Vedyatra वेदयात्रा
தேடு

மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.168

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

சொற்பொருளுடன் படிக்க

1.168.1

युधिष्ठिरवचः श्रुत्वा कुन्तीमङ्गेऽधिरोप्य सा ।
भीमार्जुनान्तरगता यमाभ्यां च पुरस्कृता ॥ १.१६८.१ ॥

யுதிஷ்டிரரின் சொற்களைக் கேட்டு, அவள் குந்தியை தன் மடியில் அமர்த்தினாள்; பீமனுக்கும் அர்ஜுனனுக்கும் நடுவே சென்று, இரட்டையர்களான யமர்களை முன்னிறுத்தினாள்.

1.168.2

तिर्यग्युधिष्ठिरे याति हिडिम्बा भीमगामिनी ।
शालिहोत्रसरो रम्यमाससाद जलार्थिनी ॥ १.१६८.२ ॥

யுதிஷ்டிரரைக் கடந்து, பீமனுடன் செல்லும் ஹிடிம்பா, நீர் வேண்டி சாலிஹோத்ரரின் அழகிய ஏரியை அடைந்தாள்.

1.168.3

वनस्पतितलं गत्वा परिमृज्य गृहं यथा ।
पाण्डवानां च वासं सा कृत्वा पर्णमयं तथा ॥ १.१६८.३ ॥

ஒரு மரத்தடிக்குச் சென்று, அதை வீடு போல் சுத்தம் செய்து, பாண்டவர்களுக்காக இலைகளால் ஆன ஒரு வசிப்பிடத்தையும் அவ்வாறே அமைத்தாள்.

1.168.4

आत्मनश्च तथा कुन्त्या एकोद्देशे चकार सा ।
पाण्डवास्तु ततः स्नात्वा शुद्धाः सन्ध्यामुपास्य च ॥ १.१६८.४ ॥

அவள் தனக்காகவும், அதுபோல் குந்திக்காகவும், ஒரே இடத்தில் ஏற்பாடு செய்தாள். பின்னர் பாண்டவர்கள் நீராடித் தூய்மையாகி, சந்தியா வழிபாட்டைச் செய்தனர்.

1.168.5

तृषिताः क्षुत्पिपासार्ता जलमात्रेण वर्तयन् ।
शालिहोत्रस्ततो ज्ञात्वा क्षुधार्तान्पाण्डवांस्तदा ॥ १.१६८.५ ॥

தாகமும் பசியும் வருத்திய பாண்டவர்கள், வெறும் நீரைக்கொண்டே உயிர் வாழ்ந்தனர். அப்போது சாலிஹோத்ரர் பசியால் வாடிய பாண்டவர்களை அறிந்து—

1.168.6

मनसा चिन्तयामास पानीयं भोजनं महत् ।
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे विश्रान्ताः पृथया सह ॥ १.१६८.६ ॥

அவன் மனதில் நீரும் நிறைய உணவும் கொண்டு வர எண்ணினான். பின்னர் அந்தப் பாண்டவர்கள் அனைவரும் பிருதையுடன் இளைப்பாறினர்.

1.168.7

यथा जतुगृहे वृत्तं राक्षसेन कृतं च यत् ।
कृत्वा कथा बहुविधाः कथान्ते पाण्डुनन्दनम् ॥ १.१६८.७ ॥

அரக்கு மாளிகையில் அரக்கன் செய்த செயல்கள் எல்லாம் நடந்தபடி; பலவகைக் கதைகளைக் கூறி, கதையின் முடிவில் பாண்டுவின் மகனிடம் (அவள் பேசினாள்).

1.168.8

कुन्ती राजसुता वाक्यं भीमसेनमथाब्रवीत् ।
यथा पाण्डुस्तथा मान्यस्तव ज्येष्ठो युधिष्ठिरः ॥ १.१६८.८ ॥

அரசன் மகளாகிய குந்தி பின்னர் பீமசேனனிடம் இச்சொல்லைக் கூறினாள்: பாண்டுவைப் போலவே உன் மூத்தவனான யுதிட்டிரனும் மதிக்கத் தக்கவன்.

1.168.9

अहं धर्मविदाऽनेन मान्या गुरुतरा तव ।
तस्मात्पाण्डुहितार्थं मे युवराज हितं कुरु ॥ १.१६८.९ ॥

தர்மத்தை அறிந்த இவராலும் நான் மதிக்கத் தக்கவள்; உனக்கு நான் மிகவும் பெரியவள். ஆகவே, இளவரசனே, பாண்டுவின் மக்களின் நலனுக்காக என் நலனைச் செய்.

1.168.10

निकृता धार्तराष्ट्रेण पापेनाकृतबुद्धिना ।
दुष्कृतस्य प्रतीकारं न पश्यामि वृकोदर ॥ १.१६८.१० ॥

பாவியும் அறிவற்றவனுமான திருதராட்டிரன் மகனால் நான் அவமதிக்கப்பட்டேன். வ்ருகோதரா, இத்தீச்செயலுக்கு ஒரு பரிகாரம் எனக்குத் தெரியவில்லை.

1.168.11

तस्मात्कतिपयाहेन योगक्षेमं भविष्यति ।
क्षेमं दुर्गमिमं वासं वत्स्याम हि यथा वयम् ॥ १.१६८.११ ॥

ஆகவே சில நாட்களில் எங்களுக்கு யோகக்ஷேமம் உண்டாகும். நாங்கள் இந்தத் துர்கம் போன்ற பாதுகாப்பான இருப்பிடத்தில் வசிப்போம்.

1.168.12

इदमन्यन्महदुःखं धर्मकृच्छ्रं वृकोदर ।
दृष्ट्वैव त्वां महाप्राज्ञ अनङ्गाभिप्रचोदिता ॥ १.१६८.१२ ॥

வ்ருகோதரா, இது மற்றொரு பெரிய துன்பம், தர்மத்தின் கடுமையான சோதனை. மகாபிரக்ஞனே, உன்னைக் கண்டதாலேயே அனங்கனால் தூண்டப்பட்டு (என் உள்ளம் கலங்குகிறது).

1.168.13

युधिष्ठिरं च मां चैव वरयामास धर्मतः ।
धर्मार्थं देहि पुत्रं त्वं स नः श्रेयः करिष्यति ॥ १.१६८.१३ ॥

அவள் தர்மப்படி யுதிஷ்டிரரையும் என்னையும் தேர்ந்தெடுத்தாள். தர்மத்திற்காக நீ ஒரு மகனைக் கொடு; அவன் நமக்கு நன்மை செய்வான்.

1.168.14

प्रतिवाक्यं तु नेच्छामि आवयोर्वचनं कुरु ।
तथेति तत्प्रतिज्ञाय भीमसेनोऽब्रवीदिदम् ॥ १.१६८.१४ ॥

உன் சொல்லுக்கு எதிர்ச்சொல் நான் விரும்பவில்லை; எங்கள் இருவரின் சொல்லைச் செய். 'அப்படியே' என்று அதற்கு உறுதியளித்து பீமசேனன் இதைச் சொன்னான்.

1.168.15

शासनं ते करिष्यामि वेदशासनमित्यपि ।
समक्षं भ्रातृमध्ये तु तां चोवाच स राक्षसीम् ॥ १.१६८.१५ ॥

"வேதக் கட்டளைப்படி உன் கட்டளையைச் செய்வேன்." சகோதரர்கள் நடுவே, அனைவர் முன்னிலையிலும் அவன் அந்த ராட்சசியிடம் சொன்னான்.

1.168.16

शृणु राक्षसि सत्येन समयं ते वदाम्यहम् ।
यावत्कालेन भवति पुत्रस्योत्पादनं शुभे ॥ १.१६८.१६ ॥

ராட்சசியே, கேள்; உண்மையுடன் உனக்கு நிபந்தனையைச் சொல்கிறேன். மங்கலையே, ஒரு மகன் பிறப்பிக்கப்படும் காலம் வரை—

1.168.17

तावत्कालं चरिष्यामि त्वया सह सुमध्यमे ।
विशेषतो मत्सकाशे मा प्रकाशय नीचताम् ॥ १.१६८.१७ ॥

மெல்லிடையாளே, அந்த காலம் வரை உன்னுடன் வாழ்வேன். குறிப்பாக என் முன்னிலையில் உன் இழிவைக் காட்டாதே.

1.168.18

उत्तमस्त्रीगुणोपेता भजेथा वरवर्णिनि ।
सा तथेति प्रतिज्ञाय हिडिम्बा राक्षसी तथा ॥ १.१६८.१८ ॥

சிறந்த நிறமுடையவளே, உத்தமப் பெண்ணின் குணங்களுடன் கூடியவளாய் நீ என்னை அடைவாய். "அப்படியே" என்று உறுதியளித்து ராட்சசி ஹிடிம்பா அவ்வாறே இருந்தாள்.

1.168.19

गताऽहनि निवेशेषु भोज्यं राजार्हमानयत् ।
सा कदाचिद्विहारार्थं हिडिम्बा कामरूपिणी ॥ १.१६८.१९ ॥

நாட்கள் கழிந்தபோது அவள் தங்குமிடங்களுக்கு அரசர்க்குத் தகுந்த உணவைக் கொண்டுவந்தாள். ஒருமுறை விளையாட்டுக்காக, விருப்பம்போல் உருவம் எடுக்கவல்ல ஹிடிம்பா அவ்வாறு செய்தாள்.

1.168.20

भीमसेनमुपादाय ऊर्ध्वमाचक्रमं तदा ।
शैलशृङ्गेषु रम्येषु देवतायतनेषु च ॥ १.१६८.२० ॥

அப்போது அவள் பீமசேனனை அழைத்துக்கொண்டு மேலே சென்றாள்—அழகிய மலைச்சிகரங்களுக்கும் தெய்வ ஆலயங்களுக்கும்.

1.168.21

मृगपक्षिविघृष्टेषु रमणीयेषु सर्वेषु ।
कृत्वा सा परमं रूपं सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१६८.२१ ॥

மான்களும் பறவைகளும் நிறைந்த அனைத்து அழகிய இடங்களிலும், அவள் எல்லா அணிகலன்களாலும் அலங்கரிக்கப்பட்டு, தனது உயர்ந்த அழகு வடிவை எடுத்திருந்தாள்.

1.168.22

संजल्पन्ती सुमधुरं रमयामास पाण्डवम् ।
तथैव वनदुर्गेषु पर्वतद्रुमसानुषु ॥ १.१६८.२२ ॥

மிகவும் இனிமையாகப் பேசி அவள் பாண்டவனை மகிழ்வித்தாள். அதேபோல் காட்டின் கடினமான இடங்களிலும், மலைகளிலும் மரங்கள் நிறைந்த மேட்டுப்பகுதிகளிலும்.

1.168.23

सरस्तु रमणीयेषु पद्मोत्पलवनेषु च ।
नदीद्वीपप्रदेशेषु वैडूर्यसिकतेषु च ॥ १.१६८.२३ ॥

அழகிய ஏரிகளிலும், தாமரை மற்றும் நீலத் தாமரைக் காடுகளிலும், ஆற்றுத் தீவுப் பகுதிகளிலும், வைடூரியம் போன்ற மணற்பரப்புகளிலும்.

1.168.24

देवारण्येषु पुण्येषु तथा पर्वतसानुषु ।
सुतीर्थवनतोयासु तथा गिरिनदीषु च ॥ १.१६८.२४ ॥

புனித தெய்வ வனங்களிலும், மலைச்சரிவுகளிலும், சிறந்த தீர்த்தங்களும் காட்டு நீர்நிலைகளும் உள்ள இடங்களிலும், மலை ஆறுகளிலும்.

1.168.25

सागरस्य प्रदेशेषु भणिहेमयुतेषु च ।
गुह्यकानां निवासेषु कुलपर्वतसानुषु ॥ १.१६८.२५ ॥

கடலின் பகுதிகளிலும், மணியும் பொன்னும் அணிந்தவற்றிலும், குஹ்யகர்களின் வாசஸ்தலங்களிலும், குலபர்வதங்களின் சாரல்களிலும்.

1.168.26

सर्वर्तुफलवृक्षेषु मानसेषु वनेषु च ।
बिभ्रती परमं रूपं रमयामास पाण्डवम् ॥ १.१६८.२६ ॥

எல்லா பருவத்திலும் கனி தரும் மரங்களுள்ள மானஸ ஏரிகளிலும் காடுகளிலும், உயர்ந்த அழகைத் தாங்கி அவள் பாண்டவனை மகிழ்வித்தாள்.

1.168.27

यथा सुमोदते स्वर्गे सुकृत्यप्सरसा सह ।
सुतरां परमप्रीतस्तथा रेमे महाद्युतिः ॥ १.१६८.२७ ॥

சொர்க்கத்தில் புண்ணியவான் அப்சரசுடன் மகிழ்வது போல, மிகுந்த மகிழ்ச்சியுடன் அந்த மகாதேஜஸ்வி மிகவும் இன்புற்றான்.

1.168.28

शुभं हि जघनं तस्याः सवर्णमणिमेखलम् ।
न ततर्प तदा मृद्गन्भीमसेनो मुहुर्मुहुः ॥ १.१६८.२८ ॥

அவளுடைய அழகிய இடுப்பு, ஒத்த நிறமுள்ள மணி மேகலையுடன், பீமசேனனை அப்போது திருப்தியடையச் செய்யவில்லை; அவன் மீண்டும் மீண்டும் பார்த்தான்.

1.168.29

रमयन्ती ततो भीमं तत्रतत्र मनोजवा ।
सा रेमे तेन संहर्षात्तृप्यन्ती च मुहुर्मुहुः ॥ १.१६८.२९ ॥

பின்னர் பீமனை மகிழ்வித்தவளாய், மனம் போன்ற வேகமுடையவளாய், இங்கும் அங்கும், அவனுடன் மகிழ்ச்சியுடன் இன்புற்றாள்; மீண்டும் மீண்டும் திருப்தியடைந்தாள்.

1.168.30

अहस्सु रमयन्ती सा निशाकालेषु पाण्डवम् ।
आनीय वै स्वके गेहे दर्शयामास मातरम् ॥ १.१६८.३० ॥

பகலில் பாண்டவனை மகிழ்வித்தவளாய், இரவில் அவனை அழைத்துவந்து தன் வீட்டிலேயே தன் தாயிடம் காட்டினாள்.

1.168.31

भ्रातृभिः सहितो नित्यं स्वपते पाण्डवस्तथा ।
कुन्त्याः परिचरन्ती सा तस्याः पार्श्वेवसन्निशां ॥ १.१६८.३१ ॥

சகோதரர்களுடன் பாண்டவன் எப்போதும் அவ்வாறே உறங்கினான். குந்தியைப் பணிவிடை செய்தபடி அவள் இரவுகளில் அவளருகிலேயே தங்கினாள்.

1.168.32

कामांश्च मुखवासादीनानयिष्यति भोजनम् ।
तस्यां रात्र्यां व्यतीतायामाजगाम महाव्रतः ॥ १.१६८.३२ ॥

அவள் உணவையும், வாய்வாசனைப் பொருட்களையும், பிற விரும்பியவற்றையும் கொண்டு வருவாள். அந்த இரவு கழிந்ததும் மகாவிரதன் வந்தான்.

1.168.33

पाराशर्यो महाप्राज्ञो दिव्यदर्शी महातपाः ।
तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं शुभम्।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सस्नुषा चैव माधवी ॥ १.१६८.३३ ॥

பராசரரின் மகனும், மகா ஞானியும், தெய்வப் பார்வையுடையவனும், பெரும் தவம் செய்தவனுமான அவன் வந்தான். அவர்கள் அனைவரும் அந்த மகாத்மா, சுபகரமான கிருஷ்ணத்வைபாயனரை வணங்கி, கைகூப்பி நின்றனர்; மருமகளான மாதவியும் அவர்களுடன் இருந்தாள்.

1.168.34

मयेदं मनसा पूर्वं विदितं भरतर्षभाः ।
यथा स्थितैरधर्मेण धार्तराष्ट्रौर्विवासिताः ॥ १.१६८.३४ ॥

பரதர்களில் சிறந்தவர்களே! திருதராஷ்டிரனின் மகன்கள் அதர்மத்தால் உங்களை எவ்வாறு நாடுகடத்தினர் என்பதை நான் முன்பே மனதால் அறிந்திருந்தேன்.

1.168.35

तद्विदित्वाऽस्मि संप्राप्तश्चिकीर्ष्वै परं हितम् ।
न विषादो हि वः कार्यः सर्वमेतत्सुखाय वः ॥ १.१६८.३५ ॥

அதை அறிந்து, உங்களுக்கு மிக்க நன்மை செய்ய விரும்பி நான் வந்திருக்கிறேன். நீங்கள் துயரடையக் கூடாது; இவை அனைத்தும் உங்கள் நன்மைக்கே.

1.168.36

सुहृद्वियोजनं कर्म पुराकृतमरिन्दमाः ।
तस्य सिद्धिरियं प्राप्ता मा शोचत परन्तपाः ॥ १.१६८.३६ ॥

பகைவரை அடக்குபவர்களே! நண்பர்களிடமிருந்து பிரிவு என்னும் இந்தச் செயல் முன்பிறவியில் செய்யப்பட்டது; அதன் விளைவு இப்போது வந்துள்ளது. பகைவரைச் சுடுபவர்களே, வருந்தாதீர்கள்.

1.168.37

समाप्ते दुष्कृते चैव यूयं ते वै न संशयः ।
स्वराष्ट्रे विहरिष्यन्तो भविष्यथ सबान्धवाः ॥ १.१६८.३७ ॥

தீச்செயலின் காலம் முடிந்ததும், நீங்கள் அனைவரும் சந்தேகமின்றி உங்கள் சொந்த நாட்டில் உறவினர்களுடன் இன்புற்று வாழ்வீர்கள்.

1.168.38

दीनतो बालतश्चैव स्नेहं कुर्वन्ति बान्धवाः ।
तस्मादभ्यधिकः स्नेहो युष्मासु मम संप्रति ॥ १.१६८.३८ ॥

துன்பத்திலிருப்பவர்கள் மீதும், சிறு பிள்ளைகள் மீதும் உறவினர்கள் அன்பு காட்டுவர்; ஆகவே இப்போது உங்கள் மீது என் அன்பு மிகுதியாக உள்ளது.

1.168.39

स्नेहपूर्वं चिकीर्षामि हितं यत्तन्निबोधत ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः ॥ १.१६८.३९ ॥

அன்பினால் நான் நன்மையானதைச் செய்ய விரும்புகிறேன்; அதைக் கேளுங்கள். இங்கே மறைந்து வாழ்ந்து என் வருகைக்காகக் காத்திருங்கள்.

1.168.40

एतद्वै शालिहोत्रस्य तपसा निर्मितं सरः ।
रमणीयमिदं तोयं क्षुत्पिपासाश्रमापहम् ॥ १.१६८.४० ॥

இந்த ஏரி சாலிஹோத்திரரின் தவத்தால் உருவாக்கப்பட்டது; இதன் நீர் இனியது, பசி தாகத்தின் களைப்பை நீக்குவது.

1.168.41

कार्यार्थिनस्तु षण्मासान्विहरध्वं यथासुखम् ॥ १.१६८.४१ ॥

ஆனால் ஒரு நோக்கத்துக்காக ஆறு மாதங்கள் இன்பமாக விரும்பியவாறு வாழ்ந்திருங்கள்.

1.168.42

एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्थानरिन्दमान् ।
स्नेहाच्च संपरिष्वज्य कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः ॥ १.१६८.४२ ॥

இவ்வாறு வ்யாசர் எதிரிகளை அடக்கும் பிருதையின் மக்களுக்கு ஆறுதல் கூறி, அன்புடன் அணைத்து, குந்தியையும் தேற்றினார்.

1.168.43

स्नुषे मा रोद मा रोदेत्येवं व्यासोऽब्रवीद्वचः ।
जीवपुत्रे सुतस्तेऽयं धर्मनित्यो युधिष्ठिरः ॥ १.१६८.४३ ॥

"மருமகளே, அழாதே, அழாதே" என்று வியாசர் இவ்வாறு சொன்னார். உன் மகன்கள் உயிருடன் இருக்கிறார்கள்; இதோ உன் மகன் யுதிஷ்டிரன், எப்போதும் தர்மத்தில் நிலைத்தவன்.

1.168.44

पृथिव्यां पार्थइवान्सर्वान्प्रशासिष्यति धर्मराट् ।
धर्मेण जित्वा पृथिवीमखिलां धर्मकृद्वशी ॥ १.१६८.४४ ॥

தர்மராஜன் பூமியில் பிருதையின் மகனைப் போல அனைவரையும் ஆள்வான். தர்மத்தால் முழு பூமியையும் வென்று, தர்மம் செய்பவனும் தன்னடக்கமுள்ளவனுமாகிய அவன் ஆள்வான்.

1.168.45

स्थापयित्वा वशे सर्वां सपर्वतवनां शुभाम् ।
भीमसेनार्जुनबलाद्भोक्ष्यत्ययमसंशयम् ॥ १.१६८.४५ ॥

மலைகளும் காடுகளுமுள்ள இந்த அழகிய முழு பூமியையும் தன் வசப்படுத்தி, பீமசேனன் மற்றும் அர்ஜுனனின் வலிமையால் இவன் சந்தேகமின்றி அனுபவிப்பான்.

1.168.46

पुत्रास्तव च माद्र्याश्च पञ्चैते लोकविश्रुताः ।
स्वराष्ट्रे विहरिष्यन्ति सुखं सुमनसस्तदा ॥ १.१६८.४६ ॥

உன் மகன்களும், மாத்ரியின் இந்த ஐந்து மகன்களும், உலகில் புகழ்பெற்றவர்கள், அப்போது மகிழ்ந்த மனதுடன் தங்கள் நாட்டில் சுகமாக வாழ்வார்கள்.

1.168.47

यक्ष्यन्ति च नरव्याघ्रा विजित्य पृथिवीमिमाम् ।
राजसूयाश्वमेधाद्यैः क्रतुभिर्भूरिदक्षिणैः ॥ १.१६८.४७ ॥

இந்த பூமியை வென்ற பின், அந்த நரசிங்கங்கள் ராஜசூயம், அஸ்வமேதம் முதலிய, மிகுந்த தட்சிணையுடன் கூடிய யாகங்களைச் செய்வார்கள்.

1.168.48

अनुगृह्य सुहृद्वर्गं धनेन च सुखेन च ।
पितृपैतामहं राज्यमहारिष्यन्ति ते सुताः ॥ १.१६८.४८ ॥

நண்பர்கள் குழாமுக்குச் செல்வத்தாலும் சுகத்தாலும் அருள் புரிந்து, உன் மகன்கள் தந்தை மற்றும் பாட்டனார்களின் பாரம்பரிய அரசை மீட்டுக்கொள்வார்கள்.

1.168.49

स्नुषा कमलपत्राक्षी नाम्ना कमलपालिका ।
वशवर्तिनी तु भीमस्य पुत्रमेषा जनिष्यति ॥ १.१६८.४९ ॥

தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவளான கமலபாலிகா என்ற மருமகள், பீமனுக்கு அடங்கி நடப்பவள்; அவள் ஒரு மகனைப் பெற்றெடுப்பாள்.

1.168.50

तेन पुत्रेण कृच्छ्रेषु भविष्यथ च तारिताः ।
इह मासं प्रतीक्षध्वमागमिष्याम्यहं पुनः ॥ १.१६८.५० ॥

அந்தப் புதல்வனால் துன்பங்களில் நீங்கள் கரையேற்றப்படுவீர்கள். இங்கே ஒரு மாதம் காத்திருங்கள்; நான் மீண்டும் வருவேன்.

1.168.51

देशकालौ विदित्वैवं यास्यध्वं परमां मुदम् ॥ १.१६८.५१ ॥

இடத்தையும் காலத்தையும் இவ்வாறு அறிந்து, நீங்கள் பெரும் மகிழ்ச்சியை அடைவீர்கள்.

1.168.52

स तैः प्राञ्जलिभिः सर्वैस्तथेत्युक्तो जनाधिप ।
जगाम भगवान्व्यासो यथागतमृषिः प्रभुः ॥ १.१६८.५२ ॥

மக்களின் அரசே! அவர்கள் அனைவரும் கைகூப்பி 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்று சொல்லவும், வந்த வழியே பகவான் வியாசமுனிவர் சென்றார்.