ਮਹਾਂਭਾਰਤ · ਅਧਿਆਇ 1.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.19.1
अथावरणमुख्यानि नानाप्रहरणानि च ।
प्रगृह्याभ्यद्रवन्देवान्सहिता दैत्यदानवाः ॥ १.१९.१ ॥
ਫਿਰ ਕਵਚ ਆਦਿ ਮੁੱਖ ਅਤੇ ਅਨੇਕ ਪ੍ਰਕਾਰ ਦੇ ਹਥਿਆਰ ਚੁੱਕ ਕੇ ਦੈਂਤ ਅਤੇ ਦਾਨਵ ਇਕੱਠੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਉੱਤੇ ਟੁੱਟ ਪਏ।
1.19.2
ततस्तदमृतं देवो विष्णुरादाय वीर्यवान् ।
जहार दानवेन्द्रेभ्यो नरेण सहितः प्रभुः ॥ १.१९.२ ॥
ਫਿਰ ਬਲਵਾਨ ਦੇਵ ਵਿਸ਼ਨੂ ਨੇ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਲੈ ਕੇ, ਨਰ ਨਾਲ ਮਿਲ ਕੇ, ਦਾਨਵ-ਰਾਜਿਆਂ ਤੋਂ ਉਸਨੂੰ ਖੋਹ ਲਿਆ।
1.19.3
ततो देवगणाः सर्वे पपुस्तदमृतं तदा ।
विष्णोः सकाशात्संप्राप्य संभ्रमे तुमुले सति ॥ १.१९.३ ॥
ਫਿਰ ਸਾਰੇ ਦੇਵਗਣਾਂ ਨੇ ਵਿਸ਼ਨੂ ਕੋਲੋਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਹਫੜਾ-ਦਫੜੀ ਵਿੱਚ ਉਸਨੂੰ ਪੀ ਲਿਆ।
1.19.4
पाययत्यमृतं देवान्हरौ बाहुबलान्नरः ।
निरोधयति चापेन दूरीकृत्य धनुर्धरान्।
ये येऽमृतं पिबन्ति स्म ते ते युद्ध्यन्ति दानवैः ॥ १.१९.४ ॥
ਨਰ ਵਿਸ਼ਨੂ ਦੀ ਬਾਂਹ ਦੇ ਬਲ ਨਾਲ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੂੰ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪਿਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਧਨੁਸ਼ ਨਾਲ ਧਨੁਰਧਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਹਟਾ ਕੇ ਰੋਕਦਾ ਹੈ। ਜੋ ਜੋ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀਂਦੇ ਸਨ, ਉਹ ਦਾਨਵਾਂ ਨਾਲ ਲੜਦੇ ਸਨ।
1.19.5
ततः पिबत्सु तत्कालं देवेष्वमृतमीप्सितम् ।
राहुर्विबुधरूपेण दानवः प्रापिबत्तदा ॥ १.१९.५ ॥
ਜਦੋਂ ਦੇਵਤੇ ਉਸ ਲੋੜੀਂਦੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਪੀ ਰਹੇ ਸਨ, ਉਸੇ ਵੇਲੇ ਦਾਨਵ ਰਾਹੂ ਨੇ ਦੇਵਤੇ ਦਾ ਰੂਪ ਧਾਰ ਕੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਪੀ ਲਿਆ।
1.19.6
तस्य कण्ठमनुप्राप्ते दानवस्यामृते तदा ।
आख्यातं चन्द्रसूर्याभ्यां सुराणां हितकाम्यया ॥ १.१९.६ ॥
ਜਦੋਂ ਉਹ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਦਾਨਵ ਦੇ ਗਲੇ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ, ਤਦ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਹਿਤ ਦੀ ਕਾਮਨਾ ਨਾਲ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨੇ ਉਸਦਾ ਭੇਦ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤਾ।
1.19.7
ततो भगवता तस्य शिरश्छिन्नमलंकृतम् ।
चक्रायुधेन चक्रेण पिबतोऽमृतमोजसा ॥ १.१९.७ ॥
ਤਦ ਭਗਵਾਨ ਨੇ, ਚਕ੍ਰਾਯੁਧ ਰੂਪ ਵਿੱਚ, ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਲ ਨਾਲ ਪੀਂਦੇ ਉਸ ਦਾ ਸ਼ਿੰਗਾਰਿਆ ਸਿਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ।
1.19.8
तच्छैलशृह्गप्रङ्गिमं दानवस्य शिरो महत् ।
चक्रेणोत्कृत्तमपतच्चालयद्वसुधातलम् ॥ १.१९.८ ॥
ਪਰਬਤ ਦੀ ਚੋਟੀ ਵਰਗਾ ਉਸ ਦਾਨਵ ਦਾ ਵੱਡਾ ਸਿਰ ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟ ਕੇ ਡਿੱਗਿਆ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਦੀ ਸਤ੍ਹਾ ਹਿਲਾ ਦਿੱਤੀ।
1.19.9
चक्रच्छिन्नं खमुत्पत्य ननादातिभयंकरम् ।
तत्कबन्धं पपातास्य विस्फुरद्धरणीतले ॥ १.१९.९ ॥
ਚੱਕਰ ਨਾਲ ਕੱਟਿਆ ਗਿਆ ਉਹ ਸਿਰ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਉਛਲ ਕੇ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਗਰਜਿਆ; ਉਸ ਦਾ ਧੜ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਤੜਫਦਾ ਡਿੱਗਿਆ।
1.19.10
त्रयोदश सहस्राणि चतुरश्रं समन्ततः ।
सपर्वतवनद्वीपां दैत्यस्याकम्पयन्महीम् ॥ १.१९.१० ॥
ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਯੋਜਨ ਚੌਰਸ, ਚਾਰੇ ਪਾਸੇ ਪਹਾੜਾਂ, ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਟਾਪੂਆਂ ਸਮੇਤ ਦੈਂਤ ਦੀ ਧਰਤੀ ਨੂੰ ਉਸ ਨੇ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ।
1.19.11
ततो वैरविनिर्बन्धः कृतो राहुमुखेन वै ।
शाश्वतश्चन्द्रसूर्याभ्यां ग्रसत्यद्यापि चैव तौ ॥ १.१९.११ ॥
ਤਦ ਰਾਹੂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਰਾਹੀਂ ਚੰਦਰਮਾ ਅਤੇ ਸੂਰਜ ਨਾਲ ਸਦੀਵੀ ਵੈਰ ਦਾ ਬੰਧਨ ਬਣ ਗਿਆ; ਅੱਜ ਵੀ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੋਵਾਂ ਨੂੰ ਨਿਗਲਦਾ ਹੈ।
1.19.12
विहाय भगवांश्चापि स्त्रीरूपमतुलं हरिः ।
नानाप्रहरणैर्भीमैर्दानवान्तमकम्पयत् ॥ १.१९.१२ ॥
ਭਗਵਾਨ ਹਰੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਬੇਮਿਸਾਲ ਇਸਤਰੀ ਰੂਪ ਤਿਆਗ ਕੇ, ਭਿਆਨਕ ਅਨੇਕ ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਦਾਨਵਾਂ ਦੇ ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਕੰਬਾ ਦਿੱਤਾ।
1.19.13
ततः प्रवृत्तः संग्रामः समीपे लवणाम्भसः ।
सुराणामसुराणां च सर्वघोरतरो महान् ॥ १.१९.१३ ॥
ਤਦ ਲਵਣ ਸਾਗਰ ਦੇ ਨੇੜੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਅਤੇ ਅਸੁਰਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਸਭ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ ਮਹਾਂ ਯੁੱਧ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋਇਆ।
1.19.14
प्रासाश्च विपुलास्तीक्ष्णा न्यपतन्त सहस्रशः ।
तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१९.१४ ॥
ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਤਿੱਖੇ ਨੇਜ਼ੇ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਡਿੱਗੇ; ਬਹੁਤ ਤਿੱਖੇ ਸਿਰਿਆਂ ਵਾਲੇ ਤੋਮਰ ਅਤੇ ਕਈ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸ਼ਸਤਰ ਵੀ ਡਿੱਗੇ।
1.19.15
ततोऽसुराश्चक्रभिन्ना वमन्तो रुधिरं बहु ।
असिशक्तिगदारुग्णा निपेतुर्धरणीतले ॥ १.१९.१५ ॥
ਤਦ ਚੱਕਰਾਂ ਨਾਲ ਛਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਹੋਏ ਅਸੁਰ ਬਹੁਤ ਲਹੂ ਉਗਲਦੇ ਹੋਏ, ਤਲਵਾਰ, ਸ਼ਕਤੀ ਅਤੇ ਗਦਾ ਨਾਲ ਜ਼ਖ਼ਮੀ ਹੋ ਕੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਡਿੱਗ ਪਏ।
1.19.16
छिन्नानि पट्टिशैश्चैव शिरांसि युधि दारुणैः ।
तप्तकाञ्चनमालीनि निपेतुरनिशं तदा ॥ १.१९.१६ ॥
ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਪੱਟਿਸਾਂ ਨਾਲ ਵੱਢੇ ਹੋਏ, ਤਪੇ ਸੋਨੇ ਦੀਆਂ ਮਾਲਾਵਾਂ ਪਹਿਨੇ ਸਿਰ ਉਸ ਵੇਲੇ ਲਗਾਤਾਰ ਡਿੱਗਦੇ ਰਹੇ।
1.19.17
रुधिरेणानुलिप्ताङ्गा निहताश्च महासुराः ।
अद्रीणामिव कूटानि धातुरक्तानि शेरते ॥ १.१९.१७ ॥
ਲਹੂ ਨਾਲ ਲਿਬੜੇ ਅੰਗਾਂ ਵਾਲੇ, ਮਾਰੇ ਗਏ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਧਾਤੂਆਂ ਨਾਲ ਲਾਲ ਹੋਏ ਪਰਬਤ-ਸਿਖਰਾਂ ਵਾਂਗ ਪਏ ਹਨ।
1.19.18
आहाकारः समभवत्तत्र तत्र सहस्रशः ।
अन्योन्यंछिन्दतां शस्त्रैरादित्ये लोहितायति ॥ १.१९.१८ ॥
ਥਾਂ-ਥਾਂ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ 'ਆਹਾ' ਦਾ ਰੋਲਾ ਉੱਠਿਆ; ਹਥਿਆਰਾਂ ਨਾਲ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਕੱਟਦਿਆਂ, ਸੂਰਜ ਲਾਲ ਹੋ ਰਿਹਾ ਸੀ।
1.19.19
परिघैरायसैस्तीक्ष्णैः सन्निकर्षे च मुष्टिभिः ।
निघ्नतां समरेऽन्योन्यं शब्दो दिवमिवास्पृशत् ॥ १.१९.१९ ॥
ਤਿੱਖੇ ਲੋਹੇ ਦੇ ਪਰਿਘਾਂ ਨਾਲ ਅਤੇ ਨੇੜੇ ਆਉਣ 'ਤੇ ਮੁੱਕਿਆਂ ਨਾਲ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਆਵਾਜ਼ ਜਿਵੇਂ ਅਸਮਾਨ ਨੂੰ ਛੂਹ ਗਈ।
1.19.20
छिन्धिभिन्धि प्रधाव त्वं पातयाभिसरेति च ।
व्यश्रूयन्त महाघोराः शब्दास्तत्र समन्ततः ॥ १.१९.२० ॥
'ਕੱਟ, ਵਿੰਨ੍ਹ, ਅੱਗੇ ਦੌੜ, ਡੇਗ, ਹਮਲਾ ਕਰ' ਵਰਗੀਆਂ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਆਵਾਜ਼ਾਂ ਉੱਥੇ ਚਾਰੇ ਪਾਸਿਆਂ ਤੋਂ ਸੁਣਾਈ ਦਿੱਤੀਆਂ।
1.19.21
एवं सुतुमुले युद्धे वर्तमाने महाभये ।
नरनारायणौ देवौ समाजग्मतुराहवम् ॥ १.१९.२१ ॥
ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਬਹੁਤ ਭਿਆਨਕ ਰੌਲੇ ਵਾਲਾ ਮਹਾਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਚੱਲਦਾ ਰਿਹਾ, ਤਦ ਨਰ ਅਤੇ ਨਾਰਾਇਣ ਦੋ ਦੇਵਤੇ ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਆਏ।
1.19.22
तत्र दिव्यं धनुर्दृष्ट्वा नरस्य भगवानपि ।
चिन्तयामास तच्चक्रं विष्णुर्दानवसूदनम् ॥ १.१९.२२ ॥
ਉੱਥੇ ਨਰ ਦਾ ਦਿਵ ਧਨੁਸ਼ ਵੇਖ ਕੇ ਭਗਵਾਨ ਵਿਸ਼ਨੂੰ ਨੇ ਵੀ ਦਾਨਵ-ਸੂਦਨ ਉਸ ਚੱਕਰ ਦਾ ਧਿਆਨ ਕੀਤਾ।
1.19.23
ततोऽम्बराच्चिन्तितमात्रमागतं ।
महाप्रभं चक्रममित्रतापनम्।
विभावसोस्तुल्यमकुण्ठमण्डलं ।
सुदर्शनं संयति भीमदर्शनम् ॥ १.१९.२३ ॥
ਤਦ ਸੋਚਦਿਆਂ ਹੀ ਅਸਮਾਨ ਤੋਂ ਮਹਾਪ੍ਰਭਾ ਵਾਲਾ, ਵੈਰੀਆਂ ਨੂੰ ਤਪਾਉਣ ਵਾਲਾ, ਅਗਨੀ ਵਾਂਗ, ਬੇ-ਕੁੰਠ ਘੇਰੇ ਵਾਲਾ, ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਭਿਆਨਕ ਦਿਸਣ ਵਾਲਾ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਚੱਕਰ ਆ ਗਿਆ।
1.19.24
तदागतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
भयंकरं करिकरबाहुरच्युतः।
मुमोच वै प्रबलवदुग्रवेगवा-
न्महाप्रभं परनगरावदारणम् ॥ १.१९.२४ ॥
ਆਏ ਹੋਏ ਉਸ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਭਿਆਨਕ ਚੱਕਰ ਨੂੰ ਹਾਥੀ ਦੀ ਸੁੰਡ ਵਰਗੀਆਂ ਬਾਹਾਂ ਵਾਲੇ ਅਚਯੁਤ ਨੇ ਪ੍ਰਚੰਡ ਵੇਗ ਅਤੇ ਉਗਰ ਗਤੀ ਨਾਲ ਛੱਡਿਆ — ਵੈਰੀਆਂ ਦੇ ਨਗਰਾਂ ਨੂੰ ਚੀਰਨ ਵਾਲਾ ਉਹ ਮਹਾਪ੍ਰਭ ਚੱਕਰ।
1.19.25
तदन्तकज्वलनसमानवर्चसं ।
पुनःपुनर्न्यपतत वेगवत्तदा।
विदारयद्दितिदनुजान्सहस्रशः ।
करेरितं पुरुषवरेण संयुगे ॥ १.१९.२५ ॥
ਤਦ ਕਾਲ ਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗਾ ਤੇਜ ਰੱਖਦਾ ਉਹ ਵੇਗ ਨਾਲ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਡਿੱਗਿਆ; ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਸ੍ਰੇਸ਼ਠ ਪੁਰਸ਼ ਦੇ ਹੱਥੋਂ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾ ਕੇ ਉਸ ਨੇ ਦਿਤਿ-ਦਨੁ ਦੇ ਵੰਸ਼ ਦੇ ਦੈਂਤਾਂ ਨੂੰ ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਚੀਰਿਆ।
1.19.26
दहत्क्वचिज्ज्वलन इवावलेलिह-
त्प्रसह्य तानसुरगणान्न्यकृन्तत।
प्रवेरितं वियति मुहुः क्षितौ तथा ।
पपौ रणे रुधिरमथो पिशाचवत् ॥ १.१९.२६ ॥
ਕਿਤੇ ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਾਂਗ ਜੀਭ ਨਾਲ ਚੱਟਦਾ, ਜ਼ੋਰ ਨਾਲ ਉਸ ਨੇ ਉਹਨਾਂ ਦੈਂਤ-ਸਮੂਹਾਂ ਨੂੰ ਕੱਟ ਦਿੱਤਾ; ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਧਰਤੀ ਉੱਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਸੁੱਟਿਆ ਜਾ ਕੇ ਉਹ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਪਿਸ਼ਾਚ ਵਾਂਗ ਲਹੂ ਪੀਂਦਾ ਰਿਹਾ।
1.19.27
तथाऽसुरा गिरिभिरदीनचेतसो ।
मुहुर्मुहुः सुरगणमार्दयंस्तदा।
महाबला विगलितमेघवर्चसः ।
सहस्रशो गगनमभिप्रपद्यह ॥ १.१९.२७ ॥
ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਸੁਰ, ਅਡੋਲ ਮਨ ਵਾਲੇ, ਪਰਬਤਾਂ ਨਾਲ ਦੇਵ-ਸਮੂਹ ਨੂੰ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਪੀੜਤ ਕਰਦੇ ਰਹੇ; ਉਹ ਮਹਾਬਲੀ, ਖਿੰਡੇ ਹੋਏ ਬੱਦਲਾਂ ਦੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਹਜ਼ਾਰਾਂ ਵਾਰ ਆਕਾਸ਼ ਵੱਲ ਝਪਟ ਪਏ।
1.19.28
अथाम्बराद्भयजननाः प्रपेदिरे ।
सपादपा बहुविधमेघरूपिणः।
महाद्रयः परिगलिताग्रसानवः ।
परस्परं द्रुतमभिहत्य सस्वनाः ॥ १.१९.२८ ॥
ਫਿਰ ਆਕਾਸ਼ ਤੋਂ ਭਿਆਨਕ, ਰੁੱਖਾਂ ਸਮੇਤ, ਅਨੇਕ ਰੂਪਾਂ ਦੇ ਬੱਦਲਾਂ ਵਰਗੇ ਮਹਾਪਰਬਤ ਡਿੱਗ ਪਏ; ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਅਤੇ ਢਲਾਣਾਂ ਟੁੱਟ ਗਈਆਂ, ਉਹ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਨਾਲ ਟਕਰਾ ਕੇ ਗਰਜਦੇ ਹੋਏ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਡਿੱਗੇ।
1.19.29
ततो मही प्रविचलिता सकानना ।
महाद्रिपाताभिहता समन्ततः।
परस्परं भृशमभिगर्जतां मुहू ।
रणाजिरे भृशमभिसंप्रवर्तिते ॥ १.१९.२९ ॥
ਤਦ ਜੰਗਲਾਂ ਸਮੇਤ ਧਰਤੀ ਕੰਬ ਉੱਠੀ; ਮਹਾਪਰਬਤਾਂ ਦੇ ਡਿੱਗਣ ਨਾਲ ਹਰ ਪਾਸਿਓਂ ਚੋਟ ਖਾ ਕੇ; ਰਣਭੂਮੀ ਵਿੱਚ ਇੱਕ-ਦੂਜੇ ਉੱਤੇ ਵਾਰ-ਵਾਰ ਬਹੁਤ ਗਰਜਦਿਆਂ, ਭਿਆਨਕ ਯੁੱਧ ਭੜਕ ਉੱਠਿਆ ਤਦ।
1.19.30
नरस्ततो वरकनकाग्रभूषणै-
र्महेषुभिर्गगनपथं समावृणोत्।
विदारयन्गिरिशिखराणि पत्रिभि-
र्महाभयेऽसुरगणविग्रहे तदा ॥ १.१९.३० ॥
ਫਿਰ ਨਰ ਨੇ ਸ਼੍ਰੇਸ਼ਠ ਸੋਨੇ ਦੇ ਅਗਲੇ ਸਿਰੇ ਵਾਲੇ ਮਹਾਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਆਕਾਸ਼ ਮਾਰਗ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਢਕ ਦਿੱਤਾ। ਉਸ ਮਹਾਭਿਆਨਕ ਅਸੁਰ ਸੈਨਾ ਦੇ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਖੰਭਾਂ ਵਾਲੇ ਬਾਣਾਂ ਨਾਲ ਪਰਬਤ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਚੀਰ ਦਿੱਤੀਆਂ।
1.19.31
ततो महीं लवणजलं च सागरं ।
महासुराः प्रविविशुरर्दिताः सुरैः।
वियद्गतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
सुदर्शनं परिकुपितं निशाम्य ते ॥ १.१९.३१ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਤੋਂ ਪੀੜਤ ਮਹਾਂ ਅਸੁਰ ਧਰਤੀ ਵਿੱਚ ਅਤੇ ਖਾਰੇ ਪਾਣੀ ਦੇ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਵੜ ਗਏ; ਬਲਦੀ ਅੱਗ ਵਰਗੀ ਚਮਕ ਵਾਲੇ, ਕ੍ਰੋਧਿਤ ਸੁਦਰਸ਼ਨ ਨੂੰ ਆਕਾਸ਼ ਵਿੱਚ ਜਾਂਦੇ ਵੇਖ ਕੇ।
1.19.32
ततः सुरैर्विजयमवाप्य मन्दरः ।
स्वमेव देशं गमितः सुपूजितः।
विनाद्य खं दिवमपि चैव सर्वश-
स्ततो गताः सलिलधरा यथागतम् ॥ १.१९.३२ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੁਆਰਾ ਜਿੱਤ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਕੇ ਮੰਦਰ ਪਰਬਤ ਬਹੁਤ ਸਨਮਾਨਿਤ ਹੋ ਕੇ ਆਪਣੀ ਥਾਂ ਵਾਪਸ ਚਲਾ ਗਿਆ। ਆਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਸਵਰਗ ਨੂੰ ਹਰ ਪਾਸੇ ਗਰਜਨਾ ਨਾਲ ਗੂੰਜਾ ਕੇ, ਬੱਦਲ ਜਿਵੇਂ ਆਏ ਸਨ ਉਵੇਂ ਹੀ ਚਲੇ ਗਏ।
1.19.33
ततोऽमृतं सुनिहितमेव चक्रिरे ।
सुराः पुरां मुदमभिगम्य पुष्कलाम्।
ददो च तं निधिममृतस्य रक्षितुं ।
किरीटिने बलभिदथामरैः सह ॥ १.१९.३३ ॥
ਫਿਰ ਦੇਵਤਿਆਂ ਨੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਨੂੰ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸੰਭਾਲ ਕੇ ਰੱਖਿਆ; ਬਹੁਤ ਖੁਸ਼ੀ ਨਾਲ ਨਗਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਾ ਕੇ, ਉਸ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਖ਼ਜ਼ਾਨੇ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਲਈ ਬਲ-ਨਾਸ਼ਕ ਇੰਦਰ ਨੇ ਦੇਵਤਿਆਂ ਸਮੇਤ ਉਸਨੂੰ ਮੁਕਟਧਾਰੀ ਅਰਜੁਨ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦਿੱਤਾ।