Mahābhārata · Adhyāya 1.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.194.1
आश्रमस्था ततः पुत्रमदृश्यन्ती व्यजायत ।
शक्तेः कुलकरं राजन् द्वितीयमिव शक्तिनम् ॥ १.१९४.१ ॥
Da gebar Adṛśyantī, im Einsiedlerhaus wohnend, einen Sohn, o König, der das Geschlecht Śaktis fortführen sollte, gleichsam ein zweiter Śakti.
1.194.2
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाः स मुनिसत्तमः ।
पौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान्स्वयम् ॥ १.१९४.२ ॥
O Bestes der Bharatas, jener ehrwürdige vortreffliche unter den Weisen vollzog selbst die Geburtsriten und die übrigen für seinen Enkel.
1.194.3
परासुः स यतस्तेन वसिष्ठः स्थापितो मुनिः ।
गर्भस्थेन ततो लोके पराशर इति स्मृतः ॥ १.१९४.३ ॥
Weil jener leblose Sohn von Vasiṣṭha als Weiser eingesetzt wurde, war er schon im Mutterleib in der Welt als Parāśara bekannt.
1.194.4
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं मुनिः ।
जन्मप्रभृति तस्मिंस्तु पितरीवान्ववर्तत ॥ १.१९४.४ ॥
Jener rechtschaffene Weise hielt Vasiṣṭha für seinen Vater; von Geburt an verhielt er sich ihm gegenüber wie einem Vater gegenüber.
1.194.5
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं प्रत्यभाषत ।
मातुः समक्षं कौन्तेय अदृश्यन्त्याः परन्तप ॥ १.१९४.५ ॥
Er sprach den brahmanischen Weisen Vasiṣṭha mit „Lieber Vater“ an, o Sohn der Kuntī, o Bezwinger der Feinde, in Gegenwart seiner Mutter Adṛśyantī.
1.194.6
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन्मधुरं वचः ।
अदृश्यन्त्यश्रुपूर्णाक्षी शृण्वती तमुवाच ह ॥ १.१९४.६ ॥
Dieses süße Wort „Lieber Vater“ war bedeutungsvoll; mit tränenvollen Augen hörte Adṛśyantī zu und sprach zu ihm.
1.194.7
मा तात ताततातेति ब्रूह्येनं पितरं पितुः ।
रक्षसा भक्षितस्तात तव तातो वनान्तरे ॥ १.१९४.७ ॥
Sag nicht »Vater, Vater«. Sag dies dem Vater deines Vaters: Lieber Sohn, dein Vater wurde im Wald von einem Rākṣasa verschlungen.
1.194.8
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस्तवानघ ।
आर्य एष पिता तस्य पितुस्तव यशस्विनः ॥ १.१९४.८ ॥
O Makelloser, der, den du »Vater« nennst, ist nicht dein Vater. Dieser Edle ist der Vater des Vaters deines ruhmreichen Vaters.
1.194.9
स एवमुक्तो दुःखार्तः सत्यवागृषिसत्तमः ।
सर्वलोकविनाशाय मतिं चक्रे महामनाः ॥ १.१९४.९ ॥
So angesprochen, fasste der Großmütige, von Kummer gequält, wahrhaftig und der beste der Weisen, den Entschluss zur Vernichtung aller Welten.
1.194.10
तं तथा निश्चितात्मानं स महात्मा महातपाः ।
ऋषिर्ब्रह्मविदां श्रष्ठो मैत्रावरुणिरन्त्यधीः ॥ १.१९४.१० ॥
Ihn, so entschlossen, hielt der großseelige, sehr asketische Weise zurück, der Beste der Brahman-Kenner, Sohn des Mitra-Varuṇa, von letzter Einsicht.
1.194.11
वसिष्ठो वारयामास हेतुना येन तच्छृणु ।
कृतवीर्य इति ख्यातो बभूव पृथिवीपतिः ॥ १.१९४.११ ॥
Vasiṣṭha hielt ihn zurück; höre aus welchem Grund. Er, bekannt als Kṛtavīrya, wurde Herr der Erde.
1.194.12
याज्यो वेदविदां लोके भृगूणां पार्थिवर्षभः ।
स तानग्रभुजस्तात धान्येन च धनेन च ॥ १.१९४.१२ ॥
Lieber Sohn, er war der Stier unter den Königen, im Weltlichen würdig, Opferpriester der Vedakenner zu sein, und er gewährte den Bhṛgus zuerst den Genuss mit Korn und mit Reichtum.
1.194.13
सोमान्ते तर्पयामास विपुलेन विशांपतिः ।
तस्मिन्नृपतिशार्दूले स्वर्यातेऽथ कथंचन ॥ १.१९४.१३ ॥
Am Ende des Soma-Opfers erfreute der Herrscher des Volkes sie mit reichen Gaben. Nachdem jener Tiger unter den Königen in den Himmel gegangen war, irgendwie…
1.194.14
बभूव तत्कुलेयानां द्रव्यकार्यमुपस्थितम् ।
भृगूणां तु धनं ज्ञात्वा राजानः सर्व एव ते ॥ १.१९४.१४ ॥
Da entstand für jene aus diesem Geschlecht eine Angelegenheit des Reichtums. Als alle jene Könige vom Reichtum der Bhṛgus erfuhren…
1.194.15
याचिष्णवोऽभिजग्मुस्तांस्ततो भार्गवसत्तमान् ।
भूमौ तु निददुः केचिद्भृगवो धनमक्षयम् ॥ १.१९४.१५ ॥
Dann traten die Bittsteller vor jene besten der Bhārgava. Einige Bhṛgu vergruben unerschöpflichen Reichtum in der Erde.
1.194.16
ददुः केचिद्द्विजातिभ्यो ज्ञात्वा क्षत्रियतो भयम् ।
भृहवस्तु ददुः केचित्तेषां वित्तं यथेप्सितम् ॥ १.१९४.१६ ॥
Einige gaben es den Zweimalgeborenen, da sie die Gefahr durch die Kṣatriyas erkannten; und einige gaben ihnen Reichtum, wie sie es wünschten.
1.194.17
क्षत्रियाणां तदा तात कारणान्तरदर्शनात् ।
ततो महीतलं तात क्षत्रियेण यदृच्छया ॥ १.१९४.१७ ॥
Da, mein Lieber, sahen die Kṣatriyas einen anderen Grund. Dann, mein Lieber, wurde die Erdoberfläche zufällig von einem Kṣatriya aufgegraben…
1.194.18
खनताऽधिगतं वित्तं केनच्चिद्धृगुवेश्मनि ।
तद्वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः क्षत्रियर्षभाः ॥ १.१९४.१८ ॥
Jemand, der im Haus eines Bhṛgu grub, fand Reichtum. Alle versammelten Stiere unter den Kṣatriyas sahen diesen Reichtum.
1.194.19
अवमन्य ततः क्रोधाद्भृगूंस्ताञ्छरणगतान् ।
निजघ्नुः परमेष्वासाः सर्वांस्तान्निशितैः शरैः ॥ १.१९४.१९ ॥
Da erschlugen die großen Bogenschützen im Zorn, die Bhṛgus missachtend, die Zuflucht gesucht hatten, sie alle mit scharfen Pfeilen.
1.194.20
आगर्भादवकृन्तन्तश्चेरुः सर्वां वसुन्धराम् ।
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्वेवं भयात्तदा ॥ १.१९४.२० ॥
Bis hin zu den Ungeborenen niedermetzelnd, durchstreiften sie die ganze Erde. Während die Bhṛgus ausgerottet wurden, geschah es damals so aus Furcht.
1.194.21
भृगुपत्न्यो गिरिं दुर्गं हिमवन्तं प्रपेदिरे ।
तासामन्यतमा गर्भं भयाद्दध्रे महौजसम् ॥ १.१९४.२१ ॥
Die Frauen der Bhṛgus flüchteten in das unzugängliche Gebirge Himavat. Eine von ihnen trug aus Furcht einen Embryo von großer Strahlkraft in ihrem Schoß.
1.194.22
ऊरुणैकेन वाभोरूर्भर्तुः कुलविवृद्धये ।
तं गर्भमुपलभ्याशु ब्राह्मण्येका भयार्दिता ॥ १.१९४.२२ ॥
Zur Mehrung der Familie ihres Gatten trug jene Schönschenklige den Embryo in ihrem Schenkel. Als eine Brahmanin ihn rasch entdeckte, von Furcht gequält,
1.194.23
गत्वा वै कथयामास क्षत्रियाणामुपह्वरे ।
ततस्ते क्षत्रिया जग्मुस्तं गर्भं हन्तुमुद्यताः ॥ १.१९४.२३ ॥
Sie ging hin und erzählte es den Kṣatriyas heimlich. Da machten sich jene Kṣatriyas auf, bereit, jenen Embryo zu töten.
1.194.24
ददृशुर्ब्राह्मणीं तेऽथ दीप्यमानां स्वतेजसा ।
अथ गर्भः स भित्त्वोरुं ब्राह्मण्या निर्जगाम ह ॥ १.१९४.२४ ॥
Sie sahen die Brahmanin in ihrem eigenen Glanz leuchten. Da brach jener Embryo durch den Schenkel der Brahmanin und kam hervor.
1.194.25
मुष्णन्दृष्टीः क्षत्रियाणां मध्याह्न इव भास्करः ।
ततश्चक्षुर्विहीनास्ते गिरिदुर्गेषु बभ्रमुः ॥ १.१९४.२५ ॥
Den Kṣatriyas das Augenlicht raubend, wie die Sonne am Mittag. Dann irrten sie, des Augenlichts beraubt, in den Bergfestungen umher.
1.194.26
ततस्ते मोघसङ्कल्पा भयार्ताः क्षत्रियाः पुनः ।
ब्राह्मणीं शरमं जग्मुर्दृष्ट्यर्थं तामनिन्दिताम् ॥ १.१९४.२६ ॥
Da gingen jene Kṣatriyas, deren Vorhaben gescheitert war und die von Furcht gequält wurden, wieder zu jener makellosen Brahmanin, um ihr Augenlicht zurückzuerlangen.
1.194.27
ऊचुश्चैनां महाभागां क्षत्रियास्ते विचेतसः ।
ज्योतिःप्रहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नयः ॥ १.१९४.२७ ॥
Und jene verwirrten Kṣatriyas sprachen zu jener Hochbeglückten, des Lichtes beraubt, von Kummer gequält, wie Feuer, deren Flammen erloschen sind:
1.194.28
भगवत्याः प्रसादेन गच्छेत्क्षत्रमनामयम् ।
उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः ॥ १.१९४.२८ ॥
Durch die Gnade der ehrwürdigen Frau möge das Geschlecht der Krieger unversehrt weiterbestehen. Von unseren bösen Taten ablassend, lasst uns gemeinsam gehen.
1.194.29
सपुत्रा त्वं प्रसादं नः कर्तुमर्हसि शोभने ।
पुनर्दृष्टिप्रदानेन राज्ञः संत्रातुमर्हसि ॥ १.१९४.२९ ॥
O strahlende Frau, du solltest uns zusammen mit deinem Sohn Gnade erweisen; indem du das Augenlicht wieder schenkst, solltest du den König retten.