மகாபாரதம் · அத்தியாயம் 1.194
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.194.1
आश्रमस्था ततः पुत्रमदृश्यन्ती व्यजायत ।
शक्तेः कुलकरं राजन् द्वितीयमिव शक्तिनम् ॥ १.१९४.१ ॥
பின்னர் ஆசிரமத்தில் வசித்த அதிருசியந்தி ஒரு மகனைப் பெற்றாள். ஓ அரசே, அவன் சக்தியின் குலத்தைத் தொடர்பவன்; அவன் மற்றொரு சக்தியைப் போல இருந்தான்.
1.194.2
जातकर्मादिकास्तस्य क्रियाः स मुनिसत्तमः ।
पौत्रस्य भरतश्रेष्ठ चकार भगवान्स्वयम् ॥ १.१९४.२ ॥
ஓ பரதர்களில் சிறந்தவனே, முனிவர்களில் உயர்ந்த அந்த பகவான் தானே தம் பேரனுக்கு ஜாதகர்மம் முதலான சடங்குகளைச் செய்தார்.
1.194.3
परासुः स यतस्तेन वसिष्ठः स्थापितो मुनिः ।
गर्भस्थेन ततो लोके पराशर इति स्मृतः ॥ १.१९४.३ ॥
அவன் இறந்தவனாக இருந்ததால், அந்த வசிட்டர் அவனை முனிவராக நிலைநிறுத்தினார்; கருவில் இருந்தபோதே அவன் உலகில் பராசரர் என்று அறியப்பட்டான்.
1.194.4
अमन्यत स धर्मात्मा वसिष्ठं पितरं मुनिः ।
जन्मप्रभृति तस्मिंस्तु पितरीवान्ववर्तत ॥ १.१९४.४ ॥
அந்த தர்மாத்மா முனிவர் வசிட்டரைத் தன் தந்தையாகக் கருதினார்; பிறந்த காலம் முதலே அவர் அவரிடம் தந்தையிடம் நடப்பது போலவே நடந்துகொண்டார்.
1.194.5
स तात इति विप्रर्षिं वसिष्ठं प्रत्यभाषत ।
मातुः समक्षं कौन्तेय अदृश्यन्त्याः परन्तप ॥ १.१९४.५ ॥
அவன் பிராமண முனிவர் வசிட்டரை 'தாதா' என்று அழைத்துப் பேசினான்; ஓ கௌந்தேயா, ஓ பரந்தபா, அதிருசியந்தியின் முன்னிலையில்.
1.194.6
तातेति परिपूर्णार्थं तस्य तन्मधुरं वचः ।
अदृश्यन्त्यश्रुपूर्णाक्षी शृण्वती तमुवाच ह ॥ १.१९४.६ ॥
'தாதா' என்ற அவனுடைய அந்த இனிய சொல் முழு அர்த்தம் நிறைந்ததாக இருந்தது; கண்ணீர் நிறைந்த கண்களுடன் கேட்ட அதிருசியந்தி அவனிடம் கூறினாள்.
1.194.7
मा तात ताततातेति ब्रूह्येनं पितरं पितुः ।
रक्षसा भक्षितस्तात तव तातो वनान्तरे ॥ १.१९४.७ ॥
அன்பு மகனே, 'தாத, தாத' என்று சொல்லாதே. இவரை உன் தந்தையின் தந்தையிடம் சொல்: அன்பு மகனே, உன் தந்தை காட்டின் உள்ளே ஓர் அரக்கனால் விழுங்கப்பட்டார்.
1.194.8
मन्यसे यं तु तातेति नैष तातस्तवानघ ।
आर्य एष पिता तस्य पितुस्तव यशस्विनः ॥ १.१९४.८ ॥
குற்றமற்றவனே, நீ 'தந்தை' என்று நினைப்பவர் உன் தந்தை அல்ல. இவர் உன் புகழ்பெற்ற தந்தையின் தந்தை ஆவார்.
1.194.9
स एवमुक्तो दुःखार्तः सत्यवागृषिसत्तमः ।
सर्वलोकविनाशाय मतिं चक्रे महामनाः ॥ १.१९४.९ ॥
இவ்வாறு சொல்லப்பட்ட அவர், துயரத்தால் வருந்திய, உண்மை பேசும், முனிவர்களில் சிறந்த அந்த உயர்ந்த மனம் கொண்டவர், எல்லா உலகங்களின் அழிவுக்காக முடிவு செய்தார்.
1.194.10
तं तथा निश्चितात्मानं स महात्मा महातपाः ।
ऋषिर्ब्रह्मविदां श्रष्ठो मैत्रावरुणिरन्त्यधीः ॥ १.१९४.१० ॥
அப்படி உறுதியான மனம் கொண்டவரை, அந்த மகாத்மாவும் மகா தவசியுமான முனிவரும், பிரம்மஞானிகளில் சிறந்தவரும், மித்திரவருணரின் மகனும், இறுதி ஞானம் கொண்டவருமானவர் (தடுத்தார்).
1.194.11
वसिष्ठो वारयामास हेतुना येन तच्छृणु ।
कृतवीर्य इति ख्यातो बभूव पृथिवीपतिः ॥ १.१९४.११ ॥
வசிஷ்டர் அவரைத் தடுத்தார்; எதனால் என்று கேள். கிருதவீரியன் என்று புகழ்பெற்ற அவர் பூமியின் அரசனானார்.
1.194.12
याज्यो वेदविदां लोके भृगूणां पार्थिवर्षभः ।
स तानग्रभुजस्तात धान्येन च धनेन च ॥ १.१९४.१२ ॥
அன்பு மகனே, அவர் அரசர்களில் காளை போன்றவர். உலகில் வேதம் அறிந்தோருக்கு யாகம் செய்விக்கத் தகுந்தவராய் பிருகுக்களின் ஆதரவாளராக இருந்தார்; அவர்களுக்கு தானியமும் செல்வமும் முதலில் அளித்தார்.
1.194.13
सोमान्ते तर्पयामास विपुलेन विशांपतिः ।
तस्मिन्नृपतिशार्दूले स्वर्यातेऽथ कथंचन ॥ १.१९४.१३ ॥
சோமயாகத்தின் முடிவில் அரசன் மிகுந்த தானங்களால் அவர்களை மகிழ்வித்தான். அந்த மன்னர்களில் புலியாகிய அவன் சொர்க்கம் சென்ற பின்னர் எப்படியோ…
1.194.14
बभूव तत्कुलेयानां द्रव्यकार्यमुपस्थितम् ।
भृगूणां तु धनं ज्ञात्वा राजानः सर्व एव ते ॥ १.१९४.१४ ॥
அந்தக் குலத்தவர்களுக்கு செல்வம் தொடர்பான விஷயம் எழுந்தது. பிருகுக்களின் செல்வத்தை அறிந்து, அந்த மன்னர்கள் அனைவரும்…
1.194.15
याचिष्णवोऽभिजग्मुस्तांस्ततो भार्गवसत्तमान् ।
भूमौ तु निददुः केचिद्भृगवो धनमक्षयम् ॥ १.१९४.१५ ॥
பின்னர் யாசிக்கும் மக்கள் அந்தச் சிறந்த பார்கவர்களை அணுகினர். சில பிருகுக்கள் அழியாத செல்வத்தை நிலத்தில் புதைத்தனர்.
1.194.16
ददुः केचिद्द्विजातिभ्यो ज्ञात्वा क्षत्रियतो भयम् ।
भृहवस्तु ददुः केचित्तेषां वित्तं यथेप्सितम् ॥ १.१९४.१६ ॥
சிலர் க்ஷத்திரியரிடமிருந்து பயம் இருப்பதை அறிந்து அதை இருபிறப்பாளர்களுக்குக் கொடுத்தனர். சிலர் அவர்களுக்கு விரும்பிய அளவு செல்வம் அளித்தனர்.
1.194.17
क्षत्रियाणां तदा तात कारणान्तरदर्शनात् ।
ततो महीतलं तात क्षत्रियेण यदृच्छया ॥ १.१९४.१७ ॥
அப்பனே, அப்போது க்ஷத்திரியர்களுக்கு வேறொரு காரணம் தெரிந்தது. பின்னர், அப்பனே, பூமியின் மேற்பரப்பை ஒரு க்ஷத்திரியன் தற்செயலாக…
1.194.18
खनताऽधिगतं वित्तं केनच्चिद्धृगुवेश्मनि ।
तद्वित्तं ददृशुः सर्वे समेताः क्षत्रियर्षभाः ॥ १.१९४.१८ ॥
ஒருவர் பிருகுவின் வீட்டில் தோண்டும்போது செல்வத்தைக் கண்டெடுத்தார். அந்தச் செல்வத்தை ஒன்றுகூடிய க்ஷத்திரிய சிறந்தவர்கள் அனைவரும் கண்டனர்.
1.194.19
अवमन्य ततः क्रोधाद्भृगूंस्ताञ्छरणगतान् ।
निजघ्नुः परमेष्वासाः सर्वांस्तान्निशितैः शरैः ॥ १.१९४.१९ ॥
பின்னர் சினத்தால் அடைக்கலம் புகுந்த அந்த பிருகுக்களை அவமதித்து, மாபெரும் வில்வீரர்கள் கூரிய அம்புகளால் அவர்கள் அனைவரையும் கொன்றனர்.
1.194.20
आगर्भादवकृन्तन्तश्चेरुः सर्वां वसुन्धराम् ।
तत उच्छिद्यमानेषु भृगुष्वेवं भयात्तदा ॥ १.१९४.२० ॥
கருவிலிருப்பவர்கள் வரை பிருகுக்களை வெட்டிக்கொண்டு அவர்கள் பூமி முழுவதும் சுற்றித் திரிந்தனர். பிருகுக்கள் அழிக்கப்பட்ட அப்போது பயத்தால் இவ்வாறு நிலவியது.
1.194.21
भृगुपत्न्यो गिरिं दुर्गं हिमवन्तं प्रपेदिरे ।
तासामन्यतमा गर्भं भयाद्दध्रे महौजसम् ॥ १.१९४.२१ ॥
பிருகுக்களின் மனைவியர் அணுக முடியாத இமயமலையை நாடிச் சென்றனர். அவர்களில் ஒருத்தி பயத்தால் மகா ஒளிபொருந்திய கருவைத் தாங்கினாள்.
1.194.22
ऊरुणैकेन वाभोरूर्भर्तुः कुलविवृद्धये ।
तं गर्भमुपलभ्याशु ब्राह्मण्येका भयार्दिता ॥ १.१९४.२२ ॥
கணவனின் குலம் வளர்வதற்காக அந்த அழகிய தொடையுடையவள் தன் தொடையில் அந்தக் கருவைத் தாங்கினாள். அதை உடனே அறிந்த ஒரு பிராமணப் பெண் பயத்தால் வாடினாள்.
1.194.23
गत्वा वै कथयामास क्षत्रियाणामुपह्वरे ।
ततस्ते क्षत्रिया जग्मुस्तं गर्भं हन्तुमुद्यताः ॥ १.१९४.२३ ॥
சென்று அவள் ரகசியமாக க்ஷத்திரியர்களுக்குத் தெரிவித்தாள். அப்போது அந்த க்ஷத்திரியர்கள் அந்தக் கருவைக் கொல்லத் தயாராகச் சென்றனர்.
1.194.24
ददृशुर्ब्राह्मणीं तेऽथ दीप्यमानां स्वतेजसा ।
अथ गर्भः स भित्त्वोरुं ब्राह्मण्या निर्जगाम ह ॥ १.१९४.२४ ॥
அவர்கள் அந்தப் பிராமணப் பெண்ணை தன் ஒளியால் ஒளிர்பவளாகக் கண்டனர். அப்போது அந்தக் கரு பிராமணியின் தொடையைப் பிளந்து வெளியே வந்தது.
1.194.25
मुष्णन्दृष्टीः क्षत्रियाणां मध्याह्न इव भास्करः ।
ततश्चक्षुर्विहीनास्ते गिरिदुर्गेषु बभ्रमुः ॥ १.१९४.२५ ॥
மதியவேளையில் சூரியனைப் போல் க்ஷத்ரியர்களின் பார்வையைப் பறித்தவராக. பின்னர் பார்வையற்ற அவர்கள் மலைக் கோட்டைகளில் அலைந்தனர்.
1.194.26
ततस्ते मोघसङ्कल्पा भयार्ताः क्षत्रियाः पुनः ।
ब्राह्मणीं शरमं जग्मुर्दृष्ट्यर्थं तामनिन्दिताम् ॥ १.१९४.२६ ॥
பின்னர் வீணான எண்ணம் கொண்டு பயத்தால் வருந்திய அந்த க்ஷத்ரியர்கள் மீண்டும் பார்வை பெறுவதற்காக அந்தக் குற்றமற்ற பிராமணியிடம் சரணடைந்தனர்.
1.194.27
ऊचुश्चैनां महाभागां क्षत्रियास्ते विचेतसः ।
ज्योतिःप्रहीणा दुःखार्ताः शान्तार्चिष इवाग्नयः ॥ १.१९४.२७ ॥
குழம்பிய மனமுடைய அந்த க்ஷத்ரியர்கள் அந்த மகாபாக்கியவதியிடம் கூறினர்; ஒளி இழந்து துயரத்தால் வருந்தி, சுடர் அணைந்த நெருப்புகளைப் போல்.
1.194.28
भगवत्याः प्रसादेन गच्छेत्क्षत्रमनामयम् ।
उपारम्य च गच्छेम सहिताः पापकर्मणः ॥ १.१९४.२८ ॥
பகவதியின் அருளால் க்ஷத்ர குலம் நலமுடன் இருக்கட்டும். பாவச் செயல்களிலிருந்து விலகி நாம் அனைவரும் ஒன்றாகச் செல்வோம்.
1.194.29
सपुत्रा त्वं प्रसादं नः कर्तुमर्हसि शोभने ।
पुनर्दृष्टिप्रदानेन राज्ञः संत्रातुमर्हसि ॥ १.१९४.२९ ॥
அழகியவளே, நீ மகனுடன் சேர்ந்து எங்கள் மீது அருள் புரிவாயாக. பார்வையை மீண்டும் அளித்து அரசனைக் காக்கத் தகுதியுள்ளவள் நீ.