Mahābhārata · Adhyāya 1.20
हिन्दी · தமிழ் · తెలుగు · ಕನ್ನಡ · മലയാളം · বাংলা · मराठी · ગુજરાતી · ਪੰਜਾਬੀ · ଓଡ଼ିଆ · اردو · English · Español · Français · Deutsch · Português · Русский · 中文 · 日本語 · العربية · Bahasa Indonesia · ไทย
1.20.1
एतत्ते कथितं सर्वममृतं मथितं यथा ।
यत्र सोऽश्वः समुत्पन्नः श्रीमानतुलविक्रमः ॥ १.२०.१ ॥
Tudo isto te foi contado: como o amṛta foi batido e onde surgiu aquele glorioso cavalo de incomparável valor.
1.20.2
तं निशाम्य तदा कद्रूर्विनतामिदमब्रवीत् ।
उच्चैःश्रवा हि किंवर्णो भद्रे प्रब्रूहि मा चिरम् ॥ १.२०.२ ॥
Ao vê-lo, Kadrū disse então a Vinatā: 'Boa mulher, de que cor é Uccaiḥśravas? Diga logo, não demores.'
1.20.3
श्वेत एवाश्वराजोऽयं किं वा त्वं मन्यसे शुभे ।
ब्रूहि वर्णं त्वमप्यस्य ततोऽत्र विपणावहे ॥ १.२०.३ ॥
Vinatā disse: 'Este rei dos cavalos é de fato branco. Ó bela, o que pensas? Diz-me também a cor dele, e então façamos aqui a aposta.'
1.20.4
कृष्णवालमहं मन्ये हयमेनं शुचिस्मिते ।
एहि सार्धं मया दीव्य दासीभावाय भामिनि ॥ १.२०.४ ॥
Kadrū disse: 'Penso que este cavalo tem cauda negra. Ó sorridente pura, vem, aposta comigo, ó senhora, para ficar como serva.'
1.20.5
एवं ते समयं कृत्वा दासीभावाय वै मिथः ।
जग्मतुः स्वगृहानेव श्वो द्रक्ष्याव इति स्म ह ॥ १.२०.५ ॥
Assim, tendo feito o acordo de servidão, as duas foram cada uma para a sua casa, dizendo: 'Amanhã veremos.'
1.20.6
ततः पुत्रसहस्रं तु कद्रूर्जिह्यं चिकीर्षती ।
आज्ञापयामास तदा वाला भूत्वाऽञ्जनप्रभाः ॥ १.२०.६ ॥
Então Kadrū, desejando agir com engano, ordenou aos seus mil filhos: 'Tornai-vos pelos com o brilho do antimônio e prendei-vos à cauda do cavalo.'
1.20.7
आविशध्वं हयं क्षिप्रं दासी न स्यामहं यथा ।
नावपद्यन्त ये वाक्यं ताञ्शशाप भुजंगमान् ॥ १.२०.७ ॥
"Entrai depressa no cavalo, para que eu não me torne escrava." Àqueles que não obedeceram a esta ordem, amaldiçoou essas serpentes.
1.20.8
सर्पसत्रे वर्तमाने पावको वः प्रधक्ष्यति ।
जनमेजयस्य राजर्षेः पाण्डवेयस्य धीमतः ॥ १.२०.८ ॥
"Enquanto o sacrifício das serpentes estiver em andamento, o fogo do rei-sábio Janamejaya, descendente dos Pāṇḍavas, o sábio, vos queimará."
1.20.9
शापमेनं तु शुश्राव स्वयमेव पितामहः ।
अतिक्रूरं समुत्सृष्टं कद्र्वा दैवादतीव हि ॥ १.२०.९ ॥
Esta maldição foi ouvida pelo próprio Avô. A maldição proferida por Kadrū foi, pelo destino, extremamente cruel.
1.20.10
सार्धं देवगणैः सर्वैर्वाचं तामन्वमोदत ।
बहुत्वं प्रेक्ष्य सर्पाणां प्रजानां हितकाम्यया ॥ १.२०.१० ॥
Junto com todas as hostes dos deuses, aprovou aquela palavra, vendo a multidão de serpentes, por desejo do bem-estar das criaturas.
1.20.11
तिग्मवीर्यविषा ह्येते दन्दशूका महाबलाः ।
तेषां तीक्ष्णविषत्वाद्धि प्रजानां च हिताय च ॥ १.२०.११ ॥
Estas serpentes mordedoras são de poder e veneno ferozes, muito poderosas. Por causa do seu veneno agudo, e também para o bem das criaturas.
1.20.12
युक्तं मात्रा कृतं तेषां परपीडोपसर्पिणाम् ।
अन्येषामपि सत्त्वानां नित्यं दोषपरास्तु ये ॥ १.२०.१२ ॥
O que a mãe fez é apropriado para eles, que rastejam para prejudicar os outros; e igualmente para aqueles que sempre se dedicam a prejudicar outros seres.
1.20.13
तेषां प्राणान्तिको दण्डो दैवेन विनिपात्यते ।
एवं संभाष्य देवस्तु पूज्य कद्रूं च तां तदा ॥ १.२०.१३ ॥
Para eles, o castigo que termina em morte é desferido pelo destino. Tendo assim falado, o deus então honrou Kadrū.
1.20.14
आहूय कश्यपं देव इदं वचनमब्रवीत् ।
यदेते दन्दशूकाश्च सर्पा जातास्त्वयानघ ॥ १.२०.१४ ॥
Chamando Kaśyapa, o deus disse estas palavras: Ó sem mácula, já que estas serpentes mordedoras nasceram por ti.
1.20.15
विषोल्बणा महाभोगा मात्रा शप्ताः परंतप ।
तत्र मन्युस्त्वया तात न कर्तव्यः कथंचन ॥ १.२०.१५ ॥
As serpentes ferozes de veneno, de grandes anéis, foram amaldiçoadas pela mãe. Ó queimador de inimigos, querido filho, não deves sentir ira por isso de forma alguma.
1.20.16
दृष्टं पुरातनं ह्येतद्यज्ञे सर्पविनाशनम् ।
इत्युक्त्वा सृष्टिकृद्देवस्तं प्रसाद्य प्रजापतिम्।
प्रादाद्विषहरीं विद्यां कश्यपाय महात्मने ॥ १.२०.१६ ॥
Isto foi visto há muito, a destruição das serpentes num sacrifício. Tendo dito isso, o deus criador apaziguou Prajāpati e deu o conhecimento que remove o veneno ao magnânimo Kaśyapa.
1.20.17
एवं शप्तेषु नागेषु कद्र्वातु द्विजसत्तम ।
अद्विग्नः शापतस्तस्याः कद्रूं कर्कोटकोऽब्रवीत् ॥ १.२०.१७ ॥
Quando as serpentes foram assim amaldiçoadas por Kadrū, ó melhor dos duas vezes nascidos, Karkoṭaka, não perturbado pela maldição dela, falou a Kadrū.
1.20.18
मातरं परमप्रीतस्तथा भुजगसत्तमः ।
आविश्य वाजिनं मुख्यं बालो भूत्वाञ्जनप्रभः ॥ १.२०.१८ ॥
Muito satisfeito com sua mãe, o melhor das serpentes entrou igualmente no cavalo principal e, tornando-se um jovem de brilho de antimônio,
1.20.19
दर्शयिष्यामि तत्राहमात्मानं काममाश्वस ।
एवमस्त्विति सा पुत्रं प्रत्युवाच यशस्विनी ॥ १.२०.१९ ॥
Lá me mostrarei; tem coragem, como desejas. "Assim seja", respondeu a gloriosa mãe a seu filho.