ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.19.1
अथावरणमुख्यानि नानाप्रहरणानि च ।
प्रगृह्याभ्यद्रवन्देवान्सहिता दैत्यदानवाः ॥ १.१९.१ ॥
ನಂತರ ಕವಚಗಳೇ ಮೊದಲಾದ ಮುಖ್ಯ ಮತ್ತು ನಾನಾ ವಿಧದ ಆಯುಧಗಳನ್ನು ಹಿಡಿದು ದೈತ್ಯರು ಮತ್ತು ದಾನವರು ಒಟ್ಟಾಗಿ ದೇವತೆಗಳ ಮೇಲೆ ಎರಗಿದರು.
1.19.2
ततस्तदमृतं देवो विष्णुरादाय वीर्यवान् ।
जहार दानवेन्द्रेभ्यो नरेण सहितः प्रभुः ॥ १.१९.२ ॥
ಆಗ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ದೇವ ವಿಷ್ಣು ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ತೆಗೆದುಕೊಂಡು, ನರನೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ದಾನವ ಅಧಿಪತಿಗಳಿಂದ ಅದನ್ನು ಅಪಹರಿಸಿದನು.
1.19.3
ततो देवगणाः सर्वे पपुस्तदमृतं तदा ।
विष्णोः सकाशात्संप्राप्य संभ्रमे तुमुले सति ॥ १.१९.३ ॥
ಆಗ ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳು ವಿಷ್ಣುವಿನಿಂದ ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಪಡೆದು, ಭಯಂಕರ ಗೊಂದಲದ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ಅದನ್ನು ಕುಡಿದರು.
1.19.4
पाययत्यमृतं देवान्हरौ बाहुबलान्नरः ।
निरोधयति चापेन दूरीकृत्य धनुर्धरान्।
ये येऽमृतं पिबन्ति स्म ते ते युद्ध्यन्ति दानवैः ॥ १.१९.४ ॥
ನರನು ವಿಷ್ಣುವಿನ ಬಾಹುಬಲದಿಂದ ದೇವತೆಗಳಿಗೆ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಸುತ್ತಾನೆ; ಬಿಲ್ಲಿನಿಂದ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರನ್ನು ದೂರ ಓಡಿಸಿ ತಡೆಯುತ್ತಾನೆ. ಅಮೃತ ಕುಡಿದವರು ದಾನವರೊಡನೆ ಯುದ್ಧ ಮಾಡುತ್ತಾರೆ.
1.19.5
ततः पिबत्सु तत्कालं देवेष्वमृतमीप्सितम् ।
राहुर्विबुधरूपेण दानवः प्रापिबत्तदा ॥ १.१९.५ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಬಯಸಿದ್ದ ಆ ಅಮೃತವನ್ನು ಕುಡಿಯುತ್ತಿರುವಾಗ, ದಾನವ ರಾಹು ದೇವರ ರೂಪ ಧರಿಸಿ ಅದನ್ನು ಕುಡಿದುಬಿಟ್ಟನು.
1.19.6
तस्य कण्ठमनुप्राप्ते दानवस्यामृते तदा ।
आख्यातं चन्द्रसूर्याभ्यां सुराणां हितकाम्यया ॥ १.१९.६ ॥
ಅಮೃತ ಆ ದಾನವನ ಕಂಠವನ್ನು ತಲುಪಿದಾಗ, ದೇವತೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ ಚಂದ್ರ ಮತ್ತು ಸೂರ್ಯ ಅದನ್ನು ತಿಳಿಸಿದರು.
1.19.7
ततो भगवता तस्य शिरश्छिन्नमलंकृतम् ।
चक्रायुधेन चक्रेण पिबतोऽमृतमोजसा ॥ १.१९.७ ॥
ಆಗ ಭಗವಂತನು, ಚಕ್ರಾಯುಧನಾಗಿ, ಅಮೃತವನ್ನು ಬಲದಿಂದ ಕುಡಿಯುತ್ತಿದ್ದ ಅವನ ಅಲಂಕೃತ ತಲೆಯನ್ನು ಚಕ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಿದನು.
1.19.8
तच्छैलशृह्गप्रङ्गिमं दानवस्य शिरो महत् ।
चक्रेणोत्कृत्तमपतच्चालयद्वसुधातलम् ॥ १.१९.८ ॥
ಪರ್ವತ ಶಿಖರದಂತಿದ್ದ ಆ ದಾನವನ ದೊಡ್ಡ ತಲೆ ಚಕ್ರದಿಂದ ಕತ್ತರಿಸಲ್ಪಟ್ಟು ಬಿದ್ದು ಭೂತಲವನ್ನು ಅಲುಗಾಡಿಸಿತು.
1.19.9
चक्रच्छिन्नं खमुत्पत्य ननादातिभयंकरम् ।
तत्कबन्धं पपातास्य विस्फुरद्धरणीतले ॥ १.१९.९ ॥
ಚಕ್ರದಿಂದ ತುಂಡಾದ ಆ ತಲೆ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹಾರಿ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸಿತು; ಅವನ ದೇಹ ಭೂಮಿಯ ಮೇಲೆ ಒದ್ದಾಡುತ್ತ ಬಿದ್ದಿತು.
1.19.10
त्रयोदश सहस्राणि चतुरश्रं समन्ततः ।
सपर्वतवनद्वीपां दैत्यस्याकम्पयन्महीम् ॥ १.१९.१० ॥
ಹದಿಮೂರು ಸಾವಿರ ಯೋಜನ ಚತುರಶ್ರವಾಗಿ, ನಾಲ್ಕೂ ಕಡೆ ಪರ್ವತ, ಕಾಡು, ದ್ವೀಪಗಳೊಂದಿಗೆ ಇದ್ದ ದೈತ್ಯನ ಭೂಮಿಯನ್ನು ಅದು ಕಂಪಿಸಿತು.
1.19.11
ततो वैरविनिर्बन्धः कृतो राहुमुखेन वै ।
शाश्वतश्चन्द्रसूर्याभ्यां ग्रसत्यद्यापि चैव तौ ॥ १.१९.११ ॥
ಆಗ ರಾಹುವಿನ ಬಾಯಿಯಿಂದ ಚಂದ್ರ-ಸೂರ್ಯರೊಂದಿಗೆ ಶಾಶ್ವತ ವೈರಬಂಧ ಉಂಟಾಯಿತು; ಇಂದಿಗೂ ಅವನು ಅವರಿಬ್ಬರನ್ನೂ ನುಂಗುತ್ತಾನೆ.
1.19.12
विहाय भगवांश्चापि स्त्रीरूपमतुलं हरिः ।
नानाप्रहरणैर्भीमैर्दानवान्तमकम्पयत् ॥ १.१९.१२ ॥
ಭಗವಾನ್ ಹರಿ ತನ್ನ ಅಸಮಾನವಾದ ಸ್ತ್ರೀ ರೂಪವನ್ನು ಬಿಟ್ಟು, ಭಯಂಕರವಾದ ನಾನಾ ಆಯುಧಗಳಿಂದ ದಾನವರ ಗುಂಪನ್ನು ಕಂಪಿಸಿದನು.
1.19.13
ततः प्रवृत्तः संग्रामः समीपे लवणाम्भसः ।
सुराणामसुराणां च सर्वघोरतरो महान् ॥ १.१९.१३ ॥
ಆಗ ಲವಣಸಮುದ್ರದ ಸಮೀಪದಲ್ಲಿ ದೇವತೆಗಳ ಮತ್ತು ಅಸುರರ ನಡುವೆ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರವಾದ ಮಹಾ ಯುದ್ಧ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
1.19.14
प्रासाश्च विपुलास्तीक्ष्णा न्यपतन्त सहस्रशः ।
तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१९.१४ ॥
ದೊಡ್ಡದಾದ ಹರಿತವಾದ ಈಟಿಗಳು ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಬಿದ್ದವು; ಹರಿತ ತುದಿಯ ತೋಮರಗಳು ಮತ್ತು ವಿವಿಧ ಶಸ್ತ್ರಗಳೂ ಬಿದ್ದವು.
1.19.15
ततोऽसुराश्चक्रभिन्ना वमन्तो रुधिरं बहु ।
असिशक्तिगदारुग्णा निपेतुर्धरणीतले ॥ १.१९.१५ ॥
ಆಗ ಚಕ್ರಗಳಿಂದ ಛಿದ್ರಗೊಂಡ ಅಸುರರು ಬಹಳಷ್ಟು ರಕ್ತವನ್ನು ಕಕ್ಕುತ್ತಾ, ಖಡ್ಗ, ಶಕ್ತಿ, ಗದೆಗಳಿಂದ ಘಾಸಿಗೊಂಡು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಬಿದ್ದರು.
1.19.16
छिन्नानि पट्टिशैश्चैव शिरांसि युधि दारुणैः ।
तप्तकाञ्चनमालीनि निपेतुरनिशं तदा ॥ १.१९.१६ ॥
ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಕರ ಪಟ್ಟಿಶಗಳಿಂದ ಕಡಿದ ತಲೆಗಳು, ಕಾಯಿಸಿದ ಬಂಗಾರದ ಮಾಲೆಗಳನ್ನು ಧರಿಸಿದ್ದವು, ಆಗ ನಿರಂತರವಾಗಿ ಬಿದ್ದವು.
1.19.17
रुधिरेणानुलिप्ताङ्गा निहताश्च महासुराः ।
अद्रीणामिव कूटानि धातुरक्तानि शेरते ॥ १.१९.१७ ॥
ರಕ್ತದಿಂದ ಲೇಪಿತ ದೇಹಗಳುಳ್ಳ, ಹತರಾದ ಮಹಾಸುರರು, ಖನಿಜ ಧಾತುಗಳಿಂದ ಕೆಂಪಾದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳಂತೆ ಮಲಗಿದ್ದರು.
1.19.18
आहाकारः समभवत्तत्र तत्र सहस्रशः ।
अन्योन्यंछिन्दतां शस्त्रैरादित्ये लोहितायति ॥ १.१९.१८ ॥
ಅಲ್ಲಲ್ಲಿ ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ 'ಅಹಾ' ಎಂಬ ಆರ್ತನಾದ ಎದ್ದಿತು; ಶಸ್ತ್ರಗಳಿಂದ ಪರಸ್ಪರ ಕಡಿದುಕೊಳ್ಳುತ್ತಿದ್ದಾಗ, ಸೂರ್ಯ ಕೆಂಪಾಗುತ್ತಿದ್ದ.
1.19.19
परिघैरायसैस्तीक्ष्णैः सन्निकर्षे च मुष्टिभिः ।
निघ्नतां समरेऽन्योन्यं शब्दो दिवमिवास्पृशत् ॥ १.१९.१९ ॥
ಚೂಪಾದ ಕಬ್ಬಿಣದ ಗದೆಗಳಿಂದ ಮತ್ತು ಸಮೀಪಕ್ಕೆ ಬಂದಾಗ ಮುಷ್ಟಿಗಳಿಂದ ರಣದಲ್ಲಿ ಪರಸ್ಪರ ಹೊಡೆಯುತ್ತಿದ್ದವರ ಶಬ್ದ ಆಕಾಶವನ್ನೇ ಮುಟ್ಟಿದಂತಿತ್ತು।
1.19.20
छिन्धिभिन्धि प्रधाव त्वं पातयाभिसरेति च ।
व्यश्रूयन्त महाघोराः शब्दास्तत्र समन्ततः ॥ १.१९.२० ॥
'ಕಡಿ, ಇರಿ, ಮುಂದೆ ಓಡು, ಬೀಳಿಸು, ಆಕ್ರಮಿಸು' ಎಂಬ ಅತ್ಯಂತ ಭಯಂಕರ ಶಬ್ದಗಳು ಅಲ್ಲಿ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಕೇಳಿಸಿದವು।
1.19.21
एवं सुतुमुले युद्धे वर्तमाने महाभये ।
नरनारायणौ देवौ समाजग्मतुराहवम् ॥ १.१९.२१ ॥
ಹೀಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಗೊಂದಲದ ಮಹಾಭಯಂಕರ ಯುದ್ಧ ನಡೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ನರ ಮತ್ತು ನಾರಾಯಣ ಎಂಬ ಇಬ್ಬರು ದೇವತೆಗಳು ರಣರಂಗಕ್ಕೆ ಬಂದರು।
1.19.22
तत्र दिव्यं धनुर्दृष्ट्वा नरस्य भगवानपि ।
चिन्तयामास तच्चक्रं विष्णुर्दानवसूदनम् ॥ १.१९.२२ ॥
ಅಲ್ಲಿ ನರನ ದಿವ್ಯ ಧನುಸ್ಸನ್ನು ನೋಡಿ, ಭಗವಾನ್ ವಿಷ್ಣುವೂ ದಾನವರನ್ನು ಸಂಹರಿಸುವ ಆ ಚಕ್ರವನ್ನು ಚಿಂತಿಸಿದನು।
1.19.23
ततोऽम्बराच्चिन्तितमात्रमागतं ।
महाप्रभं चक्रममित्रतापनम्।
विभावसोस्तुल्यमकुण्ठमण्डलं ।
सुदर्शनं संयति भीमदर्शनम् ॥ १.१९.२३ ॥
ಆಗ ಚಿಂತಿಸಿದ ಕ್ಷಣದಲ್ಲೇ ಆಕಾಶದಿಂದ ಮಹಾಪ್ರಭೆಯ, ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವ, ಅಗ್ನಿಗೆ ಸಮಾನವಾದ, ಮಂದವಾಗದ ಅಂಚುಳ್ಳ, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಭೀಮದರ್ಶನವಾದ ಸುದರ್ಶನ ಚಕ್ರ ಬಂದಿತು।
1.19.24
तदागतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
भयंकरं करिकरबाहुरच्युतः।
मुमोच वै प्रबलवदुग्रवेगवा-
न्महाप्रभं परनगरावदारणम् ॥ १.१९.२४ ॥
ಬಂದ ಆ ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುವ ಭಯಂಕರ ಚಕ್ರವನ್ನು, ಆನೆಯ ಸೊಂಡಿಲಿನಂತಹ ಭುಜಗಳುಳ್ಳ ಅಚ್ಯುತನು ಪ್ರಬಲ ವೇಗದಿಂದ, ಉಗ್ರ ಗತಿಯಿಂದ ಬಿಟ್ಟನು — ಶತ್ರುನಗರಗಳನ್ನು ಸೀಳುವ ಆ ಮಹಾಪ್ರಭೆಯ ಚಕ್ರವು।
1.19.25
तदन्तकज्वलनसमानवर्चसं ।
पुनःपुनर्न्यपतत वेगवत्तदा।
विदारयद्दितिदनुजान्सहस्रशः ।
करेरितं पुरुषवरेण संयुगे ॥ १.१९.२५ ॥
ಆಗ ಅಂತಕನ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ತೇಜಸ್ವಿಯಾದ ಅವನು ವೇಗದಿಂದ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎರಗಿದನು; ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಪುರುಷನ ಕೈಯಿಂದ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ದಿತಿ ದನುವಿನ ಸಂತತಿಯ ದಾನವರನ್ನು ಸಾವಿರಾರು ಬಾರಿ ಸೀಳಿದನು.
1.19.26
दहत्क्वचिज्ज्वलन इवावलेलिह-
त्प्रसह्य तानसुरगणान्न्यकृन्तत।
प्रवेरितं वियति मुहुः क्षितौ तथा ।
पपौ रणे रुधिरमथो पिशाचवत् ॥ १.१९.२६ ॥
ಕೆಲವೆಡೆ ಉರಿಯುವ ಬೆಂಕಿಯಂತೆ ನಾಲಿಗೆಯಿಂದ ನೆಕ್ಕುತ್ತ ಬಲದಿಂದ ಆ ಅಸುರಗಣಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸಿದನು; ಆಕಾಶದಲ್ಲಿ ಮತ್ತು ನೆಲದ ಮೇಲೆ ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಎಸೆಯಲ್ಪಟ್ಟು, ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ಪಿಶಾಚನಂತೆ ರಕ್ತ ಕುಡಿದನು.
1.19.27
तथाऽसुरा गिरिभिरदीनचेतसो ।
मुहुर्मुहुः सुरगणमार्दयंस्तदा।
महाबला विगलितमेघवर्चसः ।
सहस्रशो गगनमभिप्रपद्यह ॥ १.१९.२७ ॥
ಹಾಗೆಯೇ ಅಸುರರು, ಅಚಲ ಮನಸ್ಸಿನವರಾಗಿ, ಪರ್ವತಗಳಿಂದ ದೇವಗಣವನ್ನು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಪೀಡಿಸಿದರು; ಆ ಮಹಾಬಲರು, ಚದರಿದ ಮೇಘಗಳ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳವರಾಗಿ, ಸಾವಿರಾರು ಸಂಖ್ಯೆಯಲ್ಲಿ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ನುಗ್ಗಿದರು.
1.19.28
अथाम्बराद्भयजननाः प्रपेदिरे ।
सपादपा बहुविधमेघरूपिणः।
महाद्रयः परिगलिताग्रसानवः ।
परस्परं द्रुतमभिहत्य सस्वनाः ॥ १.१९.२८ ॥
ಆಗ ಆಕಾಶದಿಂದ ಭಯ ಹುಟ್ಟಿಸುವ, ಮರಗಳೊಂದಿಗೆ ಕೂಡಿದ, ಹಲವು ರೂಪದ ಮೇಘಗಳಂತಿದ್ದ ಮಹಾಪರ್ವತಗಳು ಬಿದ್ದವು; ಅವುಗಳ ಶಿಖರಗಳು ಮತ್ತು ಇಳಿಜಾರುಗಳು ಮುರಿದು, ಒಂದಕ್ಕೊಂದು ಬಡಿದು ಗರ್ಜನೆಯೊಂದಿಗೆ ವೇಗವಾಗಿ ಬಿದ್ದವು.
1.19.29
ततो मही प्रविचलिता सकानना ।
महाद्रिपाताभिहता समन्ततः।
परस्परं भृशमभिगर्जतां मुहू ।
रणाजिरे भृशमभिसंप्रवर्तिते ॥ १.१९.२९ ॥
ಆಗ ಕಾಡುಗಳೊಂದಿಗೆ ಭೂಮಿ ನಡುಗಿತು; ಮಹಾಪರ್ವತಗಳ ಬೀಳುವಿಕೆಯಿಂದ ಎಲ್ಲೆಡೆ ಬಡಿಯಲ್ಪಟ್ಟು; ರಣಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬರಿಗೊಬ್ಬರು ಮತ್ತೆ ಮತ್ತೆ ಅತಿಯಾಗಿ ಗರ್ಜಿಸುತ್ತಿರಲು, ಭೀಕರ ಸಂಗ್ರಾಮ ಹರಡಿದಾಗ.
1.19.30
नरस्ततो वरकनकाग्रभूषणै-
र्महेषुभिर्गगनपथं समावृणोत्।
विदारयन्गिरिशिखराणि पत्रिभि-
र्महाभयेऽसुरगणविग्रहे तदा ॥ १.१९.३० ॥
ಆಗ ನರನು ಶ್ರೇಷ್ಠ ಚಿನ್ನದ ಮುಂಬದಿಯ ಅಲಂಕಾರಗಳಿದ್ದ ಮಹಾಬಾಣಗಳಿಂದ ಆಕಾಶಮಾರ್ಗವನ್ನು ಸಂಪೂರ್ಣವಾಗಿ ಆವರಿಸಿದನು. ಆ ಮಹಾಭಯದ ಅಸುರಗಣ ಯುದ್ಧದಲ್ಲಿ ರೆಕ್ಕೆಯುಳ್ಳ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಪರ್ವತ ಶಿಖರಗಳನ್ನು ಸೀಳಿದನು.
1.19.31
ततो महीं लवणजलं च सागरं ।
महासुराः प्रविविशुरर्दिताः सुरैः।
वियद्गतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
सुदर्शनं परिकुपितं निशाम्य ते ॥ १.१९.३१ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಪೀಡಿತರಾದ ಮಹಾಸುರರು ಭೂಮಿಗೆ, ಉಪ್ಪುನೀರಿನ ಸಾಗರಕ್ಕೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿದರು; ಉರಿಯುವ ಅಗ್ನಿಯಂತೆ ಹೊಳೆಯುತ್ತ ಆಕಾಶಕ್ಕೆ ಹೋದ ಕೋಪಗೊಂಡ ಸುದರ್ಶನವನ್ನು ಅವರು ಕಂಡಾಗ.
1.19.32
ततः सुरैर्विजयमवाप्य मन्दरः ।
स्वमेव देशं गमितः सुपूजितः।
विनाद्य खं दिवमपि चैव सर्वश-
स्ततो गताः सलिलधरा यथागतम् ॥ १.१९.३२ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳಿಂದ ಜಯ ಪಡೆದ ಮಂದರ ಪರ್ವತವು ಅತ್ಯಂತ ಗೌರವದಿಂದ ತನ್ನ ಸ್ಥಾನಕ್ಕೆ ಮರಳಿತು. ಆಕಾಶ ಮತ್ತು ಸ್ವರ್ಗವನ್ನು ಎಲ್ಲೆಡೆ ಗರ್ಜನೆಯಿಂದ ಮೊಳಗಿಸಿ, ಮೋಡಗಳು ಬಂದಂತೆಯೇ ಹೊರಟುಹೋದವು.
1.19.33
ततोऽमृतं सुनिहितमेव चक्रिरे ।
सुराः पुरां मुदमभिगम्य पुष्कलाम्।
ददो च तं निधिममृतस्य रक्षितुं ।
किरीटिने बलभिदथामरैः सह ॥ १.१९.३३ ॥
ಆಗ ದೇವತೆಗಳು ಅಮೃತವನ್ನು ಚೆನ್ನಾಗಿ ಭದ್ರಪಡಿಸಿದರು; ಅತ್ಯಧಿಕ ಆನಂದದಿಂದ ನಗರಗಳಿಗೆ ತೆರಳಿ, ಆ ಅಮೃತ ನಿಧಿಯನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು, ಬಲವನ್ನು ನಾಶಮಾಡುವ ಇಂದ್ರನು ದೇವತೆಗಳೊಂದಿಗೆ ಅದನ್ನು ಕಿರೀಟಧಾರಿ ಅರ್ಜುನನಿಗೆ ಒಪ್ಪಿಸಿದನು.