନ ଓ ଅର୍ଜୁନଙ୍କ ବଳରେ ସେ ନିଃସନ୍ଦେହରେ ଏହାକୁ ଭୋଗ କରିବେ।
1.168.46
पुत्रास्तव च माद्र्याश्च पञ्चैते लोकविश्रुताः ।
स्वराष्ट्रे विहरिष्यन्ति सुखं सुमनसस्तदा ॥ १.१६८.४६ ॥
ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ଓ ମାଦ୍ରୀଙ୍କର ଏହି ପାଞ୍ଚ ପୁତ୍ର, ଯେଉଁମାନେ ଲୋକବିଖ୍ୟାତ, ସେତେବେଳେ ପ୍ରସନ୍ନ ମନରେ ନିଜ ରାଜ୍ୟରେ ସୁଖରେ ବିହାର କରିବେ।
1.168.47
यक्ष्यन्ति च नरव्याघ्रा विजित्य पृथिवीमिमाम् ।
राजसूयाश्वमेधाद्यैः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ १.१६८.४७ ॥
ଏହି ପୃଥିବୀ ଜିଣି ସେହି ନରଶ୍ରେଷ୍ଠମାନେ ରାଜସୂୟ, ଅଶ୍ୱମେଧ ଆଦି, ପ୍ରଚୁର ଦକ୍ଷିଣାଯୁକ୍ତ ଯଜ୍ଞ କରିବେ।
1.168.48
अनुगृह्य सुहृद्वर्गं धनेन च सुखेन च ।
पितृपैतामहं राज्यमहारिष्यन्ति ते सुताः ॥ १.१६८.४८ ॥
ସୁହୃଦବର୍ଗଙ୍କୁ ଧନ ଓ ସୁଖରେ ଅନୁଗ୍ରହ କରି, ତୁମ ପୁତ୍ରମାନେ ପିତା ଓ ପିତାମହଙ୍କ ପୈତୃକ ରାଜ୍ୟ ପୁନଃ ଫେରାଇ ଆଣିବେ।
1.168.49
स्नुषा कमलपत्राक्षी नाम्ना कमलपालिका ।
वशवर्तिनी तु भीमस्य पुत्रमेषा जनिष्यति ॥ १.१६८.४९ ॥
କମଳପତ୍ର ପରି ଆଖିବିଶିଷ୍ଟା କମଳପାଳିକା ନାମ୍ନୀ ପୁତ୍ରବଧୂ, ଭୀମଙ୍କ ବଶବର୍ତ୍ତିନୀ ହୋଇ ଗୋଟିଏ ପୁତ୍ର ଜନ୍ମ ଦେବେ।
1.168.50
तेन पुत्रेण कृच्छ्रेषु भविष्यथ च तारिताः ।
इह मासं प्रतीक्षध्वमागमिष्याम्यहं पुनः ॥ १.१६८.५० ॥
ସେହି ପୁତ୍ରଦ୍ୱାରା ତୁମେମାନେ କଷ୍ଟରୁ ଉଦ୍ଧାର ପାଇବ। ଏଠାରେ ଏକ ମାସ ଅପେକ୍ଷା କର; ମୁଁ ପୁଣି ଆସିବି।
1.168.51
देशकालौ विदित्वैवं यास्यध्वं परमां मुदम् ॥ १.१६८.५१ ॥
ଦେଶ ଓ କାଳକୁ ଏହିପରି ଜାଣି ତୁମେ ପରମ ଆନନ୍ଦ ପାଇବ।
1.168.52
स तैः प्राञ्जलिभिः सर्वैस्तथेत्युक्तो जनाधिप ।
जगाम भगवान्व्यासो यथागतमृषिः प्रभुः ॥ १.१६८.५२ ॥
ହେ ଜନାଧିପ! ସେମାନେ ସମସ୍ତେ କରଯୋଡ଼ି 'ଏହିପରି ହେଉ' କହିବାରୁ, ଭଗବାନ ବ୍ୟାସ ଋଷି ଯେଉଁ ପଥେ ଆସିଥିଲେ ସେହି ପଥେ ଚାଲିଗଲେ।