มหาภารตะ · อัธยายะ 1.19

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

อ่านพร้อมความหมาย

1.19.1

अथावरणमुख्यानि नानाप्रहरणानि च ।
प्रगृह्याभ्यद्रवन्देवान्सहिता दैत्यदानवाः ॥ १.१९.१ ॥

จากนั้น พวกไดตยะและทานพ รวมกันถืออาวุธสำคัญและอาวุธต่าง ๆ มากมาย แล้วพุ่งเข้าใส่เหล่าเทพ

1.19.2

ततस्तदमृतं देवो विष्णुरादाय वीर्यवान् ।
जहार दानवेन्द्रेभ्यो नरेण सहितः प्रभुः ॥ १.१९.२ ॥

ครั้นแล้ว พระวิษณุผู้เป็นเทพผู้มีพลัง พร้อมด้วยนระ ได้นำน้ำอมฤตนั้นไปจากบรรดาเจ้าแห่งทานพ

1.19.3

ततो देवगणाः सर्वे पपुस्तदमृतं तदा ।
विष्णोः सकाशात्संप्राप्य संभ्रमे तुमुले सति ॥ १.१९.३ ॥

จากนั้น เหล่าเทพทั้งปวง เมื่อได้รับน้ำอมฤตนั้นจากพระวิษณุ จึงดื่มมันในท่ามกลางความโกลาหลอันน่าสะพรึงกลัว

1.19.4

पाययत्यमृतं देवान्हरौ बाहुबलान्नरः ।
निरोधयति चापेन दूरीकृत्य धनुर्धरान्।
ये येऽमृतं पिबन्ति स्म ते ते युद्ध्यन्ति दानवैः ॥ १.१९.४ ॥

นระ ด้วยพลังแขนของหริ ให้เหล่าเทพดื่มน้ำอมฤต และด้วยคันธนูของตน ได้ขับไล่และยับยั้งพวกนักธนูให้ถอยห่างออกไป ผู้ใดที่กำลังดื่มน้ำอมฤตอยู่ในขณะนั้น ก็ต่อสู้กับพวกทานพ

1.19.5

ततः पिबत्सु तत्कालं देवेष्वमृतमीप्सितम् ।
राहुर्विबुधरूपेण दानवः प्रापिबत्तदा ॥ १.१९.५ ॥

จากนั้น ขณะที่เหล่าเทพกำลังดื่มน้ำอมฤตอันเป็นที่ปรารถนานั้นอยู่ ทานพราหุ ในรูปของเทพผู้หนึ่ง ก็ดื่มน้ำอมฤตนั้นด้วยในขณะนั้น

1.19.6

तस्य कण्ठमनुप्राप्ते दानवस्यामृते तदा ।
आख्यातं चन्द्रसूर्याभ्यां सुराणां हितकाम्यया ॥ १.१९.६ ॥

เมื่อน้ำอมฤตนั้นไหลถึงลำคอของทานพนั้นแล้ว พระจันทร์และพระอาทิตย์ด้วยความปรารถนาดีต่อเหล่าเทพ จึงได้เปิดเผยเรื่องนั้นออกมา

1.19.7

ततो भगवता तस्य शिरश्छिन्नमलंकृतम् ।
चक्रायुधेन चक्रेण पिबतोऽमृतमोजसा ॥ १.१९.७ ॥

ครั้นแล้ว พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภาค ทรงถืออาวุธคือจักร ได้ใช้จักรฟันศีรษะอันประดับประดานั้นของผู้ที่กำลังดื่มน้ำอมฤตอยู่ด้วยพลังอันรุนแรง

1.19.8

तच्छैलशृह्गप्रङ्गिमं दानवस्य शिरो महत् ।
चक्रेणोत्कृत्तमपतच्चालयद्वसुधातलम् ॥ १.१९.८ ॥

ศีรษะอันใหญ่ของทานพนั้น ดุจยอดเขา ถูกจักรฟันขาด ร่วงลงมาและสั่นสะเทือนพื้นแผ่นดิน

1.19.9

चक्रच्छिन्नं खमुत्पत्य ननादातिभयंकरम् ।
तत्कबन्धं पपातास्य विस्फुरद्धरणीतले ॥ १.१९.९ ॥

ศีรษะที่ถูกจักรตัดขาดนั้นพุ่งขึ้นไปในท้องฟ้าและคำรามอย่างน่าสะพรึงกลัวยิ่ง ส่วนลำตัวไร้ศีรษะของมันก็ล้มลงดิ้นทุรนทุรายบนพื้นดิน

1.19.10

त्रयोदश सहस्राणि चतुरश्रं समन्ततः ।
सपर्वतवनद्वीपां दैत्यस्याकम्पयन्महीम् ॥ १.१९.१० ॥

มันทำให้แผ่นดินของไดตยะสั่นสะเทือน กว้างสิบสามพันโยชน์โดยรอบ พร้อมทั้งภูเขา ป่า และเกาะต่าง ๆ

1.19.11

ततो वैरविनिर्बन्धः कृतो राहुमुखेन वै ।
शाश्वतश्चन्द्रसूर्याभ्यां ग्रसत्यद्यापि चैव तौ ॥ १.१९.११ ॥

จากนั้น ผ่านปากของราหุ ได้เกิดการผูกพันแห่งความเป็นศัตรูอันยั่งยืนกับพระจันทร์และพระอาทิตย์ แม้จนทุกวันนี้ มันก็ยังคงจับกลืนทั้งสองนั้นอยู่

1.19.12

विहाय भगवांश्चापि स्त्रीरूपमतुलं हरिः ।
नानाप्रहरणैर्भीमैर्दानवान्तमकम्पयत् ॥ १.१९.१२ ॥

พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงพระภาค คือพระหริ ทรงละรูปลักษณ์สตรีอันหาใดเปรียบมิได้ แล้วด้วยอาวุธต่าง ๆ อันน่าสะพรึงกลัว ทรงทำให้กองทัพทานพสั่นสะเทือน

1.19.13

ततः प्रवृत्तः संग्रामः समीपे लवणाम्भसः ।
सुराणामसुराणां च सर्वघोरतरो महान् ॥ १.१९.१३ ॥

จากนั้น การสงครามก็เริ่มขึ้นใกล้มหาสมุทรเค็ม ระหว่างเหล่าเทพกับอสูร ยิ่งใหญ่และน่ากลัวที่สุดกว่าสิ่งใดทั้งปวง

1.19.14

प्रासाश्च विपुलास्तीक्ष्णा न्यपतन्त सहस्रशः ।
तोमराश्च सुतीक्ष्णाग्राः शस्त्राणि विविधानि च ॥ १.१९.१४ ॥

หอกใหญ่ที่คมกล้าจำนวนมากนับพันพากันร่วงหล่นลงมา พร้อมทั้งหอกซัดปลายคมยิ่งและอาวุธนานาชนิด

1.19.15

ततोऽसुराश्चक्रभिन्ना वमन्तो रुधिरं बहु ।
असिशक्तिगदारुग्णा निपेतुर्धरणीतले ॥ १.१९.१५ ॥

ครั้นแล้ว พวกอสูรถูกจักรฟันแหลกลาญ พ่นเลือดออกมามาก และถูกดาบ หอก และกระบองทุบจนแหลกเหลว ก็ล้มลงบนพื้นดิน

1.19.16

छिन्नानि पट्टिशैश्चैव शिरांसि युधि दारुणैः ।
तप्तकाञ्चनमालीनि निपेतुरनिशं तदा ॥ १.१९.१६ ॥

ศีรษะที่ถูกตัดขาดในการรบด้วยกระบองเหล็กอันน่าสะพรึงกลัว สวมพวงมาลัยทองที่ร้อนแดง ร่วงหล่นไม่ขาดสายในขณะนั้น

1.19.17

रुधिरेणानुलिप्ताङ्गा निहताश्च महासुराः ।
अद्रीणामिव कूटानि धातुरक्तानि शेरते ॥ १.१९.१७ ॥

อสูรผู้ยิ่งใหญ่ที่ถูกสังหาร มีร่างกายเปรอะเปื้อนด้วยเลือด นอนเรียงรายดุจยอดเขาที่แดงด้วยแร่ธาตุ

1.19.18

आहाकारः समभवत्तत्र तत्र सहस्रशः ।
अन्योन्यंछिन्दतां शस्त्रैरादित्ये लोहितायति ॥ १.१९.१८ ॥

เสียงร้องว่า “อ๊ะ!” ดังขึ้นนับพันทุกหนทุกแห่ง ขณะที่พวกเขาต่างฟันกันด้วยอาวุธ ในเวลาที่ดวงอาทิตย์กลายเป็นสีแดง

1.19.19

परिघैरायसैस्तीक्ष्णैः सन्निकर्षे च मुष्टिभिः ।
निघ्नतां समरेऽन्योन्यं शब्दो दिवमिवास्पृशत् ॥ १.१९.१९ ॥

ด้วยกระบองเหล็กอันคมและด้วยหมัด เมื่อเข้าประชิดกัน ขณะที่ต่างฟาดฟันกันในสนามรบ เสียงนั้นดูเหมือนจะแตะถึงท้องฟ้า

1.19.20

छिन्धिभिन्धि प्रधाव त्वं पातयाभिसरेति च ।
व्यश्रूयन्त महाघोराः शब्दास्तत्र समन्ततः ॥ १.१९.२० ॥

“ฟัน! แทง! พุ่งไปข้างหน้า! ฟาดให้ล้ม! เข้าไป!” เสียงตะโกนอันน่าสะพรึงกลัวยิ่งเช่นนั้นดังได้ยินไปทั่วทุกทิศ ณ ที่นั้น

1.19.21

एवं सुतुमुले युद्धे वर्तमाने महाभये ।
नरनारायणौ देवौ समाजग्मतुराहवम् ॥ १.१९.२१ ॥

เมื่อการรบอันโหดร้ายและยิ่งใหญ่น่าสะพรึงกลัวนั้นดำเนินอยู่ เทพทั้งสองคือนระและนารายณะได้เสด็จมาถึงสนามรบ

1.19.22

तत्र दिव्यं धनुर्दृष्ट्वा नरस्य भगवानपि ।
चिन्तयामास तच्चक्रं विष्णुर्दानवसूदनम् ॥ १.१९.२२ ॥

เมื่อทรงเห็นธนูทิพย์ของนระที่นั่น พระผู้มีโชคาพระวิษณุก็ทรงระลึกถึงจักรนั้น จักรผู้สังหารพวกทานพ

1.19.23

ततोऽम्बराच्चिन्तितमात्रमागतं ।
महाप्रभं चक्रममित्रतापनम्।
विभावसोस्तुल्यमकुण्ठमण्डलं ।
सुदर्शनं संयति भीमदर्शनम् ॥ १.१९.२३ ॥

ทันใดนั้น เพียงแค่ทรงระลึกถึง จักรที่รุ่งโรจน์ยิ่งใหญ่ ผู้ทำให้ข้าศึกร้อนรน เทียบเท่าไฟ ขอบมิได้ทื่อ คือสุทรรศนะ น่าสะพรึงแก่ผู้เห็นในการรบ ก็ได้เสด็จลงมาจากท้องฟ้า

1.19.24

तदागतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
भयंकरं करिकरबाहुरच्युतः।
मुमोच वै प्रबलवदुग्रवेगवा-
न्महाप्रभं परनगरावदारणम् ॥ १.१९.२४ ॥

จักรนั้นมาถึงด้วยรัศมีดั่งเปลวไฟที่ลุกโชน น่าสะพรึงกลัว พระอจยุตทรงปล่อยจักรออกไปด้วยพระกรดั่งงวงช้าง ด้วยพลังอันแรงกล้าและความเร็วอันดุดัน จักรรุ่งโรจน์ยิ่งนั้นผู้ฉีกทำลายนครของข้าศึก

1.19.25

तदन्तकज्वलनसमानवर्चसं ।
पुनःपुनर्न्यपतत वेगवत्तदा।
विदारयद्दितिदनुजान्सहस्रशः ।
करेरितं पुरुषवरेण संयुगे ॥ १.१९.२५ ॥

จักรนั้นมีรัศมีเทียบเท่าเพลิงแห่งความตาย พุ่งลงมาอย่างรวดเร็วซ้ำแล้วซ้ำเล่า ถูกปล่อยโดยบุรุษผู้ประเสริฐที่สุดในการรบ มันฉีกทำลายอสูรของพวกทิติและทนุไปนับพัน

1.19.26

दहत्क्वचिज्ज्वलन इवावलेलिह-
त्प्रसह्य तानसुरगणान्न्यकृन्तत।
प्रवेरितं वियति मुहुः क्षितौ तथा ।
पपौ रणे रुधिरमथो पिशाचवत् ॥ १.१९.२६ ॥

มันเผาผลาญไปทั่ว ดั่งเปลวไฟที่เลียกินไปรอบด้าน มันตัดฟันหมู่อสูรเหล่านั้นลงอย่างรุนแรง ถูกเหวี่ยงไปบนท้องฟ้าและลงสู่พื้นดินซ้ำแล้วซ้ำเล่า มันดื่มเลือดในสนามรบดั่งปีศาจกินศพ

1.19.27

तथाऽसुरा गिरिभिरदीनचेतसो ।
मुहुर्मुहुः सुरगणमार्दयंस्तदा।
महाबला विगलितमेघवर्चसः ।
सहस्रशो गगनमभिप्रपद्यह ॥ १.१९.२७ ॥

เหล่าอสูรก็เช่นกัน มีจิตใจไม่หวั่นไหว ได้ถาโถมใส่หมู่เทพซ้ำแล้วซ้ำเล่าด้วยภูเขาทั้งหลาย พวกมีกำลังมหาศาลเหล่านั้น มีรัศมีดั่งเมฆที่กระจัดกระจาย พุ่งขึ้นไปบนท้องฟ้านับพัน

1.19.28

अथाम्बराद्भयजननाः प्रपेदिरे ।
सपादपा बहुविधमेघरूपिणः।
महाद्रयः परिगलिताग्रसानवः ।
परस्परं द्रुतमभिहत्य सस्वनाः ॥ १.१९.२८ ॥

จากนั้น จากท้องฟ้า ภูเขาใหญ่หลายลูกที่น่าสะพรึงกลัว พร้อมต้นไม้ ได้ตกลงมาในรูปร่างเมฆนานาชนิด ยอดและไหล่เขาแตกพังลง ภูเขาชนกันเองอย่างรวดเร็วและส่งเสียงกึกก้อง

1.19.29

ततो मही प्रविचलिता सकानना ।
महाद्रिपाताभिहता समन्ततः।
परस्परं भृशमभिगर्जतां मुहू ।
रणाजिरे भृशमभिसंप्रवर्तिते ॥ १.१९.२९ ॥

แล้วแผ่นดินพร้อมป่าไม้ก็สั่นสะเทือนอย่างรุนแรง ถูกภูเขาใหญ่ถล่มลงมาจากทุกทิศ ขณะที่ภูเขาคำรามใส่กันซ้ำแล้วซ้ำเล่า และการรบอันดุเดือดก็ดำเนินไปบนสนามรบ

1.19.30

नरस्ततो वरकनकाग्रभूषणै-
र्महेषुभिर्गगनपथं समावृणोत्।
विदारयन्गिरिशिखराणि पत्रिभि-
र्महाभयेऽसुरगणविग्रहे तदा ॥ १.१९.३० ॥

ลำดับนั้น นระได้คลุมท้องฟ้าด้วยลูกศรใหญ่ที่ประดับปลายทองคำอย่างงดงาม และในการรบน่าสะพรึงกับหมู่อสูร พระองค์ได้ผ่ายอดเขาด้วยลูกศรมีขนนก

1.19.31

ततो महीं लवणजलं च सागरं ।
महासुराः प्रविविशुरर्दिताः सुरैः।
वियद्गतं ज्वलितहुताशनप्रभं ।
सुदर्शनं परिकुपितं निशाम्य ते ॥ १.१९.३१ ॥

ลำดับนั้น เหล่าอสูรใหญ่ ถูกเทพทั้งหลายรังแก ได้หนีเข้าไปในแผ่นดินและในมหาสมุทรเกลือ เมื่อเห็นสุทรรศนะที่โกรธเกรี้ยวหายไปในท้องฟ้า รุ่งโรจน์ดั่งเปลวไฟที่ลุกโชน

1.19.32

ततः सुरैर्विजयमवाप्य मन्दरः ।
स्वमेव देशं गमितः सुपूजितः।
विनाद्य खं दिवमपि चैव सर्वश-
स्ततो गताः सलिलधरा यथागतम् ॥ १.१९.३२ ॥

จากนั้น มันทระ เมื่อได้รับชัยชนะจากเหล่าเทพ และได้รับการสักการะอย่างยิ่ง ก็กลับไปยังที่ของตนเอง ส่วนเมฆฝนทั้งหลาย ทำให้ท้องฟ้าและสวรรค์ก้องกังวานด้วยเสียงฟ้าร้องรอบด้าน แล้วก็จากไปตามที่มาเดิม

1.19.33

ततोऽमृतं सुनिहितमेव चक्रिरे ।
सुराः पुरां मुदमभिगम्य पुष्कलाम्।
ददो च तं निधिममृतस्य रक्षितुं ।
किरीटिने बलभिदथामरैः सह ॥ १.१९.३३ ॥

จากนั้น เหล่าเทพได้เก็บอมฤตไว้อย่างดี แล้วเสด็จกลับไปยังนครของตนด้วยความยินดีอย่างยิ่ง พระอินทร์ผู้ทำลายกำลังของอสูร พร้อมด้วยเหล่าอมตะ ได้มอบขุมทรัพย์อมฤตนั้นให้อรชุนผู้สวมมงกุฎ ให้รักษาไว้