ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.18
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.18.1
ततोऽभ्रशिखराकारैर्गिरिशृङ्गैरलंकृतम् ।
मन्दरं पर्वतवरं लताजालसमाकुलम् ॥ १.१८.१ ॥
ಆಗ ಮೋಡದ ಶಿಖರಗಳಂತಿದ್ದ ಗಿರಿಶೃಂಗಗಳಿಂದ ಅಲಂಕೃತವಾದ, ಬಳ್ಳಿಗಳ ಜಾಲದಿಂದ ತುಂಬಿದ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪರ್ವತ ಮಂದರ.
1.18.2
नानाविहंगसंघुष्टं नानादंष्ट्रिसमाकुलम् ।
किंनरैरप्सरोभिश्च देवैरपि च सेवितम् ॥ १.१८.२ ॥
ನಾನಾ ಬಗೆಯ ಹಕ್ಕಿಗಳ ಕೂಗಿನಿಂದ ಪ್ರತಿಧ್ವನಿಸಿ, ಹಲವು ಕೋರೆದಾಳಿನ ಪ್ರಾಣಿಗಳಿಂದ ತುಂಬಿ, ಕಿನ್ನರರು, ಅಪ್ಸರೆಯರು ಮತ್ತು ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಸೇವಿತ.
1.18.3
एकादश सहस्राणि योजनानां समुच्छ्रितम् ।
अधोभूमेः सहस्रेषु तावत्स्वेव प्रतिष्ठितम् ॥ १.१८.३ ॥
ಹನ್ನೊಂದು ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ಎತ್ತರಕ್ಕೆ ಏರಿದ್ದು, ಭೂಮಿಯ ಕೆಳಗೂ ಅಷ್ಟೇ ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ನೆಲೆಗೊಂಡಿದೆ.
1.18.4
तमुद्धर्तुमशक्ता वै सर्वे देवगणास्तदा ।
विष्णुमासीनमभ्येत्य ब्रह्माणं चेदमब्रुवन् ॥ १.१८.४ ॥
ಆಗ ದೇವಗಣಗಳೆಲ್ಲವೂ ಅದನ್ನು ಎತ್ತಲಾರದೆ, ಕುಳಿತಿದ್ದ ವಿಷ್ಣು ಮತ್ತು ಬ್ರಹ್ಮನ ಬಳಿಗೆ ಬಂದು ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದರು.
1.18.5
भवन्तावत्र कुरुतां बुद्धिं नैःश्रेयसीं पराम् ।
मन्दरोद्धरणे यत्नः क्रियतां च हिताय नः ॥ १.१८.५ ॥
ನೀವಿಬ್ಬರೂ ಇಲ್ಲಿ ಪರಮ ಶ್ರೇಯಸ್ಕರವಾದ ನಿರ್ಧಾರ ಕೈಗೊಳ್ಳಿ; ನಮ್ಮ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿ ಮಂದರವನ್ನು ಎತ್ತುವ ಪ್ರಯತ್ನವನ್ನು ಮಾಡಿ.
1.18.6
तथेति चाब्रवीद्विष्णुर्ब्रह्मणा सह भार्गव ।
अचोदयदमेयात्मा फणीन्द्रं पद्मलोचनः ॥ १.१८.६ ॥
ಓ ಭಾರ್ಗವ! "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ, ಬ್ರಹ್ಮನೊಂದಿಗೆ ಅಪರಿಮಿತ ಆತ್ಮದ ಕಮಲನೇತ್ರ ವಿಷ್ಣು ನಾಗರಾಜನನ್ನು (ಶೇಷನನ್ನು) ಪ್ರೇರಿಸಿದನು.
1.18.7
ततोऽनन्तः समुत्थाय ब्रह्मणा परिचोदितः ।
नारायणेन चाप्युक्तस्तस्मिन्कर्मणि वीर्यवान् ॥ १.१८.७ ॥
ಆಗ ಬ್ರಹ್ಮನಿಂದ ಪ್ರೇರಿತನಾದ ಅನಂತನು ಎದ್ದನು; ನಾರಾಯಣನು ಆ ಕಾರ್ಯದ ಬಗ್ಗೆ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದನು. ಅವನು ಪರಾಕ್ರಮಶಾಲಿ.
1.18.8
अथ पर्वतराजानं तमनन्तो महाबलः ।
उज्जहार बलाद्ब्रह्मन्सवनं सवनौकसम् ॥ १.१८.८ ॥
ಆಗ ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಯಾದ ಅನಂತನು, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆ ಪರ್ವತರಾಜನನ್ನು—ಅರಣ್ಯವಾಸಿಯಾದ ಮಂದರವನ್ನು—ಬಲದಿಂದ ಕಿತ್ತುಹಾಕಿದನು.
1.18.9
ततस्तेन सुराः सार्धं समुद्रमुपतस्थिरे ।
तमूचुरमृतस्यार्थे निर्मथिष्यामहे जलम् ॥ १.१८.९ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅವನೊಂದಿಗೆ ಸಮುದ್ರದ ಬಳಿಗೆ ಬಂದರು; ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ನೀರನ್ನು ಕಡೆಯೋಣ ಎಂದು ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು.
1.18.10
अपांपतिरथोवाच ममाप्यंशो भवेत्ततः ।
सोढाऽस्मि विपुलं मर्दं मन्दरभ्रमणादिति ॥ १.१८.१० ॥
ಆಗ ಜಲಾಧಿಪತಿ ಹೇಳಿದನು: "ನನಗೂ ಭಾಗ ಇರಲಿ. ಮಂದರದ ತಿರುಗಾಟದಿಂದ ಉಂಟಾಗುವ ಮಹಾ ಕಡೆಯನ್ನು ನಾನು ಸಹಿಸುತ್ತೇನೆ."
1.18.11
ऊचुश्च कूर्मराजानमकूपारे सुरासुराः ।
अधिष्ठानं गिरेरस्य भवान्भवितुमर्हति ॥ १.१८.११ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ಅಸುರರು ಸಮುದ್ರದಲ್ಲಿದ್ದ ಕೂರ್ಮರಾಜನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: "ಈ ಪರ್ವತಕ್ಕೆ ಆಧಾರವಾಗಲು ನೀವು ಯೋಗ್ಯರು."
1.18.12
कूर्मेण तु तथेत्युक्त्वा पृष्ठमस्य समर्पितम् ।
तं शैलं तस्य पृष्ठस्थं वज्रेणेन्द्रोऽभ्यपीडयत् ॥ १.१८.१२ ॥
ಆಮೆ "ಹಾಗೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಹೇಳಿ ತನ್ನ ಬೆನ್ನನ್ನು ಅರ್ಪಿಸಿತು. ಅದರ ಬೆನ್ನಿನ ಮೇಲಿದ್ದ ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ಇಂದ್ರನು ವಜ್ರದಿಂದ ಒತ್ತಿದನು.
1.18.13
मन्थानं मन्दरं कृत्वा तथा योक्त्रं च वासुकिम् ।
देवा मथितुमारब्धाः समुद्रं निधिमम्भसाम्।
अमृतार्थे पुरा ब्रह्मस्तथैवासुरदानवाः ॥ १.१८.१३ ॥
ಮಂದರವನ್ನು ಕಡೆಗೋಲನ್ನಾಗಿಯೂ, ವಾಸುಕಿ ನಾಗವನ್ನು ಹಗ್ಗವನ್ನಾಗಿಯೂ ಮಾಡಿ, ದೇವತೆಗಳು ಜಲನಿಧಿಯಾದ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಡೆಯಲು ಆರಂಭಿಸಿದರು. ಓ ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಹಿಂದೆ ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ಅಸುರರು ಮತ್ತು ದಾನವರೂ ಹಾಗೆಯೇ (ಒಟ್ಟಾಗಿ) ಇದ್ದರು.
1.18.14
एकमन्तमुपाश्लिष्टा नागराज्ञो महासुराः ॥ १.१८.१४ ॥
ನಾಗರಾಜನ ಒಂದು ತುದಿಯನ್ನು ಮಹಾಸುರರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು.
1.18.15
विबुधाः सहिताः सर्वे यतः पुच्छं ततः स्थिताः ।
अनन्तो भगवान्देवो यतो नारायणः स्थितः ॥ १.१८.१५ ॥
ದೇವತೆಗಳೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಬಾಲದ ಕಡೆ ನಿಂತರು; ಭಗವಾನ್ ಅನಂತದೇವನು ನಾರಾಯಣನು ನಿಂತಿದ್ದ ಸ್ಥಳದಲ್ಲಿದ್ದನು.
1.18.16
वासुकेरग्रमाश्लिष्टा नागराज्ञो महासुराः ।
शिर उत्क्षिप्य नागस्य पुनः पुनरवाक्षिपन् ॥ १.१८.१६ ॥
ವಾಸುಕಿಯ ಮುಂಭಾಗವನ್ನು ಮಹಾಸುರರು ಹಿಡಿದುಕೊಂಡಿದ್ದರು; ನಾಗನ ತಲೆಯನ್ನು ಮೇಲೆತ್ತಿ ಪದೇ ಪದೇ ಕೆಳಗೆ ಎಳೆದರು.
1.18.17
वासुकेरथ नागस्य सहसा क्षिप्यतोऽसुरैः ।
सधूमाः सार्चिषो वाता निष्पेतुरसकृन्मुखात् ॥ १.१८.१७ ॥
ಆಗ ಅಸುರರಿಂದ ಹಠಾತ್ತಾಗಿ ಎಳೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ವಾಸುಕಿ ನಾಗನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಸಹಿತ ಗಾಳಿ ಪದೇ ಪದೇ ಹೊರಬಂದಿತು.
1.18.18
वासुकेर्मथ्यमानस्य निःसृतेन विषेण च ।
अभवन्मिश्रितं तोयं तदा भार्गवनन्दन ॥ १.१८.१८ ॥
ಓ ಭಾರ್ಗವನ ಪುತ್ರನೇ, ಮಥಿಸಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ವಾಸುಕಿಯಿಂದ ಹೊರಹೊಮ್ಮಿದ ವಿಷದಿಂದ ಆಗ ನೀರು ಮಿಶ್ರವಾಯಿತು.
1.18.19
मथनान्मन्दरेणाथ देवदानवबाहुभिः ।
विषं तीक्ष्णं समुद्भूतं हालाहलमिति श्रुतम् ॥ १.१८.१९ ॥
ನಂತರ ಮಂದರ ಪರ್ವತದಿಂದ ಮಥನ ಮಾಡಿದಾಗ, ದೇವ-ದಾನವರ ಬಾಹುಗಳ ಬಲದಿಂದ, ಹಾಲಾಹಲ ಎಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧವಾದ ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಿಷ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.
1.18.20
देवाश्च दानवाश्चैव दग्धाश्चैव विषेण ह ।
अपाक्रामंस्ततो भीता विषादमगमंस्तदा ॥ १.१८.२० ॥
ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರು ವಿಷದಿಂದ ಸುಟ್ಟುಹೋದರು; ಆಗ ಭಯಗೊಂಡು ಹಿಂದೆ ಸರಿದರು, ಆಗ ವಿಷಾದದಲ್ಲಿ ಮುಳುಗಿದರು.
1.18.21
ब्रह्माणमब्रुवन्देवाः समेत्य मुनिपुंगवैः ।
मथ्यमानेऽमृते जातं विषं कालानलप्रभम् ॥ १.१८.२१ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಮುನಿಗಳೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ಹೇಳಿದರು: ಅಮೃತವನ್ನು ಮಥಿಸುವಾಗ ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ವಿಷ ಉದ್ಭವಿಸಿತು.
1.18.22
तेनैव तापिता लोकास्तस्य प्रतिकुरुष्वह ।
एवमुक्तस्तदा ब्रह्मा दध्यौ लोकेश्वरं हरम् ॥ १.१८.२२ ॥
ಅದರಿಂದಲೇ ಲೋಕಗಳು ಬಿಸಿಯಾಗಿವೆ; ಅದಕ್ಕೆ ಪ್ರತಿಕಾರ ಮಾಡಿ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟಾಗ ಬ್ರಹ್ಮನು ಲೋಕೇಶ್ವರ ಹರನನ್ನು ಧ್ಯಾನಿಸಿದನು.
1.18.23
त्र्यक्षं त्रिशूलिनं रुद्रे देवदेवमुमापतिम् ।
तदाऽथ चिन्तितो देवस्तज्ज्ञात्वा द्रुतमाययौ ॥ १.१८.२३ ॥
ತ್ರಿನೇತ್ರ, ತ್ರಿಶೂಲಧಾರಿ, ರುದ್ರ, ದೇವದೇವ, ಉಮಾಪತಿಯನ್ನು (ಬ್ರಹ್ಮ ಧ್ಯಾನಿಸಿದ). ಆಗ ಧ್ಯಾನಿಸಲ್ಪಟ್ಟ ದೇವನು ಅದನ್ನು ತಿಳಿದು ತ್ವರಿತವಾಗಿ ಬಂದನು.
1.18.24
तस्याथ देवस्तत्सर्वमाचचक्षे प्रजापतिः ।
तच्छ्रुत्वा दवेदेवेशो लोकस्यास्य हितेप्सया ॥ १.१८.२४ ॥
ಆಗ ಪ್ರಜಾಪತಿ ಆ ದೇವನಿಗೆ ಎಲ್ಲವನ್ನೂ ಹೇಳಿದನು. ಅದನ್ನು ಕೇಳಿ ದೇವೇಶನು ಈ ಲೋಕದ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ (ಕಾರ್ಯ ಮಾಡಿದನು).
1.18.25
अपिबत्तद्विषं रुद्रः कालानलसमप्रभम् ।
कण्ठे स्थापितवान्देवो लोकानां हितकाम्यया ॥ १.१८.२५ ॥
ಕಾಲಾಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಆ ವಿಷವನ್ನು ರುದ್ರನು ಕುಡಿದನು. ಲೋಕಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಆ ದೇವನು ಅದನ್ನು ಕಂಠದಲ್ಲಿ ಇರಿಸಿಕೊಂಡನು.
1.18.26
यस्मात्तु नीलता कण्ठे नीलकण्ठस्ततः स्मृतः ।
पीतमात्रे विषे तत्र रुद्रेणामिततेजसा ॥ १.१८.२६ ॥
ಕಂಠದಲ್ಲಿ ನೀಲಿ ಬಣ್ಣ ಕಾಣಿಸಿದ ಕಾರಣ ಅವನು ನೀಲಕಂಠನೆಂದು ಸ್ಮರಿಸಲ್ಪಟ್ಟನು. ಅಪರಿಮಿತ ತೇಜಸ್ಸಿನ ರುದ್ರನು ವಿಷವನ್ನು ಕುಡಿದಾಗ ಅಲ್ಲಿ ಹೀಗಾಯಿತು.
1.18.27
देवाः प्रीताः पुनर्जग्मुश्चक्रुर्वै कर्म तत्तथा ।
मथ्यमानेऽमृतस्यार्थे भूयो वै देवदानवैः ॥ १.१८.२७ ॥
ದೇವತೆಗಳು ಸಂತುಷ್ಟರಾಗಿ ಮತ್ತೆ ತೆರಳಿ ಆ ಕಾರ್ಯವನ್ನು ಹಾಗೆಯೇ ಮಾಡಿದರು. ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ದೇವದಾನವರಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮಥನ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ.
1.18.28
वासुकेरथ नागस्य सहसा क्षिप्यतोऽसुरैः ।
सधूमाः सार्चिषो वाता निष्पेतुरसकृन्मुखात् ॥ १.१८.२८ ॥
ಅಸುರರು ಸಹಸಾ ಎಳೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ ನಾಗ ವಾಸುಕಿಯ ಮುಖದಿಂದ ಹೊಗೆ ಮತ್ತು ಜ್ವಾಲೆಗಳ ಸಹಿತ ಗಾಳಿಗಳು ಪದೇ ಪದೇ ಹೊರಬಂದವು.
1.18.29
ते धूमसङ्घाः संभूता मेघसङ्घाः सविद्युतः ।
अभ्यवर्षन्सुरगणाञ्श्रमसंतापकर्शितान् ॥ १.१८.२९ ॥
ಆ ಹೊಗೆಯ ರಾಶಿಗಳು ಹುಟ್ಟಿ ಮಿಂಚಿನೊಡನೆ ಮೇಘಸಮೂಹಗಳಾದವು; ಆಯಾಸ ಮತ್ತು ತಾಪದಿಂದ ಕುಗ್ಗಿದ ದೇವಗಣಗಳ ಮೇಲೆ ಅವು ಮಳೆ ಸುರಿಸಿದವು.
1.18.30
तस्माच्च गिरिकूटाग्रात्प्रच्युताः पुष्पवृष्टयः ।
सुरासुरगणान्सर्वान्समन्तात्समवाकिरन् ॥ १.१८.३० ॥
ಆ ಪರ್ವತ ಶಿಖರದ ತುದಿಯಿಂದ ಬಿದ್ದ ಪುಷ್ಪವೃಷ್ಟಿಗಳು ದೇವ-ಅಸುರ ಗಣಗಳೆಲ್ಲರ ಮೇಲೆ ನಾಲ್ಕು ದಿಕ್ಕುಗಳಿಂದ ಸುರಿದವು.
1.18.31
बभूवात्र महान्नादो महामेघरवोपमः ।
उदधेर्मथ्यमानस्य मन्दरेण सुरासुरैः ॥ १.१८.३१ ॥
ಮಂದರ ಪರ್ವತದಿಂದ ದೇವ-ಅಸುರರು ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಡೆಯುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಮಹಾಮೇಘದ ಗರ್ಜನೆಯಂತಹ ಮಹಾ ನಾದ ಅಲ್ಲಿ ಹುಟ್ಟಿತು.
1.18.32
तत्र नानाजलचरा विनिष्पिष्टा महाद्रिणा ।
विलयं समुपाजग्मुः शतशो लवणाम्भसि ॥ १.१८.३२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮಹಾಪರ್ವತದಿಂದ ಪುಡಿಯಾದ ನಾನಾ ಜಲಚರಗಳು ನೂರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಉಪ್ಪುನೀರಿನಲ್ಲಿ ನಾಶವಾದವು.
1.18.33
वारुणानि च भूतानि विविधानि महीधरः ।
पातालतलवासीनि विलयं समुपानयत् ॥ १.१८.३३ ॥
ಪಾತಾಳತಲದಲ್ಲಿ ವಾಸಿಸುವ ವರುಣ ಸಂಬಂಧಿ ನಾನಾ ಜೀವಿಗಳನ್ನೂ ಆ ಮಹೀಧರ ನಾಶಗೊಳಿಸಿತು.
1.18.34
तस्मिंश्च भ्राम्यमाणेऽद्रौ संघृष्यन्तः परस्परम् ।
न्यपतन्पतगोपेताः पर्वताग्रान्महाद्रुमाः ॥ १.१८.३४ ॥
ಆ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಿರುಗಿಸುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಪರಸ್ಪರ ಉಜ್ಜಿಕೊಳ್ಳುತ್ತಾ ಪಕ್ಷಿಗಳಿಂದ ಕೂಡಿದ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳು ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಿಂದ ಕೆಳಗೆ ಬಿದ್ದವು.
1.18.35
तेषां संघर्षजश्चाग्निरर्चिर्भिः प्रज्वलन्मुहुः ।
विद्युद्भिरिव नीलाभ्रमावृणोन्मन्दरं गिरिम् ॥ १.१८.३५ ॥
ಅವುಗಳ ಘರ್ಷಣೆಯಿಂದ ಹುಟ್ಟಿದ ಬೆಂಕಿ ಜ್ವಾಲೆಗಳಿಂದ ಪದೇ ಪದೇ ಉರಿಯುತ್ತಾ, ಮಿಂಚಿನಿಂದ ಕೂಡಿದ ನೀಲಮೇಘದಂತೆ ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ಆವರಿಸಿತು.
1.18.36
ददाह कुञ्जरांस्तत्र सिंहांश्चैव विनिर्गतान् ।
विगतासूनि सर्वाणि सत्त्वानि विविधानि च ॥ १.१८.३६ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಹೊರಬಂದ ಆನೆಗಳನ್ನು ಮತ್ತು ಸಿಂಹಗಳನ್ನು ಅದು ಸುಟ್ಟುಹಾಕಿತು; ನಾನಾ ಪ್ರಾಣಿಗಳೆಲ್ಲವೂ ಪ್ರಾಣರಹಿತವಾದವು.
1.18.37
तमग्निममरश्रेष्ठः प्रदहन्तमितस्ततः ।
वारिणा मेघजेनेन्द्रः शमयामास सर्वशः ॥ १.१८.३७ ॥
ದೇವತೆಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಇಂದ್ರನು ಇತ್ತಲಾಗಿ ಅತ್ತಲಾಗಿ ಉರಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಆ ಅಗ್ನಿಯನ್ನು ಮೇಘಜಲದಿಂದ ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಶಮನಗೊಳಿಸಿದನು.
1.18.38
ततो नानाविधास्तत्र सुस्रुवुः सागराम्भसि ।
महाद्रुमाणां निर्यासा बहवश्चौषधीरसाः ॥ १.१८.३८ ॥
ನಂತರ ಅಲ್ಲಿ ಸಮುದ್ರದ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ಅನೇಕ ಬಗೆಯ ಮಹಾವೃಕ್ಷಗಳ ನಿರ್ಯಾಸಗಳೂ ಹಲವು ಔಷಧಿಗಳ ರಸಗಳೂ ಹರಿದುಬಂದವು.
1.18.39
तेषाममृतवीर्याणां रसानां पयसैव च ।
अमरत्वं सुरा जग्मुः काञ्चनस्य च निःस्रवात् ॥ १.१८.३९ ॥
ಅಮೃತ ಶಕ್ತಿಯುಳ್ಳ ಆ ರಸಗಳಿಂದ, ಹಾಲಿನಿಂದ ಮತ್ತು ಚಿನ್ನದ ಹರಿವಿನಿಂದ ದೇವತೆಗಳು ಅಮರತ್ವವನ್ನು ಪಡೆದರು.
1.18.40
ततस्तस्य समुद्रस्य तञ्जातमुदकं पयः ।
रसोत्तमैर्विमिश्रं च ततः क्षीरादभूद्धृतम् ॥ १.१८.४० ॥
ನಂತರ ಆ ಸಮುದ್ರದ ನೀರು ಹಾಲಾಗಿ, ಶ್ರೇಷ್ಠ ರಸಗಳೊಂದಿಗೆ ಬೆರೆತು, ಆ ಹಾಲಿನಿಂದ ತುಪ್ಪ ಉಂಟಾಯಿತು.
1.18.41
ततो ब्रह्माणमासीनं देवा वरदमब्रुवन् ।
श्रान्ताः स्म सुभृशं ब्रह्मन्नोद्भवत्यमृतं च तत् ॥ १.१८.४१ ॥
ನಂತರ ಕುಳಿತಿದ್ದ ವರದಾತ ಬ್ರಹ್ಮನಿಗೆ ದೇವತೆಗಳು ಹೇಳಿದರು: 'ಬ್ರಹ್ಮನೇ, ನಾವು ಬಹಳ ದಣಿದಿದ್ದೇವೆ; ಆ ಅಮೃತ ಇನ್ನೂ ಉದಯಿಸಿಲ್ಲ.'
1.18.42
ऋते नारायणं देवं सर्वेऽन्ये देवदानवाः ।
चिरारब्धमिदं चापि सागरस्यापि मन्थनम् ॥ १.१८.४२ ॥
ನಾರಾಯಣ ದೇವನನ್ನು ಬಿಟ್ಟು ಉಳಿದ ದೇವತೆಗಳು ಮತ್ತು ದಾನವರೆಲ್ಲರೂ — ಈ ಸಾಗರಮಥನ ಬಹಳ ಕಾಲದಿಂದ ಆರಂಭವಾಗಿದೆ, ಇನ್ನೂ.
1.18.43
ग्लानिरस्मान्समाविष्टा न चात्रामृतमत्थितम् ।
देवानां वचनं श्रुत्वा ब्रह्मा लोकपितामहः ॥ १.१८.४३ ॥
ನಮ್ಮನ್ನು ಆಯಾಸ ಆವರಿಸಿದೆ; ಇಲ್ಲಿ ಅಮೃತ ಸಿಗಲಿಲ್ಲ. ದೇವತೆಗಳ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಲೋಕಪಿತಾಮಹ ಬ್ರಹ್ಮ (ಯೋಚಿಸಿದನು).
1.18.44
ततो नारायणं देवं वचनं चेदमब्रवीत् ।
विधत्स्वैषां बलं विष्णो भवानत्र परायणम् ॥ १.१८.४४ ॥
ಆಗ ಅವನು ದೇವ ನಾರಾಯಣನಿಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದನು: 'ವಿಷ್ಣುವೇ, ಇವರಿಗೆ ಬಲವನ್ನು ಕೊಡು; ಇಲ್ಲಿ ನೀನೇ ಅವರ ಆಶ್ರಯ.'
1.18.45
बलं ददामि सर्वेषां कर्मैतद्ये समास्थिताः ।
क्षोभ्यतां कलशः सर्वैमन्दरः परिवर्त्यताम् ॥ १.१८.४५ ॥
'ಈ ಕಾರ್ಯದಲ್ಲಿ ತೊಡಗಿರುವ ಎಲ್ಲರಿಗೂ ನಾನು ಬಲ ನೀಡುತ್ತೇನೆ. ಎಲ್ಲರೂ ಸಮುದ್ರವನ್ನು ಕಡೆಯಿರಿ; ಮಂದರ ಪರ್ವತವನ್ನು ತಿರುಗಿಸಲಿ.'
1.18.46
नारायणवचः श्रुत्वा बलिनस्ते महोदधेः ।
तत्पयः सहिता भूयश्चक्रिरे भृशमाकुलम् ॥ १.१८.४६ ॥
ನಾರಾಯಣನ ಮಾತು ಕೇಳಿ ಆ ಬಲಶಾಲಿಗಳು ಆ ಮಹಾಸಾಗರದ ನೀರಿನೊಂದಿಗೆ ಮತ್ತೆ ಅದನ್ನು ತೀವ್ರವಾಗಿ ಕಲಕಿದರು.
1.18.47
तत्र पूर्वं विषं जातं तद्ब्रह्मवचनाच्छिवः ।
प्राग्रसल्लोकरक्षार्थं ततो ज्येष्ठा समुत्थिता।
कृष्णरूपधरा देवी सर्वाभरणभूषिता ॥ १.१८.४७ ॥
ಅಲ್ಲಿ ಮೊದಲು ವಿಷ ಹುಟ್ಟಿತು; ಬ್ರಹ್ಮನ ಮಾತಿನಂತೆ ಶಿವನು ಲೋಕರಕ್ಷಣೆಗಾಗಿ ಅದನ್ನು ಕುಡಿದನು. ಆಮೇಲೆ ಕಪ್ಪು ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿದ, ಸರ್ವಾಭರಣ ಭೂಷಿತಳಾದ ಜ್ಯೇಷ್ಠಾ ದೇವಿ ಎದ್ದಳು.
1.18.48
ततः शतसहस्रांशुर्मथ्यमानात्तु सागरात् ।
प्रसन्नात्मा समुत्पन्नः सोमः शीतांशुरुज्ज्वलः ॥ १.१८.४८ ॥
ನಂತರ ಕಡೆಯಲ್ಪಡುತ್ತಿದ್ದ ಸಾಗರದಿಂದ ಪ್ರಸನ್ನ ಮನಸ್ಸಿನ, ಸಾವಿರ ಕಿರಣಗಳ, ತಂಪಾದ ಕಿರಣಗಳ, ಹೊಳೆಯುವ ಸೋಮ ಹುಟ್ಟಿದನು.
1.18.49
श्रीरनन्तरमुत्पन्ना घृतात्पाण्डुरवासिनी ।
सुरा देवी समुत्पन्ना तुरगः पाण्डुरस्तथा ॥ १.१८.४९ ॥
ನಂತರ ತುಪ್ಪದಂತಿದ್ದ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ಬಿಳಿ ವಸ್ತ್ರ ಧರಿಸಿದ ಶ್ರೀ ಉದಯಿಸಿದಳು. ದೇವಿ ಸುರೆ ಉದಯಿಸಿದಳು, ಹಾಗೆಯೇ ಬಿಳಿಯ ಕುದುರೆಯೂ ಉದಯಿಸಿತು.
1.18.50
कौस्तुभस्तु मणिर्दिव्य उत्पन्नो घृतसंभवः ।
मरीचिविकचः श्रीमान्नारायणउरोगतः ॥ १.१८.५० ॥
ತುಪ್ಪದಂತಿದ್ದ ಸಮುದ್ರದಿಂದ ದಿವ್ಯ ಕೌಸ್ತುಭ ಮಣಿ ಉದಯಿಸಿತು. ಕಿರಣಗಳಿಂದ ಹೊಳೆಯುವ ಅದು ನಾರಾಯಣನ ಎದೆಯ ಮೇಲೆ ನೆಲೆಸಿತು.
1.18.51
श्रीः सुरा चैव सोमश्च तुरगश्च मनोजवः ।
पारिजातश्च तत्रैव सुरभिश्च महामुने।
जज्ञाते तौ तदा ब्रह्मन्सर्वकामफलप्रदौ ॥ १.१८.५१ ॥
ಶ್ರೀ, ಸುರೆ, ಚಂದ್ರ, ಮನೋವೇಗದ ಕುದುರೆ, ಪಾರಿಜಾತ ಮತ್ತು ಅಲ್ಲಿಯೇ ಸುರಭಿಯೂ ಉದಯಿಸಿದವು. ಮಹಾಮುನಿಯೇ, ಬ್ರಾಹ್ಮಣನೇ, ಆಗ ಸರ್ವ ಕಾಮನೆಗಳ ಫಲವನ್ನು ನೀಡುವ ಆ ಎರಡೂ ಉದಯಿಸಿದವು.
1.18.52
ततो जज्ञे महाकायश्चतुर्दन्तो महागजः ।
कपिला कामवृक्षश्च कौस्तुभश्चाप्सरोगणः।
यतो देवास्ततो जग्मुरादित्यपथमाश्रिताः ॥ १.१८.५२ ॥
ನಂತರ ದೊಡ್ಡ ದೇಹದ, ನಾಲ್ಕು ದಂತಗಳ ಮಹಾಗಜ ಉದಯಿಸಿತು. ಕಪಿಲೆ, ಕಾಮವೃಕ್ಷ, ಕೌಸ್ತುಭ ಮತ್ತು ಅಪ್ಸರಸ ಸಮೂಹವೂ ಉದಯಿಸಿತು. ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಆದಿತ್ಯ ಮಾರ್ಗವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ ಹೊರಟುಹೋದರು.
1.18.53
धन्वन्तरिस्ततो देवो वपुष्मानुदतिष्ठत ।
श्वेतं कमण्डलुं बिभ्रदमृतं यत्र तिष्ठति ॥ १.१८.५३ ॥
ನಂತರ ದೇವ ಧನ್ವಂತರಿ ದೇಹಧಾರಿಯಾಗಿ ಮೇಲೆದ್ದನು. ಅವನು ಬಿಳಿಯ ಕಮಂಡಲವನ್ನು ಹಿಡಿದಿದ್ದನು, ಅದರಲ್ಲಿ ಅಮೃತವಿತ್ತು.
1.18.54
एतदत्यद्भुतं दृष्ट्वा दानवानां समुत्थितः ।
अमृतार्थे महान्नादो ममेदमिति जल्पताम् ॥ १.१८.५४ ॥
ಈ ಅತ್ಯದ್ಭುತವನ್ನು ನೋಡಿ, ಅಮೃತಕ್ಕಾಗಿ ದಾನವರಲ್ಲಿ ಮಹಾ ಕೋಲಾಹಲ ಎದ್ದಿತು; 'ಇದು ನನ್ನದು' ಎಂದು ಅವರು ಕೂಗಿದರು.
1.18.55
ततो नारायणो मायां मोहिनीं समुपाश्रितः ।
स्त्रीरूपमद्भुतं कृत्वा दानवानभिसंश्रितः ॥ १.१८.५५ ॥
ನಂತರ ನಾರಾಯಣನು ಮೋಹಿನೀ ಮಾಯೆಯನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿ, ಅದ್ಭುತ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪವನ್ನು ಧರಿಸಿ ದಾನವರ ಬಳಿಗೆ ಬಂದನು.
1.18.56
ततस्तदमृतं तस्यै ददुस्ते मूढचेतसः ।
स्त्रियै दानवदैतेयाः सर्वे तद्गतमानसाः ॥ १.१८.५६ ॥
ನಂತರ ಮೋಹಿತ ಮನಸ್ಸಿನ, ಅವಳತ್ತಲೇ ಮನ ನೆಟ್ಟಿದ್ದ ಆ ದಾನವ-ದೈತ್ಯರೆಲ್ಲರೂ ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಆಕೆಗೆ ಕೊಟ್ಟರು.
1.18.57
सा तु नारायणी माया धारयन्ती कमण्डलुम् ।
आस्यमानेषु दैत्येषु पङ्क्त्या च प्रति दानवैः ॥ १.१८.५७ ॥
ಆದರೆ ಆ ನಾರಾಯಣೀ ಮಾಯೆ ಕಮಂಡಲುವನ್ನು ಹಿಡಿದು, ದೈತ್ಯರು ಸಾಲಾಗಿ ಕುಳಿತಿರುವಾಗ, ದಾನವರ ಎದುರು ಕುಳಿತಿದ್ದಳು.
1.18.58
देवानपाययद्देवी न दैत्यांस्ते च चुक्रुशुः ॥ १.१८.५८ ॥
ದೇವಿಯು ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಮೃತ ಕುಡಿಸಿದಳು; ದೈತ್ಯರಿಗಲ್ಲ; ಅವರು ಕೂಗಿಕೊಂಡರು.