Mahābhārata · Adhyāya 1.168
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.168.1
युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा कुन्तीमङ्गेऽधिरोप्य सा ।
भीमार्जुनान्तरगता यमाभ्यां च पुरस्कृता ॥ १.१६८.१ ॥
Als sie Yudhiṣṭhiras Worte hörte, setzte sie Kuntī auf ihren Schoß; zwischen Bhīma und Arjuna gehend, stellte sie die beiden Yamas nach vorn.
1.168.2
तिर्यग्युधिष्ठिरे याति हिडिम्बा भीमगामिनी ।
शालिहोत्रसरो रम्यमाससाद जलार्थिनी ॥ १.१६८.२ ॥
Seitlich an Yudhiṣṭhira vorbeigehend, gelangte Hiḍimbā, die mit Bhīma ging und Wasser suchte, zum lieblichen See des Śālihotra.
1.168.3
वनस्पतितलं गत्वा परिमृज्य गृहं यथा ।
पाण्डवानां च वासं सा कृत्वा पर्णमयं तथा ॥ १.१६८.३ ॥
Sie ging zum Fuß eines Baumes, säuberte ihn wie ein Haus und machte ebenso eine Wohnstatt aus Blättern für die Pāṇḍavas.
1.168.4
आत्मनश्च तथा कुन्त्या एकोद्देशे चकार सा ।
पाण्डवास्तु ततः स्नात्वा शुद्धाः सन्ध्यामुपास्य च ॥ १.१६८.४ ॥
Sie richtete für sich und ebenso für Kuntī einen einzigen Ort her. Dann verrichteten die Pāṇḍavas, nachdem sie gebadet und gereinigt waren, das Abendgebet.
1.168.5
तृषिताः क्षुत्पिपासार्ता जलमात्रेण वर्तयन् ।
शालिहोत्रस्ततो ज्ञात्वा क्षुधार्तान्पाण्डवांस्तदा ॥ १.१६८.५ ॥
Durstig und von Hunger und Durst gequält, hielten sich die Pāṇḍavas nur mit Wasser am Leben. Da erkannte Śālihotra, dass die Pāṇḍavas vom Hunger gequält waren—
1.168.6
मनसा चिन्तयामास पानीयं भोजनं महत् ।
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे विश्रान्ताः पृथया सह ॥ १.१६८.६ ॥
Er dachte in seinem Geist an Wasser und reichliche Speise. Dann ruhten alle diese Pāṇḍavas zusammen mit Pṛthā aus.
1.168.7
यथा जतुगृहे वृत्तं राक्षसेन कृतं च यत् ।
कृत्वा कथा बहुविधाः कथान्ते पाण्डुनन्दनम् ॥ १.१६८.७ ॥
Wie sich im Lackhaus ereignete, was der Rākṣasa tat; nachdem sie vielerlei Geschichten erzählt hatte, am Ende der Erzählung, zum Sohn Pāṇḍus.
1.168.8
कुन्ती राजसुता वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
यथा पाण्डुस्तथा मान्यस्तव ज्येष्ठो युधिष्ठिरः ॥ १.१६८.८ ॥
Da sprach Kuntī, die Königstochter, diese Worte zu Bhīmasena: So wie Pāṇḍu, so ist auch dein ältester Bruder Yudhiṣṭhira ehrwürdig.
1.168.9
अहं धर्मविदाऽनेन मान्या गुरुतरा तव ।
तस्मात्पाण्डुहितार्थं मे युवराज हितं कुरु ॥ १.१६८.९ ॥
Ich werde von ihm geehrt, der das Dharma kennt, und für dich bin ich weit ehrwürdiger. Darum, o Thronerbe, tu, was mir gut ist, zum Wohl der Söhne Pāṇḍus.
1.168.10
निकृता धार्तराष्ट्रेण पापेनाकृतबुद्धिना ।
दुष्कृतस्य प्रतीकारं न पश्यामि वृकोदर ॥ १.१६८.१० ॥
Ich bin vom Sohn Dhṛtarāṣṭras, dem Bösen von unweisem Sinn, gekränkt worden. O Vṛkodara, ich sehe kein Mittel gegen diese Untat.
1.168.11
तस्मात्कतिपयाहेन योगक्षेमं भविष्यति ।
क्षेमं दुर्गमिमं वासं वत्स्याम हि यथा वयम् ॥ १.१६८.११ ॥
Darum wird uns in wenigen Tagen Wohlergehen und Sicherheit zuteil. Wir werden diesen schwer zugänglichen, doch sicheren Wohnsitz bewohnen, so wie wir sind.
1.168.12
इदमन्यन्महदुःखं धर्मकृच्छ्रं वृकोदर ।
दृष्ट्वैव त्वां महाप्राज्ञ अनङ्गाभिप्रचोदिता ॥ १.१६८.१२ ॥
O Vṛkodara, dies ist ein weiterer großer Kummer, eine harte Prüfung des Dharma. O Hochweiser, dich allein sehend, angetrieben von Ananga (dem Verlangen), ist mein Sinn erregt.
1.168.13
युधिष्ठिरं च मां चैव वरयामास धर्मतः ।
धर्मार्थं देहि पुत्रं त्वं स नः श्रेयः करिष्यति ॥ १.१६८.१३ ॥
Sie erwählte nach dem Dharma Yudhiṣṭhira und auch mich. Um des Dharma willen gib einen Sohn; er wird uns Heil bringen.
1.168.14
प्रतिवाक्यं तु नेच्छामि आवयोर्वचनं कुरु ।
तथेति तत्प्रतिज्ञाय भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ॥ १.१६८.१४ ॥
Ich wünsche keine Erwiderung auf deine Worte; erfülle das Wort von uns beiden. Mit den Worten »So sei es« und ihr Gelübde annehmend, sprach Bhīmasena dies.
1.168.15
शासनं ते करिष्यामि वेदशासनमित्यपि ।
समक्षं भ्रातृमध्ये तु तां चोवाच स राक्षसीम् ॥ १.१६८.१५ ॥
»Ich werde deinen Befehl erfüllen, gemäß dem Gebot der Veden.« Mitten unter den Brüdern, in ihrer Gegenwart, sprach er zu jener Rākṣasī.
1.168.16
शृणु राक्षसि सत्येन समयं ते वदाम्यहम् ।
यावत्कालेन भवति पुत्रस्योत्पादनं शुभे ॥ १.१६८.१६ ॥
Höre, Rākṣasī: Ich nenne dir die Bedingung in Wahrheit. O Glückliche, für so lange Zeit, bis ein Sohn gezeugt ist—
1.168.17
तावत्कालं चरिष्यामि त्वया सह सुमध्यमे ।
विशेषतो मत्सकाशे मा प्रकाशय नीचताम् ॥ १.१६८.१७ ॥
O Schlankgeformte, für diese Zeit werde ich mit dir leben. Besonders in meiner Gegenwart zeige deine Niedrigkeit nicht.
1.168.18
उत्तमस्त्रीगुणोपेता भजेथा वरवर्णिनि ।
सा तथेति प्रतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तथा ॥ १.१६८.१८ ॥
O Schönfarbige, mit den vortrefflichen Eigenschaften einer Frau begabt, sollst du mir dienen. Mit den Worten »So sei es« und diesem Gelübde verharrte die Rākṣasī Hiḍimbā so.
1.168.19
गताऽहनि निवेशेषु भोज्यं राजार्हमानयत् ।
सा कदाचिद्विहारार्थं हिडिम्बा कामरूपिणी ॥ १.१६८.१९ ॥
Mit den Tagen brachte sie den Lagern Speisen, die eines Königs würdig waren. Einmal, zum Zeitvertreib, tat Hiḍimbā, die jede Gestalt nach Belieben annehmen konnte, dies.
1.168.20
भीमसेनमुपादाय ऊर्ध्वमाचक्रमं तदा ।
शैलशृङ्गेषु रम्येषु देवतायतनेषु च ॥ १.१६८.२० ॥
Dann nahm sie Bhīmasena mit und stieg hinauf zu den lieblichen Berggipfeln und den Heiligtümern der Götter.
1.168.21
मृगपक्षिविघृष्टेषु रमणीयेषु सर्वेषु ।
कृत्वा सा परमं रूपं सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१६८.२१ ॥
An allen reizvollen Orten, die von Hirschen und Vögeln bevölkert waren, nahm sie ihre höchste Gestalt an, geschmückt mit allen Schmuckstücken.
1.168.22
संजल्पन्ती सुमधुरं रमयामास पाण्डवम् ।
तथैव वनदुर्गेषु पर्वतद्रुमसानुषु ॥ १.१६८.२२ ॥
Sie sprach sehr süß und erfreute den Pāṇḍava; ebenso an den unzugänglichen Stellen des Waldes, auf den Bergen und an den baumbedeckten Hängen.
1.168.23
सरस्तु रमणीयेषु पद्मोत्पलवनेषु च ।
नदीद्वीपप्रदेशेषु वैडूर्यसिकतेषु च ॥ १.१६८.२३ ॥
Und in den lieblichen Seen, in den Hainen von Lotos und blauen Lotosblumen, in den Gebieten der Flussinseln und an den Ufern aus Sand wie Lapislazuli.
1.168.24
देवारण्येषु पुण्येषु तथा पर्वतसानुषु ।
सुतीर्थवनतोयासु तथा गिरिनदीषु च ॥ १.१६८.२४ ॥
In den heiligen göttlichen Wäldern, an den Bergabhängen, bei den schönen heiligen Furten und Waldgewässern und in den Gebirgsflüssen.
1.168.25
सागरस्य प्रदेशेषु भणिहेमयुतेषु च ।
गुह्यकानां निवासेषु कुलपर्वतसानुषु ॥ १.१६८.२५ ॥
In den Gegenden des Ozeans, mit Juwelen und Gold geschmückt, in den Wohnsitzen der Guhyakas, an den Hängen der Hauptgebirge.
1.168.26
सर्वर्तुफलवृक्षेषु मानसेषु वनेषु च ।
बिभ्रती परमं रूपं रमयामास पाण्डवम् ॥ १.१६८.२६ ॥
Unter Bäumen, die zu jeder Jahreszeit Früchte tragen, an den Manasa-Seen und in den Wäldern, ihre höchste Schönheit zur Schau tragend, erfreute sie den Sohn Pāṇḍus.
1.168.27
यथा सुमोदते स्वर्गे सुकृत्यप्सरसा सह ।
सुतरां परमप्रीतस्तथा रेमे महाद्युतिः ॥ १.१६८.२७ ॥
So wie der Tugendhafte im Himmel mit einer Apsaras frohlockt, so ergötzte sich der hoch Leuchtende, überaus erfreut.
1.168.28
शुभं हि जघनं तस्याः सवर्णमणिमेखलम् ।
न ततर्प तदा मृद्गन्भीमसेनो मुहुर्मुहुः ॥ १.१६८.२८ ॥
Ihre schönen Hüften, umgürtet mit einem Juwelengürtel gleichen Glanzes, sättigten Bhīmasena damals nicht; immer wieder schaute er.
1.168.29
रमयन्ती ततो भीमं तत्रतत्र मनोजवा ।
सा रेमे तेन संहर्षात्तृप्यन्ती च मुहुर्मुहुः ॥ १.१६८.२९ ॥
Dann, Bhīma erfreuend, schnell wie der Gedanke, hier und dort, freute sie sich mit ihm in Frohsinn und wurde immer wieder gesättigt.
1.168.30
अहस्सु रमयन्ती सा निशाकालेषु पाण्डवम् ।
आनीय वै स्वके गेहे दर्शयामास मातरम् ॥ १.१६८.३० ॥
Am Tag das Pāṇḍava erfreuend, brachte sie ihn nachts und zeigte ihn ihrer eigenen Mutter in ihrem eigenen Haus.
1.168.31
भ्रातृभिः सहितो नित्यं स्वपते पाण्डवस्तथा ।
कुन्त्याः परिचरन्ती सा तस्याः पार्श्वेवसन्निशां ॥ १.१६८.३१ ॥
Mit seinen Brüdern schlief der Pāṇḍava stets ebenso. Kuntī dienend, verbrachte sie die Nächte an ihrer Seite.
1.168.32
कामांश्च मुखवासादीनानयिष्यति भोजनम् ।
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामाजगाम महाव्रतः ॥ १.१६८.३२ ॥
Sie brachte Speisen, Mundaromen und andere begehrte Dinge. Als jene Nacht vergangen war, kam der Mann der großen Gelübde.
1.168.33
पाराशर्यो महाप्राज्ञो दिव्यदर्शी महातपाः ।
तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं शुभम्।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सस्नुषा चैव माधवी ॥ १.१६८.३३ ॥
Der Sohn Parāśaras, von großer Weisheit, mit göttlichem Blick und großer Askese, kam. Sie alle grüßten den großmütigen, gütigen Kṛṣṇa Dvaipāyana und standen mit gefalteten Händen; auch die Schwiegertochter Mādhavī war dabei.
1.168.34
मयेदं मनसा पूर्वं विदितं भरतर्षभाः ।
यथा स्थितैरधर्मेण धार्तराष्ट्रौर्विवासिताः ॥ १.१६८.३४ ॥
O Stiere der Bhāratas, dies wusste ich schon zuvor in meinem Geist: wie ihr durch die Söhne Dhṛtarāṣṭras durch Unrecht verbannt wurdet.
1.168.35
तद्विदित्वाऽस्मि संप्राप्तश्चिकीर्ष्वै परं हितम् ।
न विषादो हि वः कार्यः सर्वमेतत्सुखाय वः ॥ १.१६८.३५ ॥
Dies wissend, bin ich gekommen, da ich euch das höchste Gute tun will. Ihr sollt nicht verzagen; all dies dient eurem Glück.
1.168.36
सुहृद्वियोजनं कर्म पुराकृतमरिन्दमाः ।
तस्य सिद्धिरियं प्राप्ता मा शोचत परन्तपाः ॥ १.१६८.३६ ॥
O Bezwinger der Feinde, diese Tat der Trennung von Freunden wurde in einem früheren Leben getan; dies ist ihre Frucht, die nun eingetreten ist. O Verbrenner der Feinde, trauert nicht.
1.168.37
समाप्ते दुष्कृते चैव यूयं ते वै न संशयः ।
स्वराष्ट्रे विहरिष्यन्तो भविष्यथ सबान्धवाः ॥ १.१६८.३७ ॥
Wenn die Zeit des Frevels vorüber ist, werdet ihr ohne Zweifel in eurem eigenen Reich umherziehen, zusammen mit euren Verwandten.
1.168.38
दीनतो बालतश्चैव स्नेहं कुर्वन्ति बान्धवाः ।
तस्मादभ्यधिकः स्नेहो युष्मासु मम संप्रति ॥ १.१६८.३८ ॥
Verwandte zeigen den Elenden und den Kindern Zuneigung; darum ist meine Zuneigung zu euch nun größer.
1.168.39
स्नेहपूर्वं चिकीर्षामि हितं यत्तन्निबोधत ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः ॥ १.१६८.३९ ॥
Aus Zuneigung möchte ich tun, was heilsam ist; hört es an. Bleibt hier verborgen und erwartet mein Kommen.
1.168.40
एतद्वै शालिहोत्रस्य तपसा निर्मितं सरः ।
रमणीयमिदं तोयं क्षुत्पिपासाश्रमापहम् ॥ १.१६८.४० ॥
Dieser See wurde durch die Askese Śālihotras geschaffen; sein Wasser ist lieblich und nimmt die Ermattung von Hunger und Durst.
1.168.41
कार्यार्थिनस्तु षण्मासान्विहरध्वं यथासुखम् ॥ १.१६८.४१ ॥
Doch zu einem Zweck verweilt sechs Monate, wie es euch angenehm ist.
1.168.42
एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्थानरिन्दमान् ।
स्नेहाच्च संपरिष्वज्य कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः ॥ १.१६८.४२ ॥
So tröstete Vyāsa die Söhne Pṛthās, die Bezwinger der Feinde, und umarmte sie in Zuneigung; auch Kuntī tröstete er.
1.168.43
स्नुषे मा रोद मा रोदेत्येवं व्यासोऽब्रवीद्वचः ।
जीवपुत्रे सुतस्तेऽयं धर्मनित्यो युधिष्ठिरः ॥ १.१६८.४३ ॥
"Schwiegertochter, weine nicht, weine nicht", so sprach Vyāsa. Deine Söhne leben; hier ist dein Sohn Yudhiṣṭhira, stets dem Dharma ergeben.
1.168.44
पृथिव्यां पार्थइवान्सर्वान्प्रशासिष्यति धर्मराट् ।
धर्मेण जित्वा पृथिवीमखिलां धर्मकृद्वशी ॥ १.१६८.४४ ॥
Der König des Dharma wird über alle Erde herrschen wie der Sohn Pṛthās. Nachdem er die ganze Erde durch den Dharma erobert hat, wird er, der den Dharma übt und sich selbst beherrscht, herrschen.
1.168.45
स्थापयित्वा वशे सर्वां सपर्वतवनां शुभाम् ।
भीमसेनार्जुनबलाद्भोक्ष्यत्ययमसंशयम् ॥ १.१६८.४५ ॥
Nachdem er diese schöne ganze Erde mit ihren Bergen und Wäldern unter seine Herrschaft gebracht hat, wird er sie zweifellos genießen, durch die Kraft Bhīmasenas und Arjunas.
1.168.46
पुत्रास्तव च माद्र्याश्च पञ्चैते लोकविश्रुताः ।
स्वराष्ट्रे विहरिष्यन्ति सुखं सुमनसस्तदा ॥ १.१६८.४६ ॥
Deine Söhne und diese fünf Söhne Mādrīs, in der Welt berühmt, werden dann frohen Sinnes glücklich in ihrem eigenen Reich wohnen.
1.168.47
यक्ष्यन्ति च नरव्याघ्रा विजित्य पृथिवीमिमाम् ।
राजसूयाश्वमेधाद्यैः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ १.१६८.४७ ॥
Nachdem diese Erde erobert ist, werden jene Tiger unter den Menschen Opfer darbringen, das Rājasūya, das Aśvamedha und andere Riten mit reichlichen Gaben.
1.168.48
अनुगृह्य सुहृद्वर्गं धनेन च सुखेन च ।
पितृपैतामहं राज्यमहारिष्यन्ति ते सुताः ॥ १.१६८.४८ ॥
Nachdem sie ihren Kreis von Freunden mit Reichtum und Glück begnadigt haben, werden deine Söhne das väterliche und großväterliche Reich zurückgewinnen.
1.168.49
स्नुषा कमलपत्राक्षी नाम्ना कमलपालिका ।
वशवर्तिनी तु भीमस्य पुत्रमेषा जनिष्यति ॥ १.१६८.४९ ॥
Eine Schwiegertochter namens Kamalapālikā, mit lotusblattförmigen Augen und Bhīma ergeben, wird einen Sohn gebären.
1.168.50
तेन पुत्रेण कृच्छ्रेषु भविष्यथ च तारिताः ।
इह मासं प्रतीक्षध्वमागमिष्याम्यहं पुनः ॥ १.१६८.५० ॥
Durch jenen Sohn werdet ihr aus den Nöten befreit werden. Wartet hier einen Monat; ich werde wieder kommen.
1.168.51
देशकालौ विदित्वैवं यास्यध्वं परमां मुदम् ॥ १.१६८.५१ ॥
Wenn ihr Ort und Zeit so erkannt habt, werdet ihr in höchster Freude fortziehen.
1.168.52
स तैः प्राञ्जलिभिः सर्वैस्तथेत्युक्तो जनाधिप ।
जगाम भगवान्व्यासो यथागतमृषिः प्रभुः ॥ १.१६८.५२ ॥
O Herr der Menschen, als sie alle mit gefalteten Händen sagten: »So sei es«, ging der erhabene Vyāsa, der mächtige Seher, den Weg zurück, auf dem er gekommen war.