مهابهاراتا · أدهيايا 1.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.181.1
अमर्षी द्रुपदो राजा कर्मसिद्धान्द्विजर्षभान् ।
अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ॥ १.१८१.१ ॥
طاف الملك دروبادا، عاجزاً عن كبح غضبه، بين كثير من مساكن البراهمة باحثاً عن أفضل المولودين مرتين، الكاملين في الشعائر.
1.181.2
पुत्रजन्म परीप्सन्वै शोकोपहतचेतनः ।
द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरन्सदा।
नास्ति श्रेष्ठमपत्यं म इति नित्यमचिन्तयत् ॥ १.१८१.२ ॥
راغباً في ابن، وعقله مضطرب من الحزن، لم ينم دروبادا قط، متذكراً عداوته لدرونا دائماً. وكان يفكر باستمرار: «ليس لي نسل فاضل».
1.181.3
जातान्पुत्रान्स निर्वेदाद्धिग्बन्धूनिति चाब्रवीत् ।
निःश्वासपरमश्चासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ॥ १.१८१.३ ॥
ونظر إلى الأبناء الذين وُلدوا، فقال في اشمئزاز: «ملعونون هؤلاء الأقارب!» وكان كثير الزفرات، تستهلكه الرغبة في الانتقام من درونا.
1.181.4
प्रभावं विनयं शिक्षां द्रोणस्य चरितानि च ।
क्षात्रेण च बलेनास्य चिन्तयन्नाध्यगच्छत ॥ १.१८१.४ ॥
وإذ كان يتأمل في جلال درونا وتواضعه وعلمه وسلوكه وقوته الحربية، لم يجد سبيلاً.
1.181.5
प्रतिकर्तुं नृपश्रेष्ठो यतमानोऽपि भारत ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गाकूले परिभ्रमन् ॥ १.१८१.५ ॥
يا بهارata، وإن كان ذلك الأفضل بين الملوك يسعى للانتقام، فقد ظل يتجول على ضفة الغانج حول كلماشي.
1.181.6
ब्राह्मणावसथं पुम्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रती द्विजः ॥ १.१८१.६ ॥
وصل سيد الأرض إلى مسكن برهمي مقدس، فلم يكن فيه برهمي لم يُتمّ غسل الطهارة، ولا واحد بلا نذر.
1.181.7
अधीयानौ महाभागौ सोऽपश्यत्संशितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी शाम्यन्तौ परमेष्ठिनौ ॥ १.१८१.७ ॥
رأى البراهمة الحكيمين ياجا وأوباياجا، منهمكين في الدراسة، عظيمي الحظ، ثابتين في نذورهما، هادئين، ساميين في مقامهما.
1.181.8
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
तारणेयौ युक्तरूपौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ ॥ १.१८१.८ ॥
برهمانان منهمكان في دراسة السامهيتا، من نسب كاشيابا وتارانيا، حسنا الهيئة، أفضل الحكماء.
1.181.9
स तावामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा बलं तयोस्तत्र कनीयांसमुपह्वरे ॥ १.१८१.९ ॥
خاطبهما بلا كلل، محققًا كل الرغبات؛ وبعد أن أدرك قوتهما هناك في الخلوة، توجه إلى الأصغر.
1.181.10
प्रपेदे च्छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
पादशुश्रूषणे युक्तः प्रियवाक्सर्वकामदः ॥ १.१८१.१० ॥
وأرضاه بالرغبات، ودنا من أوباياجا الثابت في نذوره؛ مكرّسًا لخدمة قدميه، متكلمًا بالكلام العذب، مانحًا كل الرغبات.
1.181.11
अर्चयित्वा यथान्यायमुपयाजमुवाच सः ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे ॥ १.१८१.११ ॥
ولما أكرمه وفق القاعدة، قال لأوباياجا: "أيها البراهمي، بأي طقس يكون لي ولد لقتل درونا؟"
1.181.12
अर्जुनस्य भवेद्भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
उपयाज कृते तस्मिन् गवां दाताऽस्मि तेऽर्बुदं ॥ १.१८१.१२ ॥
ليكن لأرجونا زوجة، امرأة حسنة اللون. يا أوباياجا، متى تحقق ذلك، سأعطيك أرْبُودا من الأبقار.
1.181.13
यद्वा तेऽन्यद्द्विजश्रेष्ठ मनसः सुप्रियं भवेत् ।
सर्वं तत्ते प्रदाताऽहं न हि मेऽत्रास्ति संशयः ॥ १.१८१.१३ ॥
يا خير المولودين مرتين، أيُّ شيء آخر يكون عزيزًا جدًا على نفسك فسأعطيك كله؛ ولا شك لي في ذلك.
1.181.14
इत्युक्तो नाहमित्येवं तमृषिः प्रत्यभाषत ।
आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्पुनः ॥ १.१८१.१४ ॥
فلما قيل له ذلك أجاب الحكيم: «لستُ أنا». فخدمه دروبدا مرة أخرى، راغبًا في استرضائه.
1.181.15
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं स द्विजोत्तमः ।
उपयाजोऽब्रवीत्काले राजन्मधुरया गिरा ॥ १.१८१.१५ ॥
ثم في نهاية عام قال أفضل المولودين مرتين أُبايَاجَ لدروبدا، أيها الملك، بكلام عذب في الوقت المناسب.
1.181.16
ज्येष्ठो भ्राता ममागृह्माद्विचरन् गहने वने ।
अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ॥ १.१८१.१६ ॥
أخي الأكبر، وهو يتجول في الغابة الكثيفة، التقط ثمرةً سقطت على أرضٍ لا يُعرف طهرها.
1.181.17
तदपश्यमहं भ्रातुरसाम्प्रतमनुव्रजन् ।
विमर्शं संकरादाने नायं कुर्यात्कदाचन ॥ १.१८१.१७ ॥
رأيتُ هذا وأنا أتبع أخي. عند أخذ شيء مختلط لم يتأمل قط؛ ولا ينبغي له أن يفعل ذلك أبدًا.
1.181.18
दृष्ट्वा फलस्य नापश्यद्दोषान्पापानुबन्धकान् ।
विविनक्ति न शौचं यः सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ॥ १.१८१.१८ ॥
من رأى الثمرة ولم يرَ العيوب الجالبة للإثم، ولا يميّز الطهارة، فكيف يكون غير ذلك في موضع آخر؟
1.181.19
संहिताध्ययनं कुर्वन्वसन्गुरुकुले च यः ।
भैक्षमुत्सृष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म च यदा तदा ॥ १.१८१.१९ ॥
ذلك الذي كان يقيم في بيت المعلم ويدرس السمهيتا، فيأكل الطعام المتسوَّل الذي تركه الآخرون، عندئذٍ…
1.181.20
कीर्तयन्गुणमन्नानामघृणी च पुनः पुनः ।
तं वै फलार्थिनं मन्ये भ्रातरं तर्कचक्षुषा ॥ १.१८१.२० ॥
أعدّه، بعين العقل، أخًا يطلب الثمرة، ذلك الذي يمدح مزايا الأطعمة مرارًا وهو عديم الحياء.
1.181.21
तं वै गच्छस्व नृपते स त्वां संयाजयिष्यति ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन् ॥ १.१८१.२१ ॥
اذهب إليه أيها الملك، فهو سيقيم قربانك. وكان الملك، يشعر بالاشمئزاز، يفكر في هذا في نفسه.
1.181.22
उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
अभिसम्पूज्य पूजार्हमथ याजमुवाच ह ॥ १.१८१.२२ ॥
فلما سمع كلام أوباياجا ذهب إلى ناسك ياجا؛ وبعد أن أكرم ياجا الجدير بالتكريم إكرامًا تامًا، خاطبه.
1.181.23
अयुतानि ददान्यष्टौ गवां याजय मां विभो ।
द्रोणवैराभिसन्तप्तं प्रह्लादयितुमर्हसि ॥ १.१८१.२३ ॥
أيها القدير، سأعطيك ثمانية أيوتات من الأبقار؛ فأقم قرباني. ومن اللائق بك أن تسرّ قلبي، أنا المعذّب بعداوة درونا.
1.181.24
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्रह्मास्त्रे चाप्यनुत्तमः ।
तस्माद्द्रोणः पराजैष्ट मां वै स सखिविग्रहे ॥ १.१८१.२४ ॥
إنه أفضل العارفين بالبراهمان، ولا نظير له حتى في سلاح البراهمان. لذلك هزمني درونا في نزاع الأصدقاء.
1.181.25
क्षत्रियो नास्ति तस्यास्यां पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः ।
कौरवाचायर्मुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ॥ १.१८१.२५ ॥
ليس على هذه الأرض محارب يفوقه، ولا حتى الحكيم بهارادفاجا، كبير معلمي الكوراڤا.
1.181.26
द्रोणस्य शरजालानि प्राणिदेहहराणि च ।
षडरत्नि धनुश्चास्य दृश्यते परमं महत् ॥ १.१८१.२६ ॥
تُرى شِباك سهام درونا التي تسلب أجساد الكائنات، وقوسه العظيم الأسمى الذي طوله ستة أذرع.
1.181.27
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमशंसयम् ।
प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ॥ १.१८१.२७ ॥
متنكّرًا في هيئة برهمي، يصدّ بلا ريب اندفاع المحاربين، ذلك الرامي العظيم، بهارادفاجا الكريم النفس.
1.181.28
क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः ।
तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रधृष्यं नरैर्भुवि ॥ १.१८१.२८ ॥
يقف كجاماداجنيا (باراشوراما) المعيَّن لإبادة المحاربين؛ قوة سلاحه مرعبة، لا يقهرها البشر على الأرض.
1.181.29
ब्राह्मं सन्धारयंस्तेजो हुताहुतिरिवानलः ।
समेत्य स दहत्याजौ क्षात्रधर्मपुरःसरः ॥ १.१८१.२९ ॥
حاملًا وهج البراهمة، كنارٍ صُبَّت فيها القرابين، يمضي إلى الحرب مقودًا بواجب المحارب فيحرق.
1.181.30
ब्रह्मक्षत्रे च विहिते ब्राह्मं तेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षात्राद्बलाद्धीनो ब्राह्मं तेजः प्रपेदिवान् ॥ १.१८१.३० ॥
وإن كان البراهمة والمحاربون مُعيَّنين كلٌّ على حدة، فوهج البراهمة أسمى؛ أنا، وقد عجزت عن قوة المحاربين، لجأت إلى وهج البراهمة.
1.181.31
द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम् ॥ १.१८१.३१ ॥
لقد جئتُ إليك، يا من تفوق دروناً وأعلمُ العارفين بالبراهمان، لأنال ابناً لا يُقهر في الحرب، يكون قاتلاً لدرونا.
1.181.32
तत्कर्म कुरु मे मे याज वितराम्यर्बुदं गवाम् ।
तथेत्युक्त्वा तु तं याजो याज्यार्थमुपकल्पयत् ॥ १.१८१.३२ ॥
أدِّ لي ذلك الطقس، وسأهب لك مئة مليون بقرة. فقال يājā «ليكن كذلك» وأعدّ ما يلزم للقربان.
1.181.33
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत् ।
याजो द्रोणविनाशाय प्रतिजज्ञे तथा च सः ॥ १.१८१.३३ ॥
فقال «هذا من أجل المعلّم»، وحثّ أُبايājā على ذلك رغم عدم رغبته؛ وتعهّد يājā بالمثل بإهلاك درونا.
1.181.34
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः ।
आचख्यौ कर्म वैतानं तदा पुत्रफलाय वै ॥ १.१८१.३४ ॥
فشرح أُبايājā، الزاهد العظيم، لذلك الملك طقس القربان الفيتاني لنيل ثمرة الابن.
1.181.35
स च पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः ।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता ते तथाविधः ॥ १.१८१.३५ ॥
وذلك الابن، أيها الملك، سيكون عظيم البأس وعظيم النور وعظيم القوة؛ وسيكون لك ابنٌ كما تشتهي.
1.181.36
भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय भूपतिः ।
आजह्वे तत्तथा सर्वं द्रुपदः कर्मसिद्धये ॥ १.१८१.३६ ॥
وقصد ذلك الملك دروپada قاتلَ بهاراداجا (درونا)، فاستدعى كل ذلك على هذا النحو تماماً لإتمام الطقس.
1.181.37
याजस्तु हवनस्यान्ते देवीमाज्ञापयत्तदा ।
प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ॥ १.१८१.३७ ॥
عند نهاية القربان أمرت الكاهن ياجا الملكة حينئذ: «تعالي إليّ أيتها الملكة بريشتي؛ فهذا الزوج قائم أمامك.»
1.181.38
अवलिप्तं मुखं ब्रह्मन्दिव्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
सूतार्थे नोपलब्धाऽस्मि तिष्ठ याज मम प्रिये ॥ १.१८१.३८ ॥
قالت الملكة: «أيها البراهمي، وجهي مدهون وأتزين بعطور إلهية؛ ولم أُعثر عليّ لأجل السائس. قف يا ياجا، يا حبيبي.»
1.181.39
याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजाभिमन्त्रितम् ।
कथं कामं न सन्दध्यात्सा त्वं विप्रेहि तिष्ठ वा ॥ १.१८१.३९ ॥
قال ياجا: «أولا تحقق القربان الذي طبخه ياجا وقدّسه أوباياجا رغبتها؟ تعالي أيها البراهمي، أو قفي.»
1.181.40
एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसन्निभिः ॥ १.१८१.४० ॥
وبعد أن قال ياجا هذا، وقُدِّم القربان وقُدِّس، نهض من تلك النار فتى يشبه الآلهة.
1.181.41
ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म चोत्तमम् ।
बिभ्रत्सखङ्गः सशरो धनुष्मान्विनदन्मुहुः ॥ १.१८१.४१ ॥
لونه لون اللهب، ذو هيئة مرعبة، متوّج بتاج، يرتدي درعًا فاخرة، حاملًا سيفًا وسهمًا وقوسًا، يزمجر مرارًا.
1.181.42
सोऽध्यारोदद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
ततः प्रणेदुः पञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ॥ १.१८१.४२ ॥
صعد العربة الفاخرة ثم انطلق بها حينئذ. فصاح البانجالا فرحين: «أحسنت، أحسنت!»
1.181.43
हर्षाविष्टांस्ततश्चैतान्नेयं सेहे वसुन्धरा ।
भयापहो राजपुत्रः पञ्चालानां यशस्करः ॥ १.१८१.४३ ॥
فلم تحتمل الأرض حينها أولئك الممتلئين فرحاً. وُلد هذا الأمير، مزيل الخوف، جالب المجد لبانشالا.
1.181.44
राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय वै ।
इत्युवाच महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा ॥ १.१८१.४४ ॥
قال حينها كائن عظيم غير مرئي يسير في السماء: إن هذا الذي يزيل حزن الملك وُلد حقاً لقتل درونا.
1.181.45
कुमारी चापि पाञ्चाली वेदीमध्यात्समुत्थिता ।
सुभगा दर्शनीयाङ्गी स्वसितायतलोचना ॥ १.१८१.४५ ॥
وظهرت من وسط المذبح أيضاً الفتاة بانتشالي، ذات الحظ، جميلة الأعضاء، بعينين بيضاوين واسعتين.
1.181.46
श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ॥ १.१८१.४६ ॥
سمراء البشرة، ذات عينين كبتلات اللوتس، بشعر أسود مجعد، وأظافر نحاسية مرتفعة، حسنة الحاجبين، ذات نهدين جميلين ممتلئين.
1.181.47
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षादमरवर्णिनी ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति ॥ १.१८१.४७ ॥
وإن اتخذت جسداً بشرياً فهي حقاً ذات لون الخالدين؛ عطرها كزهرة اللوتس الزرقاء، يسري مسافة كروشا.
1.181.48
या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सितां देवरूपिणीम् ॥ १.१८१.४८ ॥
التي تحمل الجمال الأسمى، ولا مثيل لها على الأرض، المشتهاة من الآلهة والدانافا واليكشا، ذات هيئة إلهية.
1.181.49
सदृशी पाण्डुपुत्रस्य अर्जुनस्येति भारत ।
ऊचुः प्रहृष्टमनसो राजभक्तिपुरस्कृताः ॥ १.१८१.४९ ॥
يا بهارata، قالوا وقلوبهم مسرورة، مدفوعين بالولاء للملك: «إنها تليق بأرجونا ابن باندو».
1.181.50
तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा निनीषुः क्षत्रियान्क्षयम् ॥ १.१८१.५० ॥
عن تلك المولودة جميلة الخصر تكلم صوت غير مجسد: كريشنا، خيرُ النساء جميعاً، راغبةً في إرسال الكشاتريا إلى الهلاك.
1.181.51
सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः कौरवाणां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ १.१८१.५१ ॥
في الوقت المناسب ستنجز هذه النحيفة الخصر عمل الآلهة؛ وبسببها سينشأ خوف عظيم للكورو.
1.181.52
तच्छ्रुत्वा सर्वपञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैतान्हर्षसम्पूर्णानियं सेहे वसुन्धरा ॥ १.१८१.५२ ॥
لما سمعوا ذلك، زأر جميع البانشالا كجماعة من الأسود؛ ولم تحتمل الأرض هؤلاء الممتلئين فرحاً.
1.181.53
पाञ्चालराजस्तां दृष्ट्वा हर्षादश्रूण्यवर्तयत् ।
परिष्वज्य च तां कृष्णां स्नुषा पाण्डोरिति ब्रुवन्।
अङ्कमारोप्य पाञ्चालीं राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१८१.५३ ॥
رأى ملك البانشالا تلك فذرف دموع الفرح؛ وعانق كريشنا قائلاً: «إنها كنّة باندو»، وأجلس البانشالية على حجره، فنال الملك فرحاً عظيماً.
1.181.54
तौ दृष्ट्वा पार्षती याजं प्रपेदे वै सुतार्थिनी ।
न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ॥ १.१८१.५४ ॥
لما رأت الاثنين، ذهبت بارشاتي ابنة دروبادا، راغبةً في ابن، إلى ياجا، مفكّرةً: «لا ينبغي لهذين أن يعرفا أماً غيري».
1.181.55
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया ।
तयोश्च नामनी चक्रुर्द्विजाः सम्पूर्णमानसाः ॥ १.१८१.५५ ॥
فقال له الكاهن ياجا لها رغبةً في إرضاء الملك: «ليكن ذلك». وسمّى البراهمة، وقد اطمأنت قلوبهم، الاثنين.
1.181.56
धृष्टत्वादत्यमर्षित्वाद्द्युम्नाद्युत्संभवादपि ।
धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपदस्य भवत्विति ॥ १.१८१.५६ ॥
«لجرأته وشدة غضبه ولأنه خرج من الضياء، فليكن هذا الأمير دهرشتادयुمنا، ابن دروبادا».
1.181.57
कृष्णेत्येवाब्रुवकन्कृष्णां कृष्णा।ञभूत्सा हि वर्णतः ।
तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ॥ १.१८१.५७ ॥
دعوها «كريشنا» لأنها كانت حقاً سمراء البشرة. وهكذا وُلد ذلك التوأم في القربان العظيم لدروبادا.
1.181.58
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतः परम् ॥ १.१८१.५८ ॥
أتقن دهرشتادयुمنا دراسة الفيدا إتقاناً تاماً.
1.181.59
धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ १.१८१.५९ ॥
بعد أن أحضر ابن بهاراداجا الجبار الأمير بانتشالا دهرشتادयुمنا إلى منزله، شرع في تعليمه فنون السلاح.
1.181.60
अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ १.१८१.६० ॥
ظنّ الحكيم درونا أن القدر لا يُدفع وأن ما هو آتٍ سيأتي، فصنع ذلك حفاظاً على شهرته.