Mahābhārata · Adhyāya 1.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.181.1
अमर्षी द्रुपदो राजा कर्मसिद्धान्द्विजर्षभान् ।
अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ॥ १.१८१.१ ॥
König Drupada, unfähig, seinen Zorn zu zügeln, durchstreifte viele Einsiedeleien der Brahmanen und suchte die vortrefflichen Zweimalgeborenen, die in den Riten vollendet waren.
1.181.2
पुत्रजन्म परीप्सन्वै शोकोपहतचेतनः ।
द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरन्सदा।
नास्ति श्रेष्ठमपत्यं म इति नित्यमचिन्तयत् ॥ १.१८१.२ ॥
Einen Sohn begehrend, mit vom Kummer gelähmtem Geist, konnte Drupada nie schlafen und dachte stets an seine Feindschaft mit Droṇa. Unablässig dachte er: 'Ich habe keinen vortrefflichen Nachkommen.'
1.181.3
जातान्पुत्रान्स निर्वेदाद्धिग्बन्धूनिति चाब्रवीत् ।
निःश्वासपरमश्चासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ॥ १.१८१.३ ॥
Auf die geborenen Söhne blickend, sagte er voller Widerwillen: 'Schande über diese Verwandten!' Ganz von tiefem Seufzen erfüllt, war er vom Wunsch verzehrt, Droṇa zu vergelten.
1.181.4
प्रभावं विनयं शिक्षां द्रोणस्य चरितानि च ।
क्षात्रेण च बलेनास्य चिन्तयन्नाध्यगच्छत ॥ १.१८१.४ ॥
Über Droṇas Macht, Demut, Lehre und Wandel sowie über seine kriegerische Stärke nachsinnend, fand er keinen Weg.
1.181.5
प्रतिकर्तुं नृपश्रेष्ठो यतमानोऽपि भारत ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गाकूले परिभ्रमन् ॥ १.१८१.५ ॥
O Bhārata, obwohl er sich bemühte, es ihm heimzuzahlen, streifte jener beste der Könige am Ufer des Gaṅgā umher, rings um Kalmāṣī.
1.181.6
ब्राह्मणावसथं पुम्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रती द्विजः ॥ १.१८१.६ ॥
Der Herr der Erde erreichte eine heilige Einsiedelei von Brahmanen. Dort gab es keinen Brahmanen, der nicht das Badeteritus vollzogen hätte, noch einen ohne sein Gelübde.
1.181.7
अधीयानौ महाभागौ सोऽपश्यत्संशितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी शाम्यन्तौ परमेष्ठिनौ ॥ १.१८१.७ ॥
Er sah die Brahmarṣi Yāja und Upayāja, in das Studium vertieft, hochbeglückt, fest in ihren Gelübden, still und im höchsten Rang stehend.
1.181.8
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
तारणेयौ युक्तरूपौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ ॥ १.१८१.८ ॥
Zwei Brahmanen, dem Studium der Saṃhitā ergeben, von Geschlecht Kāśyapa und Taraṇeya, von würdiger Gestalt, die besten unter den Weisen.
1.181.9
स तावामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा बलं तयोस्तत्र कनीयांसमुपह्वरे ॥ १.१८१.९ ॥
Er sprach beide an, unermüdlich, alle Wünsche erfüllend; nachdem er an jenem abgeschiedenen Ort ihre Kraft erkannt hatte, wandte er sich an den Jüngeren.
1.181.10
प्रपेदे च्छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
पादशुश्रूषणे युक्तः प्रियवाक्सर्वकामदः ॥ १.१८१.१० ॥
Ihn mit Wünschen erfreuend, trat er an Upayāja heran, fest in seinen Gelübden; im Dienst an dessen Füßen, freundlich redend, alle Wünsche gewährend.
1.181.11
अर्चयित्वा यथान्यायमुपयाजमुवाच सः ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे ॥ १.१८१.११ ॥
Nachdem er ihn gemäß der Vorschrift geehrt hatte, sprach er zu Upayāja: "Brahmane, durch welches Ritual soll mir ein Sohn zum Tod Droṇas erwachsen?"
1.181.12
अर्जुनस्य भवेद्भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
उपयाज कृते तस्मिन् गवां दाताऽस्मि तेऽर्बुदं ॥ १.१८१.१२ ॥
Möge Arjuna eine Gattin haben, eine Frau von erlesener Hautfarbe. O Upayāja, wenn dies vollbracht ist, werde ich dir eine Arbuda Kühe geben.
1.181.13
यद्वा तेऽन्यद्द्विजश्रेष्ठ मनसः सुप्रियं भवेत् ।
सर्वं तत्ते प्रदाताऽहं न हि मेऽत्रास्ति संशयः ॥ १.१८१.१३ ॥
O Bester der Zweimalgeborenen, was immer sonst deinem Sinn sehr lieb sein mag, all das werde ich dir geben; daran habe ich keinen Zweifel.
1.181.14
इत्युक्तो नाहमित्येवं तमृषिः प्रत्यभाषत ।
आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्पुनः ॥ १.१८१.१४ ॥
So angesprochen, antwortete der Weise: »Ich bin es nicht.« Da diente Drupada ihm wieder, weil er ihn gnädig stimmen wollte.
1.181.15
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं स द्विजोत्तमः ।
उपयाजोऽब्रवीत्काले राजन्मधुरया गिरा ॥ १.१८१.१५ ॥
Dann, am Ende eines Jahres, sprach der beste der Zweimalgeborenen, Upayāja, zu Drupada, o König, zur rechten Zeit mit süßen Worten.
1.181.16
ज्येष्ठो भ्राता ममागृह्माद्विचरन् गहने वने ।
अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ॥ १.१८१.१६ ॥
Mein älterer Bruder nahm, im dichten Wald umherstreifend, eine Frucht auf, die auf einen Boden gefallen war, dessen Reinheit unbekannt war.
1.181.17
तदपश्यमहं भ्रातुरसाम्प्रतमनुव्रजन् ।
विमर्शं संकरादाने नायं कुर्यात्कदाचन ॥ १.१८१.१७ ॥
Dies sah ich, als ich meinem Bruder folgte. Beim Aufnehmen einer vermischten Sache hat er nie nachgedacht; er soll dies niemals tun.
1.181.18
दृष्ट्वा फलस्य नापश्यद्दोषान्पापानुबन्धकान् ।
विविनक्ति न शौचं यः सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ॥ १.१८१.१८ ॥
Wer, obwohl er die Frucht sah, die sündhaften Fehler nicht sah und die Reinheit nicht unterscheidet, wie könnte der anderswo anders sein?
1.181.19
संहिताध्ययनं कुर्वन्वसन्गुरुकुले च यः ।
भैक्षमुत्सृष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म च यदा तदा ॥ १.१८१.१९ ॥
Wer im Haus des Lehrers wohnte und die Saṃhitā studierte und das von anderen übrig gelassene Almosenessen aß, dann…
1.181.20
कीर्तयन्गुणमन्नानामघृणी च पुनः पुनः ।
तं वै फलार्थिनं मन्ये भ्रातरं तर्कचक्षुषा ॥ १.१८१.२० ॥
Ich halte ihn, der immer wieder die Eigenschaften der Speisen preist und schamlos ist, mit dem Auge der Vernunft für einen Bruder, der Lohn sucht.
1.181.21
तं वै गच्छस्व नृपते स त्वां संयाजयिष्यति ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन् ॥ १.१८१.२१ ॥
Geh zu ihm, o König; er wird dein Opfer leiten. Der König, von Ekel erfüllt, dachte dies in seinem Geist hin und her.
1.181.22
उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
अभिसम्पूज्य पूजार्हमथ याजमुवाच ह ॥ १.१८१.२२ ॥
Nachdem er Upayājas Worte gehört hatte, ging er zur Einsiedelei Yājas; und nachdem er den verehrungswürdigen Yāja gebührend geehrt hatte, sprach er zu ihm.
1.181.23
अयुतानि ददान्यष्टौ गवां याजय मां विभो ।
द्रोणवैराभिसन्तप्तं प्रह्लादयितुमर्हसि ॥ १.१८१.२३ ॥
O Mächtiger, ich werde acht Ayutas Kühe geben—leite mein Opfer. Es geziemt dir, mich zu erfreuen, der ich von der Feindschaft gegen Droṇa gequält werde.
1.181.24
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्रह्मास्त्रे चाप्यनुत्तमः ।
तस्माद्द्रोणः पराजैष्ट मां वै स सखिविग्रहे ॥ १.१८१.२४ ॥
Er ist der Beste unter den Brahmakundigen und selbst in der Brahma-Waffe unübertroffen. Deshalb hat Droṇa mich im Streit zwischen Freunden besiegt.
1.181.25
क्षत्रियो नास्ति तस्यास्यां पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः ।
कौरवाचायर्मुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ॥ १.१८१.२५ ॥
Auf dieser Erde gibt es keinen Krieger, der ihm überlegen wäre, nicht einmal den weisen Bhāradvāja, den obersten Lehrer der Kauravas.
1.181.26
द्रोणस्य शरजालानि प्राणिदेहहराणि च ।
षडरत्नि धनुश्चास्य दृश्यते परमं महत् ॥ १.१८१.२६ ॥
Droṇas Pfeilnetze, die die Körper der Lebewesen rauben, und sein gewaltiger, höchster Bogen, sechs Ellen lang, sind zu sehen.
1.181.27
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमशंसयम् ।
प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ॥ १.१८१.२७ ॥
In der Gestalt eines Brahmanen hält er sicherlich den Ansturm der Krieger auf: jener große Bogenschütze, der großmütige Bhāradvāja.
1.181.28
क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः ।
तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रधृष्यं नरैर्भुवि ॥ १.१८१.२८ ॥
Er steht da wie Jāmadagnya (Paraśurāma), bestimmt zur Vernichtung der Krieger; seine Waffenkraft ist furchtbar und für Menschen auf Erden unbezwingbar.
1.181.29
ब्राह्मं सन्धारयंस्तेजो हुताहुतिरिवानलः ।
समेत्य स दहत्याजौ क्षात्रधर्मपुरःसरः ॥ १.१८१.२९ ॥
Den brahmanischen Glanz tragend, gleich einem Feuer, dem Opfergaben dargebracht wurden, geht er, vom Kriegerpflicht geleitet, in die Schlacht und verzehrt.
1.181.30
ब्रह्मक्षत्रे च विहिते ब्राह्मं तेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षात्राद्बलाद्धीनो ब्राह्मं तेजः प्रपेदिवान् ॥ १.१८१.३० ॥
Obwohl Brahmane und Krieger jeweils bestimmt sind, gilt der brahmanische Glanz als überlegen; ich, der ich an kriegerischer Kraft mangelte, habe mich dem brahmanischen Glanz zugewandt.
1.181.31
द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम् ॥ १.१८१.३१ ॥
Wenn ich mich an dich wende, der du über Droṇa stehst und der gelehrteste unter den Kennern Brahmans bist, sollte ich einen im Kampf unbesiegbaren Sohn erlangen, den Vernichter Droṇas.
1.181.32
तत्कर्म कुरु मे मे याज वितराम्यर्बुदं गवाम् ।
तथेत्युक्त्वा तु तं याजो याज्यार्थमुपकल्पयत् ॥ १.१८१.३२ ॥
Vollziehe jenes Ritual für mich, und ich werde dir hundert Millionen Kühe geben. Mit den Worten »So sei es« bereitete der Opferpriester das Nötige für das Opfer vor.
1.181.33
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत् ।
याजो द्रोणविनाशाय प्रतिजज्ञे तथा च सः ॥ १.१८१.३३ ॥
Mit den Worten »Dies geschieht zum Wohl des Lehrers« drängte er Upayāja, obwohl dieser nicht wollte; und Yāja übernahm ebenso die Vernichtung Droṇas.
1.181.34
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः ।
आचख्यौ कर्म वैतानं तदा पुत्रफलाय वै ॥ १.१८१.३४ ॥
Da erklärte Upayāja, der große Asket, jenem König das Ritual des Vaitāna-Opfers zur Erlangung eines Sohnes.
1.181.35
स च पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः ।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता ते तथाविधः ॥ १.१८१.३५ ॥
Und jener Sohn, o König, wird von großer Tapferkeit, großem Glanz und großer Stärke sein; einen Sohn, wie du ihn wünschst, wirst du haben.
1.181.36
भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय भूपतिः ।
आजह्वे तत्तथा सर्वं द्रुपदः कर्मसिद्धये ॥ १.१८१.३६ ॥
Im Sinn habend, den Töter Bhāradvājas (Droṇa) zu erlangen, rief jener Herr der Erde, Drupada, alles genau so an, für den Erfolg des Ritus.
1.181.37
याजस्तु हवनस्यान्ते देवीमाज्ञापयत्तदा ।
प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ॥ १.१८१.३७ ॥
Am Ende des Opfers befahl der Priester Yāja der Königin: »Komm zu mir, o Königin Pṛṣati; dieses Paar steht vor dir.«
1.181.38
अवलिप्तं मुखं ब्रह्मन्दिव्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
सूतार्थे नोपलब्धाऽस्मि तिष्ठ याज मम प्रिये ॥ १.१८१.३८ ॥
Die Königin sprach: »O Brahmane, mein Gesicht ist gesalbt, und ich trage göttliche Düfte; für den Wagenlenker bin ich nicht zu finden. Bleib, o Yāja, mein Geliebter.«
1.181.39
याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजाभिमन्त्रितम् ।
कथं कामं न सन्दध्यात्सा त्वं विप्रेहि तिष्ठ वा ॥ १.१८१.३९ ॥
Yāja sprach: »Wird nicht die von Yāja gekochte und von Upayāja geweihte Opfergabe ihren Wunsch erfüllen? Komm, o Brahmane, oder bleib.«
1.181.40
एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसन्निभिः ॥ १.१८१.४० ॥
Als Yāja so gesprochen hatte und die Opfergabe dargebracht und geweiht war, erhob sich aus jenem Feuer ein jungling gleich den Göttern.
1.181.41
ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म चोत्तमम् ।
बिभ्रत्सखङ्गः सशरो धनुष्मान्विनदन्मुहुः ॥ १.१८१.४१ ॥
Flammenfarben, von schrecklicher Gestalt, mit einem Diadem gekrönt, in trefflicher Rüstung, Schwert, Pfeil und Bogen tragend, immer wieder brüllend.
1.181.42
सोऽध्यारोदद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
ततः प्रणेदुः पञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ॥ १.१८१.४२ ॥
Er bestieg den trefflichen Wagen und zog dann mit ihm hinaus. Da brüllten die frohlockenden Pañcālas: »Gut, gut!«
1.181.43
हर्षाविष्टांस्ततश्चैतान्नेयं सेहे वसुन्धरा ।
भयापहो राजपुत्रः पञ्चालानां यशस्करः ॥ १.१८१.४३ ॥
Da konnte die Erde diese vor Freude erfüllten Menschen nicht ertragen. Dieser Prinz, der die Furcht vertreibt und den Pañcālas Ruhm bringt, (wurde geboren).
1.181.44
राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय वै ।
इत्युवाच महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा ॥ १.१८१.४४ ॥
Der den Kummer des Königs vertreibt, wurde gewiss zur Tötung Droṇas geboren, so sprach damals ein großes unsichtbares Wesen, das am Himmel wandelte.
1.181.45
कुमारी चापि पाञ्चाली वेदीमध्यात्समुत्थिता ।
सुभगा दर्शनीयाङ्गी स्वसितायतलोचना ॥ १.१८१.४५ ॥
Aus der Mitte des Altars erhob sich auch die Jungfrau Pāñcālī, glücklich, schön an Gliedern, mit weißen und weiten Augen.
1.181.46
श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ॥ १.१८१.४६ ॥
Dunkelhäutig, mit Augen wie Lotosblütenblätter, dunklem lockigen Haar, kupferfarbenen erhabenen Nägeln, schön geschwungenen Brauen, mit schönen vollen Brüsten.
1.181.47
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षादमरवर्णिनी ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति ॥ १.१८१.४७ ॥
Obwohl sie einen menschlichen Leib angenommen hat, ist sie wahrhaftig von der Farbe der Unsterblichen; ihr Duft, dem blauen Lotos gleich, verbreitet sich eine krośa weit.
1.181.48
या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सितां देवरूपिणीम् ॥ १.१८१.४८ ॥
Die höchste Schönheit trägt, der auf Erden nichts gleicht, von Göttern, Dämonen und Yakṣas ersehnt, gottgestaltig.
1.181.49
सदृशी पाण्डुपुत्रस्य अर्जुनस्येति भारत ।
ऊचुः प्रहृष्टमनसो राजभक्तिपुरस्कृताः ॥ १.१८१.४९ ॥
O Bhārata, »Sie passt zu Arjuna, dem Sohn Pāṇḍus«, sprachen sie, mit frohem Herzen, von Treue zum König bewegt.
1.181.50
तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा निनीषुः क्षत्रियान्क्षयम् ॥ १.१८१.५० ॥
Über sie, die schönhüftige Neugeborene, sprach eine körperlose Stimme: Kṛṣṇā, die beste aller Frauen, die die Kṣatriyas dem Untergang zuführen wollte.
1.181.51
सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः कौरवाणां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ १.१८१.५१ ॥
Zur rechten Zeit wird diese schlanke Frau das Werk der Götter vollbringen; um ihretwillen wird den Kauravas große Furcht erwachsen.
1.181.52
तच्छ्रुत्वा सर्वपञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैतान्हर्षसम्पूर्णानियं सेहे वसुन्धरा ॥ १.१८१.५२ ॥
Als sie das hörten, brüllten alle Pañcālas wie ein Rudel Löwen; und die Erde konnte diese von Freude erfüllten Männer nicht ertragen.
1.181.53
पाञ्चालराजस्तां दृष्ट्वा हर्षादश्रूण्यवर्तयत् ।
परिष्वज्य च तां कृष्णां स्नुषा पाण्डोरिति ब्रुवन्।
अङ्कमारोप्य पाञ्चालीं राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१८१.५३ ॥
Der König der Pañcālas vergoss beim Anblick vor Freude Tränen; er umarmte Kṛṣṇā, sagte »Sie ist Pāṇḍus Schwiegertochter«, setzte die Pañcāla-Frau auf seinen Schoß und empfand große Freude.
1.181.54
तौ दृष्ट्वा पार्षती याजं प्रपेदे वै सुतार्थिनी ।
न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ॥ १.१८१.५४ ॥
Als sie die beiden sah, wandte sich Pārṣatī, die sich einen Sohn wünschte, an Yāja und dachte: »Diese beiden sollen keine andere Mutter kennen als mich.«
1.181.55
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया ।
तयोश्च नामनी चक्रुर्द्विजाः सम्पूर्णमानसाः ॥ १.१८१.५५ ॥
Aus dem Wunsch, dem König zu gefallen, sprach Yāja zu ihr: »So sei es.« Und die Brahmanen, mit zufriedenem Sinn, gaben den beiden Namen.
1.181.56
धृष्टत्वादत्यमर्षित्वाद्द्युम्नाद्युत्संभवादपि ।
धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपदस्य भवत्विति ॥ १.१८१.५६ ॥
»Wegen seiner Kühnheit, seines großen Zorns und weil er aus dem Glanz hervorging, soll dieser Prinz Dhṛṣṭadyumna sein, der Sohn Drupadas.«
1.181.57
कृष्णेत्येवाब्रुवकन्कृष्णां कृष्णा।ञभूत्सा हि वर्णतः ।
तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ॥ १.१८१.५७ ॥
Sie nannten sie »Kṛṣṇā«, denn sie war tatsächlich von dunkler Hautfarbe. So wurde das Paar beim großen Opfer Drupadas geboren.
1.181.58
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतः परम् ॥ १.१८१.५८ ॥
Dhṛṣṭadyumna erlangte die vollkommene Meisterschaft im Studium der Veden.
1.181.59
धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ १.१८१.५९ ॥
Nachdem der mächtige Sohn Bharadvājas den Pāñcāla-Prinzen Dhṛṣṭadyumna in sein eigenes Haus gebracht hatte, begann er, ihn in der Waffenkunst zu unterweisen.
1.181.60
अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ १.१८१.६० ॥
In der Überzeugung, dass das Schicksal nicht abgewendet werden kann und dass geschehen wird, was geschehen soll, tat der weise Droṇa dies, um seinen eigenen Ruhm zu schützen.