Mahābhārata · Adhyāya 1.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.194.1
आश्रमस्था ततः पुत्रमदृश्यन्ती व्यजायत ।
शक्तेः कुलकरं राजन् द्वितीयमिव शक्तिनम् ॥ १.१९४.१ ॥
Entonces, residiendo en el ermitaño, Adṛśyantī dio a luz a un hijo, oh rey, que continuaría el linaje de Śakti, como si fuera un segundo Śakti.
1.194.2
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाः स मुनिसत्तमः ।
पौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान्स्वयम् ॥ १.१९४.२ ॥
Oh mejor de los Bharatas, aquel venerable excelso de los sabios realizó él mismo los ritos del nacimiento y los demás para su nieto.
1.194.3
परासुः स यतस्तेन वसिष्ठः स्थापितो मुनिः ।
गर्भस्थेन ततो लोके पराशर इति स्मृतः ॥ १.१९४.३ ॥
Porque aquel que estaba sin vida fue establecido como sabio por Vasiṣṭha, fue conocido en el mundo como Parāśara incluso estando en el vientre.
1.194.4
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं मुनिः ।
जन्मप्रभृति तस्मिंस्तु पितरीवान्ववर्तत ॥ १.१९४.४ ॥
Aquel sabio de alma justa consideró a Vasiṣṭha como su padre; desde el nacimiento se comportó con él tal como con un padre.
1.194.5
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं प्रत्यभाषत ।
मातुः समक्षं कौन्तेय अदृश्यन्त्याः परन्तप ॥ १.१९४.५ ॥
Se dirigió al sabio brahmán Vasiṣṭha llamándolo 'Querido padre', oh hijo de Kuntī, oh tormento de enemigos, en presencia de su madre Adṛśyantī.
1.194.6
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन्मधुरं वचः ।
अदृश्यन्त्यश्रुपूर्णाक्षी शृण्वती तमुवाच ह ॥ १.१९४.६ ॥
Aquella dulce palabra 'Querido padre' estaba llena de sentido; con los ojos llenos de lágrimas, Adṛśyantī la escuchó y le habló.
1.194.7
मा तात ताततातेति ब्रूह्येनं पितरं पितुः ।
रक्षसा भक्षितस्तात तव तातो वनान्तरे ॥ १.१९४.७ ॥
No digas 'padre, padre'. Dile esto al padre de tu padre: querido hijo, tu padre ha sido devorado por un rākṣasa en lo profundo del bosque.
1.194.8
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस्तवानघ ।
आर्य एष पिता तस्य पितुस्तव यशस्विनः ॥ १.१९४.८ ॥
Oh intachable, aquel a quien llamas 'padre' no es tu padre. Este noble es el padre del padre de tu ilustre padre.
1.194.9
स एवमुक्तो दुःखार्तः सत्यवागृषिसत्तमः ।
सर्वलोकविनाशाय मतिं चक्रे महामनाः ॥ १.१९४.९ ॥
Así interpelado, aquel de gran ánimo, afligido por el dolor, veraz y el mejor de los sabios, resolvió la destrucción de todos los mundos.
1.194.10
तं तथा निश्चितात्मानं स महात्मा महातपाः ।
ऋषिर्ब्रह्मविदां श्रष्ठो मैत्रावरुणिरन्त्यधीः ॥ १.१९४.१० ॥
A él, así resuelto, aquel sabio de gran alma y gran austeridad, el mejor de los conocedores de Brahman, hijo de Mitra-Varuṇa, de sabiduría final, (contuvo).
1.194.11
वसिष्ठो वारयामास हेतुना येन तच्छृणु ।
कृतवीर्य इति ख्यातो बभूव पृथिवीपतिः ॥ १.१९४.११ ॥
Vasiṣṭha lo contuvo; escucha por qué razón. Aquel conocido como Kṛtavīrya llegó a ser señor de la tierra.
1.194.12
याज्यो वेदविदां लोके भृगूणां पार्थिवर्षभः ।
स तानग्रभुजस्तात धान्येन च धनेन च ॥ १.१९४.१२ ॥
Querido hijo, él era el toro entre los reyes, digno en el mundo de oficiar sacrificios para los conocedores de los Vedas, y primero concedía el disfrute a los Bhṛgus con grano y con riqueza.
1.194.13
सोमान्ते तर्पयामास विपुलेन विशांपतिः ।
तस्मिन्नृपतिशार्दूले स्वर्यातेऽथ कथंचन ॥ १.१९४.१३ ॥
Al final del sacrificio de soma, el señor del pueblo los satisfizo con generosos dones. Después de que aquel tigre entre reyes ascendió al cielo, de algún modo…
1.194.14
बभूव तत्कुलेयानां द्रव्यकार्यमुपस्थितम् ।
भृगूणां तु धनं ज्ञात्वा राजानः सर्व एव ते ॥ १.१९४.१४ ॥
Entonces surgió un asunto de riqueza para los de aquel linaje. Sabiendo de la riqueza de los Bhṛgus, todos aquellos reyes…
1.194.15
याचिष्णवोऽभिजग्मुस्तांस्ततो भार्गवसत्तमान् ।
भूमौ तु निददुः केचिद्भृगवो धनमक्षयम् ॥ १.१९४.१५ ॥
Entonces los suplicantes se acercaron a aquellos mejores de los Bhārgavas. Algunos bhṛgus enterraron en la tierra una riqueza inagotable.
1.194.16
ददुः केचिद्द्विजातिभ्यो ज्ञात्वा क्षत्रियतो भयम् ।
भृहवस्तु ददुः केचित्तेषां वित्तं यथेप्सितम् ॥ १.१९४.१६ ॥
Algunos lo dieron a los dvijas, sabiendo que había peligro por parte de los kṣatriyas; y otros les dieron riquezas según lo que desearon.
1.194.17
क्षत्रियाणां तदा तात कारणान्तरदर्शनात् ।
ततो महीतलं तात क्षत्रियेण यदृच्छया ॥ १.१९४.१७ ॥
Entonces, querido, los kṣatriya vieron otra razón. Luego, querido, la superficie de la tierra fue excavada por azar por un kṣatriya…
1.194.18
खनताऽधिगतं वित्तं केनच्चिद्धृगुवेश्मनि ।
तद्वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः क्षत्रियर्षभाः ॥ १.१९४.१८ ॥
Alguien, cavando en la casa de un Bhṛgu, encontró riqueza. Todos los toros entre los kṣatriya reunidos vieron esa riqueza.
1.194.19
अवमन्य ततः क्रोधाद्भृगूंस्ताञ्छरणगतान् ।
निजघ्नुः परमेष्वासाः सर्वांस्तान्निशितैः शरैः ॥ १.१९४.१९ ॥
Entonces, con ira, despreciando a los Bhṛgus que se habían refugiado, los grandes arqueros los derribaron a todos con flechas afiladas.
1.194.20
आगर्भादवकृन्तन्तश्चेरुः सर्वां वसुन्धराम् ।
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्वेवं भयात्तदा ॥ १.१९४.२० ॥
Cortando incluso a los no nacidos, recorrieron toda la tierra. Entonces, mientras los Bhṛgus eran exterminados, por el miedo las cosas sucedieron así.
1.194.21
भृगुपत्न्यो गिरिं दुर्गं हिमवन्तं प्रपेदिरे ।
तासामन्यतमा गर्भं भयाद्दध्रे महौजसम् ॥ १.१९४.२१ ॥
Las esposas de los Bhṛgus se refugiaron en la montaña inaccesible, el Himavat. Una de ellas, por miedo, llevó en su seno un niño de gran esplendor.
1.194.22
ऊरुणैकेन वाभोरूर्भर्तुः कुलविवृद्धये ।
तं गर्भमुपलभ्याशु ब्राह्मण्येका भयार्दिता ॥ १.१९४.२२ ॥
Para el aumento del linaje de su esposo, aquella de hermosos muslos llevó el embrión en su muslo. Habiéndolo descubierto pronto, una mujer brahmana, atormentada por el miedo,
1.194.23
गत्वा वै कथयामास क्षत्रियाणामुपह्वरे ।
ततस्ते क्षत्रिया जग्मुस्तं गर्भं हन्तुमुद्यताः ॥ १.१९४.२३ ॥
Habiendo ido, lo contó en secreto a los kṣatriyas. Entonces aquellos kṣatriyas partieron, dispuestos a matar a ese embrión.
1.194.24
ददृशुर्ब्राह्मणीं तेऽथ दीप्यमानां स्वतेजसा ।
अथ गर्भः स भित्त्वोरुं ब्राह्मण्या निर्जगाम ह ॥ १.१९४.२४ ॥
Vieron a la mujer brahmana resplandeciendo con su propio fulgor. Entonces aquel embrión, rasgando el muslo de la mujer brahmana, salió.
1.194.25
मुष्णन्दृष्टीः क्षत्रियाणां मध्याह्न इव भास्करः ।
ततश्चक्षुर्विहीनास्ते गिरिदुर्गेषु बभ्रमुः ॥ १.१९४.२५ ॥
Arrebatando la vista a los kṣatriyas, como el sol al mediodía. Entonces, privados de vista, vagaron por las fortalezas de montaña.
1.194.26
ततस्ते मोघसङ्कल्पा भयार्ताः क्षत्रियाः पुनः ।
ब्राह्मणीं शरमं जग्मुर्दृष्ट्यर्थं तामनिन्दिताम् ॥ १.१९४.२६ ॥
Entonces aquellos kṣatriyas, con sus propósitos frustrados y afligidos por el miedo, acudieron de nuevo a aquella brāhmaṇī intachable, buscando recuperar la vista.
1.194.27
ऊचुश्चैनां महाभागां क्षत्रियास्ते विचेतसः ।
ज्योतिःप्रहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नयः ॥ १.१९४.२७ ॥
Y aquellos kṣatriyas confundidos le dijeron a aquella mujer de gran fortuna, privados de luz, afligidos de dolor, como fuegos cuyas llamas se han apagado:
1.194.28
भगवत्याः प्रसादेन गच्छेत्क्षत्रमनामयम् ।
उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः ॥ १.१९४.२८ ॥
Por la gracia de la venerable señora, que la estirpe guerrera siga ilesa. Cesando en nuestras obras malvadas, vayamos juntos.
1.194.29
सपुत्रा त्वं प्रसादं नः कर्तुमर्हसि शोभने ।
पुनर्दृष्टिप्रदानेन राज्ञः संत्रातुमर्हसि ॥ १.१९४.२९ ॥
Oh radiante señora, deberías mostrarnos tu favor junto con tu hijo; devolviendo de nuevo la vista deberías salvar al rey.