مهابهاراتا · أدهيايا 1.170

1.170.1

ततस्ते पाण्डवाः सर्वे शालिहोत्राश्रमे तदा ।
पूजितास्तेन वन्येन तमामन्त्र्य महामुनिम् ॥ १.१७०.१ ॥

ثم ودّع البانداڤيون جميعًا، بعد أن أكرمهم هناك ذلك الساكن في الغابة في صومعة شاليهوترا، ذلك الحكيم العظيم.

जटाः कृत्वाऽऽत्मनः सर्वे वल्कलाजिनवाससः ।
कुन्त्या सह महात्मानो बिभ्रतस्तापसं वपुः ॥ १.१७०.२ ॥

وقد جعلوا لأنفسهم ضفائر، وارتدوا لحاءً وجلد الغزال، ومع كُنتي كان أولئك العظماء يحملون هيئة الزهّاد.

ब्राह्मं वेदमधीयाना वेदाङ्गानि च सर्वशः ।
नीतिशास्त्रं च धर्मज्ञा न्यायज्ञानं च पाण्डवाः ॥ १.१७०.३ ॥

وهم يدرسون الفيدا البراهمانية وجميع الفيدانغات، ويكتسبون علم السياسة والحكم العادل، البانداڤيون العارفون بالدارما.

शालिहोत्रप्रसादेन लब्ध्वा प्रीतिमवाप्य च ।
ते वनेन वनं गत्वा घ्नन्तो मृगगणान्बहून्।
अपक्रम्य ययू राजंस्त्वरमाणा महारथाः ॥ १.१७०.४ ॥

ولما نالوا الفرح بنعمة شاليهوترا، مضوا من غابة إلى غابة يقتلون قطعانًا كثيرة من الغزلان؛ ثم انطلقوا مسرعين من هناك، أيها الملك، أولئك الفرسان العظام.

मत्स्यांस्त्रिगर्तान्पाञ्चालान्कीचकानन्तरेण च ।
रमणीयान्वनोद्देशान्प्रेक्षमाणाः सरांसि च ॥ १.१७०.५ ॥

مارّين قرب أراضي الماتسيا والتريغارتا والبانتشالا والكيتشاكا، يتأملون مواضع الغابة البهيجة والبحيرات.

क्वचिद्वहन्तो जननीं त्वरमाणा महारथाः ।
क्वचिच्छ्रान्ताश्च कान्तारे क्वचित्तिष्ठन्ति हर्षिताः ॥ १.१७०.६ ॥

فتارةً يحملون أمّهم ويسرعون، وتارةً يقفون متعبين في البرية، وتارةً يقفون فرحين.

क्वचिच्छन्देन गच्छन्तस्ते जग्मुः प्रसभं पुनः ।
पथि द्वैपायन सर्वे ददृशुः स्वपितामहम् ॥ १.१७०.७ ॥

كانوا تارة يسيرون بحرية، ثم عادوا فمضوا بسرعة؛ وفي الطريق، يا دفايبايانا، رأوا جميعًا جدهم.

तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं तदा ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१७०.८ ॥

فحيّوا حينئذٍ جميعهم، وهم مُحرقو الأعداء، مع أمهم، الحكيم العظيم كريشنا دفايبايانا، ووقفوا مُقرّي الكفين.

तदाश्रमान्निर्गमनं मया ज्ञातं नरर्षभाः ।
घटोत्कचस्य चोत्पत्तिं ज्ञात्वा प्रीतिरवर्धत ॥ १.१७०.९ ॥

أيها الثيران بين البشر، علمتُ بخروجهم من الصومعة، ولما علمتُ بمولد غاتوتكاتشا زاد فرحي.

इदं नगरमभ्याशे रमणीयं निरामयम् ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः ॥ १.१७०.१० ॥

هذه المدينة قريبة، جميلة وخالية من الأمراض. أقيموا هنا متنكرين، في انتظار قدومي.

एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्तानरिन्दमान् ।
एकचक्रामभिगतां कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः ॥ १.१७०.११ ॥

هكذا طمأن فياسا أولئك المخضِعين للأعداء، أبناء بريتا، وطمأن الرب كونتي التي وصلت إلى إيكاتشاكرا.

कुर्यान्न केवलं धर्मं दुष्कृतं च तथान नरः ।
सुकृतं दुष्कृतं लोके न कर्ता नास्ति कश्चन ॥ १.१७०.१२ ॥

لا ينبغي للإنسان أن يفعل البر وحده، ولا الشر كذلك؛ فليس في العالم فاعلٌ لعملٍ صالحٍ أو فاسد.

अवश्यं लभते कर्ता फलं वै पुण्यपापयोः ।
दुष्कृतस्य फलेनैव प्राप्तं व्यसनमुत्तमम् ॥ १.१७०.१३ ॥

إن الفاعل لا محالة ينال ثمرة الفضيلة والذنب، وبثمرة الفعل السيئ أصابته هذه المحنة العظمى.

तस्मान्माधवि मानार्हे मा च शोके मनः कृथाः ।
एवमुक्त्वा निवेश्यैनान्ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.१७०.१४ ॥

فلذلك يا مادهافي، يا جديرة بالإكرام، لا تجعلي قلبك في الحزن. وبعد أن قال هذا وأسكنهم في دار أحد البراهمة—

जगाम भगवान्व्यासो यताकाममृषिः प्रभुः ॥ १.१७०.१५ ॥

مضى الإله فيّاسا، الحكيم السيد، كما شاء.