マハーバーラタ · 章 1.170

1.170.1

ततस्ते पाण्डवाः सर्वे शालिहोत्राश्रमे तदा ।
पूजितास्तेन वन्येन तमामन्त्र्य महामुनिम् ॥ १.१७०.१ ॥

その時、パーンドゥの息子たちは皆、シャーリホートラの庵で森の住人に敬われ、その偉大な聖者に別れを告げた。

जटाः कृत्वाऽऽत्मनः सर्वे वल्कलाजिनवाससः ।
कुन्त्या सह महात्मानो बिभ्रतस्तापसं वपुः ॥ १.१७०.२ ॥

自分たちのために髪を束ね、樹皮と鹿皮を身にまとい、クンティーとともに、その偉大な者たちは苦行者の姿をしていた。

ब्राह्मं वेदमधीयाना वेदाङ्गानि च सर्वशः ।
नीतिशास्त्रं च धर्मज्ञा न्यायज्ञानं च पाण्डवाः ॥ १.१७०.३ ॥

ブラーフマの吠陀と、すべてのヴェーダ支分を学び、政治学と正しい裁きの知識を得た、法を知るパーンドゥの息子たち。

शालिहोत्रप्रसादेन लब्ध्वा प्रीतिमवाप्य च ।
ते वनेन वनं गत्वा घ्नन्तो मृगगणान्बहून्।
अपक्रम्य ययू राजंस्त्वरमाणा महारथाः ॥ १.१७०.४ ॥

シャーリホートラの恩寵によって喜びを得て、彼らは森から森へ行き、多くの鹿の群れを殺しながら進んだ。王よ、その大戦車の勇士たちは、急いでそこを離れ去った。

मत्स्यांस्त्रिगर्तान्पाञ्चालान्कीचकानन्तरेण च ।
रमणीयान्वनोद्देशान्प्रेक्षमाणाः सरांसि च ॥ १.१७०.५ ॥

マツヤ、トリガルタ、パーンチャーラ、キーチャカの国の近くを通り、美しい森の地域と湖を眺めながら。

क्वचिद्वहन्तो जननीं त्वरमाणा महारथाः ।
क्वचिच्छ्रान्ताश्च कान्तारे क्वचित्तिष्ठन्ति हर्षिताः ॥ १.१७०.६ ॥

ある時は母を背負って急ぎ、ある時は荒野で疲れて立ち止まり、ある時は喜んで立っていた、その大戦車の勇士たちは。

क्वचिच्छन्देन गच्छन्तस्ते जग्मुः प्रसभं पुनः ।
पथि द्वैपायन सर्वे ददृशुः स्वपितामहम् ॥ १.१७०.७ ॥

時に思いのままに歩き、彼らは再び勢いよく進んだ。ドヴァイパーヤナよ、道中で彼らは皆、自分たちの祖父を見た。

तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं तदा ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१७०.८ ॥

そのとき敵を焼く者たちは皆、母とともに偉大なるクリシュナ・ドヴァイパーヤナに礼をし、合掌して立った。

तदाश्रमान्निर्गमनं मया ज्ञातं नरर्षभाः ।
घटोत्कचस्य चोत्पत्तिं ज्ञात्वा प्रीतिरवर्धत ॥ १.१७०.९ ॥

人中の雄牛たちよ、私は彼らが庵を出たことを知り、ガトートカチャの誕生を知って喜びが増した。

इदं नगरमभ्याशे रमणीयं निरामयम् ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः ॥ १.१७०.१० ॥

この町は近くにあり、快適で病のない所だ。ここで変装して住み、私の来訪を待つがよい。

एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्तानरिन्दमान् ।
एकचक्रामभिगतां कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः ॥ १.१७०.११ ॥

こうしてヴィヤーサは、敵を制する者たち、プリター（プリター）の息子たちを慰め、そしてエーカチャクラーに来たクンティーをも主は慰めた。

कुर्यान्न केवलं धर्मं दुष्कृतं च तथान नरः ।
सुकृतं दुष्कृतं लोके न कर्ता नास्ति कश्चन ॥ १.१७०.१२ ॥

人は正しい行いだけをしてはならず、また悪行もしてはならない。世には善行をなす者も悪行をなす者も、誰もいない。

अवश्यं लभते कर्ता फलं वै पुण्यपापयोः ।
दुष्कृतस्य फलेनैव प्राप्तं व्यसनमुत्तमम् ॥ १.१७०.१३ ॥

行為者は必ず功徳と罪過の果報を受ける。悪行の果報によって、この最大の不幸が彼に降りかかったのだ。

तस्मान्माधवि मानार्हे मा च शोके मनः कृथाः ।
एवमुक्त्वा निवेश्यैनान्ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.१७०.१४ ॥

ゆえに、尊ぶべきマーダヴィーよ、心を悲しみに向けてはならない。こう言って、彼らをバラモンの家に住まわせてから——

जगाम भगवान्व्यासो यताकाममृषिः प्रभुः ॥ १.१७०.१५ ॥

尊いヴィヤーサ仙は、聖者にして主であられ、思いのままに立ち去られた。