ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.170.1
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे शालिहोत्राश्रमे तदा ।
पूजितास्तेन वन्येन तमामन्त्र्य महामुनिम् ॥ १.१७०.१ ॥
ਤਦ ਉਹ ਸਾਰੇ ਪਾਂਡਵ ਸ਼ਾਲਿਹੋਤਰ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਵਿੱਚ, ਉਸ ਵਨਵਾਸੀ ਵੱਲੋਂ ਸਤਿਕਾਰੇ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਮਹਾਮੁਨੀ ਤੋਂ ਵਿਦਾ ਲੈ ਗਏ।
1.170.2
जटाः कृत्वाऽऽत्मनः सर्वे वल्कलाजिनवाससः ।
कुन्त्या सह महात्मानो बिभ्रतस्तापसं वपुः ॥ १.१७०.२ ॥
ਆਪਣੇ ਲਈ ਜਟਾਵਾਂ ਬਣਾ ਕੇ, ਛਿੱਲ ਤੇ ਮ੍ਰਿਗਛਾਲਾ ਪਹਿਨ ਕੇ, ਕੁੰਤੀ ਸਮੇਤ ਉਹ ਮਹਾਤਮਾ ਤਪਸਵੀ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰਨ ਕਰ ਰਹੇ ਸਨ।
1.170.3
ब्राह्मं वेदमधीयाना वेदाङ्गानि च सर्वशः ।
नीतिशास्त्रं च धर्मज्ञा न्यायज्ञानं च पाण्डवाः ॥ १.१७०.३ ॥
ਬ੍ਰਾਹਮ ਵੇਦ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਵੇਦਾਂਗਾਂ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਦੇ, ਨੀਤੀਸ਼ਾਸਤਰ ਤੇ ਨਿਆਂ-ਗਿਆਨ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ, ਧਰਮ ਦੇ ਜਾਣਕਾਰ ਪਾਂਡਵ।
1.170.4
शालिहोत्रप्रसादेन लब्ध्वा प्रीतिमवाप्य च ।
ते वनेन वनं गत्वा घ्नन्तो मृगगणान्बहून्।
अपक्रम्य ययू राजंस्त्वरमाणा महारथाः ॥ १.१७०.४ ॥
ਸ਼ਾਲਿਹੋਤਰ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਪਾ ਕੇ, ਉਹ ਬਨ ਤੋਂ ਬਨ ਜਾਂਦਿਆਂ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਮ੍ਰਿਗ-ਝੁੰਡਾਂ ਨੂੰ ਮਾਰਦੇ ਗਏ। ਹੇ ਰਾਜਨ, ਉਹ ਮਹਾਰਥੀ ਜਲਦੀ ਉੱਥੋਂ ਚਲੇ ਗਏ।
1.170.5
मत्स्यांस्त्रिगर्तान्पाञ्चालान्कीचकानन्तरेण च ।
रमणीयान्वनोद्देशान्प्रेक्षमाणाः सरांसि च ॥ १.१७०.५ ॥
ਮਤਸਿਆ, ਤ੍ਰਿਗਰਤ, ਪਾਂਚਾਲ ਅਤੇ ਕੀਚਕਾਂ ਦੇ ਦੇਸ਼ਾਂ ਦੇ ਨੇੜਿਓਂ, ਰਮਣੀਕ ਬਨ-ਖੇਤਰ ਅਤੇ ਸਰੋਵਰ ਵੇਖਦੇ ਹੋਏ।
1.170.6
क्वचिद्वहन्तो जननीं त्वरमाणा महारथाः ।
क्वचिच्छ्रान्ताश्च कान्तारे क्वचित्तिष्ठन्ति हर्षिताः ॥ १.१७०.६ ॥
ਕਦੇ ਮਾਤਾ ਨੂੰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਜਲਦੀ ਤੁਰਦੇ, ਕਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਥੱਕ ਕੇ ਰੁਕਦੇ, ਕਦੇ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਖੜ੍ਹੇ ਹੁੰਦੇ ਉਹ ਮਹਾਰਥੀ।
1.170.7
क्वचिच्छन्देन गच्छन्तस्ते जग्मुः प्रसभं पुनः ।
पथि द्वैपायन सर्वे ददृशुः स्वपितामहम् ॥ १.१७०.७ ॥
ਕਦੇ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਤੁਰਦੇ ਹੋਏ ਉਹ ਫਿਰ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅੱਗੇ ਵਧੇ। ਹੇ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ, ਰਸਤੇ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਆਪਣੇ ਦਾਦੇ ਨੂੰ ਵੇਖਿਆ।
1.170.8
तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं तदा ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१७०.८ ॥
ਤਦ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਰਿਆਂ ਨੇ ਮਾਤਾ ਸਮੇਤ ਮਹਾਤਮਾ ਕ੍ਰਿਸ਼ਣ ਦ੍ਵੈਪਾਯਨ ਨੂੰ ਪ੍ਰਣਾਮ ਕਰਕੇ ਹੱਥ ਜੋੜ ਕੇ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋ ਗਏ।
1.170.9
तदाश्रमान्निर्गमनं मया ज्ञातं नरर्षभाः ।
घटोत्कचस्य चोत्पत्तिं ज्ञात्वा प्रीतिरवर्धत ॥ १.१७०.९ ॥
ਹੇ ਨਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ੋ, ਉਦੋਂ ਮੈਨੂੰ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਆਸ਼ਰਮ ਤੋਂ ਨਿਕਲਣ ਦਾ ਪਤਾ ਲੱਗਾ; ਅਤੇ ਘਟੋਤਕਚ ਦੇ ਜਨਮ ਨੂੰ ਜਾਣ ਕੇ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਧ ਗਈ।
1.170.10
इदं नगरमभ्याशे रमणीयं निरामयम् ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः ॥ १.१७०.१० ॥
ਇਹ ਸ਼ਹਿਰ ਨੇੜੇ ਹੀ ਹੈ; ਸੁੰਦਰ ਅਤੇ ਰੋਗ-ਰਹਿਤ। ਮੇਰੇ ਆਉਣ ਦੀ ਉਡੀਕ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਇੱਥੇ ਭੇਸ ਬਦਲ ਕੇ ਰਹੋ।
1.170.11
एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्तानरिन्दमान् ।
एकचक्रामभिगतां कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः ॥ १.१७०.११ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਆਸ ਨੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਨੂੰ ਦਮਨ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਪ੍ਰਿਥਾ ਦੇ ਪੁੱਤਰਾਂ ਨੂੰ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ; ਅਤੇ ਏਕਚੱਕਰਾ ਆਈ ਕੁੰਤੀ ਨੂੰ ਵੀ ਪ੍ਰਭੂ ਨੇ ਦਿਲਾਸਾ ਦਿੱਤਾ।
1.170.12
कुर्यान्न केवलं धर्मं दुष्कृतं च तथान नरः ।
सुकृतं दुष्कृतं लोके न कर्ता नास्ति कश्चन ॥ १.१७०.१२ ॥
ਮਨੁੱਖ ਕੇਵਲ ਧਰਮ ਹੀ ਨਾ ਕਰੇ, ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਕਰੇ; ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਸੁਕਰਮ ਜਾਂ ਦੁਸ਼ਕਰਮ ਦਾ ਕੋਈ ਕਰਤਾ ਨਹੀਂ ਹੈ।
1.170.13
अवश्यं लभते कर्ता फलं वै पुण्यपापयोः ।
दुष्कृतस्य फलेनैव प्राप्तं व्यसनमुत्तमम् ॥ १.१७०.१३ ॥
ਕਰਤਾ ਜ਼ਰੂਰ ਪੁੰਨ ਅਤੇ ਪਾਪ ਦਾ ਫਲ ਪਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਦੁਸ਼ਕ੍ਰਿਤ ਦੇ ਫਲ ਨਾਲ ਹੀ ਉਸਨੂੰ ਇਹ ਵੱਡੀ ਬਿਪਤਾ ਮਿਲੀ।
1.170.14
तस्मान्माधवि मानार्हे मा च शोके मनः कृथाः ।
एवमुक्त्वा निवेश्यैनान्ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.१७०.१४ ॥
ਇਸ ਲਈ ਹੇ ਮਾਧਵੀ, ਮਾਣ ਦੇ ਯੋਗ, ਸੋਗ ਵਿੱਚ ਮਨ ਨਾ ਲਾ। ਇਹ ਆਖ ਕੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਬ੍ਰਾਹਮਣ ਦੇ ਘਰ ਠਹਿਰਾ ਕੇ—
1.170.15
जगाम भगवान्व्यासो यताकाममृषिः प्रभुः ॥ १.१७०.१५ ॥
ਭਗਵਾਨ ਵਿਆਸ, ਰਿਸ਼ੀ ਅਤੇ ਪ੍ਰਭੂ, ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਚਲੇ ਗਏ।