മഹാഭാരതം · അധ്യായം 1.19
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.19.1
अथावरणमुख्यानि नानाप्रहरणानि च ।
प्रगृह्याभ्यद्रवन्देवान्सहिता दैत्यदानवाः ॥ १.१९.१ ॥
പിന്നെ കവചങ്ങൾ മുതലായ പ്രധാന ആയുധങ്ങളും നാനാവിധ പ്രഹരണങ്ങളും എടുത്ത് ദൈത്യരും ദാനവരും ഒന്നിച്ചുചേർന്ന് ദേവന്മാരുടെ നേർക്ക് പാഞ്ഞടുത്തു.
1.19.2
ततस्तदमृतं देवो विष्णुरादाय वीर्यवान् ।
जहार दानवेन्द्रेभ्यो नरेण सहितः प्रभुः ॥ १.१९.२ ॥
അപ്പോൾ വീര്യവാനായ ദേവൻ വിഷ്ണു ആ അമൃതം എടുത്ത്, നരനോടൊപ്പം ചേർന്ന് ദാനവേന്ദ്രന്മാരിൽ നിന്ന് അത് അപഹരിച്ചു.
1.19.3
ततो देवगणाः सर्वे पपुस्तदमृतं तदा ।
विष्णोः सकाशात्संप्राप्य संभ्रमे तुमुले सति ॥ १.१९.३ ॥
അപ്പോൾ ദേവഗണങ്ങളെല്ലാം വിഷ്ണുവിന്റെ അടുക്കൽ നിന്ന് ആ അമൃതം ലഭിച്ച് കലുഷമായ ആ സന്ദർഭത്തിൽ അതു പാനം ചെയ്തു.
1.19.4
पाययत्यमृतं देवान्हरौ बाहुबलान्नरः ।
निरोधयति चापेन दूरीकृत्य धनुर्धरान्।
ये येऽमृतं पिबन्ति स्म ते ते युद्ध्यन्ति दानवैः ॥ १.१९.४ ॥
നരൻ വിഷ്ണുവിന്റെ ബാഹുബലത്താൽ ദേവന്മാരെ അമൃതം പാനം ചെയ്യിക്കുന്നു; വില്ലുകൊണ്ട് വില്ലാളികളെ അകറ്റി തടയുന്നു. അമൃതം കുടിച്ചവരെല്ലാം ദാനവരോട് യുദ്ധം ചെയ്യുന്നു.
1.19.5
ततः पिबत्सु तत्कालं देवेष्वमृतमीप्सितम् ।
राहुर्विबुधरूपेण दानवः प्रापिबत्तदा ॥ १.१९.५ ॥
ദേവന്മാർ ആഗ്രഹിച്ച ആ അമൃതം പാനം ചെയ്തുകൊണ്ടിരിക്കെ, ദാനവനായ രാഹു ദേവരൂപം ധരിച്ച് അതു കുടിച്ചു.
1.19.6
तस्य कण्ठमनुप्राप्ते दानवस्यामृते तदा ।
आख्यातं चन्द्रसूर्याभ्यां सुराणां हितकाम्यया ॥ १.१९.६ ॥
ആ അമൃതം ദാനവന്റെ കണ്ഠത്തിൽ എത്തിയപ്പോൾ, ദേവന്മാരുടെ നന്മ കാംക്ഷിച്ച് ചന്ദ്രനും സൂര്യനും അത് വെളിപ്പെടുത്തി.
1.19.7
ततो भगवता तस्य शिरश्छिन्नमलंकृतम् ।
चक्रायुधेन चक्रेण पिबतोऽमृतमोजसा ॥ १.१९.७ ॥
അപ്പോൾ ഭഗവാൻ, ചക്രായുധനായി, അമൃത് ബലമായി കുടിച്ചുകൊണ്ടിരുന്ന അവന്റെ അലങ്കൃതമായ തല ചക്രംകൊണ്ട് ഛേദിച്ചു.
1.19.8
तच्छैलशृह्गप्रङ्गिमं दानवस्य शिरो महत् ।
चक्रेणोत्कृत्तमपतच्चालयद्वसुधातलम् ॥ १.१९.८ ॥
പർവതശിഖരം പോലെയുള്ള ആ ദാനവന്റെ വലിയ തല ചക്രത്താൽ മുറിഞ്ഞു വീണ് ഭൂതലം കുലുക്കി.
1.19.9
चक्रच्छिन्नं खमुत्पत्य ननादातिभयंकरम् ।
तत्कबन्धं पपातास्य विस्फुरद्धरणीतले ॥ १.१९.९ ॥
ചക്രത്താൽ ഛേദിക്കപ്പെട്ട ആ തല ആകാശത്തേക്ക് കുതിച്ചുയർന്ന് അതിഭയങ്കരമായി ഗർജ്ജിച്ചു; അവന്റെ ഉടൽ ഭൂമിയിൽ പിടഞ്ഞു വീണു.
1.19.10
त्रयोदश सहस्राणि चतुरश्रं समन्ततः ।
सपर्वतवनद्वीपां दैत्यस्याकम्पयन्महीम् ॥ १.१९.१० ॥
പതിമൂവായിരം യോജന ചതുരമായി, ചുറ്റും പർവതങ്ങളും വനങ്ങളും ദ്വീപുകളുമുള്ള ദൈത്യന്റെ ഭൂമിയെ അത് കുലുക്കി.
1.19.11
ततो वैरविनिर्बन्धः कृतो राहुमुखेन वै ।
शाश्वतश्चन्द्रसूर्याभ्यां ग्रसत्यद्यापि चैव तौ ॥ १.१९.११ ॥
അപ്പോൾ രാഹുവിന്റെ വായാൽ ചന്ദ്ര-സൂര്യന്മാരോട് ശാശ്വതമായ വൈരബന്ധം ഉണ്ടായി; ഇന്നും അവൻ അവരെ രണ്ടുപേരെയും വിഴുങ്ങുന്നു.
1.19.12
विहाय भगवांश्चापि स्त्रीरूपमतुलं हरिः ।
नानाप्रहरणैर्भीमैर्दानवान्तमकम्पयत् ॥ १.१९.१२ ॥
ഭഗവാൻ ഹരി തന്റെ അതുല്യമായ സ്ത്രീരൂപം ഉപേക്ഷിച്ച്, ഭയങ്കരമായ വിവിധ ആയുധങ്ങളാൽ ദാനവസംഘത്തെ വിറപ്പിച്ചു.
1.19.13
ततः प्रवृत्तः संग्रामः समीपे लवणाम्भसः ।
सुराणामसुराणां च सर्वघोरतरो महान् ॥ १.१९.१३ ॥
അപ്പോൾ ഉപ്പുകടലിന് സമീപം ദേവന്മാരും അസുരന്മാരും തമ്മിൽ ഏറ്റവും ഭയങ്കരമായ മഹായുദ്ധം ആരംഭിച്ചു.
1.19.14
प्रासाश्च विपुलास्तीक्ष्णा न्यपतन्त सहस्रशः ।
तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१९.१४ ॥
വലുതും മൂർച്ചയുള്ളതുമായ കുന്തങ്ങൾ ആയിരക്കണക്കിന് വീണു; മൂർച്ചയേറിയ അഗ്രങ്ങളുള്ള തോമരങ്ങളും വിവിധ ആയുധങ്ങളും വീണു.
1.19.15
ततोऽसुराश्चक्रभिन्ना वमन्तो रुधिरं बहु ।
असिशक्तिगदारुग्णा निपेतुर्धरणीतले ॥ १.१९.१५ ॥
അപ്പോൾ ചക്രങ്ങളാൽ ഛിന്നഭിന്നരായ അസുരന്മാർ ഏറെ രക്തം ഛർദ്ദിച്ചുകൊണ്ട്, വാൾ, ശക്തി, ഗദ എന്നിവയാൽ തകർന്ന് ഭൂമിയിൽ വീണു.
1.19.16
छिन्नानि पट्टिशैश्चैव शिरांसि युधि दारुणैः ।
तप्तकाञ्चनमालीनि निपेतुरनिशं तदा ॥ १.१९.१६ ॥
യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായ പട്ടിശങ്ങളാൽ വെട്ടിയ തലകൾ, ഉരുക്കിയ സ്വർണ്ണമാലകൾ അണിഞ്ഞവ, അപ്പോൾ നിരന്തരം വീണു.
1.19.17
रुधिरेणानुलिप्ताङ्गा निहताश्च महासुराः ।
अद्रीणामिव कूटानि धातुरक्तानि शेरते ॥ १.१९.१७ ॥
രക്തം പൂശിയ ശരീരങ്ങളോടെ വധിക്കപ്പെട്ട മഹാസുരന്മാർ, ധാതുക്കളാൽ ചുവന്ന പർവതശിഖരങ്ങൾപോലെ കിടക്കുന്നു.
1.19.18
आहाकारः समभवत्तत्र तत्र सहस्रशः ।
अन्योन्यंछिन्दतां शस्त्रैरादित्ये लोहितायति ॥ १.१९.१८ ॥
അവിടെയിവിടെ ആയിരക്കണക്കിന് 'ആഹാ' എന്ന നിലവിളി ഉയർന്നു; ആയുധങ്ങളാൽ പരസ്പരം വെട്ടിമുറിക്കുമ്പോൾ, സൂര്യൻ ചുവന്നുകൊണ്ടിരുന്നു.
1.19.19
परिघैरायसैस्तीक्ष्णैः सन्निकर्षे च मुष्टिभिः ।
निघ्नतां समरेऽन्योन्यं शब्दो दिवमिवास्पृशत् ॥ १.१९.१९ ॥
മൂർച്ചയുള്ള ഇരുമ്പു പരിഘങ്ങൾകൊണ്ടും അടുത്തെത്തിയപ്പോൾ മുഷ്ടികൊണ്ടും യുദ്ധത്തിൽ പരസ്പരം അടിച്ചവരുടെ ശബ്ദം ആകാശത്തെ സ്പർശിക്കുന്നതുപോലെയായി।
1.19.20
छिन्धिभिन्धि प्रधाव त्वं पातयाभिसरेति च ।
व्यश्रूयन्त महाघोराः शब्दास्तत्र समन्ततः ॥ १.१९.२० ॥
'വെട്ടൂ, കുത്തൂ, മുന്നോട്ട് പായൂ, വീഴ്ത്തൂ, ആക്രമിക്കൂ' എന്ന അതിഭീകരമായ ശബ്ദങ്ങൾ അവിടെ എല്ലാ ഭാഗത്തുനിന്നും കേട്ടു।
1.19.21
एवं सुतुमुले युद्धे वर्तमाने महाभये ।
नरनारायणौ देवौ समाजग्मतुराहवम् ॥ १.१९.२१ ॥
ഇങ്ങനെ അത്യന്തം കോലാഹലമുള്ളതും മഹാഭയങ്കരവുമായ യുദ്ധം നടക്കുമ്പോൾ നരനും നാരായണനും എന്ന ദേവന്മാർ യുദ്ധഭൂമിയിൽ എത്തി।
1.19.22
तत्र दिव्यं धनुर्दृष्ट्वा नरस्य भगवानपि ।
चिन्तयामास तच्चक्रं विष्णुर्दानवसूदनम् ॥ १.१९.२२ ॥
അവിടെ നരന്റെ ദിവ്യധനുസ്സ് കണ്ട്, ഭഗവാനായ വിഷ്ണുവും ദാനവസംഹാരിയായ ആ ചക്രത്തെ ചിന്തിച്ചു।
1.19.23
ततोऽम्बराच्चिन्तितमात्रमागतं ।
महाप्रभं चक्रममित्रतापनम्।
विभावसोस्तुल्यमकुण्ठमण्डलं ।
सुदर्शनं संयति भीमदर्शनम् ॥ १.१९.२३ ॥
അപ്പോൾ ചിന്തിച്ചമാത്രയിൽ ആകാശത്തുനിന്ന് മഹാപ്രഭയുള്ളതും ശത്രുക്കളെ ദഹിപ്പിക്കുന്നതും അഗ്നിതുല്യവും മങ്ങാത്ത വക്കുള്ളതും യുദ്ധത്തിൽ ഭയങ്കരമായി കാണപ്പെടുന്നതുമായ സുദർശനചക്രം എത്തി।
1.19.24
तदागतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
भयंकरं करिकरबाहुरच्युतः।
मुमोच वै प्रबलवदुग्रवेगवा-
न्महाप्रभं परनगरावदारणम् ॥ १.१९.२४ ॥
വന്നെത്തിയ, ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിക്കുന്ന ഭയങ്കരമായ ആ ചക്രത്തെ, ആനയുടെ തുമ്പിക്കൈപോലുള്ള ബാഹുക്കളുള്ള അച്യുതൻ പ്രബലവേഗത്തോടെയും ഉഗ്രഗതിയോടെയും തൊടുത്തു — ശത്രുനഗരങ്ങളെ പിളർക്കുന്ന മഹാപ്രഭചക്രം।
1.19.25
तदन्तकज्वलनसमानवर्चसं ।
पुनःपुनर्न्यपतत वेगवत्तदा।
विदारयद्दितिदनुजान्सहस्रशः ।
करेरितं पुरुषवरेण संयुगे ॥ १.१९.२५ ॥
അപ്പോൾ മരണാഗ്നിക്കു തുല്യം തേജസ്സോടെ അവൻ വേഗത്തിൽ വീണ്ടും വീണ്ടും പാഞ്ഞു; യുദ്ധത്തിൽ ശ്രേഷ്ഠപുരുഷന്റെ കൈയാൽ എറിയപ്പെട്ട് ദിതിദനുപുത്രരായ അസുരന്മാരെ ആയിരക്കണക്കിന് പിളർന്നു.
1.19.26
दहत्क्वचिज्ज्वलन इवावलेलिह-
त्प्रसह्य तानसुरगणान्न्यकृन्तत।
प्रवेरितं वियति मुहुः क्षितौ तथा ।
पपौ रणे रुधिरमथो पिशाचवत् ॥ १.१९.२६ ॥
ചിലപ്പോൾ ജ്വലിക്കുന്ന തീപോലെ നാവുകൊണ്ടു നക്കി, ബലത്തോടെ ആ അസുരഗണങ്ങളെ വെട്ടിവീഴ്ത്തി; ആകാശത്തും ഭൂമിയിലും വീണ്ടും വീണ്ടും എറിയപ്പെട്ട് യുദ്ധത്തിൽ പിശാചിനെപ്പോലെ രക്തം കുടിച്ചു.
1.19.27
तथाऽसुरा गिरिभिरदीनचेतसो ।
मुहुर्मुहुः सुरगणमार्दयंस्तदा।
महाबला विगलितमेघवर्चसः ।
सहस्रशो गगनमभिप्रपद्यह ॥ १.१९.२७ ॥
അതുപോലെ അസുരന്മാർ, ദൃഢമനസ്സോടെ, പർവതങ്ങളാൽ ദേവഗണത്തെ വീണ്ടും വീണ്ടും പീഡിപ്പിച്ചു; ആ മഹാബലന്മാർ, ചിതറിയ മേഘങ്ങളുടെ പ്രഭയോടെ, ആയിരക്കണക്കിന് ആകാശത്തിലേക്ക് പാഞ്ഞു.
1.19.28
अथाम्बराद्भयजननाः प्रपेदिरे ।
सपादपा बहुविधमेघरूपिणः।
महाद्रयः परिगलिताग्रसानवः ।
परस्परं द्रुतमभिहत्य सस्वनाः ॥ १.१९.२८ ॥
അപ്പോൾ ആകാശത്തുനിന്നു ഭയം ജനിപ്പിക്കുന്ന, വൃക്ഷങ്ങളോടുകൂടിയ, പല രൂപങ്ങളിലുള്ള മേഘങ്ങൾപോലുള്ള മഹാപർവതങ്ങൾ വീണു; അവയുടെ മുകളും ചരിവുകളും തകർന്ന്, പരസ്പരം ഇടിച്ച് ഗർജനത്തോടെ വേഗത്തിൽ വീണു.
1.19.29
ततो मही प्रविचलिता सकानना ।
महाद्रिपाताभिहता समन्ततः।
परस्परं भृशमभिगर्जतां मुहू ।
रणाजिरे भृशमभिसंप्रवर्तिते ॥ १.१९.२९ ॥
അപ്പോൾ വനങ്ങളോടുകൂടിയ ഭൂമി ഇളകി; മഹാപർവതങ്ങളുടെ വീഴ്ചയാൽ എല്ലായിടത്തും പ്രഹരമേറ്റ്; യുദ്ധഭൂമിയിൽ പരസ്പരം വീണ്ടും വീണ്ടും അതിശയമായി ഗർജിച്ചുകൊണ്ടിരിക്കെ, ഘോരയുദ്ധം ആളിപ്പടർന്നപ്പോൾ.
1.19.30
नरस्ततो वरकनकाग्रभूषणै-
र्महेषुभिर्गगनपथं समावृणोत्।
विदारयन्गिरिशिखराणि पत्रिभि-
र्महाभयेऽसुरगणविग्रहे तदा ॥ १.१९.३० ॥
അപ്പോൾ നരൻ ശ്രേഷ്ഠമായ സ്വർണ്ണാഗ്രാഭരണങ്ങളുള്ള മഹാശരങ്ങളാൽ ആകാശപഥത്തെ പൂർണ്ണമായി മറച്ചു. ആ മഹാഭയം നിറഞ്ഞ അസുരസേനാ യുദ്ധത്തിൽ ചിറകുള്ള ശരങ്ങളാൽ പർവതശിഖരങ്ങളെ പിളർന്നു.
1.19.31
ततो महीं लवणजलं च सागरं ।
महासुराः प्रविविशुरर्दिताः सुरैः।
वियद्गतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
सुदर्शनं परिकुपितं निशाम्य ते ॥ १.१९.३१ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരാൽ പീഡിതരായ മഹാസുരന്മാർ ഭൂമിയിലും ഉപ്പുജലമുള്ള സമുദ്രത്തിലും പ്രവേശിച്ചു; ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിപോലെ പ്രകാശിച്ച് ആകാശത്തേക്ക് പോയ കുപിതനായ സുദർശനനെ അവർ കണ്ടപ്പോൾ.
1.19.32
ततः सुरैर्विजयमवाप्य मन्दरः ।
स्वमेव देशं गमितः सुपूजितः।
विनाद्य खं दिवमपि चैव सर्वश-
स्ततो गताः सलिलधरा यथागतम् ॥ १.१९.३२ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാരാൽ വിജയം നേടിയ മന്ദരം അത്യന്തം ആദരിക്കപ്പെട്ട് സ്വന്തം സ്ഥാനത്തേക്ക് മടങ്ങി. ആകാശവും സ്വർഗ്ഗവും എല്ലായിടത്തും ഗർജ്ജനത്താൽ മുഴക്കി, മേഘങ്ങൾ വന്നതുപോലെ തന്നെ പോയി.
1.19.33
ततोऽमृतं सुनिहितमेव चक्रिरे ।
सुराः पुरां मुदमभिगम्य पुष्कलाम्।
ददो च तं निधिममृतस्य रक्षितुं ।
किरीटिने बलभिदथामरैः सह ॥ १.१९.३३ ॥
അപ്പോൾ ദേവന്മാർ അമൃതത്തെ നന്നായി സൂക്ഷിച്ചു; അത്യന്തം സന്തോഷത്തോടെ നഗരങ്ങളിലേക്ക് പോയി, ആ അമൃതനിധിയെ കാക്കാൻ ബലനാശകനായ ഇന്ദ്രൻ ദേവന്മാരോടൊപ്പം കിരീടധാരിയായ അർജുനനെ ഏൽപ്പിച്ചു.