Vedyatra वेदयात्रा
ಹುಡುಕಿ

ಮಹಾಭಾರತ · ಅಧ್ಯಾಯ 1.20

हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย

ಪದಾರ್ಥಗಳೊಂದಿಗೆ ಓದಿ

1.20.1

एतत्ते कथितं सर्वममृतं मथितं यथा ।
यत्र सोऽश्वः समुत्पन्नः श्रीमानतुलविक्रमः ॥ १.२०.१ ॥

ಅಮೃತವನ್ನು ಮಥಿಸಿದ ರೀತಿ ಮತ್ತು ಅತುಲ ಪರಾಕ್ರಮಿಯಾದ ಆ ಶ್ರೀಮಂತ ಅಶ್ವವು ಎಲ್ಲಿ ಉದ್ಭವಿಸಿತು ಎಂಬುದೆಲ್ಲವನ್ನೂ ನಿನಗೆ ಹೇಳಿದ್ದೇನೆ.

1.20.2

तं निशाम्य तदा कद्रूर्विनतामिदमब्रवीत् ।
उच्चैःश्रवा हि किंवर्णो भद्रे प्रब्रूहि मा चिरम् ॥ १.२०.२ ॥

ಅದನ್ನು ನೋಡಿ ಆಗ ಕದ್ರು ವಿನತೆಗೆ ಹೀಗೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಓ ಭದ್ರೆ, ಉಚ್ಚೈಶ್ರವಸ್ ಯಾವ ಬಣ್ಣದವನು? ತಡಮಾಡದೆ ಹೇಳು.'

1.20.3

श्वेत एवाश्वराजोऽयं किं वा त्वं मन्यसे शुभे ।
ब्रूहि वर्णं त्वमप्यस्य ततोऽत्र विपणावहे ॥ १.२०.३ ॥

ವಿನತೆ ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ಅಶ್ವರಾಜನು ಬಿಳಿಯವನೇ ಆಗಿದ್ದಾನೆ. ಓ ಶುಭೆ, ನೀನು ಏನೆಂದು ತಿಳಿದಿದ್ದೀಯೆ? ನೀನೂ ಅವನ ಬಣ್ಣವನ್ನು ಹೇಳು, ಆಗ ಇಲ್ಲಿ ಪಣ ಕಟ್ಟೋಣ.'

1.20.4

कृष्णवालमहं मन्ये हयमेनं शुचिस्मिते ।
एहि सार्धं मया दीव्य दासीभावाय भामिनि ॥ १.२०.४ ॥

ಕದ್ರು ಹೇಳಿದಳು: 'ಈ ಕುದುರೆಯು ಕಪ್ಪು ಬಾಲದವನು ಎಂದು ನಾನು ಭಾವಿಸುತ್ತೇನೆ. ಓ ಶುಚಿಸ್ಮಿತೆ, ಬಾ, ನನ್ನೊಂದಿಗೆ ಪಣ ಕಟ್ಟು, ಓ ಭಾಮಿನಿ, ದಾಸಿಯಾಗುವುದಕ್ಕಾಗಿ.'

1.20.5

एवं ते समयं कृत्वा दासीभावाय वै मिथः ।
जग्मतुः स्वगृहानेव श्वो द्रक्ष्याव इति स्म ह ॥ १.२०.५ ॥

ಹೀಗೆ ದಾಸಿಯಾಗುವ ಒಪ್ಪಂದ ಮಾಡಿಕೊಂಡು, 'ನಾಳೆ ನೋಡೋಣ' ಎನ್ನುತ್ತಾ ಇಬ್ಬರೂ ತಮ್ಮ ತಮ್ಮ ಮನೆಗಳಿಗೆ ಹೋದರು.

1.20.6

ततः पुत्रसहस्रं तु कद्रूर्जिह्यं चिकीर्षती ।
आज्ञापयामास तदा वाला भूत्वाऽञ्जनप्रभाः ॥ १.२०.६ ॥

ಆಗ ವಂಚಿಸಲು ಬಯಸಿದ ಕದ್ರು ತನ್ನ ಸಾವಿರ ಮಕ್ಕಳಿಗೆ ಆಜ್ಞಾಪಿಸಿದಳು: ಕಪ್ಪು ಕಾಡಿಗೆಯ ಕಾಂತಿಯುಳ್ಳ ಕೂದಲುಗಳಾಗಿ ಆ ಕುದುರೆಯ ಬಾಲಕ್ಕೆ ಅಂಟಿಕೊಳ್ಳಿ.

1.20.7

आविशध्वं हयं क्षिप्रं दासी न स्यामहं यथा ।
नावपद्यन्त ये वाक्यं ताञ्शशाप भुजंगमान् ॥ १.२०.७ ॥

"ಬೇಗನೆ ಕುದುರೆಯೊಳಗೆ ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ನಾನು ದಾಸಿಯಾಗದಂತೆ." ಆ ಆಜ್ಞೆಯನ್ನು ಪಾಲಿಸದ ಸರ್ಪಗಳನ್ನು ಅವಳು ಶಪಿಸಿದಳು.

1.20.8

सर्पसत्रे वर्तमाने पावको वः प्रधक्ष्यति ।
जनमेजयस्य राजर्षेः पाण्डवेयस्य धीमतः ॥ १.२०.८ ॥

"ಸರ್ಪಯಾಗ ನಡೆಯುವಾಗ, ಪಾಂಡವ ವಂಶಜನೂ ಜ್ಞಾನಿಯೂ ಆದ ರಾಜರ್ಷಿ ಜನಮೇಜಯನ ಅಗ್ನಿ ನಿಮ್ಮನ್ನು ಸುಡುವುದು."

1.20.9

शापमेनं तु शुश्राव स्वयमेव पितामहः ।
अतिक्रूरं समुत्सृष्टं कद्र्वा दैवादतीव हि ॥ १.२०.९ ॥

ಈ ಶಾಪವನ್ನು ಸ್ವತಃ ಪಿತಾಮಹರು ಕೇಳಿದರು. ಕದ್ರು ಉಚ್ಚರಿಸಿದ ಆ ಶಾಪ, ದೈವವಶದಿಂದ ಅತ್ಯಂತ ಕ್ರೂರವಾಗಿತ್ತು.

1.20.10

सार्धं देवगणैः सर्वैर्वाचं तामन्वमोदत ।
बहुत्वं प्रेक्ष्य सर्पाणां प्रजानां हितकाम्यया ॥ १.२०.१० ॥

ಎಲ್ಲ ದೇವಗಣಗಳೊಂದಿಗೆ ಆತ ಆ ಮಾತನ್ನು ಅನುಮೋದಿಸಿದನು. ಸರ್ಪಗಳ ಹೆಚ್ಚಳವನ್ನು ಕಂಡು, ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತವನ್ನು ಬಯಸಿ.

1.20.11

तिग्मवीर्यविषा ह्येते दन्दशूका महाबलाः ।
तेषां तीक्ष्णविषत्वाद्धि प्रजानां च हिताय च ॥ १.२०.११ ॥

ಈ ಕಚ್ಚುವ ಸರ್ಪಗಳು ತೀವ್ರ ಶಕ್ತಿ ಮತ್ತು ವಿಷವುಳ್ಳವು, ಮಹಾಬಲಶಾಲಿಗಳು. ಅವುಗಳ ತೀಕ್ಷ್ಣ ವಿಷದಿಂದಾಗಿ, ಪ್ರಜೆಗಳ ಹಿತಕ್ಕಾಗಿಯೂ.

1.20.12

युक्तं मात्रा कृतं तेषां परपीडोपसर्पिणाम् ।
अन्येषामपि सत्त्वानां नित्यं दोषपरास्तु ये ॥ १.२०.१२ ॥

ಇತರರನ್ನು ಪೀಡಿಸಲು ಹರಿದು ಹೋಗುವ ಅವರಿಗೆ ತಾಯಿ ಮಾಡಿದ್ದು ಯುಕ್ತವಾಗಿದೆ. ಇತರ ಜೀವಿಗಳಿಗೂ ಸದಾ ಹಾನಿ ಬಯಸುವವರಿಗೂ ಹಾಗೆಯೇ.

1.20.13

तेषां प्राणान्तिको दण्डो दैवेन विनिपात्यते ।
एवं संभाष्य देवस्तु पूज्य कद्रूं च तां तदा ॥ १.२०.१३ ॥

ಅವರಿಗೆ ಪ್ರಾಣಾಂತಕ ದಂಡವು ದೈವದಿಂದ ಬೀಳುತ್ತದೆ. ಹೀಗೆ ಮಾತನಾಡಿ, ಆಗ ದೇವನು ಕದ್ರುವನ್ನು ಗೌರವಿಸಿದನು.

1.20.14

आहूय कश्यपं देव इदं वचनमब्रवीत् ।
यदेते दन्दशूकाश्च सर्पा जातास्त्वयानघ ॥ १.२०.१४ ॥

ಕಶ್ಯಪನನ್ನು ಕರೆದು ದೇವನು ಈ ಮಾತನ್ನು ಹೇಳಿದನು - ಓ ನಿರ್ದೋಷನೇ, ಈ ದಂದಶೂಕಗಳು ಮತ್ತು ಸರ್ಪಗಳು ನಿನ್ನಿಂದ ಹುಟ್ಟಿವೆ.

1.20.15

विषोल्बणा महाभोगा मात्रा शप्ताः परंतप ।
तत्र मन्युस्त्वया तात न कर्तव्यः कथंचन ॥ १.२०.१५ ॥

ವಿಷದಿಂದ ಭಯಂಕರರಾದ, ಮಹಾ ಸುರುಳಿಗಳ ಸರ್ಪಗಳು ತಾಯಿಯಿಂದ ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಿವೆ. ಶತ್ರುಗಳನ್ನು ಸುಡುವವನೇ, ಮಗನೇ, ಇದರಲ್ಲಿ ನೀನು ಯಾವ ರೀತಿಯಲ್ಲೂ ಕೋಪ ಮಾಡಬಾರದು.

1.20.16

दृष्टं पुरातनं ह्येतद्यज्ञे सर्पविनाशनम् ।
इत्युक्त्वा सृष्टिकृद्देवस्तं प्रसाद्य प्रजापतिम्।
प्रादाद्विषहरीं विद्यां कश्यपाय महात्मने ॥ १.२०.१६ ॥

ಇದು ಪ್ರಾಚೀನ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಯಜ್ಞದಲ್ಲಿ ಸರ್ಪ ವಿನಾಶವಾಗಿ ಕಂಡುಬಂದಿದೆ. ಹೀಗೆ ಹೇಳಿ, ಸೃಷ್ಟಿಕರ್ತ ದೇವನು ಪ್ರಜಾಪತಿಯನ್ನು ಸಂತೋಷಪಡಿಸಿ, ಮಹಾತ್ಮ ಕಶ್ಯಪನಿಗೆ ವಿಷಹರಿ ವಿದ್ಯೆಯನ್ನು ಕೊಟ್ಟನು.

1.20.17

एवं शप्तेषु नागेषु कद्र्वातु द्विजसत्तम ।
अद्विग्नः शापतस्तस्याः कद्रूं कर्कोटकोऽब्रवीत् ॥ १.२०.१७ ॥

ಹೀಗೆ ಕದ್ರುವಿನಿಂದ ನಾಗರು ಶಪಿಸಲ್ಪಟ್ಟಾಗ, ದ್ವಿಜೋತ್ತಮನೇ, ಅವಳ ಶಾಪದಿಂದ ಕಳವಳಗೊಳ್ಳದ ಕರ್ಕೋಟಕನು ಕದ್ರುವಿಗೆ ಹೇಳಿದನು.

1.20.18

मातरं परमप्रीतस्तथा भुजगसत्तमः ।
आविश्य वाजिनं मुख्यं बालो भूत्वाञ्जनप्रभः ॥ १.२०.१८ ॥

ತಾಯಿಯ ಬಗ್ಗೆ ಅತ್ಯಂತ ಸಂತೋಷಗೊಂಡ ಸರ್ಪಶ್ರೇಷ್ಠನು, ಹಾಗೆಯೇ ಶ್ರೇಷ್ಠ ಕುದುರೆಯನ್ನು ಪ್ರವೇಶಿಸಿ, ಕಾಡಿಗೆಯ ಕಾಂತಿಯ ಬಾಲಕನಾದನು.

1.20.19

दर्शयिष्यामि तत्राहमात्मानं काममाश्वस ।
एवमस्त्विति सा पुत्रं प्रत्युवाच यशस्विनी ॥ १.२०.१९ ॥

ಅಲ್ಲಿ ನಾನು ನನ್ನನ್ನು ತೋರಿಸುತ್ತೇನೆ; ನಿನ್ನ ಇಷ್ಟದಂತೆ ಧೈರ್ಯದಿಂದಿರು. "ಹಾಗೆಯೇ ಆಗಲಿ" ಎಂದು ಯಶಸ್ವಿನಿಯಾದ ಆಕೆ ತನ್ನ ಮಗನಿಗೆ ಉತ್ತರಿಸಿದಳು.