महाभारत · अध्याय 1.199
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.199.1
अस्माकमनुरूपो वै यः स्याद्गन्धर्व वेदवित् ।
पुरोहितस्तमाचक्ष्व सर्वं हि विदितं तव ॥ १.१९९.१ ॥
आमच्यास योग्य, वेदज्ञ असा जो गंधर्व पुरोहित होईल, त्याचे नाव सांग; हे सर्व तुला ठाऊक आहे.
1.199.2
यवीयान्देवलस्यैष वने भ्राता तपस्यति ।
धौम्य उत्कोचके तीर्थे तं वृणुध्वं यीच्छथ ॥ १.१९९.२ ॥
देवलाचा धाकटा भाऊ धौम्य वनात तप करीत आहे; तो उत्कोचक तीर्थात आहे. इच्छा असेल तर त्यालाच निवडा.
1.199.3
ततोऽर्जुनोऽस्त्रमाग्नेयं प्रददौ तद्यथाविधि ।
गन्धर्वाय स च प्रीतो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १.१९९.३ ॥
नंतर अर्जुनाने यथाविधी त्या गंधर्वाला आग्नेय अस्त्र दिले. प्रसन्न होऊन तो गंधर्व हे वचन बोलला.
1.199.4
मयि सन्ति हयश्रेष्ठास्तव दास्यामि वै सखे ।
उपकारकृतं मित्रं प्रतिकारेण योजये ॥ १.१९९.४ ॥
हे मित्रा, माझ्याकडे उत्तम घोडे आहेत; ते मी तुला देईन. उपकार करणाऱ्या मित्राला मी प्रत्युपकाराने बांधतो.
1.199.5
गृह्णीष्व चाक्षुषीं विद्यामिमां भरतसत्तम ।
एवमुक्तोऽर्जुनः प्रीतो वचनं चेदमब्रवीत् ॥ १.१९९.५ ॥
हे भरतश्रेष्ठा, ही चाक्षुषी विद्याही घे. असे सांगितल्यावर अर्जुन प्रसन्न होऊन हे वचन बोलला.
1.199.6
त्वय्येव तावत्तिष्ठन्तु हया गन्धर्वसत्तम ।
कार्यकाले ग्रहीष्यामः स्वस्ति तेऽस्त्विति चाब्रवीत् ॥ १.१९९.६ ॥
हे गंधर्वश्रेष्ठा, घोडे सध्या तुझ्याजवळच राहू देत; कार्यकाळी आम्ही ते घेऊ. तुझे कल्याण असो असे तो म्हणाला.
1.199.7
तेऽन्योन्यमभिसंपूज्य गन्धर्वः पाण्डवाश्च ह ।
रम्याद्भागीरथीतीराद्यथाकामं प्रतस्थिरे ॥ १.१९९.७ ॥
ते परस्परांचा सन्मान करून, गंधर्व व पांडव रमणीय भागीरथीच्या तीरावरून इच्छेनुसार निघाले.
1.199.8
तत उत्कोचकं तीर्थं गत्वा धौम्याश्रमं तु ते ।
तं वव्रुः पाण्डवा धौम्यं पौरोहित्याय भारत ॥ १.१९९.८ ॥
मग उत्कोचक तीर्थाला जाऊन ते धौम्याच्या आश्रमात पोहोचले; हे भारता, पांडवांनी धौम्याला पुरोहितपदासाठी वरले.
1.199.9
तान्धौम्यः प्रतिजग्राह सर्ववेदविदां वरः ।
वन्येन फलमूलेन पौरोहित्येन चैव ह ॥ १.१९९.९ ॥
सर्व वेदज्ञांमध्ये श्रेष्ठ असलेल्या धौम्याने त्यांना स्वीकारले; वनातील फळमुळे आणि पौरोहित्याच्या आधारे.
1.199.10
ते समाशंसिरे लब्धां श्रियं राज्यं च पाण्डवाः ।
ब्राह्मणं तं पुरस्कृत्य पाञ्चालीं च स्वयंवरे ॥ १.१९९.१० ॥
पांडवांनी त्या ब्राह्मणाला पुढे करून, मिळणारी समृद्धी व राज्य आणि स्वयंवरात पांचाली मिळेल अशी आशा बाळगली.
1.199.11
पुरोहितेन तेनाथ गुरुणा संगतास्तदा ।
नाथवन्तमिवात्मानं मेनिरे भरतर्षभाः ॥ १.१९९.११ ॥
त्या पुरोहिताशी व गुरूशी एकत्र येताच भरतश्रेष्ठांना आपण जणू नाथ असलेले आहोत असे वाटले.
1.199.12
स हि वेदार्थतत्त्वज्ञस्तेषां गुरुरुदारधीः ।
वेदविच्चैव वाग्मी च धौम्यः श्रीमान्द्विजोत्तमः ॥ १.१९९.१२ ॥
ते वेदार्थाचे तत्त्व जाणणारे, उदारबुद्धी असे त्यांचे गुरू होते; वेदज्ञ, वक्तृत्वसंपन्न, श्रीमान धौम्य, श्रेष्ठ द्विज.
1.199.13
तेजसा चैव बुद्ध्या च रूपेण यशसा श्रिया ।
मन्त्रैश्च विविधैर्धौम्यस्तुल्य आसीद्बृहस्पतेः ॥ १.१९९.१३ ॥
तेजात, बुद्धीत, रूपात, यशात, श्रीत आणि विविध मंत्रांत धौम्य बृहस्पतीसारखा होता.
1.199.14
स चापि विप्रस्तान्मेने स्वभावाभ्यधिकान्भुवि ।
तेन धर्मविदा पार्था योज्या सर्वविदा वृताः ॥ १.१९९.१४ ॥
त्या ब्राह्मणानेही त्यांना पृथ्वीवर स्वभावतःच श्रेष्ठ मानले. धर्मज्ञ आणि सर्वज्ञ अशा त्याने पार्थांना योग्य कामासाठी नेमले, ज्यांची निवड त्याने केली होती.
1.199.15
मेनिरे सहिता वीराः प्राप्तं राज्यं च पाण्डवाः ।
बुद्धिवीर्यबलोत्साहैर्युक्ता देवा इवापरे ॥ १.१९९.१५ ॥
वीर पांडवांनी एकत्र होऊन राज्य प्राप्त झाले असे मानले. बुद्धी, वीर्य, बल आणि उत्साह यांनी युक्त असलेले ते जणू इतर देवांसारखे होते.
1.199.16
कृतस्वस्त्ययनास्तेन ततस्ते मनुजाधिपाः ।
मेनिरे सहिता गन्तुं पाञ्चाल्यास्तं स्वयंवरम् ॥ १.१९९.१६ ॥
त्याच्याकडून स्वस्त्ययन झाल्यानंतर ते मनुजाधिप एकत्र होऊन पांचाल्यांच्या त्या स्वयंवराला जाण्याचा निश्चय करू लागले.