ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.194.1
आश्रमस्था ततः पुत्रमदृश्यन्ती व्यजायत ।
शक्तेः कुलकरं राजन् द्वितीयमिव शक्तिनम् ॥ १.१९४.१ ॥
ನಂತರ ಆಶ್ರಮದಲ್ಲಿದ್ದ ಅದೃಶ್ಯಂತಿ ಒಬ್ಬ ಮಗನಿಗೆ ಜನ್ಮ ನೀಡಿದಳು. ಓ ರಾಜನೇ, ಅವನು ಶಕ್ತಿಯ ವಂಶವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸುವವನು, ಎರಡನೆಯ ಶಕ್ತಿಯಂತಿದ್ದನು.
1.194.2
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाः स मुनिसत्तमः ।
पौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान्स्वयम् ॥ १.१९४.२ ॥
ಓ ಭರತಶ್ರೇಷ್ಠನೇ, ಮುನಿಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಆ ಭಗವಂತನು ತಾನೇ ತನ್ನ ಮೊಮ್ಮಗನ ಜಾತಕರ್ಮಾದಿ ಕ್ರಿಯೆಗಳನ್ನು ನೆರವೇರಿಸಿದನು.
1.194.3
परासुः स यतस्तेन वसिष्ठः स्थापितो मुनिः ।
गर्भस्थेन ततो लोके पराशर इति स्मृतः ॥ १.१९४.३ ॥
ಸತ್ತ ಅವನನ್ನು ವಸಿಷ್ಠನು ಮುನಿಯಾಗಿ ಸ್ಥಾಪಿಸಿದ್ದರಿಂದ, ಗರ್ಭದಲ್ಲಿದ್ದಾಗಲೇ ಅವನು ಲೋಕದಲ್ಲಿ ಪರಾಶರನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದನು.
1.194.4
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं मुनिः ।
जन्मप्रभृति तस्मिंस्तु पितरीवान्ववर्तत ॥ १.१९४.४ ॥
ಆ ಧರ್ಮಾತ್ಮ ಮುನಿ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು ತನ್ನ ತಂದೆಯೆಂದು ಭಾವಿಸಿದನು; ಹುಟ್ಟಿದಾಗಿನಿಂದಲೂ ಅವನು ತಂದೆಯ ಹಾಗೆಯೇ ಅವನೊಡನೆ ನಡೆದುಕೊಂಡನು.
1.194.5
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं प्रत्यभाषत ।
मातुः समक्षं कौन्तेय अदृश्यन्त्याः परन्तप ॥ १.१९४.५ ॥
ಅವನು ವಿಪ್ರರ್ಷಿ ವಸಿಷ್ಠನನ್ನು 'ತಾತ' ಎಂದು ಸಂಬೋಧಿಸಿದನು; ಓ ಕೌಂತೇಯನೇ, ಓ ಪರಂತಪನೇ, ಅದೃಶ್ಯಂತಿಯ ಮುಂದೆಯೇ.
1.194.6
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन्मधुरं वचः ।
अदृश्यन्त्यश्रुपूर्णाक्षी शृण्वती तमुवाच ह ॥ १.१९४.६ ॥
'ತಾತ' ಎಂಬ ಅವನ ಆ ಮಧುರ ಮಾತು ಪೂರ್ಣಾರ್ಥವನ್ನು ಹೊಂದಿತ್ತು; ಕಣ್ಣೀರಿನಿಂದ ತುಂಬಿದ ಕಣ್ಣುಗಳಿಂದ ಕೇಳುತ್ತಿದ್ದ ಅದೃಶ್ಯಂತಿ ಅವನಿಗೆ ಹೇಳಿದಳು.
1.194.7
मा तात ताततातेति ब्रूह्येनं पितरं पितुः ।
रक्षसा भक्षितस्तात तव तातो वनान्तरे ॥ १.१९४.७ ॥
ಮಗನೇ, 'ತಾತ, ತಾತ' ಎಂದು ಹೇಳಬೇಡ. ನಿನ್ನ ತಂದೆಯ ತಂದೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳು: ಮಗನೇ, ನಿನ್ನ ತಂದೆಯನ್ನು ಕಾಡಿನೊಳಗೆ ರಾಕ್ಷಸನು ತಿಂದುಬಿಟ್ಟಿದ್ದಾನೆ.
1.194.8
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस्तवानघ ।
आर्य एष पिता तस्य पितुस्तव यशस्विनः ॥ १.१९४.८ ॥
ನಿರ್ದೋಷನೇ, ನೀನು 'ತಂದೆ' ಎಂದು ಭಾವಿಸುವವನು ನಿನ್ನ ತಂದೆಯಲ್ಲ. ಇವನು ನಿನ್ನ ಯಶಸ್ವಿ ತಂದೆಯ ತಂದೆ.
1.194.9
स एवमुक्तो दुःखार्तः सत्यवागृषिसत्तमः ।
सर्वलोकविनाशाय मतिं चक्रे महामनाः ॥ १.१९४.९ ॥
ಹೀಗೆ ಹೇಳಲ್ಪಟ್ಟ ಆ ದುಃಖಪೀಡಿತನು, ಸತ್ಯವಾದಿಯಾದ, ಋಷಿಗಳಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠನಾದ ಮಹಾಮನಸ್ಕನು ಸರ್ವಲೋಕಗಳ ನಾಶಕ್ಕಾಗಿ ಸಂಕಲ್ಪಿಸಿದನು.
1.194.10
तं तथा निश्चितात्मानं स महात्मा महातपाः ।
ऋषिर्ब्रह्मविदां श्रष्ठो मैत्रावरुणिरन्त्यधीः ॥ १.१९४.१० ॥
ಹಾಗೆ ದೃಢ ನಿಶ್ಚಯವುಳ್ಳ ಅವನನ್ನು, ಆ ಮಹಾತ್ಮ, ಮಹಾತಪಸ್ವಿ, ಬ್ರಹ್ಮವಿದರಲ್ಲಿ ಶ್ರೇಷ್ಠ, ಮೈತ್ರಾವರುಣಿ, ಅಂತ್ಯಧೀ ಋಷಿ (ತಡೆದನು).
1.194.11
वसिष्ठो वारयामास हेतुना येन तच्छृणु ।
कृतवीर्य इति ख्यातो बभूव पृथिवीपतिः ॥ १.१९४.११ ॥
ವಸಿಷ್ಠನು ಅವನನ್ನು ತಡೆದನು; ಯಾವ ಕಾರಣದಿಂದ ಎಂಬುದನ್ನು ಕೇಳು. ಕೃತವೀರ್ಯನೆಂದು ಪ್ರಸಿದ್ಧನಾದ ಅವನು ಭೂಪತಿಯಾದನು.
1.194.12
याज्यो वेदविदां लोके भृगूणां पार्थिवर्षभः ।
स तानग्रभुजस्तात धान्येन च धनेन च ॥ १.१९४.१२ ॥
ಮಗನೇ, ಅವನು ರಾಜರಲ್ಲಿ ವೃಷಭನು. ಲೋಕದಲ್ಲಿ ವೇದವಿದರಿಗೆ ಯಾಜ್ಯನು; ಭೃಗುಗಳಿಗೆ ಧಾನ್ಯ ಮತ್ತು ಧನದಿಂದ ಮೊದಲು ಭೋಗವನ್ನು ನೀಡುತ್ತಿದ್ದನು.
1.194.13
सोमान्ते तर्पयामास विपुलेन विशांपतिः ।
तस्मिन्नृपतिशार्दूले स्वर्यातेऽथ कथंचन ॥ १.१९४.१३ ॥
ಸೋಮಯಾಗದ ಕೊನೆಯಲ್ಲಿ ರಾಜನು ಅಪಾರ ದಾನಗಳಿಂದ ಅವರನ್ನು ತೃಪ್ತಿಪಡಿಸಿದನು. ಆ ರಾಜಶಾರ್ದೂಲನು ಸ್ವರ್ಗಕ್ಕೆ ಹೋದ ಬಳಿಕ ಹೇಗೋ…
1.194.14
बभूव तत्कुलेयानां द्रव्यकार्यमुपस्थितम् ।
भृगूणां तु धनं ज्ञात्वा राजानः सर्व एव ते ॥ १.१९४.१४ ॥
ಆ ವಂಶದವರಿಗೆ ಧನ ಸಂಬಂಧಿ ವಿಷಯ ಉದ್ಭವಿಸಿತು. ಭೃಗುಗಳ ಧನವನ್ನು ತಿಳಿದು ಆ ರಾಜರೆಲ್ಲರೂ…
1.194.15
याचिष्णवोऽभिजग्मुस्तांस्ततो भार्गवसत्तमान् ।
भूमौ तु निददुः केचिद्भृगवो धनमक्षयम् ॥ १.१९४.१५ ॥
ಆಗ ಯಾಚಿಸುವವರು ಆ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಭಾರ್ಗವರ ಬಳಿಗೆ ಹೋದರು. ಕೆಲವು ಭೃಗುಗಳು ಅಕ್ಷಯ ಧನವನ್ನು ನೆಲದಲ್ಲಿ ಹೂತಿಟ್ಟರು.
1.194.16
ददुः केचिद्द्विजातिभ्यो ज्ञात्वा क्षत्रियतो भयम् ।
भृहवस्तु ददुः केचित्तेषां वित्तं यथेप्सितम् ॥ १.१९४.१६ ॥
ಕೆಲವರು ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಂದ ಭಯವಿದೆ ಎಂದು ತಿಳಿದು ಅದನ್ನು ದ್ವಿಜರಿಗೆ ನೀಡಿದರು. ಇತರರು ಅವರ ಇಚ್ಛೆಯಂತೆ ಧನವನ್ನು ಕೊಟ್ಟರು.
1.194.17
क्षत्रियाणां तदा तात कारणान्तरदर्शनात् ।
ततो महीतलं तात क्षत्रियेण यदृच्छया ॥ १.१९४.१७ ॥
ಮಗೂ, ಆಗ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ಬೇರೆಯ ಕಾರಣ ಕಾಣಿಸಿತು. ಅನಂತರ, ಮಗೂ, ಭೂಮಿಯ ಮೇಲ್ಮೈಯನ್ನು ಒಬ್ಬ ಕ್ಷತ್ರಿಯನು ಆಕಸ್ಮಿಕವಾಗಿ…
1.194.18
खनताऽधिगतं वित्तं केनच्चिद्धृगुवेश्मनि ।
तद्वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः क्षत्रियर्षभाः ॥ १.१९४.१८ ॥
ಯಾರೋ ಭೃಗುವಿನ ಮನೆಯಲ್ಲಿ ಅಗೆಯುತ್ತಿರುವಾಗ ಧನವನ್ನು ಕಂಡುಕೊಂಡರು. ಆ ಧನವನ್ನು ಸೇರಿದ್ದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ಶ್ರೇಷ್ಠರೆಲ್ಲರೂ ನೋಡಿದರು.
1.194.19
अवमन्य ततः क्रोधाद्भृगूंस्ताञ्छरणगतान् ।
निजघ्नुः परमेष्वासाः सर्वांस्तान्निशितैः शरैः ॥ १.१९४.१९ ॥
ಆಗ ಕೋಪದಿಂದ ಶರಣಾಗತರಾದ ಆ ಭೃಗುಗಳನ್ನು ಅವಮಾನಿಸಿ, ಮಹಾ ಬಿಲ್ಲುಗಾರರು ಹರಿತ ಬಾಣಗಳಿಂದ ಅವರೆಲ್ಲರನ್ನು ಕೊಂದರು.
1.194.20
आगर्भादवकृन्तन्तश्चेरुः सर्वां वसुन्धराम् ।
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्वेवं भयात्तदा ॥ १.१९४.२० ॥
ಗರ್ಭದಲ್ಲಿರುವವರೆಗೂ ಭೃಗುಗಳನ್ನು ಕತ್ತರಿಸುತ್ತಾ ಅವರು ಇಡೀ ಭೂಮಿಯಲ್ಲಿ ಸಂಚರಿಸಿದರು. ಭೃಗುಗಳು ನಾಶವಾಗುತ್ತಿದ್ದಾಗ ಭಯದಿಂದ ಹೀಗಾಯಿತು.
1.194.21
भृगुपत्न्यो गिरिं दुर्गं हिमवन्तं प्रपेदिरे ।
तासामन्यतमा गर्भं भयाद्दध्रे महौजसम् ॥ १.१९४.२१ ॥
ಭೃಗುಗಳ ಪತ್ನಿಯರು ದುರ್ಗಮ ಹಿಮವಂತ ಪರ್ವತವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಿದರು. ಅವರಲ್ಲಿ ಒಬ್ಬಾಕೆ ಭಯದಿಂದ ಮಹಾತೇಜಸ್ವಿ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು.
1.194.22
ऊरुणैकेन वाभोरूर्भर्तुः कुलविवृद्धये ।
तं गर्भमुपलभ्याशु ब्राह्मण्येका भयार्दिता ॥ १.१९४.२२ ॥
ಪತಿಯ ಕುಲವೃದ್ಧಿಗಾಗಿ ಆ ಸುಂದರ ತೊಡೆಯ ಸ್ತ್ರೀ ತನ್ನ ತೊಡೆಯಲ್ಲಿ ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಧರಿಸಿದಳು. ಅದನ್ನು ತಕ್ಷಣ ತಿಳಿದ ಒಬ್ಬ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿ ಭಯದಿಂದ ಕಂಗೆಟ್ಟಳು.
1.194.23
गत्वा वै कथयामास क्षत्रियाणामुपह्वरे ।
ततस्ते क्षत्रिया जग्मुस्तं गर्भं हन्तुमुद्यताः ॥ १.१९४.२३ ॥
ಹೋಗಿ ಅವಳು ರಹಸ್ಯವಾಗಿ ಕ್ಷತ್ರಿಯರಿಗೆ ತಿಳಿಸಿದಳು. ಆಗ ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಆ ಗರ್ಭವನ್ನು ಕೊಲ್ಲಲು ಸಿದ್ಧರಾಗಿ ಹೊರಟರು.
1.194.24
ददृशुर्ब्राह्मणीं तेऽथ दीप्यमानां स्वतेजसा ।
अथ गर्भः स भित्त्वोरुं ब्राह्मण्या निर्जगाम ह ॥ १.१९४.२४ ॥
ಅವರು ಆ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯನ್ನು ತನ್ನ ತೇಜಸ್ಸಿನಿಂದ ಬೆಳಗುತ್ತಿರುವುದನ್ನು ಕಂಡರು. ಆಗ ಆ ಗರ್ಭ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯ ತೊಡೆಯನ್ನು ಸೀಳಿ ಹೊರಬಂದಿತು.
1.194.25
मुष्णन्दृष्टीः क्षत्रियाणां मध्याह्न इव भास्करः ।
ततश्चक्षुर्विहीनास्ते गिरिदुर्गेषु बभ्रमुः ॥ १.१९४.२५ ॥
ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಸೂರ್ಯನಂತೆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರ ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಅಪಹರಿಸುತ್ತಾ. ಆಗ ದೃಷ್ಟಿಹೀನರಾದ ಅವರು ಗಿರಿದುರ್ಗಗಳಲ್ಲಿ ಅಲೆದಾಡಿದರು.
1.194.26
ततस्ते मोघसङ्कल्पा भयार्ताः क्षत्रियाः पुनः ।
ब्राह्मणीं शरमं जग्मुर्दृष्ट्यर्थं तामनिन्दिताम् ॥ १.१९४.२६ ॥
ಆಗ ವ್ಯರ್ಥ ಸಂಕಲ್ಪರಾದ, ಭಯಪೀಡಿತರಾದ ಆ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ದೃಷ್ಟಿಗಾಗಿ ಆ ನಿರ್ದೋಷ ಬ್ರಾಹ್ಮಣಿಯ ಶರಣಾದರು.
1.194.27
ऊचुश्चैनां महाभागां क्षत्रियास्ते विचेतसः ।
ज्योतिःप्रहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नयः ॥ १.१९४.२७ ॥
ಆ ವಿಚಲಿತ ಮನಸ್ಸಿನ ಕ್ಷತ್ರಿಯರು ಆ ಮಹಾಭಾಗೆಗೆ ಹೇಳಿದರು — ಬೆಳಕಿಲ್ಲದೆ, ದುಃಖಪೀಡಿತರಾಗಿ, ಆರಿದ ಜ್ವಾಲೆಯ ಅಗ್ನಿಗಳಂತೆ.
1.194.28
भगवत्याः प्रसादेन गच्छेत्क्षत्रमनामयम् ।
उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः ॥ १.१९४.२८ ॥
ಭಗವತಿಯ ಅನುಗ್ರಹದಿಂದ ಕ್ಷತ್ರಿಯ ವಂಶ ಕ್ಷೇಮದಿಂದಿರಲಿ. ಪಾಪಕರ್ಮಗಳಿಂದ ನಿವೃತ್ತರಾಗಿ ನಾವೆಲ್ಲರೂ ಒಟ್ಟಾಗಿ ಹೋಗೋಣ.
1.194.29
सपुत्रा त्वं प्रसादं नः कर्तुमर्हसि शोभने ।
पुनर्दृष्टिप्रदानेन राज्ञः संत्रातुमर्हसि ॥ १.१९४.२९ ॥
ಶೋಭನೆ, ನೀನು ಮಗನೊಂದಿಗೆ ನಮ್ಮ ಮೇಲೆ ಅನುಗ್ರಹ ಮಾಡಬೇಕು. ದೃಷ್ಟಿಯನ್ನು ಮತ್ತೆ ನೀಡಿ ರಾಜನನ್ನು ರಕ್ಷಿಸಲು ನೀನು ಅರ್ಹಳು.