Mahābhārata · Adhyāya 1.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.194.1
आश्रमस्था ततः पुत्रमदृश्यन्ती व्यजायत ।
शक्तेः कुलकरं राजन् द्वितीयमिव शक्तिनम् ॥ १.१९४.१ ॥
Então, vivendo no eremitério, Adṛśyantī deu à luz um filho, ó rei, que continuaria a linhagem de Śakti, como se fosse um segundo Śakti.
1.194.2
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाः स मुनिसत्तमः ।
पौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान्स्वयम् ॥ १.१९४.२ ॥
Ó melhor dos Bharatas, aquele venerável excelso dos sábios realizou ele mesmo os ritos de nascimento e os demais para seu neto.
1.194.3
परासुः स यतस्तेन वसिष्ठः स्थापितो मुनिः ।
गर्भस्थेन ततो लोके पराशर इति स्मृतः ॥ १.१९४.३ ॥
Porque aquele sem vida foi estabelecido como sábio por Vasiṣṭha, foi conhecido no mundo como Parāśara ainda no ventre.
1.194.4
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं मुनिः ।
जन्मप्रभृति तस्मिंस्तु पितरीवान्ववर्तत ॥ १.१९४.४ ॥
Aquele sábio de alma justa considerou Vasiṣṭha como seu pai; desde o nascimento comportou-se com ele como com um pai.
1.194.5
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं प्रत्यभाषत ।
मातुः समक्षं कौन्तेय अदृश्यन्त्याः परन्तप ॥ १.१९४.५ ॥
Dirigiu-se ao sábio brâmane Vasiṣṭha chamando-o de 'Querido pai', ó filho de Kuntī, ó atormentador de inimigos, na presença de sua mãe Adṛśyantī.
1.194.6
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन्मधुरं वचः ।
अदृश्यन्त्यश्रुपूर्णाक्षी शृण्वती तमुवाच ह ॥ १.१९४.६ ॥
Aquela doce palavra 'Querido pai' estava cheia de sentido; com os olhos cheios de lágrimas, Adṛśyantī ouviu e lhe falou.
1.194.7
मा तात ताततातेति ब्रूह्येनं पितरं पितुः ।
रक्षसा भक्षितस्तात तव तातो वनान्तरे ॥ १.१९४.७ ॥
Não digas 'pai, pai'. Diz isto ao pai do teu pai: querido filho, o teu pai foi devorado por um rākṣasa nas profundezas da floresta.
1.194.8
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस्तवानघ ।
आर्य एष पिता तस्य पितुस्तव यशस्विनः ॥ १.१९४.८ ॥
Ó sem mácula, aquele a quem chamas 'pai' não é teu pai. Este nobre é o pai do pai do teu ilustre pai.
1.194.9
स एवमुक्तो दुःखार्तः सत्यवागृषिसत्तमः ।
सर्वलोकविनाशाय मतिं चक्रे महामनाः ॥ १.१९४.९ ॥
Assim interpelado, aquele de grande ânimo, atormentado pela dor, veraz e o melhor dos sábios, resolveu a destruição de todos os mundos.
1.194.10
तं तथा निश्चितात्मानं स महात्मा महातपाः ।
ऋषिर्ब्रह्मविदां श्रष्ठो मैत्रावरुणिरन्त्यधीः ॥ १.१९४.१० ॥
A ele, assim resoluto, aquele sábio de grande alma e grande austeridade, o melhor dos conhecedores de Brahman, filho de Mitra-Varuṇa, de sabedoria final, (conteve).
1.194.11
वसिष्ठो वारयामास हेतुना येन तच्छृणु ।
कृतवीर्य इति ख्यातो बभूव पृथिवीपतिः ॥ १.१९४.११ ॥
Vasiṣṭha conteve-o; ouve por que razão. Aquele que era conhecido como Kṛtavīrya tornou-se senhor da terra.
1.194.12
याज्यो वेदविदां लोके भृगूणां पार्थिवर्षभः ।
स तानग्रभुजस्तात धान्येन च धनेन च ॥ १.१९४.१२ ॥
Querido filho, ele era o touro entre os reis, digno no mundo de oficiar sacrifícios para os conhecedores dos Vedas; e primeiro concedia o gozo aos Bhṛgus com grãos e com riqueza.
1.194.13
सोमान्ते तर्पयामास विपुलेन विशांपतिः ।
तस्मिन्नृपतिशार्दूले स्वर्यातेऽथ कथंचन ॥ १.१९४.१३ ॥
Ao final do sacrifício de soma, o senhor do povo os satisfez com dádivas abundantes. Depois que aquele tigre entre os reis subiu aos céus, de algum modo…
1.194.14
बभूव तत्कुलेयानां द्रव्यकार्यमुपस्थितम् ।
भृगूणां तु धनं ज्ञात्वा राजानः सर्व एव ते ॥ १.१९४.१४ ॥
Então surgiu um assunto de riqueza para aqueles daquela linhagem. Sabendo da riqueza dos Bhṛgus, todos aqueles reis…
1.194.15
याचिष्णवोऽभिजग्मुस्तांस्ततो भार्गवसत्तमान् ।
भूमौ तु निददुः केचिद्भृगवो धनमक्षयम् ॥ १.१९४.१५ ॥
Então os pedintes aproximaram-se daqueles melhores dos Bhārgavas. Alguns bhṛgus enterraram na terra uma riqueza inesgotável.
1.194.16
ददुः केचिद्द्विजातिभ्यो ज्ञात्वा क्षत्रियतो भयम् ।
भृहवस्तु ददुः केचित्तेषां वित्तं यथेप्सितम् ॥ १.१९४.१६ ॥
Alguns deram aos dvijas, sabendo do perigo vindo dos kṣatriyas; outros deram-lhes riquezas conforme desejavam.
1.194.17
क्षत्रियाणां तदा तात कारणान्तरदर्शनात् ।
ततो महीतलं तात क्षत्रियेण यदृच्छया ॥ १.१९४.१७ ॥
Então, querido, os kṣatriyas viram outra razão. Depois, querido, a superfície da terra foi escavada por acaso por um kṣatriya…
1.194.18
खनताऽधिगतं वित्तं केनच्चिद्धृगुवेश्मनि ।
तद्वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः क्षत्रियर्षभाः ॥ १.१९४.१८ ॥
Alguém, cavando na casa de um Bhṛgu, encontrou riqueza. Todos os touros entre os kṣatriyas reunidos viram essa riqueza.
1.194.19
अवमन्य ततः क्रोधाद्भृगूंस्ताञ्छरणगतान् ।
निजघ्नुः परमेष्वासाः सर्वांस्तान्निशितैः शरैः ॥ १.१९४.१९ ॥
Então, com ira, desprezando os Bhṛgus que haviam buscado refúgio, os grandes arqueiros os abateram todos com flechas afiadas.
1.194.20
आगर्भादवकृन्तन्तश्चेरुः सर्वां वसुन्धराम् ।
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्वेवं भयात्तदा ॥ १.१९४.२० ॥
Cortando até os não nascidos, percorreram toda a terra. Então, enquanto os Bhṛgus eram exterminados, por medo as coisas foram assim.
1.194.21
भृगुपत्न्यो गिरिं दुर्गं हिमवन्तं प्रपेदिरे ।
तासामन्यतमा गर्भं भयाद्दध्रे महौजसम् ॥ १.१९४.२१ ॥
As esposas dos Bhṛgus refugiaram-se na montanha inacessível, o Himavat. Uma delas, por medo, carregou no ventre uma criança de grande esplendor.
1.194.22
ऊरुणैकेन वाभोरूर्भर्तुः कुलविवृद्धये ।
तं गर्भमुपलभ्याशु ब्राह्मण्येका भयार्दिता ॥ १.१९४.२२ ॥
Para o crescimento da linhagem de seu marido, aquela de belas coxas carregou o embrião na coxa. Tendo rapidamente descoberto esse embrião, uma mulher brâmane, atormentada pelo medo,
1.194.23
गत्वा वै कथयामास क्षत्रियाणामुपह्वरे ।
ततस्ते क्षत्रिया जग्मुस्तं गर्भं हन्तुमुद्यताः ॥ १.१९४.२३ ॥
Tendo ido, contou em segredo aos kṣatriyas. Então aqueles kṣatriyas partiram, prontos para matar aquele embrião.
1.194.24
ददृशुर्ब्राह्मणीं तेऽथ दीप्यमानां स्वतेजसा ।
अथ गर्भः स भित्त्वोरुं ब्राह्मण्या निर्जगाम ह ॥ १.१९४.२४ ॥
Viram a mulher brâmane resplandecendo com seu próprio esplendor. Então aquele embrião, rasgando a coxa da mulher brâmane, saiu.
1.194.25
मुष्णन्दृष्टीः क्षत्रियाणां मध्याह्न इव भास्करः ।
ततश्चक्षुर्विहीनास्ते गिरिदुर्गेषु बभ्रमुः ॥ १.१९४.२५ ॥
Roubando a visão dos kṣatriyas, como o sol ao meio-dia. Então, privados da visão, vagaram pelas fortalezas montanhosas.
1.194.26
ततस्ते मोघसङ्कल्पा भयार्ताः क्षत्रियाः पुनः ।
ब्राह्मणीं शरमं जग्मुर्दृष्ट्यर्थं तामनिन्दिताम् ॥ १.१९४.२६ ॥
Então aqueles kṣatriyas, com seus propósitos frustrados e aflitos pelo medo, foram de novo àquela brāhmaṇī irrepreensível, em busca da visão de volta.
1.194.27
ऊचुश्चैनां महाभागां क्षत्रियास्ते विचेतसः ।
ज्योतिःप्रहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नयः ॥ १.१९४.२७ ॥
E aqueles kṣatriyas confusos disseram àquela mulher de grande fortuna, privados de luz, aflitos de dor, como fogos cujas chamas se extinguiram:
1.194.28
भगवत्याः प्रसादेन गच्छेत्क्षत्रमनामयम् ।
उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः ॥ १.१९४.२८ ॥
Pela graça da venerável senhora, que a linhagem guerreira siga ilesa. Cessando nossas obras perversas, vamos juntos.
1.194.29
सपुत्रा त्वं प्रसादं नः कर्तुमर्हसि शोभने ।
पुनर्दृष्टिप्रदानेन राज्ञः संत्रातुमर्हसि ॥ १.१९४.२९ ॥
Ó radiante senhora, deverias mostrar-nos favor junto com teu filho; devolvendo de novo a visão, deverias salvar o rei.