મહાભારત · અધ્યાય 1.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.18.1
ततोऽभ्रशिखराकारैर्गिरिशृङ्गैरलंकृतम् ।
मन्दरं पर्वतवरं लताजालसमाकुलम् ॥ १.१८.१ ॥
ત્યારે વાદળોનાં શિખર જેવાં ગિરિશૃંગોથી શોભતો, વેલાઓની જાળથી ભરેલો શ્રેષ્ઠ પર્વત મંદર.
1.18.2
नानाविहंगसंघुष्टं नानादंष्ट्रिसमाकुलम् ।
किंनरैरप्सरोभिश्च देवैरपि च सेवितम् ॥ १.१८.२ ॥
વિવિધ પક્ષીઓના કલરવથી ગૂંજતો, અનેક દાઢવાળા પ્રાણીઓથી ભરેલો, કિન્નરો, અપ્સરાઓ અને દેવોથી સેવિત મંદર.
1.18.3
एकादश सहस्राणि योजनानां समुच्छ्रितम् ।
अधोभूमेः सहस्रेषु तावत्स्वेव प्रतिष्ठितम् ॥ १.१८.३ ॥
અગિયાર હજાર યોજન ઊંચો ઊભો છે, અને ધરતીની નીચે પણ એટલા જ હજાર યોજન સુધી સ્થિર છે.
1.18.4
तमुद्धर्तुमशक्ता वै सर्वे देवगणास्तदा ।
विष्णुमासीनमभ्येत्य ब्रह्माणं चेदमब्रुवन् ॥ १.१८.४ ॥
ત્યારે તેને ઊંચકવામાં અસમર્થ બનેલા બધા દેવગણો, બેઠેલા વિષ્ણુ અને બ્રહ્મા પાસે જઈને આમ બોલ્યા.
1.18.5
भवन्तावत्र कुरुतां बुद्धिं नैःश्रेयसीं पराम् ।
मन्दरोद्धरणे यत्नः क्रियतां च हिताय नः ॥ १.१८.५ ॥
તમે બંને અહીં પરમ કલ્યાણકારી નિર્ણય કરો; અમારા હિત માટે મંદરને ઊંચકવાનો પ્રયત્ન કરવામાં આવે.
1.18.6
तथेति चाब्रवीद्विष्णुर्ब्रह्मणा सह भार्गव ।
अचोदयदमेयात्मा फणीन्द्रं पद्मलोचनः ॥ १.१८.६ ॥
હે ભાર્ગવ! "એમ જ થાઓ" એમ કહીને બ્રહ્મા સાથે અમિત આત્માવાળા કમળનયન વિષ્ણુએ ફણીઓના રાજા (શેષ)ને પ્રેરિત કર્યા.
1.18.7
ततोऽनन्तः समुत्थाय ब्रह्मणा परिचोदितः ।
नारायणेन चाप्युक्तस्तस्मिन्कर्मणि वीर्यवान् ॥ १.१८.७ ॥
પછી બ્રહ્માથી પ્રેરિત થઈને અનંત ઊભો થયો; નારાયણે પણ તે કાર્ય વિશે તેને કહ્યું. તે પરાક્રમી હતો.
1.18.8
अथ पर्वतराजानं तमनन्तो महाबलः ।
उज्जहार बलाद्ब्रह्मन्सवनं सवनौकसम् ॥ १.१८.८ ॥
પછી મહાબલી અનંતે, હે બ્રાહ્મણ, તે પર્વતરાજને—વનવાસી મંદરને—બળથી ઉખેડી કાઢ્યો.
1.18.9
ततस्तेन सुराः सार्धं समुद्रमुपतस्थिरे ।
तमूचुरमृतस्यार्थे निर्मथिष्यामहे जलम् ॥ १.१८.९ ॥
પછી દેવો તેની સાથે સમુદ્ર પાસે પહોંચ્યા; અમૃત માટે અમે જળનું મંથન કરીશું એમ તેમણે તેને કહ્યું.
1.18.10
अपांपतिरथोवाच ममाप्यंशो भवेत्ततः ।
सोढाऽस्मि विपुलं मर्दं मन्दरभ्रमणादिति ॥ १.१८.१० ॥
પછી જળાધિપતિએ કહ્યું, "મારો પણ ભાગ હોય. મંદરના ફરવાથી થનારું મોટું મંથન હું સહન કરીશ."
1.18.11
ऊचुश्च कूर्मराजानमकूपारे सुरासुराः ।
अधिष्ठानं गिरेरस्य भवान्भवितुमर्हति ॥ १.१८.११ ॥
દેવો અને અસુરોએ સમુદ્રમાંના કૂર્મરાજને કહ્યું, "આ પર્વતનો આધાર તમે બનવા યોગ્ય છો."
1.18.12
कूर्मेण तु तथेत्युक्त्वा पृष्ठमस्य समर्पितम् ।
तं शैलं तस्य पृष्ठस्थं वज्रेणेन्द्रोऽभ्यपीडयत् ॥ १.१८.१२ ॥
કૂર્મે "એમ જ થાઓ" કહીને પોતાની પીઠ અર્પણ કરી. તેની પીઠ પર રહેલા તે પર્વતને ઇન્દ્રે વજ્રથી દબાવ્યો.
1.18.13
मन्थानं मन्दरं कृत्वा तथा योक्त्रं च वासुकिम् ।
देवा मथितुमारब्धाः समुद्रं निधिमम्भसाम्।
अमृतार्थे पुरा ब्रह्मस्तथैवासुरदानवाः ॥ १.१८.१३ ॥
મંદર પર્વતને મથાણી અને વાસુકિ નાગને દોરડું બનાવીને દેવોએ જળનિધિ સમુદ્રનું મંથન શરૂ કર્યું. હે બ્રહ્મન્, પૂર્વે અમૃત માટે અસુરો અને દાનવો પણ એ જ રીતે (સાથે) હતા.
1.18.14
एकमन्तमुपाश्लिष्टा नागराज्ञो महासुराः ॥ १.१८.१४ ॥
નાગરાજનો એક છેડો મહાસુરોએ વળગીને પકડ્યો હતો.
1.18.15
विबुधाः सहिताः सर्वे यतः पुच्छं ततः स्थिताः ।
अनन्तो भगवान्देवो यतो नारायणः स्थितः ॥ १.१८.१५ ॥
બધા દેવો સાથે મળીને જ્યાં પૂંછડી હતી ત્યાં ઊભા રહ્યા; ભગવાન અનંતદેવ જ્યાં નારાયણ સ્થિત હતા ત્યાં હતા.
1.18.16
वासुकेरग्रमाश्लिष्टा नागराज्ञो महासुराः ।
शिर उत्क्षिप्य नागस्य पुनः पुनरवाक्षिपन् ॥ १.१८.१६ ॥
વાસુકિનો આગળનો ભાગ મહાસુરોએ વળગીને પકડ્યો હતો; નાગનું માથું ઊંચકીને વારંવાર નીચે ખેંચ્યું.
1.18.17
वासुकेरथ नागस्य सहसा क्षिप्यतोऽसुरैः ।
सधूमाः सार्चिषो वाता निष्पेतुरसकृन्मुखात् ॥ १.१८.१७ ॥
ત્યારે અસુરોએ અચાનક ખેંચેલા વાસુકિ નાગના મુખમાંથી ધુમાડો અને જ્વાળાઓ સાથેના વાયુ વારંવાર નીકળ્યા.
1.18.18
वासुकेर्मथ्यमानस्य निःसृतेन विषेण च ।
अभवन्मिश्रितं तोयं तदा भार्गवनन्दन ॥ १.१८.१८ ॥
હે ભાર્ગવનંદન, મંથન થતા વાસુકિમાંથી નીકળેલા વિષથી ત્યારે પાણી મિશ્ર થઈ ગયું.
1.18.19
मथनान्मन्दरेणाथ देवदानवबाहुभिः ।
विषं तीक्ष्णं समुद्भूतं हालाहलमिति श्रुतम् ॥ १.१८.१९ ॥
પછી મંદર પર્વત વડે મંથન કરતાં, દેવો અને દાનવોની ભુજાઓના બળથી, હાલાહલ નામે પ્રસિદ્ધ તીક્ષ્ણ વિષ ઉત્પન્ન થયું.
1.18.20
देवाश्च दानवाश्चैव दग्धाश्चैव विषेण ह ।
अपाक्रामंस्ततो भीता विषादमगमंस्तदा ॥ १.१८.२० ॥
દેવો અને દાનવો વિષથી બળી ગયા; ત્યારે ભયભીત થઈને તેઓ પાછા હટી ગયા અને તે સમયે વિષાદમાં ડૂબી ગયા.
1.18.21
ब्रह्माणमब्रुवन्देवाः समेत्य मुनिपुंगवैः ।
मथ्यमानेऽमृते जातं विषं कालानलप्रभम् ॥ १.१८.२१ ॥
દેવોએ શ્રેષ્ઠ મુનિઓ સાથે મળીને બ્રહ્માને કહ્યું: અમૃત મંથાતું હતું ત્યારે કાળાગ્નિ સમાન પ્રકાશવાળું વિષ ઉત્પન્ન થયું.
1.18.22
तेनैव तापिता लोकास्तस्य प्रतिकुरुष्वह ।
एवमुक्तस्तदा ब्रह्मा दध्यौ लोकेश्वरं हरम् ॥ १.१८.२२ ॥
તેનાથી જ લોકો તપી રહ્યા છે; તેનો પ્રતિકાર કરો. આમ કહેવાતાં બ્રહ્માએ લોકેશ્વર હરનું ધ્યાન ધર્યું.
1.18.23
त्र्यक्षं त्रिशूलिनं रुद्रे देवदेवमुमापतिम् ।
तदाऽथ चिन्तितो देवस्तज्ज्ञात्वा द्रुतमाययौ ॥ १.१८.२३ ॥
ત્રિનેત્ર, ત્રિશૂલધારી, રુદ્ર, દેવોના દેવ, ઉમાપતિ (બ્રહ્માએ ધ્યાન ધર્યું). ત્યારે ધ્યાન કરાયેલા દેવ તે જાણીને ઝડપથી આવ્યા.
1.18.24
तस्याथ देवस्तत्सर्वमाचचक्षे प्रजापतिः ।
तच्छ्रुत्वा दवेदेवेशो लोकस्यास्य हितेप्सया ॥ १.१८.२४ ॥
પછી પ્રજાપતિએ તે દેવને બધું કહ્યું. તે સાંભળીને દેવેશે આ લોકના હિતની ઇચ્છાથી (કાર્ય કર્યું).
1.18.25
अपिबत्तद्विषं रुद्रः कालानलसमप्रभम् ।
कण्ठे स्थापितवान्देवो लोकानां हितकाम्यया ॥ १.१८.२५ ॥
કાલાગ્નિ જેવું પ્રજ્વલિત તે વિષ રુદ્રે પી લીધું. લોકોના હિતની કામનાથી તે દેવે તેને કંઠમાં ધારણ કર્યું.
1.18.26
यस्मात्तु नीलता कण्ठे नीलकण्ठस्ततः स्मृतः ।
पीतमात्रे विषे तत्र रुद्रेणामिततेजसा ॥ १.१८.२६ ॥
કંઠમાં નીલાશ આવી એટલે તેઓ નીલકંઠ તરીકે સ્મરાય છે. અમિત તેજસ્વી રુદ્રે વિષ પીધું કે તરત ત્યાં આમ થયું.
1.18.27
देवाः प्रीताः पुनर्जग्मुश्चक्रुर्वै कर्म तत्तथा ।
मथ्यमानेऽमृतस्यार्थे भूयो वै देवदानवैः ॥ १.१८.२७ ॥
દેવો પ્રસન્ન થઈ ફરી ગયા અને તે કાર્ય એ રીતે કર્યું. અમૃત માટે દેવ-દાનવોએ ફરી મંથન કર્યું ત્યારે.
1.18.28
वासुकेरथ नागस्य सहसा क्षिप्यतोऽसुरैः ।
सधूमाः सार्चिषो वाता निष्पेतुरसकृन्मुखात् ॥ १.१८.२८ ॥
અસુરો અચાનક ખેંચતા હતા ત્યારે નાગ વાસુકિના મુખમાંથી ધુમાડા અને જ્વાળાસહિત પવનો વારંવાર નીકળ્યા.
1.18.29
ते धूमसङ्घाः संभूता मेघसङ्घाः सविद्युतः ।
अभ्यवर्षन्सुरगणाञ्श्रमसंतापकर्शितान् ॥ १.१८.२९ ॥
તે ધુમાડાના સમૂહ ઊઠીને વીજળી સહિતના મેઘસમૂહ બન્યા અને શ્રમ-તાપથી કૃશ થયેલા દેવગણો પર તેઓ વરસ્યા.
1.18.30
तस्माच्च गिरिकूटाग्रात्प्रच्युताः पुष्पवृष्टयः ।
सुरासुरगणान्सर्वान्समन्तात्समवाकिरन् ॥ १.१८.३० ॥
તે પર્વતશિખરના અગ્રભાગથી પડેલી પુષ્પવૃષ્ટિઓ દેવ અને અસુરોના સર્વ ગણો પર ચારે તરફથી વરસી.
1.18.31
बभूवात्र महान्नादो महामेघरवोपमः ।
उदधेर्मथ्यमानस्य मन्दरेण सुरासुरैः ॥ १.१८.३१ ॥
મંદર પર્વતથી દેવો અને અસુરો સમુદ્રનું મંથન કરતા હતા ત્યારે મહામેઘના ગર્જન જેવો મોટો નાદ ત્યાં ઊઠ્યો.
1.18.32
तत्र नानाजलचरा विनिष्पिष्टा महाद्रिणा ।
विलयं समुपाजग्मुः शतशो लवणाम्भसि ॥ १.१८.३२ ॥
ત્યાં મહાપર્વતથી કચડાયેલા વિવિધ જળચરો સેંકડોની સંખ્યામાં ખારા પાણીમાં નાશ પામ્યા.
1.18.33
वारुणानि च भूतानि विविधानि महीधरः ।
पातालतलवासीनि विलयं समुपानयत् ॥ १.१८.३३ ॥
પાતાળતળમાં વસતા વરુણ સંબંધી વિવિધ પ્રાણીઓને પણ એ મહીધરે નાશ તરફ ધકેલી દીધા.
1.18.34
तस्मिंश्च भ्राम्यमाणेऽद्रौ संघृष्यन्तः परस्परम् ।
न्यपतन्पतगोपेताः पर्वताग्रान्महाद्रुमाः ॥ १.१८.३४ ॥
એ પર્વતને ફેરવાતા હતા ત્યારે એકબીજા સાથે ઘસાતા પક્ષીઓ સહિતના મોટા વૃક્ષો પર્વતશિખરોથી નીચે પડ્યા.
1.18.35
तेषां संघर्षजश्चाग्निरर्चिर्भिः प्रज्वलन्मुहुः ।
विद्युद्भिरिव नीलाभ्रमावृणोन्मन्दरं गिरिम् ॥ १.१८.३५ ॥
તેમના ઘર્ષણથી ઉત્પન્ન થયેલો અગ્નિ જ્વાળાઓથી વારંવાર ભડકીને, વીજળી સહિતના નીલ મેઘ જેવો મંદર પર્વતને ઘેરી વળ્યો.
1.18.36
ददाह कुञ्जरांस्तत्र सिंहांश्चैव विनिर्गतान् ।
विगतासूनि सर्वाणि सत्त्वानि विविधानि च ॥ १.१८.३६ ॥
ત્યાં બહાર આવેલા હાથીઓ અને સિંહોને તેણે બાળી નાખ્યા; વિવિધ સર્વ પ્રાણીઓ નિર્જીવ થઈ ગયા.
1.18.37
तमग्निममरश्रेष्ठः प्रदहन्तमितस्ततः ।
वारिणा मेघजेनेन्द्रः शमयामास सर्वशः ॥ १.१८.३७ ॥
દેવોમાં શ્રેષ્ઠ ઇન્દ્રે ચારેબાજુ બળતા તે અગ્નિને મેઘજન્ય જળ વડે સર્વથા શાંત કર્યો.
1.18.38
ततो नानाविधास्तत्र सुस्रुवुः सागराम्भसि ।
महाद्रुमाणां निर्यासा बहवश्चौषधीरसाः ॥ १.१८.३८ ॥
પછી ત્યાં સમુદ્રના જળમાં અનેક પ્રકારના મહાવૃક્ષોના નિર્યાસ અને ઘણા ઔષધિરસ વહી આવ્યા.
1.18.39
तेषाममृतवीर्याणां रसानां पयसैव च ।
अमरत्वं सुरा जग्मुः काञ्चनस्य च निःस्रवात् ॥ १.१८.३९ ॥
તે અમૃતવીર્ય રસો અને દૂધ વડે તથા સોનાના ઝરણથી દેવોએ અમરત્વ પ્રાપ્ત કર્યું.
1.18.40
ततस्तस्य समुद्रस्य तञ्जातमुदकं पयः ।
रसोत्तमैर्विमिश्रं च ततः क्षीरादभूद्धृतम् ॥ १.१८.४० ॥
પછી તે સમુદ્રનું જળ દૂધ બન્યું, ઉત્તમ રસો સાથે ભળ્યું, અને તે દૂધમાંથી ઘી ઉત્પન્ન થયું.
1.18.41
ततो ब्रह्माणमासीनं देवा वरदमब्रुवन् ।
श्रान्ताः स्म सुभृशं ब्रह्मन्नोद्भवत्यमृतं च तत् ॥ १.१८.४१ ॥
પછી બેઠેલા વરદાતા બ્રહ્માને દેવોએ કહ્યું: 'હે બ્રહ્મન્, અમે અત્યંત થાકી ગયા છીએ; તે અમૃત હજી ઉત્પન્ન થયું નથી.'
1.18.42
ऋते नारायणं देवं सर्वेऽन्ये देवदानवाः ।
चिरारब्धमिदं चापि सागरस्यापि मन्थनम् ॥ १.१८.४२ ॥
નારાયણ દેવ સિવાય બીજા બધા દેવો અને દાનવો — આ સમુદ્રમંથન લાંબા સમયથી આરંભાયું છે, છતાં.
1.18.43
ग्लानिरस्मान्समाविष्टा न चात्रामृतमत्थितम् ।
देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १.१८.४३ ॥
અમને થાક ઘેરી વળ્યો છે અને અહીં અમૃત મળ્યું નથી. દેવોના વચન સાંભળીને લોકપિતામહ બ્રહ્માએ (વિચાર્યું).
1.18.44
ततो नारायणं देवं वचनं चेदमब्रवीत् ।
विधत्स्वैषां बलं विष्णो भवानत्र परायणम् ॥ १.१८.४४ ॥
ત્યારે તેમણે દેવ નારાયણને આ વચન કહ્યું: 'હે વિષ્ણુ, એમને બળ આપો; અહીં તમે જ એમનો આશ્રય છો.'
1.18.45
बलं ददामि सर्वेषां कर्मैतद्ये समास्थिताः ।
क्षोभ्यतां कलशः सर्वैमन्दरः परिवर्त्यताम् ॥ १.१८.४५ ॥
'આ કાર્યમાં લાગેલા સૌને હું બળ આપું છું. સૌ સમુદ્રનું મંથન કરો; મંદર પર્વત ફેરવવામાં આવે.'
1.18.46
नारायणवचः श्रुत्वा बलिनस्ते महोदधेः ।
तत्पयः सहिता भूयश्चक्रिरे भृशमाकुलम् ॥ १.१८.४६ ॥
નારાયણનું વચન સાંભળીને તે બળવાન લોકોએ મહાસાગરના જળ સાથે તેને ફરી અત્યંત ખળભળાવી મૂક્યો.
1.18.47
तत्र पूर्वं विषं जातं तद्ब्रह्मवचनाच्छिवः ।
प्राग्रसल्लोकरक्षार्थं ततो ज्येष्ठा समुत्थिता।
कृष्णरूपधरा देवी सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१८.४७ ॥
ત્યાં પ્રથમ વિષ ઉત્પન્ન થયું; બ્રહ્માના વચનથી શિવે લોકરક્ષા માટે તેને પી લીધું. પછી કાળા રૂપને ધારણ કરનારી, સર્વ અલંકારોથી શોભિત જ્યેષ્ઠા દેવી ઊભી થઈ.
1.18.48
ततः शतसहस्रांशुर्मथ्यमानात्तु सागरात् ।
प्रसन्नात्मा समुत्पन्नः सोमः शीतांशुरुज्ज्वलः ॥ १.१८.४८ ॥
પછી મથાતા સાગરમાંથી પ્રસન્ન ચિત્તવાળા, હજાર કિરણોવાળા, શીતળ કિરણોવાળા, ઉજ્જ્વળ સોમ ઉત્પન્ન થયા.
1.18.49
श्रीरनन्तरमुत्पन्ना घृतात्पाण्डुरवासिनी ।
सुरा देवी समुत्पन्ना तुरगः पाण्डुरस्तथा ॥ १.१८.४९ ॥
ત્યારબાદ ઘીસમા સાગરમાંથી શ્વેત વસ્ત્રધારિણી શ્રી ઉત્પન્ન થયાં. દેવી સુરા ઉત્પન્ન થયાં, તેમજ શ્વેત વર્ણનો અશ્વ પણ.
1.18.50
कौस्तुभस्तु मणिर्दिव्य उत्पन्नो घृतसंभवः ।
मरीचिविकचः श्रीमान्नारायणउरोगतः ॥ १.१८.५० ॥
ઘીસમા સાગરમાંથી દિવ્ય કૌસ્તુભ મણિ ઉત્પન્ન થયો. કિરણોથી તેજસ્વી તે નારાયણના વક્ષસ્થળ પર સ્થિત થયો.
1.18.51
श्रीः सुरा चैव सोमश्च तुरगश्च मनोजवः ।
पारिजातश्च तत्रैव सुरभिश्च महामुने।
जज्ञाते तौ तदा ब्रह्मन्सर्वकामफलप्रदौ ॥ १.१८.५१ ॥
શ્રી, સુરા, સોમ, મનોવેગી અશ્વ, પારિજાત અને સુરભિ પણ ત્યાં ઉત્પન્ન થયાં. હે મહામુનિ, હે બ્રાહ્મણ, ત્યારે સર્વ કામનાઓનું ફળ આપનાર તે બંને ઉત્પન્ન થયાં.
1.18.52
ततो जज्ञे महाकायश्चतुर्दन्तो महागजः ।
कपिला कामवृक्षश्च कौस्तुभश्चाप्सरोगणः।
यतो देवास्ततो जग्मुरादित्यपथमाश्रिताः ॥ १.१८.५२ ॥
ત્યારબાદ વિશાળ શરીરવાળો, ચાર દાંતવાળો મહાગજ ઉત્પન્ન થયો. કપિલા, કામવૃક્ષ, કૌસ્તુભ અને અપ્સરાઓનો સમૂહ પણ ઉત્પન્ન થયો. ત્યાંથી દેવો આદિત્યમાર્ગનો આશ્રય લઈ ચાલ્યા ગયા.
1.18.53
धन्वन्तरिस्ततो देवो वपुष्मानुदतिष्ठत ।
श्वेतं कमण्डलुं बिभ्रदमृतं यत्र तिष्ठति ॥ १.१८.५३ ॥
ત્યારબાદ દેવ ધન્વંતરિ શરીરધારી થઈને પ્રગટ થયા. તેઓ શ્વેત કમંડળુ ધારણ કરેલા હતા, જેમાં અમૃત હતું.
1.18.54
एतदत्यद्भुतं दृष्ट्वा दानवानां समुत्थितः ।
अमृतार्थे महान्नादो ममेदमिति जल्पताम् ॥ १.१८.५४ ॥
આ અત્યંત અદ્ભુત દૃશ્ય જોઈને અમૃત માટે દાનવોમાં મહાન કોલાહલ ઊઠ્યો; 'આ મારું છે' એમ તેઓ બૂમો પાડતા હતા.
1.18.55
ततो नारायणो मायां मोहिनीं समुपाश्रितः ।
स्त्रीरूपमद्भुतं कृत्वा दानवानभिसंश्रितः ॥ १.१८.५५ ॥
પછી નારાયણે મોહિની માયાનો આશ્રય લઈ અદ્ભુત સ્ત્રીરૂપ ધારણ કરીને દાનવો પાસે જઈ પહોંચ્યા.
1.18.56
ततस्तदमृतं तस्यै ददुस्ते मूढचेतसः ।
स्त्रियै दानवदैतेयाः सर्वे तद्गतमानसाः ॥ १.१८.५६ ॥
પછી મોહિત મનવાળા, તેનામાં જ ચિત્ત લગાવેલા સર્વ દાનવ-દૈત્યોએ તે અમૃત તેને આપી દીધું.
1.18.57
सा तु नारायणी माया धारयन्ती कमण्डलुम् ।
आस्यमानेषु दैत्येषु पङ्क्त्या च प्रति दानवैः ॥ १.१८.५७ ॥
પરંતુ તે નારાયણી માયા કમંડલ ધારણ કરીને, દૈત્યો હરોળમાં બેઠા હતા ત્યારે, દાનવોની સામે બેઠી હતી.
1.18.58
देवानपाययद्देवी न दैत्यांस्ते च चुक्रुशुः ॥ १.१८.५८ ॥
દેવીએ દેવતાઓને અમૃત પીવડાવ્યું, દૈત્યોને નહીં; તેઓ બૂમો પાડી ઊઠ્યા.