มหาภารตะ · อัธยายะ 1.170
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.170.1
ततस्ते पाण्डवाः सर्वे शालिहोत्राश्रमे तदा ।
पूजितास्तेन वन्येन तमामन्त्र्य महामुनिम् ॥ १.१७०.१ ॥
จากนั้นปาณฑพทั้งหมดได้รับการต้อนรับจากฤๅษีป่าที่อาศรมของศาลิโหตระ จึงกราบลาต่อมหามุนีนั้น
1.170.2
जटाः कृत्वाऽऽत्मनः सर्वे वल्कलाजिनवाससः ।
कुन्त्या सह महात्मानो बिभ्रतस्तापसं वपुः ॥ १.१७०.२ ॥
ปาณฑพทั้งหมดผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ ทำผมให้เป็นชฎาและนุ่งห่มเปลือกไม้กับหนังกวาง พร้อมกับพระนางกุนตี ต่างก็แต่งกายเป็นนักพรต
1.170.3
ब्राह्मं वेदमधीयाना वेदाङ्गानि च सर्वशः ।
नीतिशास्त्रं च धर्मज्ञा न्यायज्ञानं च पाण्डवाः ॥ १.१७०.३ ॥
ปาณฑพผู้รู้ธรรม ได้ศึกษาพระเวทของพราหมณ์และเวทางค์ทั้งหมดโดยสมบูรณ์ รวมทั้งคัมภีร์นีติศาสตร์และความรู้ในการตัดสินความอย่างถูกต้อง
1.170.4
शालिहोत्रप्रसादेन लब्ध्वा प्रीतिमवाप्य च ।
ते वनेन वनं गत्वा घ्नन्तो मृगगणान्बहून्।
अपक्रम्य ययू राजंस्त्वरमाणा महारथाः ॥ १.१७०.४ ॥
ปาณฑพได้รับความยินดีจากพระคุณของศาลิโหตระ ทั้งเปี่ยมด้วยความรักใคร่ ต่างพากันเดินทางจากป่าหนึ่งสู่อีกป่าหนึ่ง ล่าฝูงกวางจำนวนมาก แล้วจากไปอย่างเร่งรีบ โอ้พระราชา บรรดานักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นจึงเดินทางต่อไป
1.170.5
मत्स्यांस्त्रिगर्तान्पाञ्चालान्कीचकानन्तरेण च ।
रमणीयान्वनोद्देशान्प्रेक्षमाणाः सरांसि च ॥ १.१७०.५ ॥
ผ่านแคว้นของมัตสยะ ตริกรรต ปัญจาละ และกีจกะ พลางชมภูมิประเทศป่าอันงดงามและทะเลสาบทั้งหลาย
1.170.6
क्वचिद्वहन्तो जननीं त्वरमाणा महारथाः ।
क्वचिच्छ्रान्ताश्च कान्तारे क्वचित्तिष्ठन्ति हर्षिताः ॥ १.१७०.६ ॥
บางครั้งนักรบรถศึกผู้ยิ่งใหญ่เหล่านั้นพาพระมารดาเดินทางอย่างเร่งรีบ บางครั้งเมื่อเหนื่อยล้าในป่ากันดาร ก็หยุดพัก และบางครั้งก็ยืนอยู่อย่างปีติยินดี
1.170.7
क्वचिच्छन्देन गच्छन्तस्ते जग्मुः प्रसभं पुनः ।
पथि द्वैपायन सर्वे ददृशुः स्वपितामहम् ॥ १.१७०.७ ॥
บางครั้งเดินไปตามใจชอบ แล้วก็เร่งเดินทางต่อไปอีก โอ้ไทวปายนะ ระหว่างทางพวกเขาทั้งหมดได้พบปู่ของตนเอง
1.170.8
तेऽभिवाद्य महात्मानं कृष्णद्वैपायनं तदा ।
तस्थुः प्राञ्जलयः सर्वे सह मात्रा परन्तपाः ॥ १.१७०.८ ॥
จากนั้นทุกคน ผู้เป็นผู้ทำลายศัตรู พร้อมด้วยพระมารดา ได้กราบนมัสการกฤษณไทวปายนะผู้มีจิตใจยิ่งใหญ่ แล้วยืนประนมมือ
1.170.9
तदाश्रमान्निर्गमनं मया ज्ञातं नरर्षभाः ।
घटोत्कचस्य चोत्पत्तिं ज्ञात्वा प्रीतिरवर्धत ॥ १.१७०.९ ॥
โอ้บรรดาผู้เป็นวัวแห่งมนุษย์ ข้าพเจ้าได้ทราบการจากอาศรมของพวกเขา และเมื่อทราบการกำเนิดของโฆฏโตตกจะ ความปีติยินดีของข้าพเจ้าก็เพิ่มพูนขึ้น
1.170.10
इदं नगरमभ्याशे रमणीयं निरामयम् ।
वसतेह प्रतिच्छन्ना ममागमनकाङ्क्षिणः ॥ १.१७०.१० ॥
เมืองนี้อยู่ใกล้ งดงาม และปราศจากโรคภัย จงอาศัยอยู่ที่นี่ในการปลอมตัว รอคอยการมาของข้าพเจ้า
1.170.11
एवं स तान्समाश्वास्य व्यासः पार्तानरिन्दमान् ।
एकचक्रामभिगतां कुन्तीमाश्वासयत्प्रभुः ॥ १.१७०.११ ॥
ดังนั้น พระวยาสผู้เป็นเจ้าได้ปลอบโยนปาณฑพผู้ปราบศัตรูเหล่านั้น และปลอบโยนพระนางกุนตีผู้มาถึงเอกจักรา พระบุตรแห่งปฤถา
1.170.12
कुर्यान्न केवलं धर्मं दुष्कृतं च तथान नरः ।
सुकृतं दुष्कृतं लोके न कर्ता नास्ति कश्चन ॥ १.१७०.१२ ॥
คนเราไม่ควรทำเพียงธรรมะ และก็ไม่ควรทำความชั่วเช่นกัน ในโลกนี้ไม่มีผู้ใดที่เป็นผู้กระทำทั้งการทำดีและการทำชั่ว
1.170.13
अवश्यं लभते कर्ता फलं वै पुण्यपापयोः ।
दुष्कृतस्य फलेनैव प्राप्तं व्यसनमुत्तमम् ॥ १.१७०.१३ ॥
ผู้กระทำย่อมได้รับผลแห่งบุญและบาปอย่างแน่นอน ด้วยผลของการทำชั่วนั้นเอง ความทุกข์อันยิ่งใหญ่นี้จึงได้มาถึงเขา
1.170.14
तस्मान्माधवि मानार्हे मा च शोके मनः कृथाः ।
एवमुक्त्वा निवेश्यैनान्ब्राह्मणस्य निवेशने ॥ १.१७०.१४ ॥
เพราะเหตุนี้ โอ้มาธวี ผู้ควรแก่การให้เกียรติ อย่าให้จิตของเจ้าจมอยู่กับความโศกเศร้า พระวยาสกล่าวดังนี้ แล้วจัดที่พักให้บรรดาปาณฑพในเรือนของพราหมณ์
1.170.15
जगाम भगवान्व्यासो यताकाममृषिः प्रभुः ॥ १.१७०.१५ ॥
พระวยาสผู้ทรงพระภาค ฤๅษีและเป็นเจ้า ได้เสด็จจากไปตามที่ทรงประสงค์