மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.181
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.181.1
अमर्षी द्रुपदो राजा कर्मसिद्धान्द्विजर्षभान् ।
अन्विच्छन्परिचक्राम ब्राह्मणावसथान्बहून् ॥ १.१८१.१ ॥
சினம் கொண்ட அரசன் துருபதன் கர்மசித்தர்களான சிறந்த அந்தணர்களைத் தேடி, பல அந்தணர் ஆசிரமங்களில் அலைந்து திரிந்தான்.
1.181.2
पुत्रजन्म परीप्सन्वै शोकोपहतचेतनः ।
द्रोणेन वैरं द्रुपदो न सुष्वाप स्मरन्सदा।
नास्ति श्रेष्ठमपत्यं म इति नित्यमचिन्तयत् ॥ १.१८१.२ ॥
மகன் பிறப்பை விரும்பியவனும், துயரால் மனம் சிதைந்தவனுமான துருபதன், துரோணனிடம் கொண்ட பகையை நினைத்து எப்போதும் உறங்கவில்லை. எனக்கு சிறந்த சந்ததி இல்லை என்று அவன் எப்போதும் சிந்தித்தான்.
1.181.3
जातान्पुत्रान्स निर्वेदाद्धिग्बन्धूनिति चाब्रवीत् ।
निःश्वासपरमश्चासीद्द्रोणं प्रतिचिकीर्षया ॥ १.१८१.३ ॥
பிறந்த மகன்களைக் கண்டு வெறுப்புடன் அவன், "இந்த உறவினர்களுக்கு இகழ்ச்சி" என்று கூறினான். துரோணனைப் பழிவாங்கும் விருப்பத்தால் அவன் பெருமூச்சுகளையே பெரிதாக விட்டுக்கொண்டிருந்தான்.
1.181.4
प्रभावं विनयं शिक्षां द्रोणस्य चरितानि च ।
क्षात्रेण च बलेनास्य चिन्तयन्नाध्यगच्छत ॥ १.१८१.४ ॥
துரோணனின் வலிமை, பணிவு, கல்வி, நடத்தை, அவனுடைய க்ஷத்திரிய வலிமை ஆகியவற்றைச் சிந்தித்தும் அவன் ஒரு வழியைக் காண முடியவில்லை.
1.181.5
प्रतिकर्तुं नृपश्रेष्ठो यतमानोऽपि भारत ।
अभितः सोऽथ कल्माषीं गङ्गाकूले परिभ्रमन् ॥ १.१८१.५ ॥
பாரதா, அரசர்களில் சிறந்தவன் பழிவாங்கும் முயற்சியில் இருந்தாலும், கங்கைக் கரையில் கல்மாஷீயைச் சுற்றி அலைந்து திரிந்தான்.
1.181.6
ब्राह्मणावसथं पुम्यमाससाद महीपतिः ।
तत्र नास्नातकः कश्चिन्न चासीदव्रती द्विजः ॥ १.१८१.६ ॥
அரசன் ஒரு புனிதமான அந்தணர் ஆசிரமத்தை அடைந்தான். அங்கு குளிக்காத, விரதமற்ற எந்த அந்தணரும் இருக்கவில்லை.
1.181.7
अधीयानौ महाभागौ सोऽपश्यत्संशितव्रतौ ।
याजोपयाजौ ब्रह्मर्षी शाम्यन्तौ परमेष्ठिनौ ॥ १.१८१.७ ॥
படிப்பில் ஈடுபட்டவர்களும், மிகப் பாக்கியசாலிகளும், கடுமையான விரதம் கொண்டவர்களும், அமைதியானவர்களும், உயர்ந்த நிலையில் உள்ளவர்களுமான யாஜ, உபயாஜ என்ற பிரம்மரிஷிகளைக் அவன் கண்டான்.
1.181.8
संहिताध्ययने युक्तौ गोत्रतश्चापि काश्यपौ ।
तारणेयौ युक्तरूपौ ब्राह्मणावृषिसत्तमौ ॥ १.१८१.८ ॥
சம்ஹிதை கற்றலில் ஈடுபட்டவர்களும், கோத்திரத்தால் காசியப வம்சத்தினரும், தாரணேய வம்சத்தினரும், தகுந்த தோற்றம் கொண்டவர்களும், ரிஷிகளில் சிறந்தவர்களுமான இரு பிராமணர்கள் அவர்கள்.
1.181.9
स तावामन्त्रयामास सर्वकामैरतन्द्रितः ।
बुद्ध्वा बलं तयोस्तत्र कनीयांसमुपह्वरे ॥ १.१८१.९ ॥
அவன் எல்லா விருப்பங்களுடனும், சோர்வின்றி அவர்கள் இருவரையும் அழைத்தான்; அங்கு தனிமையில் அவர்களின் வலிமையை அறிந்து இளையவரிடம் சென்றான்.
1.181.10
प्रपेदे च्छन्दयन्कामैरुपयाजं धृतव्रतम् ।
पादशुश्रूषणे युक्तः प्रियवाक्सर्वकामदः ॥ १.१८१.१० ॥
விருப்பங்களால் மகிழ்வித்து, விரதம் பூண்ட உபயாஜரை அணுகினான்; அவர் பாதங்களுக்குப் பணிவிடை செய்பவனாய், இனிய சொற்களைப் பேசி, எல்லா விருப்பங்களையும் அளிப்பவனாய் இருந்தான்.
1.181.11
अर्चयित्वा यथान्यायमुपयाजमुवाच सः ।
येन मे कर्मणा ब्रह्मन्पुत्रः स्याद्द्रोणमृत्यवे ॥ १.१८१.११ ॥
முறைப்படி மரியாதை செய்து, அவன் உபயாஜரிடம் கூறினான்: "பிராமணரே, எந்த கர்மத்தால் துரோணரின் மரணத்திற்காக எனக்கு மகன் உண்டாவானோ அதைச் சொல்லுங்கள்."
1.181.12
अर्जुनस्य भवेद्भार्या भवेद्या वरवर्णिनी ।
उपयाज कृते तस्मिन् गवां दाताऽस्मि तेऽर्बुदं ॥ १.१८१.१२ ॥
அர்ஜுனனுக்கு மனைவியாக இருக்க வேண்டிய, சிறந்த நிறமுடைய பெண் உண்டாகட்டும். உபயாஜரே, அது நிறைவேறினால் உமக்கு ஒரு அர்புதம் பசுக்களைத் தருவேன்.
1.181.13
यद्वा तेऽन्यद्द्विजश्रेष्ठ मनसः सुप्रियं भवेत् ।
सर्वं तत्ते प्रदाताऽहं न हि मेऽत्रास्ति संशयः ॥ १.१८१.१३ ॥
ஓ, இருபிறப்பாளரில் சிறந்தவரே! அல்லது உம் மனத்திற்கு இனிய வேறு எதுவாயினும், அதையெல்லாம் நான் உமக்குத் தருவேன்; இதில் எனக்கு ஐயமில்லை.
1.181.14
इत्युक्तो नाहमित्येवं तमृषिः प्रत्यभाषत ।
आराधयिष्यन्द्रुपदः स तं पर्यचरत्पुनः ॥ १.१८१.१४ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்டபோதும் அந்த முனிவர் 'நான் இல்லை' என்று மறுமொழி கூறினார். பின்னர் துருபதன் அவரை மகிழ்விக்க விரும்பி மீண்டும் அவருக்குப் பணிவிடை செய்தான்.
1.181.15
ततः संवत्सरस्यान्ते द्रुपदं स द्विजोत्तमः ।
उपयाजोऽब्रवीत्काले राजन्मधुरया गिरा ॥ १.१८१.१५ ॥
பின்னர் ஓராண்டின் முடிவில், அந்த இருபிறப்பாளரில் சிறந்த உபயாஜர், அரசே, உரிய காலத்தில் இனிய சொற்களால் துருபதனிடம் சொன்னார்.
1.181.16
ज्येष्ठो भ्राता ममागृह्माद्विचरन् गहने वने ।
अपरिज्ञातशौचायां भूमौ निपतितं फलम् ॥ १.१८१.१६ ॥
என் மூத்த சகோதரர் அடர்ந்த காட்டில் அலைந்து திரிந்தபோது, தூய்மை அறியப்படாத நிலத்தில் விழுந்திருந்த ஒரு பழத்தை எடுத்தார்.
1.181.17
तदपश्यमहं भ्रातुरसाम्प्रतमनुव्रजन् ।
विमर्शं संकरादाने नायं कुर्यात्कदाचन ॥ १.१८१.१७ ॥
என் சகோதரரைப் பின்தொடர்ந்தபோது நான் இதைக் கண்டேன். கலந்த பொருளை எடுக்கும்போது அவர் ஒருபோதும் ஆராயவில்லை; அவர் இனி ஒருபோதும் அப்படிச் செய்யக்கூடாது.
1.181.18
दृष्ट्वा फलस्य नापश्यद्दोषान्पापानुबन्धकान् ।
विविनक्ति न शौचं यः सोऽन्यत्रापि कथं भवेत् ॥ १.१८१.१८ ॥
பழத்தைக் கண்டும், பாவத்திற்கு இட்டுச்செல்லும் குற்றங்களைக் காணாதவனும், தூய்மையை வேறுபடுத்தி அறியாதவனும், மற்ற இடங்களிலும் எப்படி இருக்க முடியும்?
1.181.19
संहिताध्ययनं कुर्वन्वसन्गुरुकुले च यः ।
भैक्षमुत्सृष्टमन्येषां भुङ्क्ते स्म च यदा तदा ॥ १.१८१.१९ ॥
குருகுலத்தில் வசித்து சம்ஹிதையைக் கற்றவன், பிறர் விட்டுச் சென்ற பிச்சை உணவை உண்டபோது…
1.181.20
कीर्तयन्गुणमन्नानामघृणी च पुनः पुनः ।
तं वै फलार्थिनं मन्ये भ्रातरं तर्कचक्षुषा ॥ १.१८१.२० ॥
உணவுகளின் குணங்களை மீண்டும் மீண்டும் புகழ்ந்து, வெட்கமற்றவனாக இருப்பவனை, தர்க்கக் கண்ணால் பயனை விரும்பும் சகோதரனாகக் கருதுகிறேன்.
1.181.21
तं वै गच्छस्व नृपते स त्वां संयाजयिष्यति ।
जुगुप्समानो नृपतिर्मनसेदं विचिन्तयन् ॥ १.१८१.२१ ॥
அரசே, அவனிடமே செல். அவன் உனக்காக யாகம் செய்து தருவான். அரசன் வெறுப்புடன் மனதில் இதை எண்ணிக்கொண்டிருந்தான்.
1.181.22
उपयाजवचः श्रुत्वा याजस्याश्रममभ्यगात् ।
अभिसम्पूज्य पूजार्हमथ याजमुवाच ह ॥ १.१८१.२२ ॥
உபயாஜரின் சொற்களைக் கேட்டு, அவன் யாஜரின் ஆசிரமத்திற்குச் சென்றான். அங்கே மதிப்புக்குரிய யாஜரை முறையாக வணங்கிப் பின் அவரிடம் கூறினான்.
1.181.23
अयुतानि ददान्यष्टौ गवां याजय मां विभो ।
द्रोणवैराभिसन्तप्तं प्रह्लादयितुमर्हसि ॥ १.१८१.२३ ॥
வலிமைமிக்கவரே, எட்டு அயுதம் பசுக்களைத் தருவேன்; எனக்கு யாகம் செய்து வையுங்கள். துரோணர் மீதான பகையால் வெந்துகொண்டிருக்கும் என்னை மகிழ்விப்பது உமக்குத் தகும்.
1.181.24
स हि ब्रह्मविदां श्रेष्ठो ब्रह्मास्त्रे चाप्यनुत्तमः ।
तस्माद्द्रोणः पराजैष्ट मां वै स सखिविग्रहे ॥ १.१८१.२४ ॥
அவர் பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவர்; பிரம்மாஸ்திரத்திலும் ஒப்பற்றவர். ஆகவே நண்பர்களின் போரில் துரோணர் என்னை வென்றார்.
1.181.25
क्षत्रियो नास्ति तस्यास्यां पृथिव्यां कश्चिदग्रणीः ।
कौरवाचायर्मुख्यस्य भारद्वाजस्य धीमतः ॥ १.१८१.२५ ॥
இந்தப் பூமியில் அவரை விடச் சிறந்த வீரன் எவனும் இல்லை; கௌரவர்களின் தலைமை ஆசிரியரான அறிவுமிக்க பாரத்வாஜரை விட உயர்ந்தவர் எவருமில்லை.
1.181.26
द्रोणस्य शरजालानि प्राणिदेहहराणि च ।
षडरत्नि धनुश्चास्य दृश्यते परमं महत् ॥ १.१८१.२६ ॥
துரோணரின் அம்புப் பின்னல்களும், உயிருள்ள உடல்களைப் பறிக்கும் அவை, ஆறு முழம் நீளமான அவரது மாபெரும் வில்லும் காணப்படுகின்றன.
1.181.27
स हि ब्राह्मणवेषेण क्षात्रं वेगमशंसयम् ।
प्रतिहन्ति महेष्वासो भारद्वाजो महामनाः ॥ १.१८१.२७ ॥
அவர் பிராமணன் வேடத்தில் சந்தேகமின்றி க்ஷத்திரியர்களின் வேகத்தைத் தடுக்கிறார் — அந்த மாபெரும் வில்லாளி, பெருமனம் கொண்ட பாரத்வாஜர்.
1.181.28
क्षत्रोच्छेदाय विहितो जामदग्न्य इवास्थितः ।
तस्य ह्यस्त्रबलं घोरमप्रधृष्यं नरैर्भुवि ॥ १.१८१.२८ ॥
க்ஷத்திரியர்களை அழிக்கவென்று நியமிக்கப்பட்ட ஜாமதக்னியைப் (பரசுராமரைப்) போல அவர் நிற்கிறார்; அவரது அஸ்திர வலிமை பயங்கரமானது, பூமியில் மனிதர்களால் வெல்ல முடியாதது.
1.181.29
ब्राह्मं सन्धारयंस्तेजो हुताहुतिरिवानलः ।
समेत्य स दहत्याजौ क्षात्रधर्मपुरःसरः ॥ १.१८१.२९ ॥
பிராமண தேஜஸைத் தாங்கி, ஆகுதி பெற்ற அக்னியைப் போல, அவர் க்ஷாத்ரதர்மத்தை முன்னிட்டுப் போரில் சென்று எரிக்கிறார்.
1.181.30
ब्रह्मक्षत्रे च विहिते ब्राह्मं तेजो विशिष्यते ।
सोऽहं क्षात्राद्बलाद्धीनो ब्राह्मं तेजः प्रपेदिवान् ॥ १.१८१.३० ॥
பிராமணமும் க்ஷத்திரமும் நியமிக்கப்பட்டிருந்தாலும் பிராமண தேஜஸே உயர்ந்தது; நான் க்ஷாத்ர பலத்தில் குறைந்து பிராமண தேஜஸை அடைந்தேன்.
1.181.31
द्रोणाद्विशिष्टमासाद्य भवन्तं ब्रह्मवित्तमम् ।
द्रोणान्तकमहं पुत्रं लभेयं युधि दुर्जयम् ॥ १.१८१.३१ ॥
துரோணரைவிட உயர்ந்தவரும், வேதம் அறிந்தவர்களில் சிறந்தவருமான உம்மை அணுகி, போரில் வெல்ல முடியாத, துரோணரை அழிக்கும் மகனை நான் பெறவேண்டும்.
1.181.32
तत्कर्म कुरु मे मे याज वितराम्यर्बुदं गवाम् ।
तथेत्युक्त्वा तु तं याजो याज्यार्थमुपकल्पयत् ॥ १.१८१.३२ ॥
அந்தச் சடங்கை எனக்காகச் செய்யும்; நூறு கோடி பசுக்களைத் தருவேன். 'அப்படியே' என்று சொல்லி யாஜர் யாகத்திற்கான ஏற்பாடுகளைச் செய்தார்.
1.181.33
गुर्वर्थ इति चाकाममुपयाजमचोदयत् ।
याजो द्रोणविनाशाय प्रतिजज्ञे तथा च सः ॥ १.१८१.३३ ॥
'இது குருவுக்காக' என்று சொல்லி விருப்பமின்றியும் உபயாஜரை ஊக்குவித்தார். யாஜர் துரோணரின் அழிவுக்காக அவ்வாறே உறுதிமொழி எடுத்தார்.
1.181.34
ततस्तस्य नरेन्द्रस्य उपयाजो महातपाः ।
आचख्यौ कर्म वैतानं तदा पुत्रफलाय वै ॥ १.१८१.३४ ॥
அப்போது மகாதபஸ்வியான உபயாஜர், அந்த மன்னருக்குப் புத்திரப் பேற்றுக்காக வைதான யாகச் சடங்கை விளக்கினார்.
1.181.35
स च पुत्रो महावीर्यो महातेजा महाबलः ।
इष्यते यद्विधो राजन्भविता ते तथाविधः ॥ १.१८१.३५ ॥
அரசே, அவன் மகாவீரியமும், மகாதேஜஸும், மகாபலமும் உடையவனாக இருப்பான்; நீ விரும்பும் வண்ணமே உனக்கு அத்தகைய மகன் பிறப்பான்.
1.181.36
भारद्वाजस्य हन्तारं सोऽभिसन्धाय भूपतिः ।
आजह्वे तत्तथा सर्वं द्रुपदः कर्मसिद्धये ॥ १.१८१.३६ ॥
பாரத்வாஜரை (துரோணரை) கொல்பவனை நோக்கமாகக் கொண்டு, அந்த மன்னன் துருபதன் கர்மம் நிறைவேற அனைத்தையும் அவ்வாறே அழைத்தான்.
1.181.37
याजस्तु हवनस्यान्ते देवीमाज्ञापयत्तदा ।
प्रेहि मां राज्ञि पृषति मिथुनं त्वामुपस्थितम् ॥ १.१८१.३७ ॥
யாகத்தின் ஹோமம் முடிவில் யாஜன் அப்போது அரசியிடம் கட்டளையிட்டான்: 'அரசியே, பிருஷதீ, என்னிடம் வா; இதோ இந்த இணை உன் முன் இருக்கிறது.'
1.181.38
अवलिप्तं मुखं ब्रह्मन्दिव्यान्गन्धान्बिभर्मि च ।
सूतार्थे नोपलब्धाऽस्मि तिष्ठ याज मम प्रिये ॥ १.१८१.३८ ॥
அரசி கூறினாள்: 'பிராமணனே, என் முகம் பூசப்பட்டுள்ளது, நான் தெய்வீக நறுமணங்களை அணிந்துள்ளேன்; சூதனுக்காக நான் கிடைக்கவில்லை. யாஜனே, நில், என் அன்பனே.'
1.181.39
याजेन श्रपितं हव्यमुपयाजाभिमन्त्रितम् ।
कथं कामं न सन्दध्यात्सा त्वं विप्रेहि तिष्ठ वा ॥ १.१८१.३९ ॥
யாஜன் கூறினான்: 'யாஜனால் சமைக்கப்பட்டு உபயாஜனால் மந்திரிக்கப்பட்ட ஹவிஸ் அவளுடைய விருப்பத்தை நிறைவேற்றாதோ? நீ வா, பிராமணா, அல்லது நில்.'
1.181.40
एवमुक्त्वा तु याजेन हुते हविषि संस्कृते ।
उत्तस्थौ पावकात्तस्मात्कुमारो देवसन्निभिः ॥ १.१८१.४० ॥
யாஜன் இவ்வாறு கூறிய பின், ஹவிஸ் ஆகுதியாக்கப்பட்டு சம்ஸ்கரிக்கப்பட்ட போது, அந்த நெருப்பிலிருந்து தேவர்களுக்கு ஒத்த ஒரு குமாரன் எழுந்தான்.
1.181.41
ज्वालावर्णो घोररूपः किरीटी वर्म चोत्तमम् ।
बिभ्रत्सखङ्गः सशरो धनुष्मान्विनदन्मुहुः ॥ १.१८१.४१ ॥
தீச்சுடர் நிறமும், பயங்கர வடிவும், கிரீடமும், சிறந்த கவசமும் கொண்டவனாய், வாளும் அம்பும் வில்லும் ஏந்தி, மீண்டும் மீண்டும் முழங்கியவனாய்.
1.181.42
सोऽध्यारोदद्रथवरं तेन च प्रययौ तदा ।
ततः प्रणेदुः पञ्चालाः प्रहृष्टाः साधुसाध्विति ॥ १.१८१.४२ ॥
அவன் சிறந்த தேரில் ஏறினான்; அதனுடன் அப்போது சென்றான். பின்னர் மகிழ்ச்சியடைந்த பாஞ்சாலர்கள் 'சாது, சாது' என்று முழங்கினர்.
1.181.43
हर्षाविष्टांस्ततश्चैतान्नेयं सेहे वसुन्धरा ।
भयापहो राजपुत्रः पञ्चालानां यशस्करः ॥ १.१८१.४३ ॥
மகிழ்ச்சியால் நிறைந்த இவர்களை அப்போது இந்தப் பூமி தாங்கவில்லை. பாஞ்சாலர்களின் புகழை உயர்த்தும், பயத்தை நீக்கும் இந்த அரச குமாரன் (தோன்றினான்).
1.181.44
राज्ञः शोकापहो जात एष द्रोणवधाय वै ।
इत्युवाच महद्भूतमदृश्यं खेचरं तदा ॥ १.१८१.४४ ॥
அரசனின் (துருபதனின்) துயரை நீக்கும் இவன் துரோணனைக் கொல்வதற்காகவே பிறந்தான் என்று அப்போது வானில் திரியும் கண்ணுக்குத் தெரியாத ஒரு பெரிய உயிரினம் கூறியது.
1.181.45
कुमारी चापि पाञ्चाली वेदीमध्यात्समुत्थिता ।
सुभगा दर्शनीयाङ्गी स्वसितायतलोचना ॥ १.१८१.४५ ॥
பலிபீடத்தின் நடுவிலிருந்து பாஞ்சாலி என்ற கன்னியும் தோன்றினாள் — நல்லூழ் உடையவள், அழகிய அங்கங்கள் கொண்டவள், வெண்மையும் நீண்டதுமான கண்களை உடையவள்.
1.181.46
श्यामा पद्मपलाशाक्षी नीलकुञ्चितमूर्धजा ।
ताम्रतुङ्गनखी सुभ्रूश्चारुपीनपयोधरा ॥ १.१८१.४६ ॥
கருநிறமுடையவள், தாமரை இதழ் போன்ற கண்களை உடையவள், நீல நிறச் சுருள் முடியுடையவள், செம்பு நிற உயர்ந்த நகங்களை உடையவள், அழகிய புருவமுடையவள், அழகும் திரட்சியும் கொண்ட மார்பகங்களை உடையவள்.
1.181.47
मानुषं विग्रहं कृत्वा साक्षादमरवर्णिनी ।
नीलोत्पलसमो गन्धो यस्याः क्रोशात्प्रधावति ॥ १.१८१.४७ ॥
மனித உடலை எடுத்திருந்தாலும் நேரில் தேவர்களின் நிறம் கொண்டவள் — நீலத் தாமரையைப் போன்ற நறுமணம் உடையவள்; அவளுடைய நறுமணம் ஒரு குரோசம் தூரம் வரை பரவுகிறது.
1.181.48
या बिभर्ति परं रूपं यस्या नास्त्युपमा भुवि ।
देवदानवयक्षाणामीप्सितां देवरूपिणीम् ॥ १.१८१.४८ ॥
மிக உயர்ந்த அழகைத் தாங்கியவள்; பூமியில் அவளுக்கு ஒப்பே இல்லை — தேவர்களும், தானவர்களும், யக்ஷர்களும் விரும்பும், தேவ வடிவுடையவள்.
1.181.49
सदृशी पाण्डुपुत्रस्य अर्जुनस्येति भारत ।
ऊचुः प्रहृष्टमनसो राजभक्तिपुरस्कृताः ॥ १.१८१.४९ ॥
பாரதா, இவள் பாண்டுவின் மகன் அர்ஜுனனுக்கு ஏற்றவள் என்று, அரசபக்தியால் உந்தப்பட்ட மகிழ்ந்த மனத்தோடு அவர்கள் கூறினர்.
1.181.50
तां चापि जातां सुश्रोणीं वागुवाचाशरीरिणी ।
सर्वयोषिद्वरा कृष्णा निनीषुः क्षत्रियान्क्षयम् ॥ १.१८१.५० ॥
பிறந்த அந்த அழகிய இடையாளைப் பற்றி, உடலற்ற குரல் கூறியது: எல்லா பெண்களிலும் சிறந்த கிருஷ்ணை, சத்திரியரை அழிவுக்கு அனுப்ப விரும்பி.
1.181.51
सुरकार्यमियं काले करिष्यति सुमध्यमा ।
अस्या हेतोः कौरवाणां महदुत्पत्स्यते भयम् ॥ १.१८१.५१ ॥
இந்த சுமத்யமை உரிய காலத்தில் தேவர்களின் செயலை நிறைவேற்றுவாள். இவளாலேயே கௌரவர்களுக்கு பெரும் அச்சம் எழும்.
1.181.52
तच्छ्रुत्वा सर्वपञ्चालाः प्रणेदुः सिंहसङ्घवत् ।
न चैतान्हर्षसम्पूर्णानियं सेहे वसुन्धरा ॥ १.१८१.५२ ॥
அதைக் கேட்டு பாஞ்சாலர் அனைவரும் சிங்கக் கூட்டம் போல கர்ஜித்தனர். மகிழ்ச்சியால் நிறைந்த அவர்களை பூமியும் தாங்கவில்லை.
1.181.53
पाञ्चालराजस्तां दृष्ट्वा हर्षादश्रूण्यवर्तयत् ।
परिष्वज्य च तां कृष्णां स्नुषा पाण्डोरिति ब्रुवन्।
अङ्कमारोप्य पाञ्चालीं राजा हर्षमवाप सः ॥ १.१८१.५३ ॥
பாஞ்சால அரசன் அவளைக் கண்டு மகிழ்ச்சியால் கண்ணீர் சொரிந்தான். கிருஷ்ணையைத் தழுவி, 'பாண்டுவின் மருமகள்' என்று கூறி, பாஞ்சாலியை மடியில் வைத்து அரசன் பேரானந்தம் அடைந்தான்.
1.181.54
तौ दृष्ट्वा पार्षती याजं प्रपेदे वै सुतार्थिनी ।
न वै मदन्यां जननीं जानीयातामिमाविति ॥ १.१८१.५४ ॥
அவ்விருவரையும் கண்டு, மகனை விரும்பிய பார்ஷதி (துருபதன் மகள்) யாஜரை அணுகினாள்; 'இவ்விருவரும் என்னைத் தவிர வேறு தாயை அறியக்கூடாது' என்று எண்ணி.
1.181.55
तथेत्युवाच तां याजो राज्ञः प्रियचिकीर्षया ।
तयोश्च नामनी चक्रुर्द्विजाः सम्पूर्णमानसाः ॥ १.१८१.५५ ॥
அரசனுக்கு விருப்பமானதைச் செய்ய விரும்பிய யாஜன் அவளிடம் 'அவ்வாறே ஆகட்டும்' என்றான். மனம் நிறைந்த அந்தணர்கள் அவர்கள் இருவருக்கும் பெயர்களைச் சூட்டினர்.
1.181.56
धृष्टत्वादत्यमर्षित्वाद्द्युम्नाद्युत्संभवादपि ।
धृष्टद्युम्नः कुमारोऽयं द्रुपदस्य भवत्विति ॥ १.१८१.५६ ॥
துணிச்சல், மிகுந்த சினம், ஒளியிலிருந்து தோன்றியதாலும் இந்தக் குமாரன் துருபதனின் திருஷ்டத்யும்னன் ஆகட்டும்.
1.181.57
कृष्णेत्येवाब्रुवकन्कृष्णां कृष्णा।ञभूत्सा हि वर्णतः ।
तथा तन्मिथुनं जज्ञे द्रुपदस्य महामखे ॥ १.१८१.५७ ॥
அவர்கள் அவளை 'கிருஷ்ணை' என்றே அழைத்தனர், ஏனெனில் அவள் நிறத்தில் உண்மையிலேயே கருப்பாக இருந்தாள். இவ்வாறு துருபதனின் பெரும் யாகத்தில் அந்த இரட்டையர் பிறந்தனர்.
1.181.58
वैदिकाध्ययने पारं धृष्टद्युम्नो गतः परम् ॥ १.१८१.५८ ॥
திருஷ்டத்யும்னன் வேத கல்வியில் முழுமையாகத் தேர்ச்சி பெற்றான்.
1.181.59
धृष्टद्युम्नं तु पाञ्चाल्यमानीय स्वं निवेशनम् ।
उपाकरोदस्त्रहेतोर्भारद्वाजः प्रतापवान् ॥ १.१८१.५९ ॥
பாரத்வாஜரின் வலிமைமிக்க மகன் பாஞ்சால இளவரசன் திருஷ்டத்யும்னனைத் தன் இல்லத்திற்கு அழைத்துவந்து, படைக்கலக் கல்விக்காக அவனுக்குப் பயிற்சி அளித்தான்.
1.181.60
अमोक्षणीयं दैवं हि भावि मत्वा महामतिः ।
तथा तत्कृतवान्द्रोण आत्मकीर्त्यनुरक्षणात् ॥ १.१८१.६० ॥
விதி தவிர்க்க முடியாதது, நிகழவேண்டியது நிகழும் என்று நினைத்து, மகாமதியான துரோணன் தன் புகழைக் காக்கும் பொருட்டு அவ்வாறே செய்தான்.